Familie

Tijd niet geblogd, geen tijd, geen zin, snoer kwijt, dus geen foto's. Heel het huis door-
gezocht en kantoor kwekerij, nergens. Nieuw snoertje gekocht, en je kunt  erop wachten
dat je dan de  oude vindt. Vanavond gevonden bij de tv, daar ligt altijd zo'n berg draden.
Moest voor Sjaak de dvd speler aanzetten en vond het snoer daar liggen. Zie nu A. Rieu op
tv met het werk "Halelujah", doet me aan moeder Blij denken. Zij vond dat stuk zo mooi
dat zij het ons voor ging zingen. Sjaak en mij, misschien al 40 jaar geleden.

Foto's van Jim en Charlotte van een tijdje geleden. En opa natuurlijk.

M'n zus, een jonge blom van 81 jaar.

Charlotte is gek op auto's, dat wordt wat.

 

 En Jim kwam op visite

Ze kunnen samen erg leuk spelen.

Zij mag het speeltje hebben.

25 november, met z'n allen naar de italiaan

1 december hebben we Klaas gevierd bij Pauline en Peter.
Nadat de cadeautje's uitgepakt waren ging Charlotte naar bed.

 De grote jongens mochten nog opblijven.

Er moesten nieuw winterbanden om de auto gelegd worden.

Grote broer kan goed helpen, hij mag de schroeven aanreiken.

Met het koor hadden we 4 optredens voor de kerst, er bestaan veel kerstsmartlappen.
Allemaal even treurig, snik, tussendoor lachen we veel.

Lezen

Ik ben weer begonnen met boeken lezen, tijdje niet gedaan, wel  tijdschriften  enzo.
Heb nooit interesse gehad in Harry Potter, maar nu die schrijfster een roman heeft geschreven
leek het me wel leuk om het boek te kopen. Ben een paar jaar geleden weer lid geworden van
de bieb omdat ik eigenlijk geen boeken meer wilde kopen.Maar nog steeds geen boek geleend
omdat ik het niet nodig vind, ik heb nog genoeg ongelezen boeken in de kast staan, meest van
kringloop, rommelmarkt of w.eggeefwinkel. Dus op kerstavond begonnen, 's nachts om half 3
vielen m'n ogen dicht, vandaag heb ik het verder uitgelezen. De stijl van het boek lijkt een beetje
op de boeken van N.icci F.rench, een echt Engels sfeertje. Er wordt niemand vermoord, er vallen
wel een paar doden.




Was vroeger verzot op de boeken van Fay Weldon, ik heb 23 titels van haar in m'n
boekenkast staan. De mooiste boeken van haar vind ik " Leven en liefdes van een duivelin"
en " Praxis" (die heb ik zelfs  dubbel) De "Harten en liefdes van mannen" vond ik in de weggeef,
een paar weken geleden gelezen, maar toen ik 'm zonet bij de anderen wilde zetten, had ik
het boek al. Niet gemerkt toen ik aan het lezen was, maar al haar boeken lijken ook op elkaar.
Sla heel vaak ook stukken over omdat ze soms aan het zeveren is, maar de verhaallijn is
wel altijd leuk

Tijdje terug begonnen in het boek van G.eert M.ak, een reis door A.merika in de voetsporen
van een andere schrijver. Interessant boek, maar kan het niet opbrengen om achter elkaar
door te lezen. Vergeet steeds een boekenlegger , zodat ik soms iets zit te lezen waar ik al
geweest ben. Doet me denken aan moeder, zat in het verpleeghuis altijd een boek te lezen,
kwam nooit verder dan de eerste bladzijde.

Heb een abonnement op het tijdschrift Ode, kreeg er een boekje bij met de beste verhalen
van de afgelopen jaren. Heb er even ingelezen.  Het eerste verhaal ging over het feit dat er
minder mensen sterven als artsen staken, een ander verhaal over placebo onderzoek bij
medicijnen en operaties. Een vrouw van 65 jaar had al 20 jaar de ziekte van Parkinson.Na een
operatie waar de chirurg met naalden dopamine zou toevoegen verbeterde haar gezondheid
aanzienlijk, ze had geen pijn meer, kon weer stofzuigen, zingen en autorijden. Maar in werke-
lijkheid was het een nepoperatie, dat zij niet wist.

Deze schrijfster werd in O.pzij aangeprezen, daar stink ik dan weer in. Nou leest het wel
gemakkelijk, het zijn korte verhalen, soms 10 bladzijden, soms 7 regels. En sommige
verhalen zal ik ooit nog wel een keer lezen.

17 november

Zaterdag was m'n oudste zus in Zuidhorn jarig, 81 jaar werd ze.
17 november is ook de sterfdag van m'n moeder, 17 jaar geleden is zij overleden.
25 oktober was het 50 jaar geleden dat m'n vader is gestorven, moeder zou nu 106 jaar
oud zijn en paps 113 jaar. Ik ben nu ongeveer 65 dagen ouder dan m'n vader ooit
geworden is.

Sjaak en ik zouden samen naar de verjaardag van Jannie gaan, aangezien er niemand
beschikbaar was om de hondjes uit te laten zijn ze vrijdag naar het hondenpension gegaan.
Als we 1 dag uit willen, gaan ze 4 dagen naar het hotel omdat je ze zondags niet op kunt halen.
Achteraf hadden ze thuis kunnen blijven, want de baas bleef ook thuis, had buikgriep. Maar
het is niet verkeerd  een paar dagen geen honden om je heen, lekker rustig zo en voor Wannes
is het wel goed een paar dagen onder een ander regime.

Dus stapte ik zaterdagmorgen om kwart voor 9 in de auto naar het hoge noorden, had laadruimte
vol met kleding, boeken, speelgoed en een berg eten voor een gezin in nood. Ik had al eerder
spullen gestuurd en haar opgebeld, dan krijg je soms een beeld van iemand dat totaal niet klopt.
Ik dacht een stevige vrouw, eind dertig, was het een meisje van 28 met 3 kinderen van  5, 7 en
9 jaar. Het bekende verhaal, vriend pleitte en het gezin kan opdraaien voor zijn schulden. Het is
diep triest dat zoiets in ons land kan gebeuren, zo'n vent duikt onder zonder adres en de moeder
krijgt de rekeningen op haar bord, zij kan immers geen kant uit.

Dat was dus Friesland, ik houd wel van autorijden maar vind het soms wel moeilijk om de ogen
open te houden, ben een keer bij een parkeerplek gestopt, hoofd een paar minuten op het stuur
met de ogen dicht en daarna een rondje om de auto, slokje drinken en weer gaan. Ongeveer half
twaalf was ik op de eindbestemming, dacht dat alle broers en zussen er zouden zijn, niet dus.
Broer Gert had vrijdagavond gebeld met de mededeling dat hij vrijdag a.s. een chemokuur zou
ondergaan. Dat was even schrikken, wist wel dat hij al anderhalf jaar leukamie heeft, maar niet
dat het zo'n vaart zou lopen.

M'n twee zussen waren er wel, vier zussen compleet, meer zijn er niet.Verder was er ook broer
die anderhalf jaar ouder is dan ik en  m'n jongste broer met echtgenote. En natuurlijk de kinderen
en kleinkinderen van zus en zwager Al met al was het wel gezellig, natje en droogje was goed.



's  Middags zijn we even wezen kijken bij een appartement in aanbouw waar zus zich
voor had ingeschreven, maar ze waren uitgeloot. Zelf heeft ze nog niet zo'n haast om te verhuizen,
ze wil in ieder met de rommelmarkt van koninginnendag nog in haar huis wezen, zodat ze alles
nog aan de weg kan verkopen. Om 3 uur ben ik weer richting huis gereden, halverwege de polder
ben ik even gestopt bij een restaurant, kop koffie en even zitten lezen, lekker even bijkomen.


Toen ik thuis kwam, wilde ik niet meteen het chemoverhaal aan Sjaak vertellen, om 7 uur heb ik
m'n schoonzus gebeld. Ik was dat al veel eerder van plan om te vertellen dat we de uitzending
van M.an bijt H.ond zo leuk vonden en om te vragen wat zij voor haar verjaardag wilde hebben.
Maar ja, ik en bellen, dat is vaak uitstellen. Maar goed, Bep was vrij nuchter, weten al anderhalf
jaar dat hij die ziekte heeft en die bulten zijn ook niet in 1 week komen opzetten. En chemo kan
het soms aardig afremmen, z'n longen waren in ieder geval schoon. Dat zij haar verjaardag niet
zou vieren is een misverstand, iedereen is welkom, maar niet 's avonds, dat trekt hij niet.
De andere dag moet hij al vroeg in het ziekenhuis zijn en daarvoor moet hij al z'n vee eerst  verzorgen.

Zondagavond belde m'n broer uit Canada, heel bezorgd hoe het nu was. Gedurende het gesprek
waren we het erover eens dat je altijd positief moet zijn en pas gaat treuren als het echt nodig is.
Ik hoorde eens iemand zeggen toen z'n ouders en schoonouders (op hoge leeftijd) overleden
waren: "Nu staan wij vooraan". Anderhalf jaar later lag z'n jongste zoon dood in huis. Dus hij
stond nog niet vooraan. Maar goed dat niemand weet waar hij of zij staat, positief blijven is het
motto.

 Broer uit Canada vertelde dat er volgend jaar een kleinzoon naar Europa komt, hij gaat een
paar maanden(werken?) naar Zwitserland en wil met Pasen een dag of 4 naar Holland komen.
Zijn er dan neven/nichten beschikbaar die met hem willen optrekken? Zal hier en daar een visje
uitgooien. Kreeg ook nog een uitnodiging om in december naar Jamaica te komen, Wout en Donna
zijn daar op vakantie en krijgen een rondleiding van Brian, een Jamaicaan die bij hun werkt.
Wout had Dick ook al gevraagd, maar nog geen antwoord gekregen, mag ik achteraan gaan.
Ik denk dat Dick liever naar een schaatswedstrijd gaat dan in Jamaica op het strand te liggen.
Hij zal wel geknikt hebben toen z'n broer het vroeg met de familiedag, maar knikken is nog
geen ja zeggen, ha ha.

13 november

Zonet toen ik m'n blog aanvinkte, zag ik op m'n leeslijst (dat zijn de blog's die ik ooit volgde)
maar geen tijd meer voor heb om ze te lezen, "wie nooit op weg gaat komt nergens".
Dat is een waarheid als een koe, maar Sjaak zegt altijd dat ik niet graag thuis ben, en altijd
weg wil. Nu vraag ik je, drie dagen in de week pas ik op de koters, dan ben ik de hele dag thuis.
1 avond per week ga ik naar het smartlappenkoor, 1 middag sta ik in de w.eggeefwinkel en 6 x
in de week breng ik de boodschappen rond, dat varieert van een kwartier tot een uur.
1 x per maand vergaderen bij de weggeef en 1 x per maand vergaderen bij  het koor, (niet in de
vakantie). M'n zwager klaagt ook vaak dat m'n zus altijd de hort op is, dan zegt zij: " Maar ik
heb deze week wel 5 paar sokken gebreid". Thuis dus!

Natuurlijk ga ik ook wel eens naar een verjaardag van familie, als je dat niet meer bijhoudt, is
dat jammer. Vanavond ben ik naar de verjaardag van m'n broer in Ter Aar geweest, Sjaak
houdt niet van verjaardagen doordeweeks, die bleef thuis. Ik was om half 11 alweer thuis, omdat
ik niet zo fit ben, was toch blij dat ik was gegaan. Ik kon het merendeel van de gesprekken niet
volgen, als er 6 broers, 2 zussen en aanhang tegelijk praten, dan weet je het wel.
Maar het was een vrolijke boel, broer Gert was onlangs met z'n gezin op tv geweest bij
M.an b.ijt H.ond, daar werd nog smakelijk over nagepraat.
Broer Cock deed het verhaal nog eens dunnetjes over, lachen dus.

