Parijs- Nieuw- Zeeland

In september zijn we  met z'n tienen
naar Parijs  geweest.
Sjaak en ik en de kinderen.
Het was zo leuk, zodat dat Sjaak
besloot om z'n verjaardag in Parijs
te vieren.
Eind april gaan we er voor 4 nachten
(en dagen) heen.
De dochters gaan in ieder geval mee.
M'n jongste zoon woont tijdelijk in Nieuw-
Zeeland met z'n vriendin.
Hun visum liep eind april  af, maar door die
aardbeving , waren er papieren zoek en
kregen ze opeens verlenging tot september.
Toen was er twijfel, komen ze wel, komen
ze niet.
Gelukkig was daar gisteren het mailtje, ze
komen dus wel.
M'n andere zoon  en schoondochter vertrekken
morgen voor een reis door Amerika en zijn
met pasen weer terug.
Hopelijk zijn ze dan goed uitgerust om nog
een weekendje Parijs mee te pakken.
De moeder  van Joep en haar partner
gaan dit keer ook mee,
dus we zijn dan met 12 mensen.

Deze muurschildering bestrijkt onze kamermuur.
Geschilderd door onze oudste zoon.

Dit is Ons straatje in Parijs, rue Norvege,
achter de Sacre Coeur,
het is de enigste toeristen plek waar we altijd
even naar toegaan

In 1980 zijn Sjaak en ik voor het eerst in
die mooie stad geweest.
Daarna elk jaar wel 1, 2 of 3 keer.
En elke keer ontdek je nieuwe plekjes.
Het is grappig hoe je in zo'n drukke stad
helemaal tot rust komt.
De eerste keer gingen we per trein met de FTS,
later Frantour, we werden in rue Batignolles
in een aggenebbish hotelletje gestopt,
genaamd Bertha.
Later kwamen we daar weer, bovenste ver-
dieping, scheten de duiven in de douchecel.
Maar nu is het  gerenoveerd, verleden
jaar hebben we daar geslapen, leuk met een
frans balkonnetje, raam open, stoelen ervoor,
glas wijn, stokbrood en stukje kaas, en je
zit echt eerste rang.
Wij vinden die echte Parijse hotels het leukst,
we houden niet van die grote ketens.
In de tijd dat we met kinderen gingen, dus 2 + 4
sliepen we altijd bij Bristol, tussen Gare l'Est
 en Gare du Nord , dat was gemakkelijk
 tegenover een parkeergarage.
Nu hebben we een VW bus en die past niet in
elke garage.
Wij gaan altijd op de bonnefooi naar Parijs en
vinden wel een hotel.
Nu hebben de kinderen alles besproken via het
net en belanden we ergens in  Quartier Latin.
Wel deftiger dan we gewend zijn, maar het ontbijt
zal mij benieuwen.
Sjaak vindt het lekkerst: stukje stokbrood, croissant,
roomboter, zwarte koffie, evt een glas melk.
Nu zag ik continentaal ontbijt staan, volgens mij is
dat, wat je zelf mag pakken, en je pakt dan echt
niet teveel, allemaal fabrieksspul, zo heb ik dat
in Canada ervaren, maar misschien geldt dat niet
voor Parijs, en anders lopen we toch even naar
de boulanger.

De gang

Ik heb een oppaskindje van 1 jaar oud.
Ik was zoiets nooit van plan, maar omdat
werken het laatste half jaar niet gaat, is het
een mooie oplossing.
Hij speelt altijd lief in de box, ik vul een doos
met speelgoed, en hij pakt het een voor een
en stopt het in de blokkenstoof.
Tussendoor speelt hij ermee, of hij staat aan
de rand van de box een heel verhaal op
te hangen.
Wij hebben een grote gang, en daar mag hij voor
de afwisseling ook in spelen.
Er staat een klemhekje in de deuropening, zodat
we elkaar kunnen zien.
Het eerst wat hij deed was de kastdeur en
laden openen en alles eruitgooien.
De laden heb ik leeggemaakt en voor de grote deur
een spijkertje geslagen.
Er staat nog een kast, daar heb ik met een
ijzerdraadje de deurtjes vastgebonden.
Sjaak vindt dat maar flauw:"Dat kind mag toch
best jouw schoenenkast leeghalen".

