La vita e bella

Ik zag op Inge's blog een stukje over de oorlog,
hoe een duitser en een hollander het ervaarden.
Toen ik de hobbyclub nog had, kreeg ik van een
moeder een hele doos bibliotheekboeken.
Waaronder Gestolen jeugd van Ton van Reen.

Een prachtig boek over een limburgs gezin in de
oorlog, waarvan de oudste jongen, Lei Steeghs
in 1944 als 15-jarige opgepakt werd, en dwangarbeid
moest verrichten bij de hoogovens in Midden-Duitsland.
Vreselijk wat zo'n kind moest meemaken, hard werken,
haast geen eten en dan nog de bombardementen.
Voorin  het boek staat een persoonlijk stukje van Lei:
'Vlugge jongens waren we. Jonge vogels, te vlug uit
het nest. Door de oorlog is onze jeugd gestolen.'
Hij heeft de donkerste momenten van de oorlog over-
leefd omdat hij zijn moeder niet het verdriet wilde aan-
doen dat hij nooit meer thuis zou komen.

Van diezelfde moeder kreeg ik ook een boek van
Jenny Glanfield, de titel weet ik even niet meer, ik
denk dat ik het heb uitgeleend,ging over een gezin
in Engeland die in de oorlog verzeild waren
geraakt tot in Rusland toe.
Later kocht ik het boek met de titel 'Viktoria', dat
begint in Berlijn in het jaar 1915 en eindigt in 1945.
Je leest in het boek hoe vreselijk de duitsers zelf van
de oorlog hebben geleden, er was ook veel geheim
verzet en veel mensen die het niet met het regime
eens waren, werden verraden en vermoord

Toen ik van Paulien in verwachting was, 1975
liep er op de t.v. een serie van 'De wereld in oorlog'.
Elke week (toen keek ik nog samen met Sjaak t.v.)
zag ik weer die verschrikkelijke beelden.
Ik dacht toen 'wat heeft nieuw leven voor zin als
mensen elkaar zo afmaken.
Vooral omdat ik toen pas besefte dat oorlogen
altijd blijven en Nederland aan de wapens verdient.

Ik ben opgegroeid in de hippietijd, en dacht heel
naief dat er nooit meer oorlog zou zijn, zo van
'dat willen wij toch nooit meer !!'
Ik kan er wel tegen om boeken te lezen die over
de oorlog gaan, maar films en t.v. beelden over
oorlog, terrorisme of geweld wil ik nooit meer zien.
Hoewel ik heb een boek gelezen van Tessa de Loo,
'De Tweeling', die film heb ik wel gezien, maar dan
scheelt het weer omdat ik weet hoe het verhaal gaat.
En van het boek 'Kapitein Corelli's mandoline' is ook
een film, maar ik weet nu niet meer of ik die helemaal
gezien heb, of alleen het laatste stuk op t.v.

Voor de kerst van 1997 hadden we het zo ontzettend
druk gehad met het werk op de kwekerij, Sjaak en ik
waren helemaal afgedraaid.
We zijn tijdens de kerstdagen ondergedoken in Assen,
bij Van der Valk, even helemaal niets.
Bezochten een bioscoop in Groningen, draaide de film
'La vita e bella', in het begin was de film erg vrolijk, het
speelde zich af in Italie, man en vrouw verliefd.
Er was ook en kind en op een bepaald moment werden
de ouders gescheiden, vader en zoon werden op
transport gezet naar het vernietigingskamp.
Vader maakte overal grapjes over om het minder
erg voor het kind te maken.

Maar in die bioscoop, zo gauw ik die trein zag stoppen,
ben ik de zaal uitgerend, Sjaak was solidair met me,
hoewel hij die film graag wilde zien.
Later kreeg hij van m'n zoon de dvd, hij heeft de schade
ingehaald, heeft de film inmiddels wel 3 keer gezien.
Ik heb van de film wel vaak het begin stukje gezien, daar
speelde een stukje operette muziek.
Toen ik nog bij het vrouwenkoor zong, hadden we dat
lied in het repertoire en gebruikte ik het om te oefenen.