Verleden donderdagavond hadden we een meezingavond bij het koor, zus Annie kwam ook
meezingen. De zaterdagavond daarna had zij een optreden met haar eigen koor. Ik ben met m'n
zangvriendin erheen gegaan, het was een mooi optreden, 3 koren traden tegelijkertijd op.
Elk koorlid was in zwart-wit, Annie zag er wel 10 jaar jonger uit in lange zwarte rok en witte
blouse.Na het optreden hebben we nog even met elkaar koffie gedronken, vriendin Fennie was
ook uit Bussum gekomen om te luisteren.

Zondag 11 november was ons koor jarig en gingen we allemaal met elkaar op de foto. Om die
reden gingen Ans en ik weer naar Aalsmeer( zou Sjaak toch gelijk hebben?) Ben benieuwd of
het een mooie foto is geworden. Na de foto ging de hele club koffie drinken bij voorheen
Het B.onte S.chort. Na de koffie reden we nog even naar Bloemendaal om een gratis matras op
te halen, ja zo kom je nog eens ergens.  En om 5 uur stonden Sjaak en ik bij de dansschool op
de vloer, sinds een paar maanden dansen we weer. Leuk, om ook samen eens weg te gaan.
En van 5 uur tot kwart over 6 is een mooie tijd als je niet meer zo piepjong meer bent

Der in of der uit

Wannes stond pas te treuzelen bij de deur, "der in of  der uit" zei ik. Het was alsof ik m'n moeder

hoorde praten. Als je jong bent wil je absoluut niet op je moeder lijken. Hier in het dorp

liep vroeger een moeder achter de kinderwagen, zij was groot maar die joggingbroek

die zij aanhad was nog groter. Haar dochter is inmiddels een jaar of 20, echt een dametje,

hoe ze er uit ziet en ook manieren, die heeft ooit bedacht dat zij er echt niet bij wilt

lopen zoals haar moeder.

 

Maar mijn moeder dus, dertien kinderen heeft zij gehad, alleen als ze op haar praatstoel

zat kon ze lullen. (een blog zou voor haar een uitkomst geweest zijn) Maar in het dagelijks

gedoe was ze vrij kortaf. Het was van "schiet op, vooruit niet zeuren". Of als ik me beklaagde dat ik niet wist wat ik zou kunnen gaan doen. "Ga maar met je grote teen spelen", zei ze dan.

Misschien had ik dat meer moeten doen, dan zou ik nu wat leniger zijn. De zus van Sjaak is bijna

70 jaar, en zij kan het nog, en als ik zie hoeveel pret Charlotte heeft als zij met haar teen

speelt, die kan echt plezier hebben met een teen in de mond.

 

 

Maar dat kortaffe van m'n moeder, herken ik ook bij mezelf, en anders wijst Sjaak

mij daar wel op. Maar ja, ik heb het nu eenmaal meegekregen, en ik vind het zelf niet

altijd erg. Waarom een heel verhaal als het ook in een paar woorden kan. Misschien wel een

 reaktie op m'n schoonmoeder en zussen van Sjaak, die kunnen eindeloos doorbreien aan een

boodschap. Soms had ik de knop van de buitendeur al in m'n hand als schoonma probeerde

het af te ronden, wat er op neer kwam dat alles weer herhaald werd.

Maar echt belangrijke dingen vertelde ze me nooit, dat gaat een ander nu eenmaal

niet aan. Het is grappig, nu zij oud is, ziet zij wel die dingen bij haar dochters, maar

herkent ze niet als iets wat zij vroeger ook deed.Zij heeft veel kritiek op de jongste zus

van Sjaak, die kan een verhaal ook niet afmaken, en de iets oudere zus vertelt te

weinig, bang dat iets door verteld wordt, en het gaat een ander niets aan.

 

Vroeger had ik altijd het idee dat ik later zou gaan schrijven, heel veel mensen denken

dat trouwens. Ik heb een keer een cursus columns schrijven gedaan bij een schrijfster.

Ik kwam er al snel achter dat ik er geen talent voor heb. Hoe je praat, zo schrijf je,

leerde zij ons. Ik lees ook liever een boek dat goed geschreven is, dan dat ik zelf ga prutsen.

In een blog gaat ook eigenlijk veel tijd zitten, volgers hoef ik niet, ik hou ook niet van

het geslijm van de reakties. Maar het is wel leuk als de kinderen het lezen, juist omdat

ik niet zo'n erge prater ben. Behalve als ik net als m'n moeder op een praatstoel beland, dan

klets ik maar door, denk ik later, "Oh je, wat heb ik nu allemaal gezegd"?

Bij een blog kan ik het doorlezen en evt. wissen, weet even niet aan welk knopje ik

geweest ben, omdat de letters nu vetgedruktzijn.
  Er zijn ergere dingen.

Weer naar Parijs

Sjaak wilde graag naar Parijs voor een weekend, ik had niet zoveel zin.

Maar hij krijgt er veel energie van, zegt hij, net zoals sprokkelvrouw energie

krijgt van muziek. Begin september ben ik alleen naar een concert van de Bintangs

geweest in Haarlem. We hebben ons ook weer opgegeven voor dansles.

En afgelopen zondag hadden we met het koor een optreden bij een zangfestival

bij ons in de buurt. Sjaak kwam  ook luisteren en heeft foto's gemaakt, ik sta

ongeveer vierde van links met het rooie jassie. Het was een geweldig mooie dag

en het zingen ging lekker. Donderdag a.s. gaan we naar Parijs, als we er  eenmaal

zijn, vind ik het wel leuk, heb wat moeite met weggaan. Tijs en Tea komen weer

oppassen op de levende have.  