Strijd

De hut is inmiddels flink uitgedijd, maar nu
het telkens terug kerende probleem.
Er is een nieuwe groep, zij willen ook een hut.
Zij mogen op een ander plekje bouwen
Ik heb ze een paar pallets gegeven, een vierkante
salontafel, een grote mdf plaat, een rood vloer-
kleed en 2 zitkussens(gevonden bij het huisvuil)
Maar deze groep heeft geen echt inintiatief,
niet genoeg hout, geen doorzettingsvermogen.
Zij vinden dat ze ook recht hebben op zo'n
mooie hut.
(het is ook net het echte leven)
De grote hut is er gekomen omdat er een leider
bij is die doorzet, en gewillige werkers heeft.
Dus  wordt het waarschijnlijk een kloppartij.
Gelukkig is Sjaak vanmiddag met oma naar
een afspraak in het ziekenhuis.
Hij houdt niet van die drukte, zal ook niet
zo gauw iets zeggen, maar als het te erg
wordt, zal hij ze allemaal wegsturen.
Ik heb ze gewaarschuwd dat ze op hun
eigen plek moeten blijven, en ik wil niet dat
ze elkaar met stokken te lijf gaan.
Er zijn nu ook meisjes bij, die zijn nog feller.
Ik ben benieuwd .

Stoomgemaal Halfweg

Een familielid van ons is vrijwilliger bij
het stoomgemaal in Halfweg, tussen
Haarlem en Amsterdam.
Verleden jaar zijn we 2 x op bezoek geweest,
je krijgt heel goed uitleg hoe alles werkt.
Allemaal vriendelijke mensen, die plezier
hebben in het werk, dat ze hebben uitgekozen.
In het weekend van 2 en 3 april draait het
gemaal op stoom, en de toegangsprijs is
dan verlaagd.
Ookl voor kinderen is het heel leuk.

Rokjes deel II

Afgelopen maandag heb ik alle goederen
voor Albanie naar Huizen gebracht.
Ik had weer een bus vol ingezameld.
Het was voor mij de bedoeling om
de aktie hier af te sluiten, maar
inmiddels zijn er toch nog weer dingen
gebracht.

Dit keer ging de zelf gemaakte kleding mee.
80 rokjes en 40 broeken.
Bij de Zeeman had ik rompertjes en
meisjes onderbroekjes gehaald, en bij
het winkeltje hier in het dorp zo'n
50 leggings in alle maten.
En van de eigenaar van die winkel
nog 3 zakken nieuw spul, wat een
klein beetje verkleurd is.
Van een mevrouw hier in het dorp kreeg
ik 2 grote dozen met nieuwe voetbalshirts.
Vroeger hebben wij een meisjeselftal gesponsord,
die outfits lagen ook nog in de kast, dus ook mee.
Het was leuk om alles bij elkaar te (s)naaien.
Maar voorlopig ben ik er even klaar mee.
Had de zolder wat leger willen maken.
Zie weinig verschil, er liggen nog zoveel
lappen, lapjes en lintjes.

het lila bloempje is van Laura Ashley, ligt al 30 jaar in de kast.

Die groene lap was erg groot, daar heb ik wel 6 rokjes van gemaakt

Dit lapje kwam bij Ikea vandaan, in het echt is de streep leuker dan op de  foto lijkt.

Dit was zo'n schattig lapje, kwam bij m'n schoonzus vandaan, die het zonde vond om weg te gooien.

 Heb een paar keer ook een metertje erbij gekocht, zoals dit printje hieronder.

Huttenbouw

Achter ons huis ligt een stuk land.
10 jaar geleden verkocht en het ligt nog steeds braak.
Verleden jaar kwamen er dorpskinderen spelen.
Wij gooiden er pallets neer, die werden regelmatig
opgehaald door een kamper, die ze doorverkoopt.
Maar kinderen gebruikten ze ook om een hut
te bouwen.
Doordat er elke keer weer andere kinderen komen,
wordt zo'n hut regelmatig afgebroken, en op een
ander plaatsje weer opgebouwd.
"s Winters wordt er niet gebouwd.
Maar nu is het mooi weer en stond er opeens
een hut bovenop de dijk i.p.v. erachter.
Voor de dorpskinderen is het prachtig dat
er zo'n plek is, waar ze zich kunnen uitleven.

Wij houden tegenwoordig onze pallets binnen,
want sommige kinderen namen ze mee naar
huis en/of  gooiden ze onderweg  in de sloot.
Buren begrijpen niet waarom wij het goedvinden
dat soms het halve dorp met jongens en een
enkel meisje op het landje komen spelen.
Sjaak vindt het ook weleens te druk, maar ja
z'n moeder woont naast ons, en zij geniet
van kinderspel, dus dat maakt weer iets goed.

Wat wel lastig is dat onze hondjes het
niet accepteren.
Vooral nu de kinderen op de dijk spelen,
zijn ze goed zichtbaar, en staan de honden
constant te blaffen.
Dus dan sluit ik ze maar weer op
in het klompenhok, dan blaffen ze niet
omdat ze  dan zelf last  hebben van die takke-herrie.

.
Woensdagmiddag , toen het mooi weer was,
ging ik in m'n tuin werken.
Er lag nog heel veel blad van onze plataan
en van de grote beukenbomen van
de buurman.
Ik was net bezig, toen drie kinderen kwamen
vragen of ik een karweitje had voor een heitje.
Weet iemand nog wat een heitje is?
In ieder geval hebben ze geweldig geholpen,
manden vol met bladeren op de composthoop.
Ik gooi nooit wat in de groene bak, dat vind ik
zielig voor de beestjes en insekten die tussen
het afval zitten.
M'n vriendin lachte zich helemaal stuk toen ze
dat hoorde, nou ja, ik kan ook best om mezelf
lachen, geen probleem.
De hut is inmiddels flink gegroeid, volgens Sjaak

brengen die jongens nu zelf pallets mee.
Hier moest eigenlijk die foto komen van die grotere hut,
maar ik heb weer eens iets fout gedaan.

Ik had op MP een fietsstoeltje gekocht voor m'n oppaskindje,
met een scherm en een helm,
Het scherm werd er meteen afgerukt en de helm heeft
hij nog geen minuut opgehad.

Maar hij vindt het fietsen onwijs leuk en ik ook.
Ik had me steeds voorgenomen dat ik  zoiets
niet meer zou durven, met een kindje voorop.
Maar omdat ik nog steeds niet goed kan lopen
met m'n voet is die fiets wel een uitkomst.
En die fiets van kindjes mama is wel prettig,
zelf heb ik een opoefiets, daar lig ik zo mee in de
graskant, als ik even niet oplet

Voedselbank

Sinds 2 jaar heb ik een prive voedselbankje.
Elke dag, behalve zondag, haal ik bij de plaatselijke
supermarkt de spullen op, die op de datum zijn.
1 x in de week krijg ik bij de warme bakker 12
broden en nog zakken met bolletjes.
Een collega van me heeft een broer met een
supermarkt in een naburig dorp, daarvan krijg ik
houdbare spullen die over de datum zijn.
Verleden jaar dacht ik er mee te stoppen, ik had
maar 5 klanten en teveel boodschappen.
Maar opeens begon het te groeien, ik heb nu
16 deuren waar ik aanbel.
Tot voor kort had ik voor iedereen elke week
een flinke tas, bij sommigen  kwam ik
zelfs 2 x.
De laatste week is het allemaal een beetje minder,
maar dat hoeft niet structureel te zijn.
Er is altijd veel vlees en zuivel bij, ik probeer
elke dag uit te delen, of ik vries het in.
Bij zuivel is het niet erg als het nog een dag
in de koelkast staat.
Ik weet niet of ik het altijd blijf doen, ik zorg altijd
dat ik voor 6 uur heb gegeten, zodat ik om
 5 voor 6  bij de winkel sta.
Ik probeer  rekening te houden met wat ze graag
willen, gisteren b.v had ik 6 bakken met mosselen.
Dan bel ik sommige mensen op met de vraag of
ze het lusten, zoniet dan kom ik een andere keer.
Van een paar alleenstaande vrouwen weet ik dat
ze reuma hebben, die geef ik nooit varkensvlees.
Wel kip of biefstuk.
Het is dankbaar werk, en ik ben blij dat ik mensen

een steuntje in de rug kan geven.

Filmpje konijntjes, 3 weken oud

Borniet

M'n dochters waren naar de
Onkruidbeurs in Houten geweest.
Samen hadden ze een steen uitgezocht
waarvan ze vonden dat die bij mij hoort.
De Borniet is een mineraal met intense
kleuren, een soort van groentje-blauw
met paarse schittering (pauweveren)
Het ging ook om het verhaal dat erbij
werd geleverd.

Borniet: maakt blij, transformeert moeilijke
situaties en maakt het leven nieuw en fris.
Integreert geest, lichaam, emoties en ziel.
Leert obstakels met weinig stress te over-
winnen en stimuleert u uw geluk in het
huidige moment te vinden.
Biedt uitstekende bescherming tegen
negativiteit, die hij omzet, de bron ervan
vaststelt en uitfiltert wat niet
belangrijk meer is.
Leert u de informatie die u doorkrijgt te
vertrouwen en helpt bij het
visualiseren.
Bedankt meiden, dat jullie aan mij dachten.

Boudewijn de Groot

Dochter en schoonzoon trakteerden ons op
 een avondje uit in de Leidse Schouwburg.
Daarvoor aten we bij een (niet zo'n traditionele)
Italiaan, er waren geen pizza's of lasagne.
Maar wat ze hadden was echt heel lekker.
Daarna het optreden van Boudewijn en zoon
Marcel de Groot.
Veel mooie liedjes, bekende en onbekende.
Sjaak had graag Testament willen horen,
en m'n dochter wilde Aeneas, doch die zaten
niet in het pakket.
Boudewijn deed het erg leuk met die verhaaltjes
erom heen, het kwam er op neer dat
die hippietijd wel leuk was, maar dat hij
wel een periode behoorlijk de weg kwijt was.
Boudewijn hebben we wel eerder in Leiden zien
optreden in de Stadsgehorzaal tien jaar geleden
En Marcel hebben we verleden jaar bij Maarten
van Roozendaal gezien en gehoord.
Dit was een geslaagde avond.

