vrijdag 17 augustus 2012

Vrijdag


Normaal werk ik op vrijdagmiddag in de W..eggeefwinkel, in juli is de winkel 3 weken
dicht geweest, sindsdien heb ik me niet meer ingeroosterd. Dat kwam door onze vakantie
in Zweden, verleden week  de loge, en vandaag had ik een afspraak met m'n therapeut.
Wat ik bij haar doe? We drinken een kop thee en kletsen over van alles. Dan ga ik op de
behandelbank, zij werkt met een computerprogramma.Met een stift die aangesloten is op de
computer tikt ze beurtelings op de nagels van m'n vingers en m'n tenen. Op het scherm verschijnen
er grafieken, waarbij zij kan zien waar de energie is. Je kunt onder- of overenergie hebben.


Sinds de laatste keer ben ik een stuk vooruit gegaan.Zei net gisteren tegen Sjaak dat ik me lekker
voel hoe ik nu eet. Nooit varkensvlees, geen tarwe, mais of soya, bijna geen melkprodukten, behalve
dan karnemelk bij de muesli en  geitenkaas,  altijd spelt zuurdesem brood, ik vermijd suiker, wijn drink
ik als ik echt trek heb. En als ze een gebakje voor me neer zettten, zeg ik soms nee, maar ook weleens ja,
als ik een gebakje eet, breekt het me later weleens op. Reageer op dit moment niet goed op fruit, mag
wel biologisch, zonde laat ik de vogels m'n bessen opeten, terwijl ik ze zelf had moeten eten.

Las deze week in een tijdschrift over lipoedeem, ook al probeer je te vermageren, op sommige
plaatsen hoopt het vet zich op. Bovenbenen kunnen zo dik worden, dat je amper kunt lopen.
Met een soortgelijk dieet als ik heb, kun je veel leed voorkomen. Maar de farmaceutische industrie
is zo vreselijk machtig, pilletje hier, pilletje daar, is het gek dat de gezondheidszorg zo duur wordt.
Ik ken iemand die haast nooit naar de dokter gaat, zegt ze. Als ik ze spreek is ze wel pas geweest,
als ze een week hoest, als ze pukkeltjes heeft, als het been au doet, enzovoort. Ze krijgt altijd pilletjes
of een kuurtje. Wij hadden vroeger een huisarts die het niet accepteerde als je voor elk wissewasje
kwam. Tegenwoordig zou zo'n dokter een beroepsverbod krijgen.

Gemalen abrikozenpitten bevatten vitamine B17, dat kan helpen tegen kanker. Maar de regels worden
zo streng, als de producent  erop dat het vitamine B17 bevat, riskeert hij een proces. Het is niet bewezen
dat die vitamine erin zit, er is geen onderzoek naar gedaan. Als je weet dat de meeste onderzoeken door de
fabrikanten wordt betaald, dan weet je ook hoe betrouwbaar die  onderzoeken zijn, niet dus. Ik hoorde
pas van een kind met een z'g. krentenbaard. Mocht alleen komen naar het kinderdagverblijf als het kind
een anti-bioticakuurtje kreeg.Het heeft geen kuurtje gekregen, 2 weken later was het genezen zonder
medicijnen. Maar achterlijk dat ze ouders proberen te verplichten om het kind aan de medicijnen te zetten.


Maar goed, ik had het over de vrijdag, vanmorgen ben ik met Ryan naar De Bilt gereden om
kleinzoon/neefje Jim op te zoeken. Hij gaat 2 dagen in de week naar het kinderdagverblijf, op vrijdag
is hij thuis bij z'n papa, mama was ook thuis zij heeft boven een werkkamer, maar is ook vaak onderweg
om potentiele klanten te bezoeken. Ryan vond het autoritje wel leuk, ik had de nieuwe cd met kinder-
liedjes opgezet. Als ik mee ging zingen werd hij erg boos, neee, tuus, niete zingen nee he. Dan stopte
ik weer met zingen, ik mocht ook niet met m'n  hoofd wiegen.Ryan vindt Jim erg leuk en andersom ook,
Jim keek constant naar z'n grote neef. We hebben een wandeling gemaakt in het park, Rob met Jim in de
wandelwagen en ik had Ryan aan de hand. Jim is een heel leuk mannetje, als hij je aan kijkt, lijkt het
net of hij alles al weet. Hij kan ook denkrimpels in z'n voorhoofd trekken.

Om half 12 gingen we huiswaarts, op de grote weg viel het me op dat ik mee mocht zingen met de
liedjes, zat die kleine man lekker te pitten. Thuis een boterham voor hem gemaakt en Sjaak zorgde
verder voor hem, bracht hem naar de kwekerij waar hij verder kon slapen. Ik moest om half 2 in
Leiden zijn voor m'n afspraak, tegen 3 uur was ik klaar, heb nog een uurtje geholpen in de weggeef.
Heb me voor a.s. woensdagavond en vrijdagmiddag weer ingeroosterd, begin oktober gaan we
woensdagmiddag open, dan wordt dat m'n vaste dag. Als de vakanties voor iedereen voorbij zijn, is
er genoeg personeel voor de vrijdagmiddag. Enerzijds vind ik het jammer dat ik met de vrijdag stop,
we hebben een heel fijne groep, maar het is een uitdaging om van de woensdagmiddag ook een
succes te maken.


Ik had net m'n blog gepubliceerd, zag nog een foutje, probeerde in het verander programma te komen,
lukte haast niet, m'n hele scherm is vergeven van de reclame. Is elk jaar hetzelfde gesodemieter als
de vakantiekinderen geweest zijn is m'n hele computer ontregeld. Ga dat ding touwens weer naar 't
zolder brengen, heb ik weer een leeg muurtje voor een kast. De tv van Sjaak is ook ontregeld,
vanavond kon hij alleen dvd's kijken. Wij zijn zo onhandig dat we altijd hulptroepen nodig hebben.

De Z.eeuwse kust


Via de officiele organisatie hebben  we tweemaal met de vakantie een jongen in huis gehad.
Dit keer vonden we het een beetje veel, eerst 2,5 week de franse meiden en dan die jongen.
Daarom vroegen we hem nu voor een week, dat houdt dan in dat je hem zelf uit Z.eeland moet
ophalen en weer terugbrengen. In januari hadden we dat ook gedaan.


Woensdag 8 augustus heb ik hem opgehaald, ik heb in de schuur een mooie mountainbike staan,
die kan hij gebruiken. Woensdagavond zijn we naar de W..eggeefwinkel gegaan, hij heeft geholpen
met sjouwen. Op die avond is de winkel niet open, mensen kunnen wel goederen aanleveren. Zelf
scoorde hij nog een tent en een wegwerpcamera. Donderdag zijn we wezen winkelen in Amsterdam,
hij had zakgeld bij zich, daar heeft hij een karaokeset van gekocht. Ik had de auto van m'n dochter
geleend, die is niet zo hoog, zodat we hem in een parkeergarage konden stallen. Via de Damstraat
liepen we naar de Kalverstraat, daar is genoeg te zien en te koop. Ben nog even op het Spui geweest
voor een paar mooie tijdschriften

Vrijdagmorgen zijn we gedrieen naar het zwembad in T.er Aar geweest, de kleine man had het ook erg
naar het zin. Zaterdagmorgen heeft de loge 5 dozen met potjes opgeruimd, dat vond hij leuk werk.
's Middags vierde Thea haar verjaardag in A.vifauna, we hebben de roofvogelshow gezien en hebben in
het park gepicknickt met de hele familie, oma incluis.Zondag weer naar het zwembad, ik heb voor hem betaald en ben zelf weer naar huis gegaan. Om 5 uur weer opgehaald, hij had 2,5 uur  gezwommen en 2,5 uur in het gras gelegen, zei hij.

Maandagmorgen wilde ik achter in de sedumkas gaan werken met de 2 jongens, maar dat lukte niet
zoals ik bedacht had. M'n loge had amper geslapen, ik had hem de hele nacht horen rommelen.
Hij had ook niet zoveel zin om te helpen. Ik had Charlotte ook meegenomen, de kas in. Toen zij begon
te huilen ben ik met haar en Ryan naar voren gelopen, toen waren we uitgewerkt. Heb het thuis nog
even geprobeerd, de jongens in de zandbak en ik aan het werk in de achtertuin. Na een kwartier
kwamen ze alweer aangestapt, het regende een paar druppels, dus ik was weer klaar. Had gehoopt dat
de grote jongen met Ryan  zou spelen, maar ik neem het hem niet kwalijk, ik denk dat hij zelf nooit
heeft leren spelen.

Dinsdag zijn we naar het A.rcheon geweest, net zoals verleden jaar met een collega en haar zoontje.
We hadden via de krant vrijkaartjes, maar moesten evenzogoed nog 5 euro per persoon  voor de
jongens betalen. Over dat park heb ik verleden jaar al een blog geschreven, ga ik niet weer doen. Het
is dankzij heel veel vrijwilligers een leuker park dan het openluchtmuseum. Ik heb het verhaal gehoord
van een jager, een boerin en een smid, alsof ze zelf in de prehistorie of de middeleeuwen leven. Ryan en
ik gingen om half 1 weer naar huis, hij moest nog een dutje doen. Om vier uur zijn we samen naar het
bloemschikken van de speelweek gegaan. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. Ik had een oud
schaartje voor hem meegenomen, voor het eerst dat hij mocht knippen met een schaar. Ging heel goed,
hij had een voorkeur voor rozen, die waren er volop en alstroemeria's en veel soorten groen. We hebben
samen 3 bloemstukjes voor z'n mama gemaakt, waar hij reuze trots op was. De loge heb ik om half 8
opgehaald bij m'n collega, ik had z'n fiets 's morgens in de auto meegenomen, zodat hij met hun kon
mee fietsen. Ze wonen ook in A.lphen aan den Rijn en hij mocht gezellig pannenkoeken meeeten.


Woensdagmorgen stapten Sjaak, de loge en ik om half 8 in de auto om hem terug te brengen naar
Middelburg. We hadden voor een nacht een hotelkamer geboekt in de stad. Nadat we hem bij z'n
groep hadden afgeleverd, zijn we in de stad gaan koffie drinken. Daarna richting het dorp V.rouwen-
polder, waar een groot grasveld op ons lag te wachten om de auto te parkeren. Fietsen uitgeladen,
en daarna een schitterende fietstocht langs de zee, dat gevoel is niet te beschrijven. Op m'n eigen fiets,
op een dijk langs de zee, zon, wind en water, dan ben ik blij dat ik in dit land woon.



Voor de grote brug zijn we omgekeerd, richting Veere, daar zijn we vaker geweest.



Dit was in een soort kookwinkeltje annex speelgoedwinkel, ik kocht geen rookoventje.




Geen oestermesje.



Ook geen kreeftenhaak.



Wel een sjabloon, die gaan we gebruiken om verf te spatten.



Wel een mondorgeltje, een blokfluit, rinkelbelletjes en een cd met kinderliedjes, die had ik
toch al? Hier staan nieuwere liedjes op, en sommige kent hij al van school of internet.



Veel terrasjes, niet verkeerd, Sjaak een biertje en ik kon lekker struinen.




Ik hoef niet altijd iets te kopen, kijken is ook leuk.




 Probeer ideetjes op te doen, nee ik ga m'n huis niet roze verven, maar ga wel dingetjes
veranderen, boeken weg doen bijvoorbeeld. Dat valt niet mee, sommigen heb ik al 45 jaar.
Niemand wil ze nog hebben, zelfs bij de winkel worden ze bij het oud papier gegooid
In de kwekerij heb ik nog een oude kast staan, als ik de deuren eruit haal en de kast wit of
blauw verf heb ik weer iets leuks in huis. Probleem is dat ik geen lege muren heb, overal
staan kasten of tafels. We zien ut wel, komt tijd, komt raad.



We hadden een hotel in het centrum, niet groot in aantal kamers, gemoedelijke sfeer, schone
kamers. Het voordeel van een hotel in de stad is dat je buiten meteen vertier hebt.
Oorspronkelijk wilden we naar een wellness hotel in de duinen, dat was volgeboekt Ik was blij dat
we dit hotel hadden, auto voor de deur, kon niet mooier. We zijn 's avonds wezen eten bij jazzcafe
Desafinado, vlakbij de Lange Jan.Sjaak een biefstuk en ik een vegetarische schotel, zo lekker, asperges
met kerrie en spinazie, heerlijk gegeten en het toetje was ook super. Donderdagmorgen even over de
markt gelopen, kon het niet laten om een paar kleurrijke lapjes te kopen en een rode legging.
Sjaak vond bij Cee en Aa voor 5 euro een zwart hoedje dat net zo goed paste als dat oude lor dat
hij al 10 jaar heeft


