donderdag 29 september 2011

Gratis




Ik had van een collega een autostoeltje voor een gehandicapt kind gehad, ze dacht dat ik wel connecties had.
Het stond al een half jaar bij ons op de kwekerij, begin sept. bij gratisaftehalen aangemeld, geen reactie.
Deze week bij gratisoptehalen, meteen 4 reakties.

Sinds ongeveer een jaar spaar ik de lege jampotjes en dergelijke op, zo van misschien ga ik jam of sap maken, niet dus, had wel 2 hele grote kratten met lege potjes
1 krat had ik in augustus bij m'n zus in Groningen neergezet.
Iemand uit Amsterdam stond al een tijdje op zo'n site omdat dat ze graag potjes wilde hebben.
Ze woont vlakbij de A10 en deze dag reed ik over deze weg naar de zussendag in Spanbroek.

Dus sprokkelvrouw ging vroeg op weg met een auto vol spullen, bromelia's voor oudste zus, zij heeft volgende week een bazar van de kerk, een servies voor haar uit 1947, had ik ook in Nieuw-Vennep gehad.
Het autostoeltje voor het kinderdagverblijf heb ik bij zus in Aalsmeer achter in de tuin gezet, dat is 's middags opgehaald en de krat met potjes in Amsterdam afgeleverd, was nog even een gedoe, routenet gaf aan dat we naar rechts moesten, bleek achteraf links te moeten zijn, dankzij de mobile werden we toch de goede straat ingeloodst.We kwamen toch nog vroeg aan in Spanbroek.
We werden de hele dag goed verzorgd door m'n jongste zus, die dan wel 5 jaar ouder is dan ik.

Om 6 uur reden zus en ik weer richting Aalsmeer, op de andere rijbaan van de A7 was een ernstig ongeluk gebeurd, kilometers lange file, niet normaal en dat met die hitte, en er was echt geen beweging in, mensen zaten op de vangrail te wachten.
Altijd maar weer blij dat ik zelf geen brokken maak.
7 uur zus weer thuisgebracht, hadden nog even tijd voor een bakkie, zij had om 8 uur een vergadering van de kerk, en ik zou om half 8 de dirigent van ons koor interviewen, hetgeen ook gebeurde.
Half 10 ben ik gestopt met zingen, en naar huis gegaan, dag was weer lang genoeg.
Morgen weer gezond op, mag ik hopen.

  

dinsdag 27 september 2011

Ambulance



Was het 2 weken geleden dat de brandweermama bij het kinderdagverblijf kwam, nu was het de beurt van      ambulancepapa.
Ik ben er met Ryan naar toe gefietst, hij vond het erg interessant, had papa nog nooit met die auto gezien.
Schoonzoon deed het erg leuk met die kleintjes, kregen bloeddrukmeter om en mochten luisteren met zo'n    ding, waarvan de naam me nu even niet te binnen schiet.
Hij vertelde dat er haast nooit een kind in de ambulance terecht kwam, maar als het gebeurde blies hij zo'n mooie blauwe handschoen op, met een gezichtje erop getekend, nu dat  wilden de kindjes ook hebben.
En een mooi knuffelkonijntje kunnen ze aan het kind geven.

Sjaak was vroeger brandweerman, en dacht altijd dat de chauffeur het belangrijkst is van de wagen.
Hij is ook wel belangrijk met z'n rijbewijs en EHBO diploma, maar degene die naast hem zit is de verpleegkundige, daarom komen er vaak 2 ambulance's aanrijden, bijv. bij hartfalen, daar zijn twee verpleegkundigen voor nodig.
Ryan's papa is de verpleegkundige, maar vandaag was  hij ook de chauffeur.
Wij gingen iets eerder weg, aan het eind van de straat keerden we om zodat we de auto tegenkwamen.
Ryan was zo blij enthousiast en zwaaide naar z'n vader, vooral ook omdat papa het zwaailicht en de sirene had aangezet.

maandag 26 september 2011

Oppas


Ryan is bij tijden een heel gemakkelijk kind, je kunt hem in de box zetten, soms protesteert hij even,
maar als ik wegloop gaat hij lekker zitten spelen.
Ik heb een grote hal, waar speelgoed staat, daar speelt hij niet zo graag, wel als ik erbij blijf.
En we hebben buiten een flink stuk afgezet met een zandbak erbij.
Zand vindt hij echte geweldig, vooral met het plastic fornuisje, dat ik bij de weggeef vond.
Maar buiten wil hij ook graag dat ik erbij kom zitten, dan klopt hij met z'n hand op de stoelzitting,
op zo'n manier van: "Sprokkelvrouw, hier is  jouw plek".(noem mij geen oma, ik had er vroeger al
moeite mee als neefjes en nichtjes die een kop groter waren dan ik, mij tante noemden.) 
Als ik weg ben gaat Ryan toch weer lekker in de zandbak spelen, maar het is niet zo dat ik dan
in huis veel uitvoer, ik loop regelmatig  naar m'n slaapkamer om even door het raam te kijken.
Stel je voor dat iemand hem meeneemt.



Ik vind het voor Paulien niet prettig dat ze elke week moet puzzelen, waar hij heen gaat.
Maandag en dinsdag is hij bij mij, en woensdag naar de creche.
Donderdag is haar vrije dag, 's middags heeft ze yoga.
Vrijdag werkt ze in de kwekerij en zaterdag gaat ze naar school
Papa heeft wisseldiensten en past  op als hij thuis is.


Nu hebben we op de kwekerij een hoek afgezet met gaas, zodat hij er lekker kan spelen,
ook alweer met de onafscheidelijke zandbak en de  keukenspulletjes.
De inrichting kostte me weinig, het mexicaanse kleed 6,50, de zandbak 7,50 en de rest
is allemaal gratis.
Meteen de eerste dag kreeg hij van de collega's een plantentray met kleine potjes en groen mos.
Hij ging meteen de potjes met mos vullen alsof het plantjes waren.
Er werkt bij ons een jonge vrouw uit Polen die zwanger is, ze staat echt te stralen als ze Ryan ziet.



Voor mij komt  het speelplaatsje goed uit, kan ik zo nu en dan in de kwekerij werken.
Volgende week is er een heel grote order, kan ik de kantine bijhouden en soms 
hier en daar inspringen.(niet aan de lopende band, dat wil ik niet) 
Vanmiddag ging ik naar de chiropracter in Oegstgeest, paste Sjaak op het kind, Ryan was ziek,
het was opeens zo mooi weer, hebben ze eerst buiten bij de zandbak gespeeld.
Daarna naar de konijnen, vindt hij geweldig, zat Ryan in het konijnenhuisje, aan het tafeltje,
op het bankje met een wit konijn naast zich.
Daarna moest Sjaak onverwachts even iets doen op de kwekerij, kon hij het kind mooi
even in het hok dumpen.
Kijk, dat vind ik nu leuk, toen ik voorstelde om die speelruimte te laten maken, was het eerste
wat hij zei: "Doe maar niet, is niet nodig". 
Maar dat ben ik al ruim 40 jaar van hem gewend dat hij niet meteen enthousiast is.
Misschien maar goed, dat houdt de zaak in evenwicht.

Burendag



In juni is de weggeefwinkel geopend, de voorzitter wilde een groot openingsfeest.
Het zou samenvallen met Burendag, de wethouder moest komen, 's avonds een
modeshow met drinken en lekkere hapjes. ( we hebben geen cent, alleen schuld)
2 weken ervoor moest hij erkennen dat het allemaal niet lukte, niemand had iets
gedaan wat betreft organiseren, wel kregen we een rekening van de gemeente,
vanaf april elke maand € 100,-- voor water, gas en licht.


M'n collega's collecteren bij de klanten, als iedereen bij elk bezoek gemiddeld 20 cent geeft,
komen we een heel eind en dat loopt nu lekker.
Ik collecteer niet, het ligt me niet en financieel heb ik genoeg bijgedragen.
Men zegt weleens dat we de klanten moeten laten betalen voor de artikelen, maar dan worden
we een gewone kringloopwinkel, en nu kunnen we de handelaren enigszins buiten de deur
houden omdat iedereen maar 5 artikelen en 10 boeken mag meenemen.




Ik had zoveel engelstalige boeken bij me, zodat er weer een kast bij geplaatst werd.