Feest

Vandaag hadden we een jubileum trouwfeest
 van m'n broer en z'n vrouw.
We voelden allemaal veel dankbaarheid,
 zij heeft 9 maanden in het ziekenhuis
gelegen, en is sinds januari weer thuis.
Vaak dachten we dat het de verkeerde
kant uitging, het ziekenhuis waar ze in
lag deed er ook weinig aan.
Na een second opinion is ze naar het
Lumc gegaan, geopereerd en genezen.
Wij hadden dus een gezellig feestje, het
was goed verzorgd en we zijn maar weer
eens met z'n allen op de foto geweest.
Ik wil een foto plaatsen,maar ik merk
dat ik m'n camera daar heb laten liggen,
Dom, dom, dom.

Rommelige dag

Vandaag had ik m'n oppaskindje weer,
Hij verraste me om 8 uur al met een
smerige luier, vind ik niet erg.
Dat is altijd een goede reden om de
badkuip te vullen.
Ryan heeft iets nieuws ontdekt, hij trekt
zich op aan de schuine kant van het bad,
en laat zich dan naar beneden glijden.
Komt dan met z'n snuitje in het water, maar
draait zich vliegensvlug om en probeert
 het nog een keer, 't is een vasthouder.
Om kwart voor 9  lag hij alweer in bed, en omdat
 Sjaak thuis even pauze hield, kon ik m'n zaaibakjes
 in orde maken.
In de middagpauze heb ik tuinbonen gelegd,
rucola en rode bietjes gezaaid.
Verder  kwamen er ook mensen aan de deur
om spullen te brengen voor Albanie.
M'n hele huis ligt vol met bananendozen,
tussendoor nog een strijkplank, want ik
vond nog gekregen lappen stof.
Katoenen stof was ik altijd eerst, (omdat het
krimpt) en daarna nog strijken.
Ik kon nog 2 gele, 2 groene en een grijze broek
maken in maat 164.
Verder nog wat broeken maat 98 geknipt.
Vanavond hadden we nog een verjaardags visite
in de straat van 2 neven.
Het  kan wel weer even zo'n dag, maar ik
denk dat ik het morgen nog wel drukker
zal hebben.
wordt vervolgd

Ik kreeg een mailtje van Hans van de weggeefwinkel,
dat we een nieuwe tijdelijke locatie krijgen.
Vanmiddag was het kijkdag, en het is een prachtige
ruimte.
Er waren mensen van de gemeente bij, en na afloop
vroeg Hans:"Zijn er nog vragen"?
Zei Leonieke:"Wanneer kunnen we beginnen"?
Dat is tekenend voor de sfeer die bij ons heerst.
Sommigen hebben al een hele voorraad goederen
gespaard.
Mijn overtollige spullen zijn naar Albanie, maar
ik heb wel zo'n 200 lege plastic tasjes gespaard
voor de winkel.
Ik kreeg een berichtje van het Albanie Comite
dat ze 26 maart weer gaan rijden.
Dus maandagavond ga ik alle goederen wegbrengen.
Ik was vanavond bij een gezin, daar kreeg ik mooie
spullen van, alle kleding en lakens ook netjes gestreken.
Volgens mij hadden ze ook nieuwe spullen gekocht.
Morgen ga ik het even bekijken, m'n hele gang staat trouwens
vol met gekregen spul.
Vanavond weer lekker gezongen met het smartlappenkoor,
om te gaan heb ik nooit zo'n zin, maar als ik er ben,
dan geniet ik.

Wat dat betreft is het goed dat er iemand met me meerijdt.

Vandaag

Ik zag erg op tegen deze dag,
 allereerst wilde ik een bezoekje brengen aan
een vriendin en haar man.
Ik ken haar vanaf de lagere school,
en we ontmoeten elkaar elk jaar 3 x
(soms meer)met verjaardagen.
Een maand geleden, toen ik jarig was,
 vertelde hij dat hij chemokuren had,
en als dat aansloeg, zou hij geopereerd worden
Via,via hoorde ik dat het niet aangeslagen was,
en een operatie van de baan was.
Het zijn nuchtere mensen, die gewoon
doorgaan met hun werk en niet zeuren.
Omdat wij het wel goed met elkaar kunnen
vinden, maar niet de deur plat lopen en ik
ook (via, via) dat nare bericht had gehoord,
vond ik het moeilijk om kontakt te zoeken.
Maar niets doen is ook niet goed.
Ik ging erheen om 10 uur, dronk een bakkie mee.
Gelukkig viel het allemaal mee, hij is nog steeds met
de kuren bezig en de vooruitzichten zijn goed.
Daarna ben ik doorgereden naar Delft om  een
salontafel op te halen via MP.
Gestopt  bij La Place, dat is het enigste restaurant,
waar ik het prettig vind om in m'n eentje te eten.
Met z'n tweeen is ook prima, maar ik bedoel,
normaal ga ik niet in m'n eentje ergens eten.
Bij La Place is alles vers, en je kunt de salade's

