Der in of der uit

Wannes stond pas te treuzelen bij de deur, "der in of  der uit" zei ik. Het was alsof ik m'n moeder

hoorde praten. Als je jong bent wil je absoluut niet op je moeder lijken. Hier in het dorp

liep vroeger een moeder achter de kinderwagen, zij was groot maar die joggingbroek

die zij aanhad was nog groter. Haar dochter is inmiddels een jaar of 20, echt een dametje,

hoe ze er uit ziet en ook manieren, die heeft ooit bedacht dat zij er echt niet bij wilt

lopen zoals haar moeder.

 

Maar mijn moeder dus, dertien kinderen heeft zij gehad, alleen als ze op haar praatstoel

zat kon ze lullen. (een blog zou voor haar een uitkomst geweest zijn) Maar in het dagelijks

gedoe was ze vrij kortaf. Het was van "schiet op, vooruit niet zeuren". Of als ik me beklaagde dat ik niet wist wat ik zou kunnen gaan doen. "Ga maar met je grote teen spelen", zei ze dan.

Misschien had ik dat meer moeten doen, dan zou ik nu wat leniger zijn. De zus van Sjaak is bijna

70 jaar, en zij kan het nog, en als ik zie hoeveel pret Charlotte heeft als zij met haar teen

speelt, die kan echt plezier hebben met een teen in de mond.

 

 

Maar dat kortaffe van m'n moeder, herken ik ook bij mezelf, en anders wijst Sjaak

mij daar wel op. Maar ja, ik heb het nu eenmaal meegekregen, en ik vind het zelf niet

altijd erg. Waarom een heel verhaal als het ook in een paar woorden kan. Misschien wel een

 reaktie op m'n schoonmoeder en zussen van Sjaak, die kunnen eindeloos doorbreien aan een

boodschap. Soms had ik de knop van de buitendeur al in m'n hand als schoonma probeerde

het af te ronden, wat er op neer kwam dat alles weer herhaald werd.

Maar echt belangrijke dingen vertelde ze me nooit, dat gaat een ander nu eenmaal

niet aan. Het is grappig, nu zij oud is, ziet zij wel die dingen bij haar dochters, maar

herkent ze niet als iets wat zij vroeger ook deed.Zij heeft veel kritiek op de jongste zus

van Sjaak, die kan een verhaal ook niet afmaken, en de iets oudere zus vertelt te

weinig, bang dat iets door verteld wordt, en het gaat een ander niets aan.

 

Vroeger had ik altijd het idee dat ik later zou gaan schrijven, heel veel mensen denken

dat trouwens. Ik heb een keer een cursus columns schrijven gedaan bij een schrijfster.

Ik kwam er al snel achter dat ik er geen talent voor heb. Hoe je praat, zo schrijf je,

leerde zij ons. Ik lees ook liever een boek dat goed geschreven is, dan dat ik zelf ga prutsen.

In een blog gaat ook eigenlijk veel tijd zitten, volgers hoef ik niet, ik hou ook niet van

het geslijm van de reakties. Maar het is wel leuk als de kinderen het lezen, juist omdat

ik niet zo'n erge prater ben. Behalve als ik net als m'n moeder op een praatstoel beland, dan

klets ik maar door, denk ik later, "Oh je, wat heb ik nu allemaal gezegd"?

Bij een blog kan ik het doorlezen en evt. wissen, weet even niet aan welk knopje ik

geweest ben, omdat de letters nu vetgedruktzijn.
  Er zijn ergere dingen.

Weer naar Parijs

Sjaak wilde graag naar Parijs voor een weekend, ik had niet zoveel zin.

Maar hij krijgt er veel energie van, zegt hij, net zoals sprokkelvrouw energie

krijgt van muziek. Begin september ben ik alleen naar een concert van de Bintangs

geweest in Haarlem. We hebben ons ook weer opgegeven voor dansles.

En afgelopen zondag hadden we met het koor een optreden bij een zangfestival

bij ons in de buurt. Sjaak kwam  ook luisteren en heeft foto's gemaakt, ik sta

ongeveer vierde van links met het rooie jassie. Het was een geweldig mooie dag

en het zingen ging lekker. Donderdag a.s. gaan we naar Parijs, als we er  eenmaal

zijn, vind ik het wel leuk, heb wat moeite met weggaan. Tijs en Tea komen weer

oppassen op de levende have.  

 Vandaag werd broer Dick  65 jaar, hij had een rondvaartboot gehuurd om met broers,
 zussen en aangetrouwd een feessie te bouwen

Charlotte mocht ook komen, het was m'n oppasdag, jammer voor de dames op de kwekerij,
die dachten dat zij op dat meisje mochten passen. Schoonzus vond het ook wel leuk, zij heeft
al 3 achterkleinkinderen, maar die wonen ver weg.

 

's Morgens zaten de dames buiten, en de mannen binnen, ja de geiten zijn bij ons

altijd gescheiden van de bokken.

Praten, praten, praten, m'n broers hebben nooit gebrek aan een onderwerp.

Wij zeggen dan, ze zien een weg, een hond, een bouwkraan of een vrachtauto met een

bekende  naam, ze hebben altijd wel een onderwerp waar op ingehaakt wordt.

 

Altijd gezellig, zussen en schoonzussen.

Het weer was schitterend, we begonnen in Warmond, toen Kagerplassen, Ringvaart, de Zijl,
de Vliet door Leiden, eigenlijk nog naar Katwijk, maar bij Valkenburg keerden we om, er
was ergens iets gestremd.

Vlakbij Kaageiland legde de boot aan, de ramen gingen open en het eten werd naar binnen geschoven




Het eten was erg gevarieerd, verschillende salades, vis, aardappels, pasta en vleesgerechten.

Fenny wilde even laten zien wat ze allemaal op het bord heeft.

Het was een dag met een gouden randje.

 

Toen we terugvaarden, zaten de dames weer binnen en de mannen buiten. Een paar

broers dan niet, die bekeken het fotoboek van Uithoorn en de Kwakel.

Want eens een Kwakelaar, altijd een Kwakelaar.