Al ging de officiele opening niet door (voor mij hoeft dat helemaal niet) het was wel
Burendag, en ik had voorgesteld om daar aan mee te doen.
Iedereen vond het een goed idee, Lieke maakte een voorzetje voor een flyer en ik heb
op de kwekerij er  300 stuks afgedrukt.
Samen met Ryan in de wandelwagen en Jenny een medewerkster, hebben we maandagmiddag
in de buurt de flyers bezorgd, ook in de NEE NEE bussen, het was geen reclame maar een
uitnodiging voor een bakkie thee of koffie met taart.

Een collega had 4 lekkere vlaaien gekregen bij  de vlaaienwinkel, ik had een hartige taart gebakken,
ik had er een beetje teveel piri-piri doorgedaan, maar iedereen vond 'm lekker, verder nog een appelkruimeltaart, die uit elkaar rolde, een biologische cake, een vegan appeltaart van spelt en
amandelmeel en havermout koekjes met dadels en cocos.
Er zou nog iemand iets bakken, zij haakte kort tevoren af, maar was zo sportief om kant en klare
cake's te kopen.

Vrijdagmiddag had ik winkeldienst, het ging niet lekker, als medewerker mag je niet in het
magazijn komen als je geen dienst hebt, en ook geen spullen uitzoeken in het magazijn voor
eigen gebruik, officieel waren we met 4 personen die ingeroosterd waren, maar in werkelijkheid
liepen er wel acht.
Volgende week  vergadering, dan worden harde noten gekraakt, denk ik.




Het was een prachtige dag zaterdag, mooi weer, buiten hadden we tafels en stoelen neergezet.
We hadden de hele dag aanloop, ook veel nieuwe mensen uit de buurt.
Alle taart ging op, Lieke verzorgde de koffie en rammelde met de bus, ben benieuwd hoeveel
ze opgehaald heeft, dat hoor ik woensdagavond.
Er zijn veel vaste klanten die elke dag komen, het is ook een sociale ontmoetingsplaats.
Het is erg belangrijk dat er nieuw klanten bij komen, zowel halen als brengen.
Alle medewerkers en klanten hadden het onwijs naar hun zin, het was een mooie dag, ik
kwam helemaal blij thuis.

Wij hebben bij de kwekerij een mooie fitness ruimte, er word niet heel veel gebruik van gemaakt.
Het is tevens een ruimte waar foto's van de planten worden gemaakt.
Maar ja, het is een mooie ruimte waar je overbodige spullen kunt stallen, m.a.w. het was
helemaal dichtgeslibt met van alles en nog wat.
Ik ben flink aan het ruimen gegaan, heb naar een stel in Voorburg een bus vol afgeleverd zoals
matrassen, linnengoed, servies, t.v.+ meubel en een salontafel, lampjes, schilderijen.
Zodat er weer ruimte was voor andere dingen.

Had via gratisop /af te halen in Nieuwveen een gratis kinderbedje opgehaald, het staat nu in de fitnessruimte
zodat Ryan daar evt. ook weleens kan slapen.
Zondagmiddag kwamen Rob en Irma op visite, op de computer hebben we naar het filmpje van de
echo gekeken, het was oorspronkelijk 3 kwartier, Rob had het even voor ons ingekort tot 5 min.
Geweldig knap dat zoiets kan, dat ze een kindje als het ware binnenstebuiten kunnen keren op een foto.  

donderdag 22 september 2011

Verjaardag oma

Een week met 3 verjaardagen, dinsdag m'n schoonzus
in Nieuwkoop, daar zijn we 's middags geweest met Ryan.
Schoonzus en broer zijn altijd gek op kleine kinderen.
Onze kinderen hebben er vroeger regelmatig gelogeerd.
En m'n nichtje is jarenlang m'n oppas geweest, zodat
ik in de kwekerij kon werken.
Verleden jaar om deze tijd lag schoonzus in het ziekenhuis,
ze heeft er 9 maanden gelegen, van het kastje naar de muur.
Totdat ze een second opinion aanvroegen bij het LUMC.
Daar is ze geopereerd en is daarna genezen.

Woensdag werd de moeder van Sjaak 92 jaar.
's Morgens op de koffie, Sjaak en ik en 2 zussen van
Sjaak, wij wonen naast moeder en de zussen met
aanhang ertegenover.
Zussen werken ook in de kwekerij, maar we gaan
alleen met verjaardagen bij elkaar op visite.
Sjaak gaat 5 x per week bij z'n moeder een bakkie doen.

's Avonds gaf oma een feestje bij van der Valk, op
de Scheveningse pier.
We waren met 22 personen, kinderen en klein-
kinderen, jammer genoeg was er 1 nichtje niet.
Zij woont met man en 3 kinderen in Kalmthout in
Belgie, het was te ver en de 2 oudsten gaan ook
naar school, zodat het algauw te laat wordt.
Oma vertelde vanmorgen blij dat ze  zaterdag
overdag op visite komen.

Maar het was gezellig zo met elkaar, m'n schoon-
dochter heeft pas een 20 weken echo gehad.
Alles gaat goed en eind januari verwachten ze
een jongetje.
M'n dochter is 16 weken zwanger, zij weet nog
niet wat het wordt, maar samen hadden die dames
 heel wat te bespreken.
Het eten was lekker, je kon de hele avond kiezen uit
6 voorgerechten, 6 hoofdgerechten en 6 deserts.
Het maakte niet uit in welke volgorde en hoeveel keer,
maar wel binnen 2,5 uur, het was genoeg.

Wat ik wel jammer vond, wij kwamen als laatsten binnen,
ik zag eerst maar 1 tafel, de andere tafel stond een
eind verder, verder waren in onze afdeling geen gasten.
Dan denk ik van m'n schoonzussen en zwagers, als je
dat ziet, en de tafels zijn nog leeg, dan schuif je de tafels
toch even naar elkaar toe.
Of je laat het doen, de klant is toch koning?

Morgenavond ga ik naar m'n zangvriendin die jarig is.
Komt me eigenlijk slecht uit, ik moet nog veel doen
voor de burendag van de Weggeefwinkel.
Prulletjes inpakken en taart bakken, ik ga maar
weer aan de slag, ik zat nu in m'n pauze.

zondag 18 september 2011

Vandaag zondag


Bij de vorige blog had Ryan nog krullen.
Met papa ging hij naar de kapper.
"t Is nu weer echt een jongen.
Vrijdag mocht hij een nachtje bij ons logeren.
Om 6 uur hoorde ik hem al keuvelen, hij probeert
woordjes te zeggen en dat lukt steeds beter.
Om half 8 kwamen we uit bed en hebben samen 
een flinke bak muesli leeg gegeten. 

Ik had een druk programma, dus vandaag geen
zandbak maar een autostoel.
Eerst naar de bakker in de Herenhof in Alphen
voor een lekker speltbrood, Ryan kreeg een
spelt croissant, die hij in gedeeltes van me kreeg.

Vrijdagavond om 8 uur had ik eventjes geen zin om
voedselbankje te spelen, heb alles in koelkast en vriezer
gedaan, 1 klant opgebeld of ze zaterdagmorgen thuis waren.
Van een andere klantmevrouw weet ik dat ze op vrijdagavond
naar de kerk gaat, en bij de derde zet ik het altijd in de 
achtertuin, omdat ze zelf elke avond werkt.
Dus dat mochten we op zaterdagmorgen allemaal doen.

Ik wilde ook nog naar de Groene Winkel, a.s. zaterdag hebben
we bij de weggeefwinkel een Burendag, ik heb beloofd dat ik
iets zou bakken, ik zag een lekker recept bij natuurlijk veganistisch.
Nu was het net Oldtimerdag in Alphen, wegen afgezet enzo, dus
voor ons geen Groene Winkel en weekmarkt 

Daarna naar de Hoogvliet, daar koop ik altijd Smuldier voor de
hondjes en gingen we nog naar de Action in Zoeterwoude-Rijndijk.
Ik ben geen Action fan, die spullen daar zijn te goedkoop en
mensen worden ertoe aangezet om teveel rommel te kopen.
Nou ja, ik ging ook rommel kopen, op de Burendag wil ik een
grabbelton maken en aangezien de Stichting geen rode duit
heeft moet ik het zelf betalen.
Voor € 30,- heb ik zo'n 200 cadeautjes, sommige dingen heb
ik gesplits, b.v. stickers doorgeknipt.
Wordt nog een heel werk met inpakken.

