Verleden tijd deel 3

Elke winkel had vroeger een weegschaal, je

mocht niets zelf pakken.

Elke maandagmorgen kwam de protestantse VeGe

winkelier uit Uithoorn het bestelboekje ophalen, 

en 's avonds werd het bezorgd, elke week was er

wel een paar kilo suiker bij, moeder maakte alles

 zelf, zoals appelmoes, griesmeel, custardpap en cake.

Dinsdagmiddag kwam de katholieke kruidenier een

boekje ophalen, hij had altijd koek en snoep 

bij zich om te proeven.

Zo nu en dan werden we gewogen op de bascule.

Dan ging je op de vierkante plaat staan, waar dat

rode stokje staat ( al die rommel erop en ernaast heeft

 niets met die weegschaal te maken) en op het hangende

plankje rechts werden dan gewichten gezet.

In een hooikist kun je het eten laten garen of warmhouden.
Wij hadden geen hooikist.

Als m'n moeder een dag uit ging, kookte ze een pan snert

en stopte dat in bed tussen de dekens.

's Zomers deed ze hetzelfde met een pan rijstebrij.

Had m'n vader 's middags  toch warm eten.

Deze stokken werden hooiruiters genoemd.

Het hooi werd erop gedrapeerd om te drogen.

Je kon je er ook leuk onder verstoppen.

Als er iemand jarig was, werden er glazen op

tafel gezet voor de visite, met sigaren en sigaretten,
ondanks dat m'n ouders zelf niet rookten. 

Mijn vader kocht altijd pruimtabak, Duplo in een

puntzakje, er werd een klont in de mond gestopt en

als het helemaal uitgekauwd was, werd het

uitgespuugd, een vies gezicht was dat.

In de oorlog werd er (clandestien) tabak geteeld.

Dit jasje zag ik nog hangen in het museum in

De Kwakel, zo mooi, op de foto lijkt het grijs, het

is diep zwart, het is een jasje en erover heen

een bewerkt hesje, ik had het zo willen hebben,

 het was  m'n maat  wel niet, maar gewoon

aan de muur hangen en er elke dag naar kijken.