dinsdag 31 mei 2011

't Komt altijd weer goed!

Er was iets niet goed gegaan met de 
foto, ik had 'm per ongeluk 2x aangevinkt
zodat ik een grote en een kleine had.
Vond het wel een mooie achtergrond voor de
zomer, m'n zoon heeft het aangepast.

Klimroos


Dit is de klimroos aan de noord-oost kant.
Over een maand gaat de klimroos aan de westkant
beginnen, die bloeit uitbundiger, maar wel met heel kleine 
roosjes

Krotenfoto

j
Toen m'n kinderen klein waren maakte ik altijd
een krotenfoto voor het album.
De geschiedenis herhaalt zich, hier dus een
foto van Ryan.
Voorgaande maandagen  kookte ik voor de
collega's op de kwekerij.
Deze maandag werkte iedereen weer gewoon
tot half 5.
Maar de dochters die allebei op de kwekerij werken
wilden toch een hapje meeeten.
Wij zijn gemakkelijke eters.
Veel verse groente, rauw of gekookt,
aardappels uit de oven, zelf gemaakt mosterdsausje.
Een dochter is strikt vegetarisch, m'n zoon is wel
gek op vlees, doet nu een citroenkuur.
Sjaak, m'n oudste dochter en ik lusten wel vlees,
kunnen er ook van buiten.
Al vind ik het in de winter wel lekker, een stuk
(runder)rookworst,draadjesvlees of gehakt.
Ik heb geen dure smaak, als het maar vers is en
niet uit de fabriek komt.

zondag 29 mei 2011

Zuidhorn

Vandaag even op visite geweest bij zus Jannie.
Dat even is wel 2 uur heen en 2 uur terug.
Op de heenweg kwam Sjaak er om half 11 achter
dat hij vergeten was om te eten.
Hij heeft het dan zo druk met het weggaan (al z'n
plantjes gedag zeggen) dat hij z'n boterhammetje vergeet.
We stopten bij de BP nabij Joure voor koffie en 
Sjaak nam een broodje surinaamse kip.
Wij verbaasden ons over de goede kwaliteit, knapperig
brood, verse sla , ei en lekkere kip.
Om 12 uur kwamen we aan in Zuidhorn, zus en zwager
zijn altijd erg gastvrij.
Ik had plantjes bij me die ik zelf had gezaaid, m'n zoon
had ze verspeend, toen waren de kaartjes
 verwisseld, ik wist niet meer van allemaal de namen.
Dat geeft niet,ze ziet  vanzelf wel wat het wordt.
Ik kreeg ook weer plantjes mee, onze familie
heeft altijd kofferbakruil.
M'n broers en zussen hebben ook geen van allen
veel zitvlees, tenzij met een mooi boek of het kaartspel.
Voor m'n zwager is zoiets moeilijk, hij is meer van het
gezelschap, hij vindt het erg moeilijk dat zij zoveel 
in de tuin bezig is, ondanks dat haar knie in
het gips zit, doet ze van alles.
Hij begint al over een bejaardenflat zonder tuin, als
je haar wilt straffen moet je de tuin opdoeken.
Nadat we een heerlijk kopje kippensoep kregen,
zijn we om half 3 weer teruggereden naar huis.

zaterdag 28 mei 2011

Drukke week

Hoop dat volgende week rustiger is.
Maandagavond bestuursvergadering van het koor.
Dinsdagavond via gratisaftehalen een bed opgehaald
in Leiderdorp voor m'n vakantiekinderen.
Daarna franse les in Gouda.
Woensdag de jaarcijfers van de zaak bekeken
met de boekhouder en besproken hoe het
gaat met het pensioen van Sjaak.
Woensdagavond spullen opgehaald voor de
weggeefwinkel en daarna een vergadering
met alle medewerkers van de WGW.
Donderdag weer het pensioen doorgenomen
nu met de intermediair van de verzekering.

's Avonds vroeg gaan zingen en daarna leden-
vergadering met het koor.
De vergadering verliep  gladjes, 
we hebben weer een voorzitter gekozen.
We zijn nu met 5 vrouwen in het bestuur,
 ik ben gewoon bestuurslid.

Vrijdag belde er iemand uit het dorp, of ik
spullen op wilde halen.
Ik reageerde een beetje afhoudend, omdat 
ik andere plannen had, toch meteen maar gaan
halen omdat ik het anders vergeet.
Ik was van plan om een briefje in het dorp op te
hangen voor weggeefspullen, maar door het bewuste
telefoontje realiseerde ik me, dat ik dan elke keer
op moet komen draven als iemand
van z'n spullen af wil.
Ik houd liever zelf de regie.
Er belt ook steeds een mevrouw, die zich bekommert
om een afrikaans gezin, waar ik ook voedsel breng.
De hele tuin ligt vol met oude bankstellen en kasten.
Of sprokkelvrouw het even naar de stort wilt brengen.
Het wegbrengen is niet zo erg, maar je staat zo een
half uur te wachten bij de milieustraat.