Om 12 uur thuis, samen een boterham gegeten en Ryan ging
weer slapen.
Om 2 uur heb ik m'n zangvriendin opgehaald, we hadden
andermaal een optreden in Aalsmeer, nu in het kader van de
Kunstroute, 2 weken geleden was het voor de Havendagen.
Half 5 kwam ik thuis, Sjaak had gezellig op de kleine man gepast.
Daarna weer voedsel ophalen bij de Spar, het was erg veel,
normaal stop ik wat vlees in de vriezer,beginnetje voor de
komende week, ik had geen puf om het uit te zoeken.
Wat eruit gevist voor een ouder echtpaar en de rest heb ik
de volgende klant allemaal mee laten nemen.
Zij heeft 4 puberjongens, zij waren dolblij met al die kipfilet,
brood, groente, zuivel en lekkere koekjes.

Het was in Leimuiden, dat is vlakbij de A4, ik moest nog even
naar Leiden om spullen voor de weggeefwinkel op te halen.
Als je kijkt bij www.verkademeisje.nl en dan bij Kijfgracht
zie je in welk leuk straatje ik heel veel engelstalige boeken
en nog veel andere spullen heb opgehaald, bij een leuke
vrouw. Aaf vertelde mij dat ze vroeger ook veel spullen
bracht bij de oude weggeefwinkel.
Er is ook een site van www.katuitdegracht.nl ook heel  leuk
als je ziet wat buurtbewoners met elkaar kunnen bereiken

's Avonds ben ik nog even het kantoor ingedoken om een
folder te maken voor Burendag, Sjaak was vroeg naar bed
gegaan, hij kwam om half 11 er weer uit om een film te zien.

Vandaag hebben Paulien, Ryan en ik een kruidenwandeling
gemaakt met Aukje en Andre, www.aukjesatelier.nl  ,op de
hei in Maarn, het was heel ontspannend zo'n wandeling waar
na je weer heel anders tegen bepaalde kruiden en bomen
aankijkt.
 Ryan vond het helemaal geweldig, klauteren in het zand,
en als hij moe was, in het karretje met een bakje druiven.
Wij kregen van Aukje een zakje goudsbloemen zaad.
Ik had een paar planten met zaadjes van de rode weegbree
bij me, maar zoals zo vaak gebeurt, ik vergat ze te geven.
Heb ze in het gras uitgestrooid, als ze misschien op komen
volgend  jaar weet Aukje waar ze vandaan komen.
Het was een geslaagde dag






  


woensdag 14 september 2011

Brandweer


De brandweer kwam vanmiddag om 3 uur naar het
kinderdagverblijf van Ryan.
Had speciaal daar voor z'n brandweerjas aangetrokken.

Daar kwam de auto aangereden.
Ze waren een beetje laat, er was een melding
van koe in de sloot.
Slimme koe was er al uit toen ze arriveerden.



2 brandweervrouwen en 1 brandweerman.


 Brandweermannetje in wording, dat wordt dan de
 derde generatie, Sjaak was 30 jaar brandweerman.


Vol aandacht.


De brandweerman legt alles uit, hoe het werkt.


Kindjes mogen niet op de foto zonder toestemming
van de ouders, daarom lijkt het een beetje een
one-mannetjes show van Ryan.



Nog even een high-five met de brandweervrouw.

vrijdag 9 september 2011

La vita e bella




Ik zag op Inge's blog een stukje over de oorlog,
hoe een duitser en een hollander het ervaarden.
Toen ik de hobbyclub nog had, kreeg ik van een
moeder een hele doos bibliotheekboeken.
Waaronder Gestolen jeugd van Ton van Reen.