op je eigen manier samenstellen.
Ik ben ook nog even doorgegaan naar Dordrecht,
ik zat nu toch op de rit.
Ik ben een beetje verslaafd aan de zaadjes winkel
van Vreeken in de Voorstraat.
Je kunt er  dichtbij kort parkeren, 28 min.
voor 1 euro, ik heb niet bijgevuld.
Er waren al heel wat vakjes leeg(wordt weer bijgevuld)
zodat de verleidingen nogal meevielen.
Een zakje pootaardappelen, Linzer Delikat, tuinbonen,
platte peterselie,rode snijbiet,blauwe bes,rucola,
karwij, komijn,kogelkrootjes(rode biet)amarantblad.
Bloemen: clarkia, ijzerhard,veronica,geitenverdriet?,
 groene en rode amaranthus,silene,mariadistel,
en bupleurum rotundifolium.
Een rabarberplantje en knoflookplantjes.
En nog een mooi boek afgeprijsd naar € 15,-
"De ontdekking van de tuin".
Morgen gaan zaaien, dat kan nog net voor dat
het vollemaan is (19 maart)
Met de aardappels wacht ik nog even, de
grond is nog te koud.
De zaailingen gaan de kas in, een maand geleden heb
ik ook gezaaid, het begint nu op te komen.
Sla, prei, uien, thijm, cheiranthes, ipomea, heuchera
Vanuit Dordrecht heb ik nog een bezoekje gebracht
aan een vriendin in Leidschendam.
Half vier was ik weer thuis.

Machtig mooie maandag

Ik werd vanmorgen kwart voor 7 wakker.
Ik deed m'n ogen open, er lagen geen stenen
op m'n bed.
Ik deed de gordijnen open, de ramen waren
nog intact.
Ik keek door het raam, het huis van de buurvrouw
was niet ingestort, en het huis van Jan ook niet.
Er kwam water uit de kraan, er was gas
en electriciteit.
Ik kon m'n rekeningen betalen via internet.
M'n oppaskindje kwam, hij was niet ziek,
of gewond, z'n mama zag er ook goed uit.
Het kindje ging lief spelen in de box, er was
weer veel om uit te pakken.
Ik kon nog een uurtje slapen op de bank.
Kindje in de stoel gezet, melk gevoerd,
schone luier en naar bed.
Naar bedrijf gelopen om collega Tinus
te felicteren met verjaardag.
Kindje is altijd om 6 uur wakker, slaapt
hier van  9 tot 11, is net wakker, zit naast me
in de kinderstoel.
Kindje is altijd lief.
Krijgt zo een fruitje, we hebben fruit in huis.
In de winkel is  genoeg fruit, en genoeg ander eten.
er is een goede weg naar de winkel.
de winkel wordt iedere dag
bevoorraad
.we  hoeven geen eten te hamsteren,
 er is altijd genoeg,
elke dag van de week.
Ik ben gelukkig

Stoffenspektakel

Vandaag naar het stoffenspektakel in de Haarlemmermeer geweest.
Een prachtige lokatie,helemaal overdekt.
4 modebladen Boutique gekocht, Italiaans.
Ik weet niet of ik er mee kan werken.
Het bekijken is al een feest.
Leuke stoffen voor mezelf gekocht.
Allemaal katoentjes, hebben al kennis
gemaakt met wasmasjien en droger.
Op de terugweg even bij het paranormale.
Foto laten zien bij ene Yvonne, zij was
heel eerlijk, deed voor het eerst in het openbaar.
Als het niet lukte hoefde ik niet te betalen.
Ging eerst een beetje moeizaam, ik had aan
de mensen die op de foto stonden geen
toestemming gevraagd.
Dat hoort eigenlijk wel, dat had ik me bij
voorbaat niet gerealiseerd.
Uiteindelijk wel een bevredigend antwoord.
Daarna de tarotkaarten, de uitleg die ik al jaren
hoor, meer ontspannen, meer bankzitten.
Dat zegt Sjaak ook altijd, en dat advies
kost me niets.
Vanavond wel op bank gezeten, Olga en Joep
kwamen gezellig een hapje mee-eten.
Als Nieuw-Zeeland wilt weten wat het menu was:
kropsla, spinazie, winterpostelein(ik had j.l. donderdag
3 bakken rucola op de markt gehaald, was allemaal
al naar de konijntjes gegaan)rettich,peen, avocado,
 komkommer en ei.
Gierst,stukjes kipfilet en wokgroenten zoals ui, peen, paprika,
courgette,champions,prei en groenekool.
Hutsie-frutsie nieuwe stijl dus.
Wat overbleef ging in de doggybag van Olga.
Een vliegende kraai heeft altijd wat.

Dit is het grote zwarte konijn toen ze nog onwetend was, hoewel ze het gevoel had dat er toch nog iets anders was dan alleen andere vrouwtjes konijnen

Familie

Kreeg vandaag een geboortekaartje
 van een nieuw jongetje in de familie.
Toen m'n moeder en vader elkaar voor
het eerst ontmoeten,waren ze 25 en 32 jaar.
Moeder dreigde over te schieten als
oude vrijster.
9 maanden later werd m'n oudste
zus geboren, daarna volgden nog
12 kinderen.
We woonden in een katholiek dorp,
dus dat was heel gewoon.
Het was altijd even slikken voor m'n
moeder als ze weer zwanger was,
Toch was ze blij met elk nieuw kindje.
Later had ze als excuus "Maar wij hadden
geen televisie".
Had niemand in die tijd.
Uiteindelijk zijn er 136 nakomelingen geboren,
en er wonen nog 2 holbewoners in de buik.
Een zusje van mij is overleden, ook een zoon van
m'n broer en  een kleindochtertje van hem.
Wij hebben ook nog zo'n 80 familieleden van
de kouwe kant, die zijn aan komen waaien,
waaronder dus mijn Sjaak.
Van de aangetrouwden is 1 zwager overleden.
Zelf vind ik het fijn om een grote familie te
hebben, maar ik ben blij dat het niet bij iedereen
zo gaat, de wereld raakt overbevolkt.
Hoewel het vreemd is dat zo'n vol land als Nederland,
altijd nog arbeidskrachten te kort komt

Tsunami

Het is vreselijk wat er overal in de wereld gebeurt,
 burgeroorlogen in Afrika, aardbeving in Nieuw-Zeeland
en vandaag die verschrikkelijke tsunami in Japan.
Gelukkig ben ik niet meer van de kerk, anders zou ik
geloven dat dit het einde der tijden is.
Het is een vreemde gewaarwording, dat je tegelijkertijd
met een miljoen anderen onderweg strandt en niet meer naar huis
kunt gaan omdat het openbaar vervoer niet meer rijdt.
De wereldbevolking blijft maar stijgen, dankzij betere voeding
en hygiene, hoewel er ook miljoenen zijn die honger hebben.
Ik vraag me weleens af hoe het in die landen was voordat ze "ontdekt"
werden, was er ook honger, of groeide alles binnen handbereik?
Gandhi zei,"Er is genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht".
Ik kan me voorstellen, vroeger in Azie, dat je alles van de bomen  kon
plukken, maar dat iemand zegt dat de bomen van hem zijn.
Mensen mogen alleen plukken als ze voor hem werken, zodoende zijn
kapitaal vergroten, krijgt hij meer macht, zodat ze nog harder moeten
werken voor minder geld.
Dat gebeurt nu ook in die landen, mensen op de Filipijnen staan bij een
lopende band, mogen tijdens het werk geen seconde opkijken.
Doen ze dat wel, raken ze het baantje kwijt, kunnen ze terug naar
de prostitutie of de vuilnisbelten.
Want wij in het westen, willen steeds meer spullen voor steeds minder,
want we zijn toch niet gek zeker.
Kijk bij Ikea of de Action, het kan gewoon niet voor die prijs..
En mensen die daar kopen, noemen zich rustig consuminderaars.
Ik erger me niet, maar verbaas me wel eens.

Rokjes

Het schiet wel lekker op met m'n rokjes voor Albanie,
ik heb er inmiddels 76.

Die mensen daar zijn straatarm, en je kunt wel zeggen,
 als je maar spullen blijft sturen,

blijft dat land arm, komen ze niet in beweging.

Dat is gemakkelijk gezegd als jezelf in een rijk land woont.

Mensen in Nederland met een modaal loon, behoren tot 

de 3% rijkste mensen van de wereld.

Omdat ik op dit moment alleen oppaswerk heb,
ben ik leuke rokjes gaan naaien

In het begin maakte ik het me moeilijk met ritssluitingen,
die bij mij altijd weer verschuiven,
daarna rimpelrokjes, vreselijk werk dat gerimpel.

Maar na de veertigste rok zag ik het licht,
ik heb een lockmachine gekocht.