Toen nog even met de auto naar Zoutelande, fietsen ging even niet, heb in Denemarken m'n knie
geforceerd. Zoutelande is ook prachtig, Sjaak vroeg zich af of er in die grote kerk op zondag wordt
gebulderd. Nou als hij wil weten of het een zware kerk is moet hij even googelen, alles kun je
tegenwoordig opzoeken.



Er moest ook weer gegeten worden, sprokkelvrouw een visje, sprokkelman een sate.
Hier hadden ze ook van die handige puntzakken met frites, koelt niet zo snel af als op een bord.
Sjaak was helemaal weg van dat dorpje, dus volgend jaar wellicht, maar hij wil ook nog een keer
naar Oostenrijk in de zomer. Oke, daar heb ik ook nog sporen liggen. In 1966, was ik 17 jaar, zijn
we met een bus van Maarse en Kroon naar Schwarzenberg geweest, naar het huisje van tante Frieda en
oom weet ik veel. Ik was met een aantal vriendinnen, en de reis ging uit van de organisatie "Werkende
Jeugd".Wij sliepen in het hooi, er was geen raam in dat hok, dus 's avonds waren de jongens altijd
aan het sodemieteren. Wassen deden we in de beek en bij een pomp, jongens voor, meisjes achter.
Het echtpaar dat de leiding had was wel aardig, maar een andere leider, die eigenlijk alleen maar mee-
ging om goedkoop op vakantie te gaan, was een vreselijke klojo. Je mocht niets van die vent, maar hij
werd evenzo goed ook hard aangepakt door sommige jongelui die een stuk ouder waren dan wij.


Om 1 uur stapten we in de auto richting huis. We kwamen op Goeree-Overflakkee langs Goedereede,
dat vonden we een stop waard. Jaren geleden hebben we met vrienden in die streek gefietst, ik wist
dat er een plein was met een wit restaurant. We hadden de auto geparkeerd, maar geen benul hoe we
moesten lopen, waren we bij dit bloemenwinkeltje, sloegen we rechtsaf, terwijl 50 meter verder het
bewuste plein was. We hebben dus een flink stuk van het dorp gezien, is echt mooi. Sjaak zit later alles
altijd nog een keer te bekijken op Google Earth, en zei dat het dorp nog groter was dan wij hadden
gezien, met mooie oude straatjes. Nog een keer heen fietsen dus.

















Om half 5 kwamen we thuis, voor ons gevoel waren we een week weggeweest in plaats
van 2 dagen.

zondag 5 augustus 2012

Vakantie IIII





Vanuit Oland gingen we verder langs de zweedse oostkust, Karlskrona leek ons wel iets,
dachten wij. Gelegen aan de kust met veel fjorden en eilandjes. Het waren wel mooie plaatjes,
maar nergens iets waarvan we dachten om te blijven. Er was een oorlogshaven, leek Sjaak wel
wat om oorlogsboten te bekijken.


Maar ja, een groot ijzeren hek, en verboden foto's maken.



Even buiten de stad was een platform met uitzicht over de stad, daar konden we goed zien
dat de stad uit allerlei schiereilandjes bestaat.



 Nabij was een restaurant, we zijn er even binnen geweest, vonden het te kakkerig, weer naar
buiten waar ik die mooie roze bloem zag. Die zie je onderweg zo ontzettend  veel langs de weg.
Ik heb 'm in  de tuin gehad tot vorig jaar, misschien  komt ie ooit weer terug. Nadat we de stad uitgingen
hielden we Ronneby aan, ook aan het water. In Ronneby was een flinke camping, we hebben de lig-
kussens op het kiezelstrandje gelegd, een uurtje geslapen om wat in te halen van de vorige nacht.
Het weer werd wat minder, even overwogen we een blokhut te huren op het terrein.Niet gedaan, omdat
er geen toilet in is, lastig voor 's nachts en toen we bij de receptie stonden te overwegen, vonden we
de sfeer niet zo geweldig.

