Vertrek

Maandag en dinsdag pas ik altijd op Ryan.
Soms ook wel andere dagen, het ligt eraan of
z'n vader thuis is, en of z'n moeder naar school
gaat of een stage doet.
Maandag kreeg hij een drinkbeker met klein beetje
water, toen haalde hij de dop eraf en deed het water
in het serviesje om het zogenaamd op te drinken.
Boxvloer helemaal nat natuurlijk.
Gaf hem een schone vaatdoek, dweilt hij eerst de
box aan, dan z.n gezicht en gooit de vaatdoek weer
naar me toe, alsjeblieft, dat wordt een metroman.

Maandagavond heb ik Amy weer opgehaald bij Duinrell.
Het was een innig afscheid met haar nichtje en ook nog
een vriendinnetje, dikke tranen kwamen er aan te pas.

Daarna zijn we naar Paulien en Michael gaan koffiedrinken.
M'n schoonzoon had de computer op de tv aangesloten,
zodat Amy alle familiefoto's uit Canada via haar vaders
facebook kon laten zien.
Kwart over 9 waren we weer thuis, ik dacht dan kan ze
bijtijds naar bed, maar daar was geen sprake van.
Ze moest nog wasje draaien, koffer inpakken, ze had die
dag nog heel veel souveniers gekocht.
Ik kon ook slecht in slaap komen, heb de klok nog 12 horen
slaan, volgens Sjaak heeft zij de hele nacht lopen spoken.
Nou, ik zou ook zenuwachtig zijn.

Kwart over 6 heb ik ze bij de vertrekhal afgezet, de auto
naar de parking gereden en naar de vertrekhal gelopen.
Amy stond al met de boardingpass in de hand, ik kon
met een gerust hart weer naar huis gaan.
Heb nog een kwartier staan wachten bij een andere balie.
M'n oudere nicht uit Canada zou ook om die tijd
vertrekken, met een ander vliegtuig rechtstreeks naar
Toronto, Amy vloog via Newark.
M'n oudste broer zou nicht brengen, ik heb ze niet gezien.
Ik had nog papieren voor haar dochter, stuur ze wel op.