Ik heb nu 1 model wat ik groter of kleiner kan maken,

al naar gelang hoe groot het lapje is.

2 rond lopende banen (halve of kwart cirkelrok,

verder nog een band op heupwijdte van 15 of 20 centimeter breed.

zoom erin, elstiek door de band en klaar.

Het meeste werk is nog de motiefjes bij elkaar zoeken.

Gelukkig dat we 2 tafels hebben, de ene ligt  vol met lapjes,

zodat er altijd een tafel vrij is om te eten.

Ik had/ heb op zolder nog zoveel lappen liggen,
 ik denk dat ik nog wel honderd rokjes kan maken.

Ik heb jarenlang geholpen bij een kinderclub,
en zette regelmatig advertenties 

in het witte weekblad of mensen lapjes overhadden.

De club bestaat niet meer, zodoende heb ik de lapjes geerfd.

Maar ik kan het toch niet laten,
om zo nu en dan wat nieuw spul erbij te kopen.

13 maart is er een stoffenspektakel bij Hoofddorp,
dan ga ik helemaal los.

Verleden jaar april kocht ik in Parijs 3 meter leuke stof,
 waarvan ik dacht,nu heb ik iets aparts.

2 weken later bij de stoffenmarkt lag dezelfde stof,
 € 2, per meter goedkoper.

Margreet's workshop

Samen met vriendin Ellie heb ik 3 wekenlang een workshop gevolgd bij Margreet .
3 kleine schilderijtjes heb ik gemaakt en Ellie   een groot schilderij.
Omdat het van Ellie nog niet af was kregen we vanmorgen een bonus les.
Aangezien we nog nooit geschilderd hadden,
hebben we een paar trucjes toegepast.
Eerst kleur bepalen, mengen met wit,
hele doek beschilderen, ook de zijkanten.
Dan als de verf nog nat is, een stuk huishoudfolie nemen en verfrommelen.
De folie op de verf drukken.
Verf drogen met fohn.
Daarna stukken servet uitzoeken, een reep scheuren,
alleen de bovenste laag gebruiken.
Een gedeelte van het doek met behanglijm insmeren.
Servet erop leggen, evt. een ander stuk gedeeltelijk eroverheen.
Hier en daar een stukje sjabloneren met sjabloon of stukje kant.
Hier en daar een stukje tekst plakken.
Kan uit krant of copie van moeders handschrift.
Kan ook een plaatje of copie van foto
Evt. met Amsterdam gel of een andere dikke substantie,
tikje nonchalant een beetje langs de foto smeren.
Drogen en daarna  witte verf mengen,
met een klein piezeltje van de basiskleur.
Met veel water, zodat verf doorzichtig lijkt,
Hier en daar wat smeren, b.v over de tekst.
Of over een stukje van de foto.
Kan ook ergens verticaal met Decorfin liner
een mooie handtekening zetten.
Na een paar dagen,als alles goed droog is
aflakken met acryllak

Weggeefwinkel

Een jaar lang heb ik gewerkt in de weggeefwinkel in Leiden.
2 x in de maand ging ik een middag of ochtend helpen.
Het was heel simpel: spullen aanpakken, uitpakken en neerzetten, lege kledinghangers ophalen, vullen en weer ophangen.
De winkel netjes houden en een praatje met de mensen houden, het was ook een sociaal ontmoetingspunt.
De regels voor klanten waren: niet meer als 5 artikelen of 10 boeken meenemen, grote apparaten slechts 1 .
Niet langer dan een half uur in de winkel en niet vaker dan 1 x op een dag komen.
Met dat laatste werd op zaterdag weleens de hand gelicht omdat we een ochtend en een middagploeg hadden.
Helaas, de gemeente heeft het een jaar geleden ontruimd, zonde want het gebouw staat nu ook doelloos leeg.
Misschien krijgen we een nieuw pand, maar met het opknappen van het Vrouwenkerkplein kan wel een paar jaar mee gemoeid zijn.
Eigenlijk zoeken we een tijdelijke locatie tot zolang, want het is niet goed dat we nu uit beeld zijn
We hadden/hebben een leuke groep medewerkers, en zien elkaar nog regelmatig met vergadering of barbeque.
Vanavond hadden we weer een vergadering, de bedoeling is dat we met elkaar een stichting gaan oprichten, zodat we sponsors kunnen aanschrijven.
Het zou mooi zijn als we in afwachting van onze definitieve stek weer een weggeefwinkel kunnen beginnen.
Er wordt zoveel mooi spul weggegooid, wat anderen kunnen gebruiken.

