zaterdag 3 september 2011

Burenruzie

De vriendin die met me mee rijdt als we gaan zingen
heeft problemen met de buurman.
Zij woont alleen en hij heeft de hele buurt tegen
haar opgestookt.
(Zij is ook niet mis, Sjaak vroeg zich pas af waarom
ik zulke vriendinnen heb en geen normale)

Toen ik workshops gaf kreeg ik hulp van 3 dames,
heel aardige vrouwen van mijn leeftijd en 1 van
10 jaar jonger, normale vrouwen.
Ze komen nog steeds 1 x per maand in m'n hoek op
de kwekerij om iets te maken, mozaieken ,iets met
fietsbanden of een kerst/paasstuk.
Waarom zit jij daar nooit bij? vroeg hij.
Nou eh, dat gaat altijd over ziektes of doodgaan in de
familie of over mensen die ik helemaal niet ken.
Ik hou gewoon niet van dat gedoe.

Nou die buurman dus, als ik haar ophaal, zorgt hij altijd
dat er iets op de keerlus staat zodat ik niet kan draaien.
Nou hoeft die keerlus niet voor mij, ik heb een verlengde
VW bus, die draait erg lastig.
Het is een doodlopend straatje, ik claxoneer 1x,
zij komt naar buiten, stapt in en ik rij achteruit de straat uit.
Afgelopen winter stoof er een andere buurman naar buiten,
(een vriendje van die lastpak) hij snauwde me toe dat het
asociaal was dat ik om 8 uur 's avonds de claxon gebruikte,
als zijn kinderen op bed lagen.
Ik verontschuldige me, en zei dat ik het niet meer zou doen.

Vanmiddag om half 1 haalde ik haar weer op, ik was een
beetje laat omdat ik eerst naar de kapper was geweest.
Druk 1 x op de claxon, ze kwam nog niet meteen, ik stapte
uit om haar te gaan halen.
Komt er opeens een hele rare dikke man aangestormd, ik
kan geen gezichten onthouden, dacht misschien weer buurman.
Zeg ik al lachend: "Je wilt toch niet zeggen dat je kinderen
nu op bed liggen?"
Begint tie toch een end weg te schelden dat ik asociaal ben.
Liep wel meteen weer terug.
Doordat ik begon met het "gesprekje"was hij toch een beetje
de kluts kwijt, en droop snel af.
Hij woont notabene 100 meter van de provinciale weg af
waar wel 4 x per dag een ziekenauto langs komt met
gillende sirene.
Dat weet ik omdat onze hondjes dan beginnen te huilen.
Ik heb in ieder geval geen saai leven  met zulke vriendinnen.
In juni kreeg ik de buurman (waar ze ruzie mee heeft) ook
al aan m'n autoraam, ik had bij het keren zijn hek iets geraakt.
En hij ging meteen de schade opnemen, (die er niet was).
Daarom keer ik daar ook niet meer, vriendin roept dan dat
ik bang voor hem ben.
Ik ben nooit bang, maar ik vind ruzie maken iets zinloos.
Ik wil haar best bijstaan, ben ook 2 x met haar meegeweest
naar de gemeente om dingen uit te leggen over de
toestand met de buren, maar ik hoef geen nare situaties
uit te lokken.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten