Week 15/16

Ben de laatste weken erg druk geweest met pakketten maken.
Probeer het een beetje af te bouwen, er blijft weinig tijd over voor andere zaken.
Heb nu contact met verzamelpunt zaandam, dat is een groep jonge vrouwen die via hyves
ook pakketten het land doorsturen. Hun pand is onlangs afgebrand, ze versturen nu vanuit
hun woonhuis. Het lijkt wel een beetje op wat ik doe. Ik krijg hier in het dorp ook veel
spullen die ik weer doorstuur naar gezinnen die het kunnen gebruiken, maar het uitzoeken kost
veel tijd, bovendien haal ik steeds de maten door elkaar. Heb ik een doos gevuld, weet ik niet
meer wat erin zit, alles er uit, dan alles er weer in, je wilt niet weten hoe het er dan uitziet, netjes
opvouwen is er niet bij.

Heb deze week 5 pakketten opgestuurd, verleden week 6, er staan er nog 4 in de wacht, volgende
week ga ik naar Tiel, langs 3 gezinnen die in het najaar ook kleding en speelgoed hebben gehad.
Vandaag zou ik samen met Pauline naar een lezing gaan van Hans Moolenburgh in De Meern.
Pauline had Charlotte meegenomen, zodat de voeding ook door kon gaan. De baby drinkt moeilijk
uit een flesje, afgelopen week is de tongriem doorgeknipt, die was tekort. Nu is zij dus goed van
de tongriem gesneden. Ik had ze allebei afgezet bij het gebouw en ben doorgereden naar Maarssen
om  2 pakketten af te leveren, toen ik terugkwam was de lezing al een eind gevorderd, maar dat
gaf niet, ik heb ook het boek van hem gelezen "Op je gezondheid" waarin het hele verhaal staat hoe
gevaarlijk al die inentingen zijn bij jonge kinderen.

Ik vond het leuk om die man in levende lijve te zien, hij is al 87 jaar en nog steeds gedreven. Toen
jaren geleden de fluorering in het drinkwater op gang kwam heeft hij daar tegen ook aktie gevoerd.
Veel autisme en adhd en andere gezondheidsproblemen zijn terug te voeren  naar de inentingen.
Het mag allemaal niet gezegd worden, de medicijn industrie is machtig. Ik kreeg net een berichtje
van iemand waar ik een pakket naar toe had gestuurd, haar dochter heeft nog steeds negatieve
effecten veroorzaakt door de mexicaanse griepprik. Het kind zit nu in de medische molen, wordt er
weer aan verdiend. Een homeopathische arts kan de effecten van entingen ontstoren, over het
algemeen is dat goedkoper dan het regulier circuit, alleen moet je het vaak zelf betalen.

Pas ging ik naar de apotheek om een paar doosjes paracetamol te halen voor de medicijnkast
van de kwekerij, kreeg ik een hele preek dat ik niet zomaar zoveel in huis moest halen. Ja dat merk
kost geen drol, daar verdienen ze niets aan. Maar als ik met een recept sta voor een spierverslapper
(die ik altijd verscheur als de huisarts mij die meegeeft, maar ik had er pas 1 voor m'n schoonmoeder)
krijg ik dat zomaar mee, plus een beschermer voor de maag,(kun je nagaan wat een troep dat is)
en dan nog het verhaal dat je van die maagbeschermer hoofdpijn kunt krijgen. Hoelang accepteren
wij dat nog.?

Nou ja, het was in ieder geval een boeiende middag, Moolenburgh voerde samen met z'n vrouw
nog een leuk toneelstukje op. Grappig eigenlijk, die man was vroeger in Bloemendaal de huisarts
van de mevrouw waar ik zo om de 3 maanden kom om mij door te laten meten.
Na de eenakter kwam er een mevrouw die de website www.vaccinvrij.nl introduceerde, en de
mensen in de zaal konden vragen stellen en ervaringen doorgeven. Het bleek dat moeders vaak
geen voorstander zijn van enten, maar de vaders wel, hoewel dat ook wel verandert. De site van
wijlen Tinus Smits www.tinussmits.nl geeft ook informatie.

Ben deze week 2 maal met de kleine man naar het vogelpark geweest. Maandag had ik hem
opgehaald bij de peuterschool en meteen doorgegaan naar A..vifauna. Wat een verrassing, toen
we daar kwamen zagen we m'n jongste dochter die consequent Thea wordt genoemd door
het neefje. Zij werkt vaak 's avonds nog lang door met het maken van voorbeelden, foto's en
flyers en gaat dan tussendoor even naar de vogeltjes om bij te komen. Met z'n drieen zijn we
door het park gegaan, de aasgier, uil, papagaai en de parkiet zijn favoriet. Na afloop bij het
Cubaanse cafe koffie gedronken en onze boterham gegeten.

Toen ik hem ophaalde bij de peuterschool werd ik door die mutsen weer oma genoemd. Waarom
moet iedereen boven de vijftig  nou oma heten? Ik heb al 63 jaar een eigen naam, die ik vroeger
eigenlijk helemaal niet mooi vond, maar het is wel m'n eigen naam. Toen ik de hobbyclub nog
had mochten die kinderen van 3 tot 13 jaar me altijd bij m'n voornaam noemen. Zei ik tegen
Pauline dat ik hem donderdag wel op wilde halen, maar dat ze mij dan mevrouw ....... moesten
noemen. Nou daar konden ze niet aan beginnen, als ze al die namen ook nog moesten onthouden.
Wat dat betreft zijn ze bij het kinderdagverblijf wat beleefder. Dus werd ik donderdag nogal
koeltjes begroet met een vaag "daag".Wat mij betreft beter dan iedereen op die oma hoop gooien.