Muziek

Ik zocht op de computer een bepaalde foto, kwam ik deze tegen van m'n jongste zoon,
met pruik. Vanaf midden jaren negentig speelt hij in een bandje.. Eerst was hij drummer,maar
omdat hij regelmatig voor langere tijd in Nieuw-Zeeland verblijft is er een andere drummer
in zijn plaats gekomen, en mag hij zingen als de band optreedt en hij in Nederland is.

In mijn jeugd had ik geen gelegenheid om muziek te maken, het is me nooit aangeboden, maar
ik denk dat ik ook de concentratie miste om te oefenen.En ik had altijd het idee dat ik zoiets toch
niet kon. Als ik op de lagere school voor de klas iets moest zingen, bracht ik er niets van terecht.
Maar dat had te maken met verlegenheid en faalangst.Ging het om aardrijkskunde, taal of ge-
schiedenis stak ik altijd als eerste de vinger omhoog. M'n oudere zussen hebben wel  orgelles
gehad en de oudste 2 waren als tieners bij een mandolinen clubje.

Om het bij m'n eigen kinderen beter te doen, heb ik toen ze klein waren veel aangeboden. De oudste
twee hebben een tijdje op een kinderzangkoor gegaan, een paar jaar met veel plezier bij de drumband
geoefend, tot  Jack Z., een nieuwe oefenleraar kwam, die zei dat ze alles moesten vergeten wat
ze al geleerd hadden, toen was het gauw over. Pauline heeft een jaar panfluitles gehad en Rob heeft
nog jaren bij een mevrouw gitaarles gehad.. Voorzover ik weet  doen ze beiden niets meer met
met muziek, maar ik vind met alles wat je kinderen aanbiedt, ze moeten zelf hun eigen weg kiezen.

De jongste kinderen hebben minder aanbod gehad, het kinderkoor was er niet meer.Olga is nog wel
een jaartje naar de drumband geweest en heeft nog een aantal jaren gitaar gespeeld. Rick wilde op
gitaarles, maar stopte er snel mee, ik dacht door faalangst. Zelf zei hij later dat het kwam omdat hij
die zoon van die mevrouw eng vond. Maar het is grappig, hij heeft zichzelf drummen geleerd.
Toen hij het al aardig kon heeft hij nog een paar jaar wekelijks les gehad in Amsterdam.
Later zou hij hier in het dorp nog les krijgen van die bewuste Jack Z. maar dat was zo'n eigenwijze
hark, dat liep spaak. Inmiddels had hij met z'n vrienden van het Lyceum de band opgericht.
Omdat wij een grote schuur hebben was dat het thuishonk van de band. Heel wat liters bier zijn
er op de kwekerij weggespoeld. www.kinderentegenkinderen.nl

En sprokkelvrouw dacht nog steeds dat ze niet kon zingen, een cursusje peutermuziek was het
enigste wat ik me dacht te veroorloven. Tot een vriendin vertelde dat ze met veel plezier bij het
dorpskoor zong en wat mij over de streep trok, ik hoefde niet voor te zingen, mocht gewoon
aanschuiven. Was ik toch bijna veertig jaar toen ik dat pas durfde.Het zingen vond ik fijn,elke
maandagavond repetitie, het was kerkmuziek enzovoort. M'n moeder was in haar dorp bij het kerkkoor,
zij ging ontzettend graag naar de zang, maar ze was aan het dementeren, zat zij niet altijd klaar als ze
werd opgehaald. Dus ging ik elke dinsdagavond met moeder mee, de liedjes waren wel simpeler,
toevallig hadden we wel dezelfde dirigent. Ik vond het wat veel worden, ben op de maandag gestopt,
de dirigent werd ziek, kregen toen een mevrouw. Totdat ik gebeld werd door de voorzitter, moeder
was niet meer welkom, andere dames vonden dat ze niet prettig rook. Hij vond het raar dat ik ook
meteen opzegde, maar blijven zingen bij dat koor vond ik verraad aan m'n moeder.

Een paar jaar later schoof ik toch weer aan bij ons dorpskoor. Wat wel lastig was, de eerste avond
trok een andere, oudere alt meteen aan m'n mouw, kom naast mij staan. Heb dan niet het hart om
te zeggen dat je ergens anders wilt staan. Stond rechts van mij die mevrouw ( zij galmde enigszins) en
links van mij een mevrouw van 80 jaar waar geen geluid meer uit kwam. Had ik weer.En de dirigent
had niets met alten, stak alleen veel tijd in sopranen en bassen. We zongen wel hele mooie stukken,
Messe Solennelle (psalm 42), Panis angelicus, Ave Verum enz.  Zijn ook met de hele zangvereniging
naar Tsechie geweest in een hele oude touringcar, wij sliepen bij particulieren, was een heel mooie trip.
Toch heb ik daarna bedankt, kon niet tegen die pikorde, en wie waar mocht staan, net een kleuterklas.

Later kwam ik bij een vrouwenkoor in Alphen aan den Rijn, was leuk op de maandagmiddag, zongen
lichte kost, dus van alles, b.v. van Simon en Garfunkel en volksliedjes. Tot er mensen gingen drammen,
die ook al bij andere koren zongen dat het wat moeilijker moest, stonden we weer Pie Jesu te zingen.
Heb weer opgezegd ook omdat ik het toen te druk had met de workshops.

Totdat ik een verjaardag in het dorp had van een kennis, er was een man met een accordeon en
blaadjes tekst, zodat we allemaal mee konden tetteren. Ik ontmoette er een vrouw, die ook graag
wilde zingen, we gingen samen een smartlappenkoor zoeken.Een jaar hebben we het uitgehouden bij
een meezingkoor, toen we er begonnen waren er 12 leden, er kwamen soms wel nieuwe bij, maar
er vertrokken ook weer mensen.In 1 jaar tijd niet meer dan 10 liedjes geoefend. Er was geen bestuur,
de dirigent, een jong meisje had het koor opgericht. Om 8 uur kwam ze aangerend om de deur te
openen, om half 10 stonden we weer buiten, inclusief een pauze van 8 minuten. Kostte nog € 7,50
per avond. Het ergste vond ik nog dat m'n zangvriendin een ongeluk kreeg, ik liet meteen een kaart
voor beterschap rondgaan om te tekenen. 2 maanden later begonnen ze opeens te vragen hoe het
met haar ging. Toen wij er mee stopten waren er nog 8 leden.

In oktober 2008 kwamen we eindelijk bij ons smartlappenkoor, en ik heb er nog geen seconde spijt
van dat we het gevonden hebben. Sjaak zei wel eens dat het aan mij lag dat ik steeds van koor wisselde.
Natuurlijk ligt het aan mij, ik ga niet elke week naar iets wat ik niet leuk vind. De mensen van dit
koor zijn over het algemeen aardig sociaal, leuker in ieder geval dan bij de vorige koren.