Toen had ik het even gehad, elke morgen zaten we met hitte in de auto, en als we 's middags even
uit de auto stapten, regende het. Het liefste ging ik meteen door naar huis, hoewel ik steeds had gezegd
dat ik naar Kerteminde wilde in Denemarken.We zijn Zweden weer overgestoken richting Malmo.




Voor Malmo zijn we naar een stad gegaan die Lund heet. Ik wilde even naar een winkel omdat
m'n brood op was. Thuis eet ik altijd speltbrood, dat was niet altijd te koop, maar roggebrood kan
ook, niet dat vieze roggebrood wat je in Nederland koopt, maar echt brood.

Lund is een mooie oude stad, we hebben er even gewandeld en keerden weer terug naar de auto.
Ik had Sjaak al gewaarschuwd dat hij meer ruimte moest laten met de auto voor ons, zodat  het
wegrijden geen problemen geeft. Maar hij deed het netjes, zoals het hoort. Kwam er een tut met een
m.ercedes sportwagen die haar auto strak achter de onze zet. Sjaak reed heel zachtjes achteruit, kwam
hij met de trekhaak tegen haar nummerbord.(eigenlijk mijn schuld, Sjaak wilde geen trekhaak, maar
ik wel) Ik stapte wat later uit om naar de schade te kijken (die er niet was).Vraagt ze aan mij of ik engels
spreek, zeg ik "What s the probleme"? Nou ze ontplofte bijna toen ik dat vroeg. Sjaak zei tegen haar
dat ze de politie moest bellen, ik weet niet of ze dat gedaan heeft, ze ging een huis binnen en kwam even
later met een joviale man naar buiten. Hij gaf ons netjes een hand en moest lachen toen hij het minieme
deukje zag, links in het nummerbord, rechts zat er trouwens ook al een. Hij wenste ons een nice holyday
en daar gingen we weer. Ik had wel een beetje medelij met die vrouw, ze zag er erg gestrest uit.



We hadden de tomtom ingesteld naar Kopenhagen, voor mijn gevoel gingen we verkeerd, maar
Sjaak was er trots op dat jezelf niet zo hoeft te zoeken. Toen we 10 kilometer van Helsingborg af
waren zijn we toch maar teruggegaan. Bleek dat het apparaat niet van tunnels hield, op de
heenweg hadden we dat al een beetje in de gaten maar we waren er toch ingeluisd. Wat wel raar
was, later op de terugreis liet ze ons kiezen uit b.v. 3 route's en zei erbij welke route een tunnel had.
We hadden in Helsingborg ook met de veerboot kunnen oversteken, maar kozen toch voor de brug
met een gedeelte tunnel.Op het eiland waar Kopenhagen op ligt (Sjaelland of Seeland)  zijn we om
10 uur gestopt bij een hotel in Slagelse.




We hadden een vriendinnetje in de auto, zij paste op als wij er niet waren. Dinsdagmorgen
gingen we verder richting Kerteminde, die plaats ligt op het volgende eiland dat Fyn heet. Het
was mooi weer, toen we aan kwamen in die plaats hebben we eerst een paar uur op het strand
gelegen, daarna weer een regenbui en toen was het prachtig weer.




Gezellig stadje, dorpje met 1 echte winkelstraat en 4 supermarkten. 




Dit was ons uitzicht vanuit de hotelkamer.


's Avonds nog een wandeling gemaakt, verderop langs het water was een grote zeilclub en
een kayakclub, het ging er gemoedelijk aan toe.


Je ziet er veel gele huizen met rood houtwerk, maar ook blauwe en roze huizen, kon dat in
Holland ook maar, hoewel ik geloof dat Pauline en Peter hun schuur geel gaan maken. Dat is alvast
een stapje in de richting en wie weet krijgen ze dan volgers.



Als ik aan het eind van de zomer zo'n oude bank bij de kringloop zie staan, ga ik verven, ik heb
nu een leuk voorbeeld.




Woensdagmorgen hebben we om 10 uur 2 fietsen gehuurd om het schiereiland verder te
verkennen. We zagen graanvelden, graanvelden en graanvelden. Onderweg bij Viby stopten we
bij een mooie tuin om een foto te maken. Mevrouw kwam naar buiten en we hebben een paar
minuten met elkaar staan kletsen in ons beider steenkolen engels. Heb ze ook op de foto gezet, niet
gepubliceerd omdat de tuin niet zo mooi uitkomt. Ze raadde een restaurantje aan in Mesinge, een
kilometer verder.