 Vandaag werd broer Dick  65 jaar, hij had een rondvaartboot gehuurd om met broers,
 zussen en aangetrouwd een feessie te bouwen

Charlotte mocht ook komen, het was m'n oppasdag, jammer voor de dames op de kwekerij,
die dachten dat zij op dat meisje mochten passen. Schoonzus vond het ook wel leuk, zij heeft
al 3 achterkleinkinderen, maar die wonen ver weg.

 

's Morgens zaten de dames buiten, en de mannen binnen, ja de geiten zijn bij ons

altijd gescheiden van de bokken.

Praten, praten, praten, m'n broers hebben nooit gebrek aan een onderwerp.

Wij zeggen dan, ze zien een weg, een hond, een bouwkraan of een vrachtauto met een

bekende  naam, ze hebben altijd wel een onderwerp waar op ingehaakt wordt.

 

Altijd gezellig, zussen en schoonzussen.

Het weer was schitterend, we begonnen in Warmond, toen Kagerplassen, Ringvaart, de Zijl,
de Vliet door Leiden, eigenlijk nog naar Katwijk, maar bij Valkenburg keerden we om, er
was ergens iets gestremd.

Vlakbij Kaageiland legde de boot aan, de ramen gingen open en het eten werd naar binnen geschoven




Het eten was erg gevarieerd, verschillende salades, vis, aardappels, pasta en vleesgerechten.

Fenny wilde even laten zien wat ze allemaal op het bord heeft.

Het was een dag met een gouden randje.

 

Toen we terugvaarden, zaten de dames weer binnen en de mannen buiten. Een paar

broers dan niet, die bekeken het fotoboek van Uithoorn en de Kwakel.

Want eens een Kwakelaar, altijd een Kwakelaar.

Lief en leed

Op de kwekerij werken verschillende scholieren/studenten. Onder andere een broer en zus, zij al
een jaar of zeven, hij twee jaar korter. Hun moeder volgde regelmatig een workshop bij ons, en
vroeg bij zo'n gelegenheid of haar dochter bij ons kon komen werken. Het zijn beiden vlijtige
werknemers.  Nadat de moeder en half jaar met vreselijke rugpijn had gelopen, kreeg ze in februari
het verpletterende bericht dat ze een dodelijke ziekte had. Man en kinderen wilden niet dat ze naar
een verpleeginrichting zou gaan, en hebben haar een half jaar volledig verzorgd, uiteraard met
assistentie van de thuiszorg. Het was zwaar voor ze, maar de liefde voor hun moeder ging hun
voor alles.

Vrijdag, een week geleden is ze overleden, zij hield veel van paarden, en had vroeger ook
een paard gehad.Er was eerst een bijeenkomst in de dorpskerk,de echtgenoot had haar hele
levensverhaal opgeschreven, vanaf dat hij met haar had kennisgemaakt  Hij las dat voor, had
er veel moeite mee, maar het kwam goed en liefdevol over. De dochter las ook een mooi afscheid
voor en de zoon had de hond bij zich aan de lijn, het beest gedroeg zich erg netjes. Het was
een indrukwekkende bijeenkomst.De mannencollega's waren niet naar de kerk en het kerkhof
gegaan, toen ze van Pauline een sms kregen dat de stoet weer terugkwam, gingen ze gezamenlijk
naar de condolance.

Ik had nog nooit een witte rouwkoets gezien.

Er waren twee rode koetsen voor de familie.

We maken ook wel vrolijke dingen mee, vrijdag werd oma 93 jaar, en dat vierden we met
een etentje in De O.ude S.chool. 20 volwassenen en 3 kinderen, bijna iedereen was er,1 zwager
reist op dit moment de wereld rond voor zaken, en  m'n zoon en schoondochter wonen in N.ieuw
Z.eeland, dat is te ver om even over te komen.Het eten was uitstekend en eigenlijk teveel voor ons.
Normaal, thuis, eten wij alleen een hoofdgerecht, nu was er eerst soep, en bij het dessert mochten
we zelf opscheppen. Zaterdag dus maar een beetje minder gegeten.

Vandaag was er stoffenspektakel in het voormalige F.loriadegebouw in de H.aarlemmermeer.
Op z'n hollands gezegd: lappenmarkt. Ik was van plan om een donkergroene lap te kopen, maar
het werd iets totaal anders. Aubergine/donkerrood  met witte sliertjes voor een rok, een effen lap
voor een shirt en een lap  van bourettezijde voor een broek.Alles dus in diezelfde kleur. Bourette
zijde lijkt veel op linnen, het is niet glimmend en het heeft kleine pitjes.Ook nog gekocht een
veelkleurige lap voor een rok en een fleurig fleece voor Charlotte.

Toen ik om 12 uur terugkwam, heb ik samen met Pauline de foto's bekeken van oma's verjaardag.
Zij heeft ze naar de H.ema opgestuurd om een fotoboekje te laten maken, zodat oma tegen haar
vriendinnen op kan scheppen over het feest. De foto hierboven is erg donker, op de computer
in de kwekerij waren de foto's wel mooi, ik ben benieuwd hoe ze gaan worden.

Om 1 uur zijn Sjaak en ik naar de verjaardag van m'n zangvriendin gegaan. Haar zussen waren er ook. Toevallig zag ik gisteren op tv een stukje van de golden girls, het voelde vanmiddag net of ik in zo'n aflevering beland was.Zus moest een stukje opschuiven met haar stoel, deed dat niet meteen toen de jarige het vroeg.Een andere zus verschoof de bank een stukje, vriendin ging even helemaal door het lint.
Gelukkig was de vrede weer snel getekend.