Konijntjes

Sjaak heeft verleden week het hok uitgemest, en de konijntjes geteld, het zijn  10 levende en er lag achterin 1 dode, die had moeders opzij gelegd.We hebben al 1 liefhebber voor de bruine.
Je kunt het je haast niet voorstellen, begin januari ging de voedster naar de ram en nu eten de kleintjes  al witlof.
Sjaak denkt erover om buiten een extra ren te maken voor de kleintjes, maar als hij ze kan verkopen, vindt hij dat ook best. Het plan was eigenlijk om een wit konijn te laten dekken. De witte konijnen zijn druk in de weer om een hol te graven in de konijnenheuvel. De ene graaft het zand uit het hol, en de ander haalt het zand er achter vandaan. Sjaak vind het net brandweermensen die in aanjaag verband werken, het is ze nooit geleerd en toch kunnen ze feilloos een hol graven. Ik heb het boek van waterschapsheuvel ooit gelezen en daarin stond dat alleen vrouwtjes holen graven. De rammen in het boek kregen opdracht, omdat er weinig vrouwtjes waren om te graven.Ik ga toch gauw het boek weer eens lezen

winkels

Vandaag (zaterdag)onverwachts een oppasdag, het kindje was erg lief, wil heel graag dat je in de buurt bent.
Komt goed uit, ik zit achter m'n lockmachine, met het gezicht naar hem toe, 2 meter van hem af.
of achter de naaimachine, met m'n rug naar hem toe, 1 meter van hem af.
Ik heb de machines niet naast elkaar staan, ik zou me kunnen vergissen, met de naaimachine naai ik over de spelden heen, zoiets kan natuurlijk niet met de lockmachine.
Doordat ik  om de tafel heen loop, heb ik even tijd om na te denken, wat ik ga doen, ik ben nogal verstrooid.
Vanmiddag paste Sjaak op, kon ik even boodschappen doen, normaal heb ik m'n vaste winkels, bakker voor m'n speltbrood, keurslager voor de hondenkluiven, en de natuurwinkel voor de suiker en tarwe vrije artikelen.
Onze dagelijkse boodschappen doen we in het eigen dorp bij de spar supermarkt.
Maar vanmiddag ging ik naar een winkelcentrum waarvan ik had gehoord dat er een leuke kledingzaak was.
Nou vergeet het maar, wat een trutdingen, wij hebben in ons dorp ook een modezaakje, ga ik volgende week even kijken, want over 2 weken hebben we een bruiloft, en ik heb een beetje genoeg van al die zwarte kleren in m'n kast.  Van die andere winkels werd ik ook al niet blij, wat is er toch veel nutteloze troep te koop.
Ik zag gisteren bij iemand een leuke salontafel met een extra plank eronder en laden.
Zoiets wil ik ook wel hebben, want m'n zitbank ligt steeds vol met boeken en tijdschriften.
Het moet wel een tweede handsje worden, zodat ik 'm kan schilderen.
 Even bij de grote kringloop gekeken, die is altijd behoorlijk duur i.v.m. andere kringloopwinkels, het puilde uit van het vele meubilair, geen goed model gezien.
Toen nog even naar de kringloods, ook niets, maar wel een leuk hobbelpaard voor Ryan en wat poppenhuis spulletjes. Sjaak wil voor de nespresso graag een klein kopje, dan koelt het niet zo snel af als in een grote kom.
Bij de marskramer zag ik ze niet, doch wel bij de kringloods, 6 kop en schotels, een koffiepotje, suikerpot en melkkan voor € 6,50, voor dat geld wilde ik alleen de kopjes, zonder schotel(ik heb al servies genoeg)maar ik kreeg ze voor 3 euro mee. De tafel blijf ik naar zoeken, begin april is er een grote rommelmarkt.
Ik mag van mezelf niet naar kringloop of rommelmarkten, behalve als ik iets specifieks zoek.
WAAROM? omdat m'n huis al vol is, er kan geen kast of schilderij meer bij, en als ik slaag voor die tafel, moet die andere echt het huis uit.

vermica totaal

3 maanden heb ik diamicra geslikt, m'n bloedsuikerspiegel is weer aardig op peil, en de extreme vermoeidheid is verdwenen.
de pijn in m'n voet wordt veroorzaakt door parasieten in de dunne darm , de milt en de pancreas,  ik ga vermica totaal bestellen en dan gaat het helemaal weer goed komen.
met dank aan Adrie die me weer helemaal doorgelicht heeft.
vandaag werd m'n oppaskindje 1 jaaroud, gezellig even allemaal met elkaar op visite, ryan heeft de cadeautjes nog niet zo in de gaten, het eten des te meer.
toen ik binnenkwam zat hij heerlijk in z'n stoel achter een stuk taart, gezicht, handen, shirt, alles was taart.
alle mensen die een glaasje bowl hadden, werden door hem belaagd, bij iedereen kwam hij een paar hapjes schooieren, wij zeggen altijd "een vliegende kraai heeft altijd wat".