Schattig oud restaurantje, het eten buiten was erg lekker, voor het toetje zijn we binnen gaan
zitten, daar waren geen wespen.



Deze muren zijn vast super oud als je die gezwellen in ogenschouw neemt.



Heel attent, bukken, pas op je hoofd.



Er was een soort van kringloopwinkel, zag binnen een paar mooie bordjes, creme met een
blauw randje, hier kom ik morgen voor terug, dacht ik. Dus niet.Tegenover de winkel een uit-
stalling met kinderwagens en speelgoed.



 Een oud kerkje, deed dienst als concertzaal.



Een stokoude boerderij, helemaal ommuurd met gebouwen, net zoals een limburgse boerderij.
Nadat we hadden gegeten zijn we verder het eiland op gegaan tot Lango, daar houdt dat
stukje eiland op.




Het meeste graan stond nog op het veld, we probeerden steeds te raden hoe het heette. Gerst is
gemakkelijk, dat heeft lange haren en haver heeft een soort van bloemetjes. Maar het verschil tussen
tarwe en rogge wisten we niet zeker, en er was nog een derde soort. Ik heb 3 keer een aar geplukt
om te vergelijken, dat is een familie trekje. Ik was een keer met 2 broers in Canada, op een gegeven
ogenblik werd de camper stil gezet om even in het land te kijken wat daar groeide. (was soya)

Dit graan was geoogst, kan het niet uitstaan dat de kleuren niet zo mooi uitkomen, Sjaak heeft op
z'n mobile een veel betere foto.
We hebben die dag ongeveer 60 kilometer gefietst, ik was van plan om 's avonds en de andere dag nog
een stukje de andere kant op te fietsen. Maar op het eind was ik helemaal kapot, vooral  die heuvels
aan het eind nekten me. Om half 5 hebben we de fietsen weer ingeleverd , het was goed zo.




Een foto van ons hotel, waar de flits in het raam is, zaten wij. Het was een grote kamer, drie
ramen voor en een opzij. Wij hadden ieder een grote koffer in de auto met de kleding. We hadden
ook allebei een kleine trolly koffer met toiletspullen en kleding voor de volgende dag. Ideaal, de
grote koffer bleef netjes en het scheelde een hoop gesleep.Bovendien had ik geen zin om elke keer
in die grote koffer te duiken , had ik vaak dezelfde bovenkleding aan. Kleding blijft tijdens vakantie
veel schoner dan thuis, was me in Canada ook al eens opgevallen. Je hebt daar minder luchtvervuiling.



Donderdagmorgen vertrokken we uit het hotel. We belden naar huis om Thea te feliciteren met haar
verjaardag en vertelden dat we vrijdag thuis zouden komen. Daarna zijn we met de auto naar de
noordelijke punt van het eiland gereden, Fyns Hoved. Je kunt met de auto tot de zee rijden, er is geen
zand, wel stenen, dus hup de kussens weer uit de auto en lekker een paar uur liggen dutten. Toen we er genoeg van hadden en de kussens naar de auto brachten begon het hard te regenen. Bofkonten.
Deze mevrouw had net het hondje uitgelaten, kwam kletsnat bij de auto aan.



De weg terug naar huis, op de heenreis had Sjaak steeds gereden, vanaf Oland hebben we steeds
gewisseld, als ik zelf rijd kan ik goed wakker blijven, als ik er naast zit vallen m'n ogen soms dicht.
Normaal liggen er in de Volkswagenbus alleen franse cd's of liedjes van Dana Winner.Sjaak had voor
we op vakantie gingen, de auto schoon gemaakt. Uit gewoonte gooit hij alles eruit en vergeet hij het
terug te leggen, al z'n cd's met franse chansons waren in de kwekerij blijven liggen. Zelf had ik een tas met cd's bij me, echt gevarieerd, vanalles wat. Ik heb de hele voorraad een keer geluisterd, sommigen ben
je snel zat en anderen verrassend niet.De liedjes met een mondharmonica waren favoriet en op de terug-
weg hadden we afwisselend Pussycat , het Hotcha trio en Ernst Jansz.

 Vrijdag wilden we in Nederland nog een stranddag pakken, daarom boekten we over de grens nog
even een hotel, kon haast niet geloven wat het kostte, in Zweden was het 2 en soms 3 x zo duur. Mevrouw
van het hotel vertelde dat zij vaak gasten uit Skandinavie had, die kwamen voor de goedkope drank.
Ja de drank in Zweden enzo is niet goedkoop, maar ook weer niet zo duur als wij hadden gedacht. Het
maakte niet zoveel uit, drink niet meer dan 1 glas bij de maaltijd en we hadden veel flesjes water uit
Holland meegenomen.

Het was een leuke vakantie, we hebben veel gezien, ook lekker aan de zee geweest.
De plaatsen waar dat mogelijk was, viel wat tegen, maar als je een bepaald doel hebt kun je vantevoren
op internet zoeken. Wij hadden niet echt een vastomlijnd plan. Het idee van Kerteminde kwam door
een folder die ik in een restaurant zag. Zweden en Noorwegen zijn prachtige landen, maar als we ooit
weer die kant uit gaan vind ik Denemarken prima. Het deens lijkt veel op onze taal, tenminste het
geschrevene, soms zag je onderweg letterlijk nederlands teksten, de uitspraak is wat anders. Maar
iemand uit Friesland kan ik ook niet verstaan. Het eten was over het algemeen wel goed, het viel mij op
dat de gerookte zalm duur was bij de supermarkt, bij ons is Noorse zalm goedkoper. In de restaurants
serveren ze kleine gekookte aardappelen in de schil. Heb een zakje piepers daar gekocht en thuis alweer
een paar keer gegeten. Lekker botersausje met citroen erbij, heerlijk.

Vakantie III




En toen waren wij in Noorwegen, het begon al goed. In het eerste restaurantje dat we aandeden,
stond op elke tafel een bromelia.Weliswaar niet zo vers, de paarse bloem was inmiddels groen gekleurd.
Dat kan ook komen door te weinig zonlicht.



Deze giraffe stond in de tuin bij de volgende stop, Marche.



Daar hebben we lekker gegeten, we konden zelf opscheppen, deed erg denken aan La Place.
Veel verse groenten, rauw of uit de wok. Daarna reden we door naar Hamar. Sjaak had zich daar
veel van voorgesteld, schaatswedstrijden, olympische spelen van 1994, enz. Het was moeilijk een
hotel te vinden, we vonden er een aan de buitenkant. Waarschijnlijk gebouwd voor die spelen, het
hoofdgebouw was mooi, de kamers deden een beetje oost-europees aan. Lange saaie gangen, beetje
simpel, revolutiebouw noemden we zoiets vroeger.

's Avonds gingen we even de stad in om wat te drinken. Er was niet zoveel keus, dan maar een kop
koffie bij de Mac om half 10 's avonds. Vlakbij was een discotheek die om 10 uur open ging.
Onvoorstelbaar, toen wij daar zaten, uit alle hoeken en straten kwamen meisjes aanlopen, vriendinnen
met drie of zes personen tegelijk. Ze zoenen elkaar niet, alleen de hoofdjes even langs elkaar en dan
flaneren ze weer verder. Ik denk dat we in die 10 minuten wel 40 van die opgedofte meisjes hebben
gezien en slechts twee jongens.



De andere dag regende het, Noorwegen is mooi, wij vonden het wel goed zo. De wegen naar het
noorden zijn smaller en hoewel ik steeds aan Noorwegen had gedacht als einddoel, ging m'n hart meer
uit naar Denemarken. Sjaak zag dat het aan de oostkust mooier weer zou worden, dus namen wij
de route naar Stockholm.



Onderweg regen, veel mooie huizen gezien, trekt mij niet, zo verlaten. Hier een foto van
een houtzagerij, veel bomen, veel hout.



Kampeerterreinen aan de overkant van het water.