Een prachtig boek over een limburgs gezin in de
oorlog, waarvan de oudste jongen, Lei Steeghs
in 1944 als 15-jarige opgepakt werd, en dwangarbeid
moest verrichten bij de hoogovens in Midden-Duitsland.
Vreselijk wat zo'n kind moest meemaken, hard werken,
haast geen eten en dan nog de bombardementen.
Voorin  het boek staat een persoonlijk stukje van Lei:
'Vlugge jongens waren we. Jonge vogels, te vlug uit
het nest. Door de oorlog is onze jeugd gestolen.'
Hij heeft de donkerste momenten van de oorlog over-
leefd omdat hij zijn moeder niet het verdriet wilde aan-
doen dat hij nooit meer thuis zou komen.



Van diezelfde moeder kreeg ik ook een boek van
Jenny Glanfield, de titel weet ik even niet meer, ik
denk dat ik het heb uitgeleend,ging over een gezin
in Engeland die in de oorlog verzeild waren
geraakt tot in Rusland toe.
Later kocht ik het boek met de titel 'Viktoria', dat
begint in Berlijn in het jaar 1915 en eindigt in 1945.
Je leest in het boek hoe vreselijk de duitsers zelf van
de oorlog hebben geleden, er was ook veel geheim
verzet en veel mensen die het niet met het regime
eens waren, werden verraden en vermoord

Toen ik van Paulien in verwachting was, 1975
liep er op de t.v. een serie van 'De wereld in oorlog'.
Elke week (toen keek ik nog samen met Sjaak t.v.)
zag ik weer die verschrikkelijke beelden.
Ik dacht toen 'wat heeft nieuw leven voor zin als
mensen elkaar zo afmaken.
Vooral omdat ik toen pas besefte dat oorlogen
altijd blijven en Nederland aan de wapens verdient.

Ik ben opgegroeid in de hippietijd, en dacht heel
naief dat er nooit meer oorlog zou zijn, zo van
'dat willen wij toch nooit meer !!'
Ik kan er wel tegen om boeken te lezen die over
de oorlog gaan, maar films en t.v. beelden over
oorlog, terrorisme of geweld wil ik nooit meer zien.
Hoewel ik heb een boek gelezen van Tessa de Loo,
'De Tweeling', die film heb ik wel gezien, maar dan
scheelt het weer omdat ik weet hoe het verhaal gaat.
En van het boek 'Kapitein Corelli's mandoline' is ook
een film, maar ik weet nu niet meer of ik die helemaal
gezien heb, of alleen het laatste stuk op t.v.

Voor de kerst van 1997 hadden we het zo ontzettend
druk gehad met het werk op de kwekerij, Sjaak en ik
waren helemaal afgedraaid.
We zijn tijdens de kerstdagen ondergedoken in Assen,
bij Van der Valk, even helemaal niets.
Bezochten een bioscoop in Groningen, draaide de film
'La vita e bella', in het begin was de film erg vrolijk, het
speelde zich af in Italie, man en vrouw verliefd.
Er was ook en kind en op een bepaald moment werden
de ouders gescheiden, vader en zoon werden op
transport gezet naar het vernietigingskamp.
Vader maakte overal grapjes over om het minder
erg voor het kind te maken.

Maar in die bioscoop, zo gauw ik die trein zag stoppen,
ben ik de zaal uitgerend, Sjaak was solidair met me,
hoewel hij die film graag wilde zien.
Later kreeg hij van m'n zoon de dvd, hij heeft de schade
ingehaald, heeft de film inmiddels wel 3 keer gezien.
Ik heb van de film wel vaak het begin stukje gezien, daar
speelde een stukje operette muziek.
Toen ik nog bij het vrouwenkoor zong, hadden we dat
lied in het repertoire en gebruikte ik het om te oefenen.



dinsdag 6 september 2011

Kwakelse kermis


Ben geboren en getogen in De Kwakel
Eerste week van september kermis.
Was vroeger al zo.
Ik dacht, we gaan eens kijken naar die optocht, 
die het dorp elk jaar op z'n kop zet.
En daarna naar de kermis met Ryan.
Je moet zo'n kind toch een beetje cultuur bijbrengen.



De optocht begint altijd om 9.15 uur.
Wij kwamen om 1 uur aan, ze stonden opgesteld
voor de tweede ronde.
Eerst was het aardig droog, toen we alle karren gezien
hadden waren we net een paar verzopen katten.
De kermis hebben we niet gezien, doen we volgend
jaar , dan is de optocht voor de zestigste keer.