Weggooikleding

Was van plan om niet meer zo in die kledingzooi te duiken.
Kost me vreselijk veel tijd, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Er wordt bij de winkel zoveel weggegooid, ik vind het zonde als dat allemaal de
afvalbak ingaat. Dus neem ik de zakken mee naar huis om uit te zoeken, bijvoorkeur
in het weekend, dan kan ik op de kwekerij  een grote tafel vrij maken..Wat vuil is
gooi ik even op de kwekerij in de wasmachine, witte kleding met vlekken neem ik
mee naar huis om in  de bleek te zetten. En ik had een stuk of 5 adressen voor kinderkleding.

De kleding wat verder nog goed was heb ik in 15 bananendozen gestopt en maandagavond naar
een adres in Huizen gebracht voor Albanie. Meteen even in Eemnes bij een gezin langsgegaan om
kleding, schoenen en verhuisdozen te brengen. Ik reed terug over de A4 en kwam in een file terecht.
Links en rechts scheurden de auto's voorbij maar  onze rij stond bijna stil. Probeerde netjes op m'n
eigen strook te blijven maar het schoot slecht op.Juist toen ik dacht om ook maar naar links te gaan,
ging m'n voorganger naar rechts. Toen bleek dat er op onze rijstrook 4 auto's stilstonden met
knipperlichten. Ik zag er zo gauw geen mensen bij, was het een aanrijding of zaten ze te klaverjassen?
Ik weet het niet, was allang blij dat er geen dooien lagen.


Ik heb altijd een probleem (vooral bij het m.azdabusje) met de autogordel. Die band snijdt langs
m'n schouder. Ik kan er een knijper aan doen, maar steeds vergeet ik om er een mee te nemen. Dus
doe ik de gordel vaak onder m'n schouder. Onlangs werd ik net over de brug aangehouden, dan staan
ze zo sneaky bij de rotonde, je kunt ze niet ontlopen . Ik zei dat ik een schouderblessure heb, en ik
kwam er met een preek vanaf. Kwam ik een paar weken terug vanuit Ter Aar een politiewagen tegen,
ik keek expres niet naar ze, want als ze gebaren dat je moet stoppen, dan ben je de sjaak.  Ging linksaf,
richting Alphen aan den Rijn, moest wachten voor het verkeerslicht, zag in m'n spiegel 4 auto's achter
mij en de vijfde auto was die politiewagen. Vroeg me af hoe ze dat zouden oplossen, welja ze reden
notabene over de busbaan om mij in te halen. Keek expres voor me uit, ik zag ze zogenaamd niet. Er
was ook niets aan de hand, ik had op dat moment de gordel keurig om zoals het hoort.Keek even later in m'n spiegel, waren ze gekeerd, en reden via de ventweg weer terug. Hoe ziek moet je wezen om met
2 man een chauffeur ettelijke kilometers  te volgen om ze een bekeuring aan te kunnen smeren.

Nog even dit.

Bij het stukje over onze vakantie had ik de foto willen plaatsen van het C.omwell hotel
in Kopenhagen, kon het niet vinden op m'n camera. Bleek dat ie onder private was onder-
gebracht. Ik verschuif weleens knopjes zonder dat ik het weet. Dit was het meest chique hotel
waar we hebben geslapen, maar niet het duurste, dat was bij Marsstrand. Ik vind simpele hotels
leuker, maar soms kun je dan later zeggen, o ja, dat scheve hotel daar zijn wij ook geweest. En in
de hal was ook die plantenwand.

Doet me denken aan de zomer van 1976, bloedheet en droog de hele zomer. 27 juli was m'n zoon
geboren, in die tijd lag m'n moeder in het ziekenhuis voor een nieuwe knie (toen hielden ze nog kost-
gangers in het ziekenhuis) moesten we ook regelmatig naar de Mariastichting in Haarlem rijden. Erg druk
als je een baby en een peuter hebt. In september stelde Sjaak voor om een midweek met de kleintjes
op vakantie te gaan naar hotel de W.itte B.ergen in L.aren, op de bonnefooi. Toen we daar 's middags
aankwamen was er geen plaats, het v-v-v kantoor was die middag dicht en zo kwamen we terecht bij
hotel Hamdorff, heel erg deftig en duur vonden wij, wel 100 gulden voor een nacht.Heerlijk geslapen, en
's morgens een ontbijt zoals wij toen nog nooit hadden gehad, je kreeg er zelfs verse jus d'orange bij.

Moet je tegenwoordig zien, in de vakantie stond een ontbijt soms gelijk aan een brunch. Hotel Hamdorff
is allang afgebroken, maar wij hebben er een nacht geslapen en zaten er met verschillende acteurs,
waaronder Coen Flinck aan het ontbijt. Daarna zijn we nog een paar dagen/nachten naar die V.alk zaak
gegaan, ons vakaniegeld was niet berekend op een duur hotel.

Weer terug

Tijd niet geblogd, verschillende redenen, de belangrijkste oorzaak was dat m'n computer crashte.
Peter heeft verleden week de oude computer van Pauline hier aangesloten, dus ik kan weer bloggen.
Had toch wel gekund, op de kwekerij staan computers, Sjaak heeft een laptop en op de T.V. hebben
we ook nog een Apple. Maar ik had gewoon even geen zin in gecomputer, kost ook veel tijd.
Ben wel erg blij dat ik m'n outlook weer terug heb, kon wel mailtjes ophalen, maar was alles van
het afgelopen jaar kwijt, dat zit er nu weer op.

Jim is een daagje op visite geweest met z'n papa, lekker knul is het. Lijkt precies op z'n vader
toen die klein was, misschien die oortjes niet, moet nog eens in de oude foto's duiken. Grappig
wel dat Charlotte precies op haar moeder lijkt toen die baby was. Grote blauwe ogen,  niet
zoveel slapen, de hele dag door een flesje, een liedje, een lachje en een dutje.

Sjaak roostert elke avond boterhammen voor de konijnen, er wonen hier in de buurt een
stel brutale eksters, die ook graag brood lusten. Gaat Sjaak elke avond een kwartiertje bij
het vee zitten als vogelverschrikker.

De konijnen zien er soms niet uit, grote dotten haar aan het lijf.

Regelmatig worden ze even door de baas geplukt.

Ik had in juli 3 kipjes gekocht, na een paar weken gingen ze aan de leg, elke dag hebben
we 3 eieren. Sjaak overdrijft graag, probeerde z'n moeder wijs te maken dat ze per dag
ieder 2 eieren leggen. Maar oma maak je niets wijs, ze was zelf een dochter van een
kippenboer.

Het nachthok van de kippen was eerst van de konijnen, het is net groot genoeg voor 3
kippen. Halverwege is een plank waar ze op zitten, er is een trapje er naar toe. Ook  nog
een stok waar ze nooit op zitten en een legkist met hooi..

Charlotte vindt het leuk om met de voetjes het muziekorgel te bedienen.

Zondagmorgen gingen collega's van de kwekerij met een gehuurde bus naar de F.loriade in
Venlo. Sjaak en ik gingen niet mee, 10 jaar geleden hadden wij een stand met bromelia's op de
F.loriade in de H.aarlemmermeer. Elke zondagmorgen gingen we erheen, van april tot oktober
om de planten te verzorgen en evt. te vervangen. Dus zijn we nog steeds een beetje F.loriademoe.

Ik fietste snel even naar de bus om een foto te maken, maar zag achter het huis dat het hek openstond.
Wannes was weg, ik knipte snel een foto af en zocht Sjaak op. Die liep met Buddy, en ik hoopte dat
Wannes er ook bij liep. Nee dus, ik had 's morgens met het hondje gelopen, bij de achterdeur eruit,
en bij de voordeur erin, en had niet gecheckt of het hek dicht was.We hebben wel een uur gezocht,
dacht als ik thuis kom, ga ik de dierenambulance bellen. Belden ze mij toen ik in de auto zat, ik kon
hem in Alphen ophalen.Wat waren we gelukkig!  

Vrijdag

Normaal werk ik op vrijdagmiddag in de W..eggeefwinkel, in juli is de winkel 3 weken
dicht geweest, sindsdien heb ik me niet meer ingeroosterd. Dat kwam door onze vakantie
in Zweden, verleden week  de loge, en vandaag had ik een afspraak met m'n therapeut.
Wat ik bij haar doe? We drinken een kop thee en kletsen over van alles. Dan ga ik op de
behandelbank, zij werkt met een computerprogramma.Met een stift die aangesloten is op de
computer tikt ze beurtelings op de nagels van m'n vingers en m'n tenen. Op het scherm verschijnen
er grafieken, waarbij zij kan zien waar de energie is. Je kunt onder- of overenergie hebben.


Sinds de laatste keer ben ik een stuk vooruit gegaan.Zei net gisteren tegen Sjaak dat ik me lekker
voel hoe ik nu eet. Nooit varkensvlees, geen tarwe, mais of soya, bijna geen melkprodukten, behalve
dan karnemelk bij de muesli en  geitenkaas,  altijd spelt zuurdesem brood, ik vermijd suiker, wijn drink
ik als ik echt trek heb. En als ze een gebakje voor me neer zettten, zeg ik soms nee, maar ook weleens ja,
als ik een gebakje eet, breekt het me later weleens op. Reageer op dit moment niet goed op fruit, mag
wel biologisch, zonde laat ik de vogels m'n bessen opeten, terwijl ik ze zelf had moeten eten.

Las deze week in een tijdschrift over lipoedeem, ook al probeer je te vermageren, op sommige
plaatsen hoopt het vet zich op. Bovenbenen kunnen zo dik worden, dat je amper kunt lopen.
Met een soortgelijk dieet als ik heb, kun je veel leed voorkomen. Maar de farmaceutische industrie
is zo vreselijk machtig, pilletje hier, pilletje daar, is het gek dat de gezondheidszorg zo duur wordt.
Ik ken iemand die haast nooit naar de dokter gaat, zegt ze. Als ik ze spreek is ze wel pas geweest,
als ze een week hoest, als ze pukkeltjes heeft, als het been au doet, enzovoort. Ze krijgt altijd pilletjes
of een kuurtje. Wij hadden vroeger een huisarts die het niet accepteerde als je voor elk wissewasje
kwam. Tegenwoordig zou zo'n dokter een beroepsverbod krijgen.

Gemalen abrikozenpitten bevatten vitamine B17, dat kan helpen tegen kanker. Maar de regels worden
zo streng, als de producent  erop dat het vitamine B17 bevat, riskeert hij een proces. Het is niet bewezen
dat die vitamine erin zit, er is geen onderzoek naar gedaan. Als je weet dat de meeste onderzoeken door de
fabrikanten wordt betaald, dan weet je ook hoe betrouwbaar die  onderzoeken zijn, niet dus. Ik hoorde
pas van een kind met een z'g. krentenbaard. Mocht alleen komen naar het kinderdagverblijf als het kind
een anti-bioticakuurtje kreeg.Het heeft geen kuurtje gekregen, 2 weken later was het genezen zonder
medicijnen. Maar achterlijk dat ze ouders proberen te verplichten om het kind aan de medicijnen te zetten.