W.c.'s onderweg, daar kan ons land een voorbeeld aan nemen, alles schoon en gratis




Zag onderweg huizen met een sedumdak, bedacht dat ik het kippenhok met sedumplaten kan
bedekken als ik weer thuis kom.In Zweden zagen we weinig plaatsen waar we even konden verpozen.
Bij een winkelcentrum zagen we een plaatsje, en bij de MAX naar binnen gegaan. Dat is een soort
van fastfoodketen. We hebben er geplast en verder niets, er stonden lange rijen te wachten om iets
te kunnen bestellen. In gedachten zie ik het plaatje voor me(moet zeggen dat ik altijd gauw m'n
conclusies trek, misschien niet goed) vader en moeder werken allebei en zaterdag is het kwaliteitsdag.
Met z'n allen boodschappen doen en daarna een half uur in de rij voor een bakje frites met een
hamburger, het uitje van de week. Niet alleen deze week, maar elke week.



Stockholm trok ons niet aan om de stad in te trekken, die stad is zo ontzettend groot, daar heb
je dagen voor nodig, en wij zijn niet zo avontuurlijk dat we door een grote, onbekende stad
gaan struinen. Wij vonden een hotel aan de buitenkant, ouderwets gezellig. Toen we aan de
barkeeper vroegen of hij een kamer voor ons had, dook hij meteen naar een ander loketje om ons
in te schrijven. 's Avonds lekker op het terras gegeten en 's morgens na het ontbijt vertrokken.
De man achter de bar was donkergekleurd, Afrika of Suriname, zoiets weet ik dan niet,
(in ieder geval geen blonde zweed) was echt een multitalent, zelfs het eten bereiden deed hij zelf
De andere morgen bij het ontbijt stond hij weer breed te lachen, als je zoveel plezier hebt in je
werk, is het leven een feest.





In de buurt nog een zweeds kerkje.




Ten oosten van Zweden zijn twee eilanden, Sjaak wilde graag naar de kleinste, Oland.
Achteraf viel het hem wat tegen, wij gingen naar de zuidkant van het eiland, hij zag net op
internet dat de noordkant mooier is.We hebben een nacht geslapen in het leuke pension. Het
zag er heel engels uit, de inrichting van zowel het restaurant als het pension was helemaal in de
Laura Ashley stijl. Sjaak heeft een hekel aan dat engelse gedoe, de lamsbout was heerlijk, de
broodjes bij het ontbijt (zelfgebakken) vond hij vreselijk en we konden niet slapen van het
slechte bed.


 Tegenwoordig leggen ze op boxspringbedden een derde laag van ongeveer 4 centimeter. Toen wij
zes jaar geleden een nieuw bed kochten lieten wij ons ook zo'n ding aansmeren. Na een half jaar heb
ik die laag weggedaan omdat m'n rug er niet tegen kon. Bij deze bedden lag ook zo'n ding, maar er
was geen tweede laag onder. Daar kwam ik 's morgens om 4 uur achter, heb die dunne laag weg-
gedaan en toen nog een paar uur heerlijk op het onderbed geslapen.



Overal zijn er kraampjes langs de weg.



Zo mooi blauw als deze bloemen zijn, bij ons groeien ze in de duinen, in mijn tuin willen ze niet.



In de verte is het vaste land.



Deze bloem heet Silene, heb ik ook. Onze vaste planten groeien daar in het wild. Heb een keer
een hele berm met (uitgebloeide) Lupine gezien.



Jacobskruiskruid, is bij ons in Nederland in de ban gedaan. Een paard zal die giftige bloem
uit zichzelf nooit eten. Als het in het hooi terecht komt is het wel gevaarlijk voor paarden, het
wordt dan niet herkend als giftig. In Denemarken zag ik  velden vol met deze bloemen, zag er
ook nooit paarden lopen zoals bij ons.



Deze groeit bij ons in het blauw, het is de convulvus.




Wij zagen op dat eiland iets vreemds, waar we geen verklaring voor hadden. Toen we terug-
reden naar de brug hadden we rechts van de weg allemaal tientallen veldjes, zeg maar grote tuinen.
De grond leek verbrand, er groeiden wel uit de kluiten gewassen struiken, en elk veld was
van de ander afgescheiden met kleine stenen muurtjes. Er liepen geen beesten. Hadden hier
ooit huizen gestaan? Waren het ooit echte tuinen of weilandjes geweest? Waarom was alles bruin?




Ook nog een mini hunebed.



Verschillend van die oude molentjes, volgens mij zonder enig nut.