Drukke week

Hoop dat volgende week rustiger is.

Maandagavond bestuursvergadering van het koor.

Dinsdagavond via gratisaftehalen een bed opgehaald

in Leiderdorp voor m'n vakantiekinderen.

Daarna franse les in Gouda.

Woensdag de jaarcijfers van de zaak bekeken

met de boekhouder en besproken hoe het

gaat met het pensioen van Sjaak.

Woensdagavond spullen opgehaald voor de

weggeefwinkel en daarna een vergadering

met alle medewerkers van de WGW.

Donderdag weer het pensioen doorgenomen

nu met de intermediair van de verzekering.

's Avonds vroeg gaan zingen en daarna leden-

vergadering met het koor.

De vergadering verliep  gladjes, 

we hebben weer een voorzitter gekozen.

We zijn nu met 5 vrouwen in het bestuur,

 ik ben gewoon bestuurslid.

Vrijdag belde er iemand uit het dorp, of ik

spullen op wilde halen.

Ik reageerde een beetje afhoudend, omdat 

ik andere plannen had, toch meteen maar gaan

halen omdat ik het anders vergeet.

Ik was van plan om een briefje in het dorp op te

hangen voor weggeefspullen, maar door het bewuste

telefoontje realiseerde ik me, dat ik dan elke keer

op moet komen draven als iemand
van z'n spullen af wil.

Ik houd liever zelf de regie.

Er belt ook steeds een mevrouw, die zich bekommert

om een afrikaans gezin, waar ik ook voedsel breng.

De hele tuin ligt vol met oude bankstellen en kasten.

Of sprokkelvrouw het even naar de stort wilt brengen.

Het wegbrengen is niet zo erg, maar je staat zo een

half uur te wachten bij de milieustraat.

Vrijdagmorgen ben ik bij Adrie geweest,zij

heeft een computerprogramma, Prognos, waarmee
zij me door kan meten,
M'n voet is inmiddels een stuk beter, ik kan de

hele dag lopen, wel op Birkenstock of MBT schoenen,
zonder dat ik die nare plek voel.

Lange wandelingen lukt nog niet, en als ik stress heb,
voel ik het meteen in m'n voet, het is gewoon een 

waarschuwing, even rustig aan.

Ik heb weer voor 3 maanden nieuwe korrels gehad,

weer een ander soort, ik geloof sighel.

Zij kon ook zien dat ik ziek geweest was, 9 mei kon 

ik 2 dagen niet oppassen omdat ik gevloerd was.

Vrijdagmiddag hadden we een personeelsuitje, varen in

de Rotterdamse haven, dat ging niet door, de boot was nogal

open en er was windkracht 7 voorspeld.

Achteraf viel de wind wel mee, maar die beslissing hadden

we woensdag al genomen.

We zijn wel 's avonds met z'n allen wezen eten, we waren

met 19 mensen, de moeder van Sjaak was er ook bij.

Gezellig hier in het dorp, lekker dichtbij huis.

Vandaag hoefde ik lekker niets, we kregen nog visite

met een leuk bericht, daar schrijf ik later wel over.

Morgen gaan we naar m'n oudste zus in Groningen, even

een bakkie doen, zij is in februari aan de knie geopereerd, maar

het wil nog niet zo erg.

Zij is 79 jaar, ontzettend aktief, zelfs nu de knie in het gips is,

zaait en poot ze tuinplantjes.

De plantjes verkoopt ze aan de weg voor een klein prijsje,

en elke week mag weer een ander kleinkind de

opbrengst hebben.

O ja, ik was ook de hele week m'n sleutelbos kwijt,
denk altijd, "komt wel weer boven water".
Alles doorzocht, nada, niets.
Bedacht opeens dat ik een jas kwijt was, had hem
niet gemist, is hondenuitlaatjas, ik laat geen
hondje meer uit.
Ging vanmorgen even naar de WGW, om de
gekregen spullen van gisteren weg te brengen.
En daar hing m'n jas tussen alle kleding in de
winkel, met m'n sleutelbos in de zak.
Stel je voor dat we al klanten gehad hadden, was
ik m'n jas kwijt geweest, is wel stokoud, wil
'm nog niet missen.
.