Maar goed, ik had het over de vrijdag, vanmorgen ben ik met Ryan naar De Bilt gereden om
kleinzoon/neefje Jim op te zoeken. Hij gaat 2 dagen in de week naar het kinderdagverblijf, op vrijdag
is hij thuis bij z'n papa, mama was ook thuis zij heeft boven een werkkamer, maar is ook vaak onderweg
om potentiele klanten te bezoeken. Ryan vond het autoritje wel leuk, ik had de nieuwe cd met kinder-
liedjes opgezet. Als ik mee ging zingen werd hij erg boos, neee, tuus, niete zingen nee he. Dan stopte
ik weer met zingen, ik mocht ook niet met m'n  hoofd wiegen.Ryan vindt Jim erg leuk en andersom ook,
Jim keek constant naar z'n grote neef. We hebben een wandeling gemaakt in het park, Rob met Jim in de
wandelwagen en ik had Ryan aan de hand. Jim is een heel leuk mannetje, als hij je aan kijkt, lijkt het
net of hij alles al weet. Hij kan ook denkrimpels in z'n voorhoofd trekken.

Om half 12 gingen we huiswaarts, op de grote weg viel het me op dat ik mee mocht zingen met de
liedjes, zat die kleine man lekker te pitten. Thuis een boterham voor hem gemaakt en Sjaak zorgde
verder voor hem, bracht hem naar de kwekerij waar hij verder kon slapen. Ik moest om half 2 in
Leiden zijn voor m'n afspraak, tegen 3 uur was ik klaar, heb nog een uurtje geholpen in de weggeef.
Heb me voor a.s. woensdagavond en vrijdagmiddag weer ingeroosterd, begin oktober gaan we
woensdagmiddag open, dan wordt dat m'n vaste dag. Als de vakanties voor iedereen voorbij zijn, is
er genoeg personeel voor de vrijdagmiddag. Enerzijds vind ik het jammer dat ik met de vrijdag stop,
we hebben een heel fijne groep, maar het is een uitdaging om van de woensdagmiddag ook een
succes te maken.


Ik had net m'n blog gepubliceerd, zag nog een foutje, probeerde in het verander programma te komen,
lukte haast niet, m'n hele scherm is vergeven van de reclame. Is elk jaar hetzelfde gesodemieter als
de vakantiekinderen geweest zijn is m'n hele computer ontregeld. Ga dat ding touwens weer naar 't
zolder brengen, heb ik weer een leeg muurtje voor een kast. De tv van Sjaak is ook ontregeld,
vanavond kon hij alleen dvd's kijken. Wij zijn zo onhandig dat we altijd hulptroepen nodig hebben.

De Z.eeuwse kust

Via de officiele organisatie hebben  we tweemaal met de vakantie een jongen in huis gehad.
Dit keer vonden we het een beetje veel, eerst 2,5 week de franse meiden en dan die jongen.
Daarom vroegen we hem nu voor een week, dat houdt dan in dat je hem zelf uit Z.eeland moet
ophalen en weer terugbrengen. In januari hadden we dat ook gedaan.

Woensdag 8 augustus heb ik hem opgehaald, ik heb in de schuur een mooie mountainbike staan,
die kan hij gebruiken. Woensdagavond zijn we naar de W..eggeefwinkel gegaan, hij heeft geholpen
met sjouwen. Op die avond is de winkel niet open, mensen kunnen wel goederen aanleveren. Zelf
scoorde hij nog een tent en een wegwerpcamera. Donderdag zijn we wezen winkelen in Amsterdam,
hij had zakgeld bij zich, daar heeft hij een karaokeset van gekocht. Ik had de auto van m'n dochter
geleend, die is niet zo hoog, zodat we hem in een parkeergarage konden stallen. Via de Damstraat
liepen we naar de Kalverstraat, daar is genoeg te zien en te koop. Ben nog even op het Spui geweest
voor een paar mooie tijdschriften

Vrijdagmorgen zijn we gedrieen naar het zwembad in T.er Aar geweest, de kleine man had het ook erg
naar het zin. Zaterdagmorgen heeft de loge 5 dozen met potjes opgeruimd, dat vond hij leuk werk.
's Middags vierde Thea haar verjaardag in A.vifauna, we hebben de roofvogelshow gezien en hebben in
het park gepicknickt met de hele familie, oma incluis.Zondag weer naar het zwembad, ik heb voor hem betaald en ben zelf weer naar huis gegaan. Om 5 uur weer opgehaald, hij had 2,5 uur  gezwommen en 2,5 uur in het gras gelegen, zei hij.

Maandagmorgen wilde ik achter in de sedumkas gaan werken met de 2 jongens, maar dat lukte niet
zoals ik bedacht had. M'n loge had amper geslapen, ik had hem de hele nacht horen rommelen.
Hij had ook niet zoveel zin om te helpen. Ik had Charlotte ook meegenomen, de kas in. Toen zij begon
te huilen ben ik met haar en Ryan naar voren gelopen, toen waren we uitgewerkt. Heb het thuis nog
even geprobeerd, de jongens in de zandbak en ik aan het werk in de achtertuin. Na een kwartier
kwamen ze alweer aangestapt, het regende een paar druppels, dus ik was weer klaar. Had gehoopt dat
de grote jongen met Ryan  zou spelen, maar ik neem het hem niet kwalijk, ik denk dat hij zelf nooit
heeft leren spelen.

Dinsdag zijn we naar het A.rcheon geweest, net zoals verleden jaar met een collega en haar zoontje.
We hadden via de krant vrijkaartjes, maar moesten evenzogoed nog 5 euro per persoon  voor de
jongens betalen. Over dat park heb ik verleden jaar al een blog geschreven, ga ik niet weer doen. Het
is dankzij heel veel vrijwilligers een leuker park dan het openluchtmuseum. Ik heb het verhaal gehoord
van een jager, een boerin en een smid, alsof ze zelf in de prehistorie of de middeleeuwen leven. Ryan en
ik gingen om half 1 weer naar huis, hij moest nog een dutje doen. Om vier uur zijn we samen naar het
bloemschikken van de speelweek gegaan. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. Ik had een oud
schaartje voor hem meegenomen, voor het eerst dat hij mocht knippen met een schaar. Ging heel goed,
hij had een voorkeur voor rozen, die waren er volop en alstroemeria's en veel soorten groen. We hebben
samen 3 bloemstukjes voor z'n mama gemaakt, waar hij reuze trots op was. De loge heb ik om half 8
opgehaald bij m'n collega, ik had z'n fiets 's morgens in de auto meegenomen, zodat hij met hun kon
mee fietsen. Ze wonen ook in A.lphen aan den Rijn en hij mocht gezellig pannenkoeken meeeten.

