Weinig tijd om te schrijven, de laatste dagen behoorlijk druk met pakjes in orde te maken met kleding en speelgoed voor mensen die het even wat minder hebben. Voel me soms wel machteloos, omdat je eigenlijk zo weinig kunt doen.Veel mensen in Nederland hebben nog helemaal geen last van de crisis. Ja, misschien gaan ze een keer minder uit eten, maakt niet uit want thuis is het toch veel lekkerder. Of ze kopen die ene zwarte broek niet omdat er nog 10 in de kast hangen.
Maar heb je alleen een uitkering en of een gehandicapt kind, dan ben je de pineut. Onze ouders waren ook niet rijk, maar ja wie wel in die tijd? En de vaste lasten waren niet zo hoog als tegenwoordig. Hoewel ik het vreselijk vond dat ik altijd afdankertjes droeg. Voor de winter een groene loden jas, die m'n broers ook hadden gedragen, hoge veterschoenen idem dito.Kwam nog bij dat m'n moeder jurken voor me naaiden uit een oude (grote mensen) jurk, en zij had helemaal geen smaak. De moeder van m'n vriendin keek even in een modeblaadje (marion) nam een lapje , en tekende het zo na. Het prinsesje zag er altijd leuk uit.
Toch ben ik niet jaloers op vriendin, als je van zo weinig gewend bent, kan het alleen maar beter gaan.
Maar ja, die pakjes die ik vul, op de kwekerij hebben we mooie dozen waar ongeveer 7 kilo in kan. Ik mag tot 10 kilo gaan voor de post, dat lukt allemaal wel. En soms breng ik het weg als ik in de buurt ben.
Ik zag steeds een oproep staan vanuit Tiel, en toen ik hoorde dat m'n schoonzusje uit Wadenoyen zondag in de buurt was, heb ik gevraagd of zij het mee wilde nemen, en dat was goed. Achteraf waren het wel 3 (flinke) gezinnen en ik schaamde me eigenlijk dat ik haar ermee opzadelde, stelde nog voor om het zelf te gaan brengen. Maar Marijke vond het wel leuk om het uit te delen. Maandagmorgen ging ze met een volle wagen de buurt op.Ik had zondagmiddag in Nieuw-Vennep een mooie poppenwagen opgehaald, die mocht ook mee.
In totaal zijn er 14 bestellingen weggebracht, waaronder ook dat krat met lege potjes, een autostoeltje, lapjes en lintjes en een halve inventaris. 6 pakjes zijn opgestuurd, en met 9 mensen ben ik nog bezig. Kreeg trouwens net een mailtje van oudste dochter, dat haar buurvrouw de hele babyuitzet schenkt, waaronder 2 boxen en een ledikantje.
Had een oproep in het kerkblad gedaan voor kleding voor de zeelui, nog weinig respons. Wel vandaag van een oudere mevrouw, 2 mooie regenjassen en wat broeken van wijlen haar man. Zij had ook nog cd's voor de schippers.Belde ik aan, bleek dat alles nog op de vliering stond, alles naar beneden gesjouwd. Heb de cd's nog niet bekeken, waren wel veel christelijke tussen zei ze. Geen bezwaar? Ik zei maar gauw dat die fillipijnse zeelui over het algemeen ook erg gelovig zijn.Je moet de mensen ook een goed gevoel geven als ze iets brengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten