Weer thuis

Zaterdagmorgen nog even het dorp in.
Leuk winkeltje "Kappertje delicatessen".
Lekkere dingen, zoals jam zonder suiker,
italiaanse dippers en Himalaya zout.
Groot stuk zout  in een  pot, water erbij en elke
morgen op de nuchtere maag een schep water
tegen de artrose, baat het niet, schaadt het niet
Jaren geleden had ik ook zo'n pot, was van glas,
is stuk gevallen, deze is van plastic.

Amy was inmiddels ook wakker, had ontbeten.
M'n neef was gearriveerd met zoon en jongste dochter
om de heg bij z'n ouders te knippen.
Jolien, bijna 10 jaar oud, was onder de indruk dat
er zomaar een meisje uit Canada bij oma was.
Vrijdagavond bij het eten schonk ze Amy al het houten
vlindertje wat ze bij het dessert kreeg.
Amy heeft nog even met de hele familie via de computer
foto's gekeken van de familie uit Canada, welke ze
allemaal op facebook heeft staan.

Om kwart voor 11 vertrokken we naar Nibbixwoud.
Heel simpel via de A7, met z'n 236 kilometer is het de
langste rijksweg van Nederland, hij loopt van Zaanstad
naar Nieuwe Schans.
Afgezien van een stukje bij Sneek en bij het eind van de
Afsluitdijk, kun je constant 120 km  rijden.
Op de Afsluitdijk mag zelfs 130 km per uur, deed ik niet,
ik vind die weg te smal met zo'n roestige vangrail ernaast
krijg ik een gevoel van claustrofobie.
En als de auto zo over de weg zoeft en je hoort dat er 16
file's zijn, dan geeft het een lekker gevoel dat je
door kunt rijden.

Amy zorgt tijdens het rijden voor muziek, zo gauw de radio
stoort zoekt ze een andere zender, heb ze de afgelopen
weken allemaal gehad, vind de tegenwoordige muziek
mooier dan die van de afgelopen jaren, het is rustiger.
Meer country en reggae invloeden.
Bruno Mars vind ik leuk.


Amy weer bij neef Jan gebracht, er was die dag een festival
in de buurt, waar ze met nichtje heen ging.
Zondagavond gaan ze met de trein naar Duinrell, waar m'n
andere zus met de caravan staat, en maandagavond haal ik
haar weer op, hopelijk staan we dan dinsdagmorgen om
half 7 op Schiphol, einde vakantie voor Amy.

Toen ik wegreed uit Nibbixwoud zag ik veel kraampjes
langs de weg met groente en fruit, spotgoedkoop en vers.
Ik dacht stop maar niet, thuis heb ik ook van alles.
Was ik een weg te ver gereden, omgekeerd, weer dezelfde
weg, toch even gestopt, stonden mooie echinacea, 3 planten
voor € 10,--, ik vind ze zo mooi, ze verdwijnen steeds bij mij.
Eigen schuld, het staat bij mij te vol, ik moet ze eigenlijk merken
omdat ze veel later omhoog komen dan de andere vaste planten.
Als derde plant kocht ik een origanum "Kent Beauty"kon haast
niet geloven dat ie zo heet, lijkt meer op  eucalyptusblad.

Ik vond het fijn dat ik weer thuis was, de zon scheen, weinig wind,
weinig verkeer op de proviciale weg, zo'n rust, ik vond het
net een zaterdag van 50 jaar terug.
Het eerste wat ik deed, was naar de vijgenboom lopen, had
afgelopen week ook al wat vijgen gegeten, heerlijk.
Het voelde allemaal zo goed, een paar dagen met familie
optrekken die het je naar de zin maken.