Jammer dat we die dochters niet gezien hebben.
Bernhard liep wel rond.



Iedere wagen heeft een eigen aggregaat, eigen
muziek en een eigen koelkast.
Toch zijn de regels wel streng qua geluid en
drankverbruik. 


Ryan had het onwijs  naar z'n zin.
Hij houdt erg van muziek(welk kind niet)
Ondanks de regen was het een en al
vrolijkheid, alle deelnemers waren verkleed.
Je kon wel zien dat ze al een tijd onderweg
waren, want er liepen veel deelnemers op
straat, terwijl de wagen al 500 meter verder
was, het ging een beetje door elkaar.
De monniken zaten bij Robin Hood, prins
Bernhard was z'n dochters kwijt en hier en
daar zag ik een verdwaalde indiaan




De wagens zagen er erg verzorgd uit.
Mooie bouwwerken waar veel tijd in was gestoken.
Achteraf hebben we niet eens alle wagens gezien.
In de straat waar het zo hard regende en waaide, 
stonden ze dubbel opgesteld.






Van oorsprong is De Kwakel een katholiek dorp.
Toen wij er woonden waren we het enigste gezin
met een ander geloof, wij moesten in een ander
dorp naar school, elke dag 5 km. heen en 5 terug.
In deze tijd zouden we gewoon naar de katholieke
school gaan, 60 jaar geleden kon dat niet.
We hebben er altijd met plezier gewoond, er was
altijd een heel goed contact met de bewoners. 



Sjaak vroeg me of ik nog bekenden zag.
Nou, dat valt niet mee na 43 jaar, vooral niet
als ze zulke rare kleren aan hebben.

Kermis in De Kwakel




























zondag 4 september 2011

Werken





Vandaag 4 september is hij precies 18 maanden.
Paulien moest even iets in het kantoor doen.
Ryan dacht: "Ik ga maar even aan het werk,
potjes uitpakken".
Gelukkig komt de arbeidsinspectie op zondag
niet bij ons langs.

zaterdag 3 september 2011

Burenruzie

De vriendin die met me mee rijdt als we gaan zingen
heeft problemen met de buurman.
Zij woont alleen en hij heeft de hele buurt tegen
haar opgestookt.
(Zij is ook niet mis, Sjaak vroeg zich pas af waarom
ik zulke vriendinnen heb en geen normale)

Toen ik workshops gaf kreeg ik hulp van 3 dames,
heel aardige vrouwen van mijn leeftijd en 1 van
10 jaar jonger, normale vrouwen.
Ze komen nog steeds 1 x per maand in m'n hoek op
de kwekerij om iets te maken, mozaieken ,iets met
fietsbanden of een kerst/paasstuk.
Waarom zit jij daar nooit bij? vroeg hij.
Nou eh, dat gaat altijd over ziektes of doodgaan in de
familie of over mensen die ik helemaal niet ken.
Ik hou gewoon niet van dat gedoe.

Nou die buurman dus, als ik haar ophaal, zorgt hij altijd
dat er iets op de keerlus staat zodat ik niet kan draaien.
Nou hoeft die keerlus niet voor mij, ik heb een verlengde
VW bus, die draait erg lastig.
Het is een doodlopend straatje, ik claxoneer 1x,
zij komt naar buiten, stapt in en ik rij achteruit de straat uit.
Afgelopen winter stoof er een andere buurman naar buiten,
(een vriendje van die lastpak) hij snauwde me toe dat het
asociaal was dat ik om 8 uur 's avonds de claxon gebruikte,
als zijn kinderen op bed lagen.
Ik verontschuldige me, en zei dat ik het niet meer zou doen.

Vanmiddag om half 1 haalde ik haar weer op, ik was een
beetje laat omdat ik eerst naar de kapper was geweest.
Druk 1 x op de claxon, ze kwam nog niet meteen, ik stapte
uit om haar te gaan halen.
Komt er opeens een hele rare dikke man aangestormd, ik
kan geen gezichten onthouden, dacht misschien weer buurman.
Zeg ik al lachend: "Je wilt toch niet zeggen dat je kinderen
nu op bed liggen?"
Begint tie toch een end weg te schelden dat ik asociaal ben.
Liep wel meteen weer terug.
Doordat ik begon met het "gesprekje"was hij toch een beetje
de kluts kwijt, en droop snel af.
Hij woont notabene 100 meter van de provinciale weg af
waar wel 4 x per dag een ziekenauto langs komt met
gillende sirene.
Dat weet ik omdat onze hondjes dan beginnen te huilen.
Ik heb in ieder geval geen saai leven  met zulke vriendinnen.
In juni kreeg ik de buurman (waar ze ruzie mee heeft) ook
al aan m'n autoraam, ik had bij het keren zijn hek iets geraakt.
En hij ging meteen de schade opnemen, (die er niet was).
Daarom keer ik daar ook niet meer, vriendin roept dan dat
ik bang voor hem ben.
Ik ben nooit bang, maar ik vind ruzie maken iets zinloos.
Ik wil haar best bijstaan, ben ook 2 x met haar meegeweest
naar de gemeente om dingen uit te leggen over de
toestand met de buren, maar ik hoef geen nare situaties
uit te lokken.


Klussen





Sjaak en Rick waren voordat die regenbui begon die
6 weken duurde(ik heb geen problemen met het weer)
de buitenkant van het huis gaan schilderen.
Bleek dat het overstek verrot was, zzp'er gebeld, had
nog vakantie, is afgelopen week begonnen, klus was
groter dan verwacht, ook enkele dakspanten zijn
vervangen en dakpannen (hadden we nog liggen)
Sjaak geschuurd, Rick geverfd, 't is weer prachtig.


Zodoende is het een zooi in de tuin, heb er de
hele zomer niet zoveel aan gedaan.
Het groeide toch wel, maar ik hoop dat ik
deze week even  ga doorpakken.
Er moeten heel wat planten eruit, deze tijd van
het jaar is dat het beste te zien.

De japanse anemonen zijn behoorlijk dominant,
het is nu nog grappig, volgend jaar teveel.
Ik zou liever wat meer delphinium's zien.


Heb meest paars, roze en blauw, een gele kleur is
soms wel leuk, deze jongen is ook te groot.


Meestal heb ik rode kattenstaarten (amaranthus).
Dit jaar de groene soort.
Ik geniet van deze tijd, je ziet de bloemen nog even
hun best doen, maar het verval treedt al in, dat hoort
er ook bij.



Bij de noordkant van het huis bloeit de
Kirengeshoma (japanse wasbloem).


Zingen



Donderdag 25 augustus was de eerste repetitieavond
van smartlappenkoor  Denk aan de Buren.
We gingen eerst op de foto, rood-wit,  ik haat
die combinatie, ik had nog een rood t-shirtje gevonden
bij de Weggeefwinkel , had zelf nog wel een witte broek.
Sta ongeveer 2' van rechts op de derde rij, als breedbek-
kikker, als je op de foto klikt zie je het beter.

De rest van de avond heb ik kou staan lijden met die
dunne zomerbroek en blote voeten slippers.
Had ik net de buitendeur gesloten, moest ie weer open
van de dames, stevig gebouwd, willen allemaal graag
vooraan staan, dichies bij dichies onder de lampen.
Is het dan gek dat ze opvliegers krijgen.
Ben lekker met de pauze weggegaan, was ook een
beetje lui van het 's nachts lang wakker liggen.
Deze week had ik een strakke spijkerbroek met kisten,
korte rok, t-shirt en trui, dat ging beter.


Komende week is het feest in Aalsmeer, wij hadden vandaag
een optreden bij een jachthaven.
M'n zus woont in Aalsmeer en kwam ook luisteren, dat
zingt meteen al beter als je een supporter hebt.
Ik heb 3 zussen en ik sta er altijd van te kijken hoe
jong ze er uit zien, zus is 77 jaar , was net een week bij
dochter in Engeland geweest en had een nieuw rokje.
Groen turquoise achtig met bijpassende ketting en wit
t-shirt, gelukkig  geen oude wijven kleuren.

Vandaag vond ik in de kast nog een rode strakke broek,
met een wit hemdje stond dat wel, het was warm.
Tja waarom ik nu niet die dunne witte broek
aanhad, was eigenlijk een raadsel voor me.
Maar het zingen ging lekker, daar gaat het om.