Woensdagmorgen stapten Sjaak, de loge en ik om half 8 in de auto om hem terug te brengen naar
Middelburg. We hadden voor een nacht een hotelkamer geboekt in de stad. Nadat we hem bij z'n
groep hadden afgeleverd, zijn we in de stad gaan koffie drinken. Daarna richting het dorp V.rouwen-
polder, waar een groot grasveld op ons lag te wachten om de auto te parkeren. Fietsen uitgeladen,
en daarna een schitterende fietstocht langs de zee, dat gevoel is niet te beschrijven. Op m'n eigen fiets,
op een dijk langs de zee, zon, wind en water, dan ben ik blij dat ik in dit land woon.

Voor de grote brug zijn we omgekeerd, richting Veere, daar zijn we vaker geweest.

Dit was in een soort kookwinkeltje annex speelgoedwinkel, ik kocht geen rookoventje.




Geen oestermesje.

Ook geen kreeftenhaak.

Wel een sjabloon, die gaan we gebruiken om verf te spatten.

Wel een mondorgeltje, een blokfluit, rinkelbelletjes en een cd met kinderliedjes, die had ik
toch al? Hier staan nieuwere liedjes op, en sommige kent hij al van school of internet.

Veel terrasjes, niet verkeerd, Sjaak een biertje en ik kon lekker struinen.

Ik hoef niet altijd iets te kopen, kijken is ook leuk.

 Probeer ideetjes op te doen, nee ik ga m'n huis niet roze verven, maar ga wel dingetjes
veranderen, boeken weg doen bijvoorbeeld. Dat valt niet mee, sommigen heb ik al 45 jaar.
Niemand wil ze nog hebben, zelfs bij de winkel worden ze bij het oud papier gegooid
In de kwekerij heb ik nog een oude kast staan, als ik de deuren eruit haal en de kast wit of
blauw verf heb ik weer iets leuks in huis. Probleem is dat ik geen lege muren heb, overal
staan kasten of tafels. We zien ut wel, komt tijd, komt raad.

We hadden een hotel in het centrum, niet groot in aantal kamers, gemoedelijke sfeer, schone
kamers. Het voordeel van een hotel in de stad is dat je buiten meteen vertier hebt.
Oorspronkelijk wilden we naar een wellness hotel in de duinen, dat was volgeboekt Ik was blij dat
we dit hotel hadden, auto voor de deur, kon niet mooier. We zijn 's avonds wezen eten bij jazzcafe
Desafinado, vlakbij de Lange Jan.Sjaak een biefstuk en ik een vegetarische schotel, zo lekker, asperges
met kerrie en spinazie, heerlijk gegeten en het toetje was ook super. Donderdagmorgen even over de
markt gelopen, kon het niet laten om een paar kleurrijke lapjes te kopen en een rode legging.
Sjaak vond bij Cee en Aa voor 5 euro een zwart hoedje dat net zo goed paste als dat oude lor dat
hij al 10 jaar heeft

Toen nog even met de auto naar Zoutelande, fietsen ging even niet, heb in Denemarken m'n knie
geforceerd. Zoutelande is ook prachtig, Sjaak vroeg zich af of er in die grote kerk op zondag wordt
gebulderd. Nou als hij wil weten of het een zware kerk is moet hij even googelen, alles kun je
tegenwoordig opzoeken.

Er moest ook weer gegeten worden, sprokkelvrouw een visje, sprokkelman een sate.
Hier hadden ze ook van die handige puntzakken met frites, koelt niet zo snel af als op een bord.
Sjaak was helemaal weg van dat dorpje, dus volgend jaar wellicht, maar hij wil ook nog een keer
naar Oostenrijk in de zomer. Oke, daar heb ik ook nog sporen liggen. In 1966, was ik 17 jaar, zijn
we met een bus van Maarse en Kroon naar Schwarzenberg geweest, naar het huisje van tante Frieda en
oom weet ik veel. Ik was met een aantal vriendinnen, en de reis ging uit van de organisatie "Werkende
Jeugd".Wij sliepen in het hooi, er was geen raam in dat hok, dus 's avonds waren de jongens altijd
aan het sodemieteren. Wassen deden we in de beek en bij een pomp, jongens voor, meisjes achter.
Het echtpaar dat de leiding had was wel aardig, maar een andere leider, die eigenlijk alleen maar mee-
ging om goedkoop op vakantie te gaan, was een vreselijke klojo. Je mocht niets van die vent, maar hij
werd evenzo goed ook hard aangepakt door sommige jongelui die een stuk ouder waren dan wij.


Om 1 uur stapten we in de auto richting huis. We kwamen op Goeree-Overflakkee langs Goedereede,
dat vonden we een stop waard. Jaren geleden hebben we met vrienden in die streek gefietst, ik wist
dat er een plein was met een wit restaurant. We hadden de auto geparkeerd, maar geen benul hoe we
moesten lopen, waren we bij dit bloemenwinkeltje, sloegen we rechtsaf, terwijl 50 meter verder het
bewuste plein was. We hebben dus een flink stuk van het dorp gezien, is echt mooi. Sjaak zit later alles
altijd nog een keer te bekijken op Google Earth, en zei dat het dorp nog groter was dan wij hadden
gezien, met mooie oude straatjes. Nog een keer heen fietsen dus.

o 

Om half 5 kwamen we thuis, voor ons gevoel waren we een week weggeweest in plaats
van 2 dagen.