Oppas

Ryan is bij tijden een heel gemakkelijk kind, je kunt hem in de box zetten, soms protesteert hij even,

maar als ik wegloop gaat hij lekker zitten spelen.

Ik heb een grote hal, waar speelgoed staat, daar speelt hij niet zo graag, wel als ik erbij blijf.

En we hebben buiten een flink stuk afgezet met een zandbak erbij.

Zand vindt hij echte geweldig, vooral met het plastic fornuisje, dat ik bij de weggeef vond.

Maar buiten wil hij ook graag dat ik erbij kom zitten, dan klopt hij met z'n hand op de stoelzitting,

op zo'n manier van: "Sprokkelvrouw, hier is  jouw plek".(noem mij geen oma, ik had er vroeger al

moeite mee als neefjes en nichtjes die een kop groter waren dan ik, mij tante noemden.) 

Als ik weg ben gaat Ryan toch weer lekker in de zandbak spelen, maar het is niet zo dat ik dan

in huis veel uitvoer, ik loop regelmatig  naar m'n slaapkamer om even door het raam te kijken.

Stel je voor dat iemand hem meeneemt.

Ik vind het voor Paulien niet prettig dat ze elke week moet puzzelen, waar hij heen gaat.
Maandag en dinsdag is hij bij mij, en woensdag naar de creche.
Donderdag is haar vrije dag, 's middags heeft ze yoga.
Vrijdag werkt ze in de kwekerij en zaterdag gaat ze naar school
Papa heeft wisseldiensten en past  op als hij thuis is.

Nu hebben we op de kwekerij een hoek afgezet met gaas, zodat hij er lekker kan spelen,
ook alweer met de onafscheidelijke zandbak en de  keukenspulletjes.
De inrichting kostte me weinig, het mexicaanse kleed 6,50, de zandbak 7,50 en de rest
is allemaal gratis.
Meteen de eerste dag kreeg hij van de collega's een plantentray met kleine potjes en groen mos.
Hij ging meteen de potjes met mos vullen alsof het plantjes waren.
Er werkt bij ons een jonge vrouw uit Polen die zwanger is, ze staat echt te stralen als ze Ryan ziet.

Voor mij komt  het speelplaatsje goed uit, kan ik zo nu en dan in de kwekerij werken.

Volgende week is er een heel grote order, kan ik de kantine bijhouden en soms 

hier en daar inspringen.(niet aan de lopende band, dat wil ik niet) 

Vanmiddag ging ik naar de chiropracter in Oegstgeest, paste Sjaak op het kind, Ryan was ziek,

het was opeens zo mooi weer, hebben ze eerst buiten bij de zandbak gespeeld.

Daarna naar de konijnen, vindt hij geweldig, zat Ryan in het konijnenhuisje, aan het tafeltje,

op het bankje met een wit konijn naast zich.

Daarna moest Sjaak onverwachts even iets doen op de kwekerij, kon hij het kind mooi

even in het hok dumpen.

Kijk, dat vind ik nu leuk, toen ik voorstelde om die speelruimte te laten maken, was het eerste

wat hij zei: "Doe maar niet, is niet nodig". 

Maar dat ben ik al ruim 40 jaar van hem gewend dat hij niet meteen enthousiast is.

Misschien maar goed, dat houdt de zaak in evenwicht.