Vrijdagmorgen ben ik bij Adrie geweest,zij
heeft een computerprogramma, Prognos, waarmee
zij me door kan meten,
M'n voet is inmiddels een stuk beter, ik kan de
hele dag lopen, wel op Birkenstock of MBT schoenen,
zonder dat ik die nare plek voel.
Lange wandelingen lukt nog niet, en als ik stress heb,
voel ik het meteen in m'n voet, het is gewoon een 
waarschuwing, even rustig aan.
Ik heb weer voor 3 maanden nieuwe korrels gehad,
weer een ander soort, ik geloof sighel.
Zij kon ook zien dat ik ziek geweest was, 9 mei kon 
ik 2 dagen niet oppassen omdat ik gevloerd was.

Vrijdagmiddag hadden we een personeelsuitje, varen in
de Rotterdamse haven, dat ging niet door, de boot was nogal
open en er was windkracht 7 voorspeld.
Achteraf viel de wind wel mee, maar die beslissing hadden
we woensdag al genomen.
We zijn wel 's avonds met z'n allen wezen eten, we waren
met 19 mensen, de moeder van Sjaak was er ook bij.
Gezellig hier in het dorp, lekker dichtbij huis.
Vandaag hoefde ik lekker niets, we kregen nog visite
met een leuk bericht, daar schrijf ik later wel over.

Morgen gaan we naar m'n oudste zus in Groningen, even
een bakkie doen, zij is in februari aan de knie geopereerd, maar
het wil nog niet zo erg.
Zij is 79 jaar, ontzettend aktief, zelfs nu de knie in het gips is,
zaait en poot ze tuinplantjes.
De plantjes verkoopt ze aan de weg voor een klein prijsje,
en elke week mag weer een ander kleinkind de
opbrengst hebben.

O ja, ik was ook de hele week m'n sleutelbos kwijt,
denk altijd, "komt wel weer boven water".
Alles doorzocht, nada, niets.
Bedacht opeens dat ik een jas kwijt was, had hem
niet gemist, is hondenuitlaatjas, ik laat geen
hondje meer uit.
Ging vanmorgen even naar de WGW, om de
gekregen spullen van gisteren weg te brengen.
En daar hing m'n jas tussen alle kleding in de
winkel, met m'n sleutelbos in de zak.
Stel je voor dat we al klanten gehad hadden, was
ik m'n jas kwijt geweest, is wel stokoud, wil
'm nog niet missen.
.

  


vrijdag 27 mei 2011

Bijtje


In de tuin, een allium
doorsnede 15 cm
misschien wel 1000 bloempjes.
Dappere bij!

donderdag 26 mei 2011

Regen

Het is half twaalf in de avond.
Het regent
Wat ben ik blij.
Morgen buiten plantjes poten.
Heerlijk.

zondag 22 mei 2011

weggeefwinkel 2

Weggeefwinkel Leiden gaat 9 juni open.
Het heeft allemaal wat lang geduurd, we hebben
eerst eindeloos de statuten doorgenomen.
Wel belangrijk dat het allemaal klopt.
Via gratis af te halen heb ik veel dingen
kunnen bemachtigen, zoals 2 tafels, 4 bureautjes,
televisie, kledingrekken.
Zelf had ik nog een mooie (winkel)kast, je 
zet 'm met de zijkant tegen de muur, zodoende
kun je aan 2 kanten er boeken en cd's inzetten.
Verder vond ik in de kwekerij nog 8 grote schragen,
en thuis had ik nog een grote lundiakast, die had 
ik zelf 4 jaar geleden gekregen van de
vrije school in Alphen aan den Rijn.

Gisteren ging ik een tafel ophalen in Nieuw-Vennep.
Dat is op de route naar het strand.
Meestal loop ik van de Langevelderslag naar
Zandvoort en weer terug.
Daar had ik nu even geen fut voor, ik dacht ga
maar lekker liggen.
Viel in slaap(had 's nachts weinig geslapen) er 
was geen Sjaak die om het uur roept dat ik me 
om moet keren, of dat we naar huis gaan.
Ik zie er nu uit als een indiaan.

vrijdag 20 mei 2011

Kwekerij

In 1996 zijn we begonnen om onze
planten anders te verwerken.
Ik werd geinspireerd door bloemist
Wout den Daas, die bromelia's
op hout vast bondt.

Wij bonden ze ook op,dat was veel werk.
We ontdekten de budhanoot, met een tacker
de noot aan de stok vastnieten, en de stok
met een klont gips in de pot vastzetten.
Plant in de noot, plukje groen
mos en 2 krammen.
Een bromelia krijgt water tussen de
bladeren, ze hebben geen water nodig
bij de wortels.
In Zuid-Amerika groeien ze zo in de bomen.

Vanaf '96 hebben we veel figuurtjes verwerkt
tussen de plantjes.
Vogeltjes, kikkers, schildpadden , kerstmannen enz.
De laatste 5 jaar moest het allemaal strakker.
Less is more.

Afgelopen kerst bleek dat het allemaal weer
terug is, veel bling, bling.
Weer nieuwe dingen in huis halen, lastig, ik heb de
laatste jaren niets meer zelf verzonnen.
Bovendien werk ik het laatste jaar niet in de produktie.
Bij importeurs rondgekeken, monsters meegenomen,
dochter en ik wat nieuwe modellen gemaakt.
Wij hebben niet zoveel geduld om het
helemaal af te maken.

Zoon kwam terug uit Nieuw-Zeeland, had eerst iets
van: waar zijn jullie nu weer mee bezig?
Opeens vindt hij het toch leuk, het is noodzaak
 om in de markt te blijven.
Hij heeft  het geduld om net zolang te zoeken zodat 
het helemaal klopt, zowel de compositie
als de kostprijs.

Dat is het leuke aan een familiebedrijf, vergaderen
doen we nooit( of misschien wel de hele dag).
Tussen het werk door bespreken we van alles.
Pauline en ik maken de opzetjes, Rick maakt het af,
vraagt wel aan ons hoe we het vinden.
Sjaak heeft ook goede ideeen, meest wat betreft
de kosten of het werk.
Verleden jaar hebben Sjaak en Rick een
machine ontwikkeld die het werken met grote
partijen mogelijk maakt.

De overige mensen die bij ons werken, komen soms ook
met goede suggesties.
Pauline  maakt elke avond de werkindeling voor de
volgende dag.
Mensen werken  bij ons op wisselende tijden, als ze
binnenkomen kijken ze op het papier en weten
dan wat ze mogen gaan doen.
De full-timers werken van half 8 tot half 5.
De part-timers komen om 7 of 8 uur, of om
half 9 en werken dan een halve of hele dag.
Op zaterdag en met vakanties zijn er scholieren.
.

Smeerwortel

Hond heeft licht artrose.

Sjaak stond even met me te praten.

Gaat hondje opeens bladeren
van de smeerwortel eten.

Misschien is het wel goed voor hem.

Goed dat de hond niet op internet
kijkt, er staat dat het slecht kan 
zijn voor de lever.

Maar later wordt het weer afgezwakt,
alleen bij grote hoeveelheden.

maandag 16 mei 2011

Blog

Half jaar geleden wist ik niet wat een
blog echt was.
Had er wel van gehoord, maar het
boeide me niet.
Deed  weinig met de computer in huis,
stond op zolder.
Op de kwekerij staan 4 computers, daar
deed ik dan de nodige klusjes.
Tot Sjaak meer interesse begon te krijgen,
was vaak met Google Earth bezig, wilde
niet altijd op de kwekerij zijn om dat te bekijken.
Een aardige zwager heeft de computer beneden
aangesloten.
Computer in de huiskamer was eerst erg
verslavend.
Forum van Nu.nl,daarna weer gestopt,
 vond het te grof. 
Toevallig kwam ik een keer bij  www.Goeievraag.nl
als ik 's nachts niet kon slapen, was ik daarbij.
Je kunt er punten mee verdienen als je inlogt, als je
een vraag beantwoordt, als jouw vraag als goeie vraag
wordt aangmerkt enz.
Ik had na een maand veel punten verzameld, maar het
stond me in 1 keer zo tegen, al die strijd, het katten
naar elkaar, de pikorde, daar ben ik erg gevoelig voor.
Gestopt, punten ingeleverd, en daarna nooit meer ingelogd.

Nu blog ik sinds 3 maanden, en ik begin nu door 
te hebben wat ik zelf wil.
Geen ruzie's, positief blijven, ik vind het prettig om verhalen 
van nu of van vroeger vast te leggen.
M'n moeder had toen ze in het verpleeghuis woonde een
fotoalbum globaal van haar leven.
Soms namen we het met haar door, dan wist
ze het weer.

Ik stel me zo voor dat ik over (hopelijk
duurt dat nog lang voor het zover is)
een flink aantal jaren in een verzorginshuis woon.
Alle verzorging wordt tegen die tijd door
robots gedaan, er zijn dan wel vrijwilligers
die samen met mij inpluggen en het leven
doornemen zoals het was.
Kan ook samen met Sjaak,
genieten van hoe het was,
b.v. de Sirtaki dansen in  Parijs.


Het danseresje van de foto stond vroeger bij
mensen (1966) waar ik werkte.
Zij deden het weg omdat het hoofd
er elke keer afviel.
Gebeurde bij mij ook steeds, heeft een grijze
rand om de hals van het lijmen.
Heeft jaren in een lade gelegen,
vind 'm erg leuk.
 

zaterdag 14 mei 2011

Oost-west 2

Bezigheden gaan soms heel anders
dan je het van tevoren bedenkt.
Sjaak 2 kaartjes gegeven voor Dana Winner
14 mei in Bergen op Zoom.
We dachten lekker een weekend uit,
fietsen mee, en slapen bij de Wouwse Tol.
Maar het weer viel tegen, daarom hebben
we vrijdag een hele dag in de buurt gefietst.
Kon daarom vandaag weer heel andere dingen doen.
Naar de slager, veel botten en mergpijpjes gehaald
voor de honden, geef ze ook wel weg aan m'n
voedselbankklantjes, die ook een hond hebben.
Een gratis T.V. opgehaald voor de weggeefwinkel.
Daarna  rode kleding aangetrokken, vriendin
opgehaald en gaan zingen in Aalsmeer.
Omdat ik oorspronkelijk niet mee zou zingen
had ik me ook niet in het programma verdiept
Moesten er om 1 uur zijn,en het liedje van de 
smokkelaar zingen, moesten een uur wachten
langs de route, onderhand wel liedjes gezongen
en flyers uitgedeeld voor het smartlappenkoor.
Na het zingen niet meegelopen met de optocht,
gauw naar huis, verkeerde(rode) schoenen, 
pijnlijke voet. 
Rommelmarkt in het dorp was afgelopen, mocht
alle spullen meenemen die onverkocht waren.
Er stond een leuk grenen bureautje, bijzettafeltjes,
lampen, schilderijen en dozen met 
allerhande spullen.
Alles voor de WGW (weggeefwinkel)

We gaan niet naar Dana Winner want
Sjaak voelt zich niet lekker, hij wilde wel meegaan
om mij te plezieren, maar hij is fan van haar, elke
dag schalt er via you tube "tranen in m'n hart"
door het huis.




Oost- west

onze clematis

vrijdag 13 mei 2011

Rondje Haarlemmermeer

Donderdag middag lekker gefietst.
Sjaak, Sprokkelvrouw en Ryan.
Terrasje gepakt bij de midget golf.
Op de terugweg beetje koud voor kind.
Even naar de Zeeman voor een spijkerjasje.
Zo mooi, kindje met blote voetjes op winkel-
vloer wordt aangekleed door verkoopster
met pools accent
Vol vertrouwen kijkt hij omhoog, als ze de (te lange)
mouwen oprolt.
Jammer dat ik  geen camera bij me had.
Nog een paar sokjes erbij en alles is weer goed.
Op de fiets terug weer veel kletsen, zwaaien en
handjes klappen, hij vond het zo leuk dat Sjaak
erbij was, dat was extra plezier.

2 jaar geleden, op een zondag middag rondje
 Haarlemmermeer gefietst, gewoon de Ringvaart
volgen, en na 62 km. ben je weer terug bij de start.
Vandaag wilde Sjaak weer die route fietsen, dan niet
van Roelofsarendsveen naar Lisse, maar de andere kant
richting Aalsmeer, dan zie je weer heel andere dingen.
Snakken naar een bak koffie, en al die kneipies
waren gesloten.
Aalsmeer in gegaan, koffie met appeltaart, was ook
nog tweedehands kledingzaakje.
Rood-wit jurkje en rood rokje gescoord, draag nooit
rood, heb al rood gezicht.
Kledingcode bij het smartlappenkoor is opeens rood-wit
i.p.v.zwart-wit, ben ik niet blij mee.
Daarna weer op de pedalen, bij Halfweg  afgestapt
bij De Gastronoom, frites,falafel, sla en sausjes, 't was
lekker en teveel en voor weinig geld.
Daarna viel het niet mee, wind tegen, koud, vest aan.
Veel vrachtauto's, busjes enz, ze rijden de vouwen uit
m'n broek, 's zondags fietsen is hier beter.
Na 75 kilometer waren we weer terug in dorp, toch
wel voldaan gevoel (laatste stuk wind mee).
Verrassing, er was rommelmarkt in het dorp,
nog leuke dingen gekocht, tas vol voor € 2,--

Sirtaki

sirtaki deel 1

sirtaki deel 2

Sjaak werd 65 en wilde z'n cadeautjes in
Parijs uitpakken.
30 april in  grieks restaurant Meteora in
rue de la Huchette.
Leuke ober, een jongere versie van Bruce
Springsteen, kon een beetje Hollands praten.
We waren met 12 personen, Bruce kwam ons
halen om de Sirtaki te leren.
Daarna zette hij Olga op tafel, zij begon met
dansen en eindigde met crowdsurfen.
Daarna was Sjaak de sjaak, om op tafel
te dansen,de moeder van Joep
was zo sportief om mee te doen.
Het was een leuke avond.
Dit berichtje is wat verlaat omdat ik nog
moest leren hoe ik de link erop zou zetten.

dinsdag 10 mei 2011

Franse les

Vanavond eerste keer naar franse les.
Zag er wel tegenop, geen idee hoe 
hoog het niveau was.
Was van plan om van tevoren nog
wat te studeren.
Werd zondagnacht ziek, haast niet
geslapen, maandag hele dag
geslapen, maandagavond weer niet 
slapen, pijnlijk lijf van het liggen.
Vandaag een beetje rondgekeuteld,
oppaskindje ging naar oma,
beetje gegeten, wat niet smaakte.
Uiteindelijk om 3 uur lesboekje opgezocht,
viel na half uur in slaap.
Toch naar les gegaan, was heeel
erg leuk.
Lieve lerares die ons de hemel in prijst.
Cursisten ook heel aardig, bescheiden
mensen, moeten ook nog even
zoeken naar de juiste woorden.
Veel huiswerk. 

zondag 8 mei 2011

Verleden tijd deel 3


Elke winkel had vroeger een weegschaal, je
mocht niets zelf pakken.
Elke maandagmorgen kwam de protestantse VeGe
winkelier uit Uithoorn het bestelboekje ophalen, 
en 's avonds werd het bezorgd, elke week was er
wel een paar kilo suiker bij, moeder maakte alles
 zelf, zoals appelmoes, griesmeel, custardpap en cake.
Dinsdagmiddag kwam de katholieke kruidenier een
boekje ophalen, hij had altijd koek en snoep 
bij zich om te proeven.


Zo nu en dan werden we gewogen op de bascule.
Dan ging je op de vierkante plaat staan, waar dat
rode stokje staat ( al die rommel erop en ernaast heeft
 niets met die weegschaal te maken) en op het hangende
plankje rechts werden dan gewichten gezet.

In een hooikist kun je het eten laten garen of warmhouden.
Wij hadden geen hooikist.
Als m'n moeder een dag uit ging, kookte ze een pan snert
en stopte dat in bed tussen de dekens.
's Zomers deed ze hetzelfde met een pan rijstebrij.
Had m'n vader 's middags  toch warm eten.

Deze stokken werden hooiruiters genoemd.
Het hooi werd erop gedrapeerd om te drogen.
Je kon je er ook leuk onder verstoppen.


Als er iemand jarig was, werden er glazen op
tafel gezet voor de visite, met sigaren en sigaretten,
ondanks dat m'n ouders zelf niet rookten. 


Mijn vader kocht altijd pruimtabak, Duplo in een
puntzakje, er werd een klont in de mond gestopt en
als het helemaal uitgekauwd was, werd het
uitgespuugd, een vies gezicht was dat.
In de oorlog werd er (clandestien) tabak geteeld.


Dit jasje zag ik nog hangen in het museum in
De Kwakel, zo mooi, op de foto lijkt het grijs, het
is diep zwart, het is een jasje en erover heen
een bewerkt hesje, ik had het zo willen hebben,
 het was  m'n maat  wel niet, maar gewoon
aan de muur hangen en er elke dag naar kijken.

Verleden tijd deel 2

Een maand geleden heb ik foto's gemaakt
bij prive musea vol nostalgie in 
Nieuwkoop en in De Kwakel.
Op de terugweg een foto gemaakt
van m'n ouderlijk huis waar ik 
tot mei 1969 heb gewoond.
Onze tuin was toen heel anders,
een heel grote treurwilg, struiken,
een groentetuin, veel gras, gelukkig
geen buxus.
Bij het dakkapel rechts was mijn 
kamer en de ramen voor 
waren van de jongens slaapkamer.
De voorkamer was bij de ramen
aan de voorkant, daar zaten we
's zondags, of met een verjaardag.
Voorbij de voordeur met luifel  was
de woonkeuken, daarna een piepklein
halletje met een deur naar het achterhuis
een wc deur en een deur naar de ouderslaapkamer.
Die kamer was zo klein, een bed van muur tot muur,
een linnenkast, wastafel, tafeltje, een paar stoelen.
M'n vader ging via die ene deur, en waste zich
in het achterhuis, als m'n moeder  naar bed ging
moest ze via de voorkamer, daar was de
andere deur.
Wij gingen vaak tv kijken bij de buren, en via
het wc raam hield ze ons weleens in de gaten.

In het achterhuis werden op zaterdag 3 grote 
teilen met water en soda gevuld,1 voor de kookwas,
1 voor de bonte was, en 1 voor de overalls.
Op zaterdag werd ook het waterfornuis van
85 liter gevuld en opgestookt ,iedereen
 mocht een teiltje heet water meenemen
naar de badkamer(alleen een wastafel) boven
om zich te wassen.
Maandag werd het fornuis weer opgestookt
om de wasmachine te vullen, de wasteilen
werden leeggegooid , eerst werd de kookwas gedraaid
en daarna de rest.
Het was voor m'n moeder een sport om de was
als eerste aan de lijn te hangen.
Als buurvrouw van Rijn eerder de was hing
 was moeder erg verdrietig,  elke
maandag kwam ze om 4 uur het bed uit om
te beginnen.  

Maandagmiddag begon m'n zus van 1934 met het 
strijkwerk, volgens mij ook nog toen ze 
al getrouwd was, later was de zus van 1943 
aan de beurt, ik heb het nooit hoeven doen.
Dinsdagmiddag zette moeder de naaimachine op
tafel om verstelwerk te doen, vooral bij die stugge
overalls moest heel vaak een lap op de knie gezet
worden, er was geen zigzag steek op de machine.
Ze wilde het altijd  voor het avondeten klaar hebben,
natuurlijk brak dan altijd de draad, mopper,mopper.
"s Avonds zaten we met z'n allen rond de eettafel,
moeder sokken stoppen, vader deed een spelletje,
solitario,de rest zat te lezen met de vingers in de oren.
En er kwam ook regelmatig aanloop, dan gingen de vingers
uit de oren, dan hoorde je nog wat nieuwtjes.
Ik zat op de vloer met m'n rug tegen de kast,
aardappels te schillen, een emmertje vol.
Daar deed ik dan de hele avond over, en m'n vader keek
 soms in m'n schillenbak, dat de schillen niet te dik werden.


Wij hadden een grote keuken(vond ik).
Een aanrecht, elektrisch fornuis, een grote tafel met
veel stoelen, m'n moeder  een stoel met armleuningen,
Paps had een wat grotere leunstoel.
Er stond een grote hoge secretaire, middenin de kast
lag de administratie en de spaarpotjes en boekjes.
Daaronder de boekenvoorraad, de naaidoos en
de doos met sokken stopwol.
Een schoorsteenmantel, in de winter een kolen-
kachel met een wasgoedrekje ervoor, erachter
lag ons hondje te slapen.
In de zomer stond de naaimachine onder de 
schoorsteen.
Zulke stoelen hadden we, regelmatig kwam
er een nieuw dekje op, omdat het versleten was.
"s Middags werd er warm gegeten, en wat over was
werd in een pan gestampt en in de kachel gehangen.
Als ik om half 5 uit school kwam, mocht ik meteen eten.
Zaterdag en Zondag waren er meer eters gelijktijdig,
de tafel werd dan iets vanaf het raam getrokken
en de 3 kleine jongens moesten dan op de vensterbank zitten.
We moesten ook altijd 1 arm onder de tafel houden,
anders was er tekort ruimte voor iedereen.


's Middags na het warme eten ging m'n vader een dutje doen
in de voorkamer,daar stond een rookstoel, die had een losse
pen aan de achterkant, zodat ie platging.
(niet stoel van foto)
Op de rugleuning lag altijd een gehaakt kleedje,
een antimakassar, wie verzint zo'n naam?


  

Campanula day


Vanmorgen moederdag gevierd bij de 
moeder van Sjaak, was wel gezellig.
Zelf doe ik niets aan moederdag,omdat
ik het vroeger zo vervelend vond , dat 
ik 2 familie's te vriend  moest houden.
Toch nog wel cadeau's gehad, een tas
met biologische lekkernijen en  een 
mand met campanula's voor buiten in
m'n lievelingskleuren.
M'n moeder had ze vroeger in het keukenraam 
staan, heetten ze Ster van Bethlehem.
Sjaak had  een mooie mand met campanula's
voor z'n moeder gehaald. 
Ma is 91 jaar, zij werkt nog dagelijks
in haar bloementuin.
't Is toch mooi als je zo'n leeftijd bereikt
en overal interesse in hebt.
Ze is altijd benieuwd wat haar klein-
kinderen doen.
Gisteren was Pauline jarig van , ze vierde
 het vanaf 5 uur.
Oma had 's morgens een ander feestje
van half 10 tot 4 uur, maar om 5 uur zat
ze alweer klaar om opgehaald te worden.
Vandaag weer de familie om zich heen, en
morgenochtend neemt Sjaak haar mee naar
de kwekerij, nog voor zijn verjaardag.
Voor hem hoeft dat niet zo nodig, maar de
personeelsvereniging heeft anders beslist.








zaterdag 7 mei 2011

Parijs

Sjaak wilde z'n verjaardag met de
kinderen in Parijs vieren.
Vrijdag 29 april allemaal richting Lichtstad.
Rick en Marleen reden met ons mee.
Olga en Joep hadden Joep's moeder
en haar partner in de auto.
Rob en Irma kwamen samen en ook
Pauline en Michael, kindje ging niet mee.
Wij hadden hotels besproken in het
Quartier Latin.
Als Sjaak en ik samen gaan bespreken
we meest bij Bertha, een aggenebbish
hotel aan rue Batignolles.



Het eerste dat ik zaterdag ging doen, was lopen
naar de Sacre Coeur, lappies voelen.
Rue Steinkerque, rue d'Orsel, rue Livingstone,
daar zijn tientallen stoffenwinkels.
Eigenlijk zou het verboden moeten zijn voor
mensen, die een zolder vol lappen hebben om
in de buurt van lappenwinkels te komen.

Vroeger moest je lang wachten op een verkoper,
die tijd had om te meten, vooral op zaterdag.
Dat hebben ze nu opgelost door bakken met
coupons neer te zetten, 3 meter voor € 10,--
Daar zwichtte ik meteen al voor een madrasruit,
puur jeugdsentiment.
In 1967 was de madrasruit in de mode

Toen naar de volgende toko, in dezelfde
straat maar ander adres.
O jee, foto niet omgedraaid



HET GELUK VAN DE DAMES!!

Zo'n winkel loop je toch niet voorbij.
Hier ook coupons, heel klein voor quiltwerk
en groot, 4 meter voor € 15



Toen ben ik maar gestopt,voor  € 25,--
zijn m'n behoeften gestild.
Dat geld had ik uitgespaard doordat ik
m'n eigen ontbijtje en thee op m'n kamer,
nuttigde, 4 x € 9,--, ja het was  een dure
buurt.
En ik eet toch  m'n eigen speltbrood en drink
altijd dezelfde thee, verveine.


Maandagavond ben ik rue Monge ingegaan,
zag ik een leuk winkeltje met handgemaakte?
kleding, een mooie zijden pyama voor weinig
geld, zijde draagt heerlijk in bed.
Voor gewone kleding zou ik nooit zo'n
lang jasje kopen, m'n benen zijn
meteen 10 centimeter korter.
Vroeger meette ik 1,68 cm, maar misschien
is het nu wel een centimeter minder

vrijdag 6 mei 2011

Al die dagen

M'n jongste zoon moest ooit op de basisschool,
ik denk in groep 4, een boekje maken,
en daarna elke dag  er iets in schrijven.
Eerste dag een leuk verhaaltje, tweede dag
een kleiner verhaaltje.
Derde dag schreef hij: alweer een dag, ik
word zo moe van al die dagen.
Gelukkig heeft hij nu geen last meer van
al die dagen, samen met z'n vriendin is
hij aan de groentetuin begonnen.
Ik had zelf al veel gezaaid, dat is het
werk niet, maar daarna de grond
onkruidvrij maken, plantjes verspenen,
poten en gieten, daar gaat veel tijd inzitten.
Verder hebben ze veel troep opgeruimd,
dingen die ik zelf niet weg kan gooien.

Zelf ben ik deze week aan de zolder begonnen,
er is een mooie logeerkamer, daar slapen
Rick en Marleen.
Een grote overloop(ons huis is 8,5 meter breed)
aan de ene kant van de trap heel veel bakken
met lego, poppenhuizen, dino's enz.
Aan de andere kant, de kast met administratie,
een wastafel, een bed en een wandrek.
Daarnaast is nog een grote kamer,
m'n rommelkamer, een buro voor het raam,
3 boekenkasten vol knutselboeken, een tafeltje,
een antiek buro, lila geverfd,en de laden
gevuld met stempels, wandrekken vol
met knutselspullen en lapjes.
2 manden met wolresten, een bak met brei-
katoen voor vriendschapsbandjes.
Schapenwol en heel veel dozen met lappen.
Met de echte wol was ik snel klaar, overal
motten, dus weg ermee.
De lappen heb ik allemaal gewassen en
gestreken, ik kan onderhand heel Albanie
van kleding voorzien.
De kunst is om alles goed te sorteren,
evt. weggooien of geven, schoonmaken
en alles goed op te stapelen.
Zodat ik daarna nog een goede logeer-
ruimte overhoud.
In 2009 hadden we een frans meisje van
11 jaar te logeren, was leuk.
Verleden jaar was ze er weer, maar het ging
wat moeizamer met een puber, vooral
omdat m'n frans niet zo goed is en omdat er
geen vriendinnetjes in de buurt waren.
Ik moest ze steeds bezig houden.
Dit jaar doen we het beter, ik volg 8
franse lessen om m'n werkwoorden op te
halen en we hebben een tweede meisje
uitgenodigd, zodat ze samen dingen
kunnen ondernemen.
Het meisje Suzy, heeft de vakantie hard
nodig, haar andere zusje komt ook naar
Nederland bij een ander gezin in Utrecht.
Ze hebben nog 2 heel jonge half-broertjes,
de vaders wonen elders, en 's morgens
moeten die meisjes eerst de jonge kinderen
verzorgen voor ze naar school gaan.
Moeders ligt dan nog op bed.
Ze blijven bijna 3 weken in Nederland.
Als ze op donderdag vertrekken, komt op
zondag een nederlands jongetje, ook voor
zo'n zelfde tijd.
De laatste week als hij er is, gaat hier de
speelweek van start, leuk voor hem.
Tussendoor komt er ook een kleindochter
van m'n broer uit Canada bij ons vertoeven,
voor 5 weken, dus reuring genoeg.
Haar ouders willen dat ze hier gaat werken
en de taal leren, en misschien zal ze niet al die
tijd bij ons zijn er is nog meer familie, ook
van m'n ex-schoonzus(haar oma).
Al met al een goede stok achter de deur om
m'n rommelkamer eens goed op te ruimen.

donderdag 5 mei 2011

Mei 1940

10 mei 1940, de oorlog brak uit, m'n ouders waren
9 jaar getrouwd en hadden 7 kinderen waaronder
een baby van een maand.
Toen m'n vader hoorde dat het oorlog was, liep
hij naar buiten en stond gebogen over een hek
te huilen, m'n oudste zus heeft het gezien.
Hij dacht dat hij in het leger moest, maar gelukkig,
hij was te oud (41 jaar)
M'n ouders huurden een klein boerderijtje in De Kwakel,
en konden maar net het hoofd boven water houden.
De mensen in dat dorp waren erg sociaal, naast ons woonde
een weduwnaar met een dochter, die z'n huishouden deed.
Dan zei hij  dat ze de buurvrouw moest gaan helpen,
kwam ze  hele dagen werken als burenhulp en met
veel plezier ( vertelde die vrouw mij  60 jaar later).

Er kwamen veel mensen aan de deur voor eten, een bord
pap konden ze altijd wel krijgen, maar men had  liever
boterhammen om op de zwarte markt te verkopen, daar
trapte moeder niet in, ze had er rijk van kunnen worden als ze
ook de zwarte markt was opgegaan.
Zij was ook helemaal niet bang voor soldaten, aan de overkant
van de weg woonde een duitse soldaat die altijd melk kwam kopen.
Op een keer maakte hij ruzie, maar ze gooide zo het raampje
voor z'n neus dicht.

Regelmatig kwamen er mensen uit Amsterdam voor
eten,voor een redelijke prijs of ruilen voor
kleding of schoenen.
Er was een trambestuurder, van der Kallen die bracht een
krant mee die De Waarheid heette.
(Mijn familie las Trouw).
Moeder had zo'n vreselijke hekel aan die communistische krant,
zodat ze altijd de eieren die hij kocht weer in diezelfde krant rolde.
Hij hield z'n dochters altijd voor dat ze die vrouw
(moeder dus) in ere moesten houden,
zij had hun het leven gered met het voedsel.
In de laatste oorlogswinter hebben m'n ouders ook een
amsterdams oud echtpaar in huis genomen,
zij deed naaiklusjes en hij timmerde wat op de boerderij.
Zowel de familie Heerooms en van der Kallen,zijn tot
aan hun dood vrienden gebleven met onze familie.
Ik ben geboren in 1949 en heb die mensen veel
ontmoet met verjaardagen enz.

Op een dag kwam pater Henri de Greve in De Kwakel,
hij ging alle boeren langs voor eten,
m'n vader gaf een half mud koren.
's Zondags preekte hij in de kerk dat er een klein boertje,
die niet eens van z'n kerk was, zoveel had gegeven en
een hele grote boer slechts 1 rode kool.
Die boer heeft nog jarenlang rode kool als bijnaam gehad.
M'n ouders maakten clandestien kaas, die verborgen ze
op de slaapkamer van de kinderen.
Die kazen kon je goed ruiken, maar de bedden van de
kinderen stonken nog erger omdat ze in bed plasten,
dus het is nooit ontdekt door de controleurs.
De kinderen sliepen op zolder, het rieten dak was zo slecht,
als het sneeuwde, lag de sneeuw op de dekens.
M'n zus die in 1934 geboren is, vertelde me ooit dat ze
amper beddengoed hadden, meest lege meelzakken.
Toen zij 10 jaar oud was, moest zij op maandag meehelpen
met de was, de hoofdmeester van de school vond het goed.
Zij hield wel van huishoudelijk werk, maar op school werd
juist op maandagmorgen altijd de nieuwe leerstof behandeld.
Jarenlang dacht ze dat ze dom was, terwijl ze eigenlijk best
slim was, maar erg bedeesd.