Vakantie II

Woensdagmorgen 25 juli vertrokken we uit Kopenhagen, richting Zweden, daar voor even m'n
zwager in Groningen gebeld om hem te feliciteren met z'n verjaardag. Door de onverwachtse vakantie
misten we in totaal  drie verjaardagen.

We reden naar Malmo, eerst door een tunnel die overgaat in een lange brug, waar je behoorlijk veel
tolgeld moet betalen. Via de westkust gingen we richting Noorwegen. Toen we Gotenborg voorbij
waren zagen we een bord met Marstrand, aangezien het weer er goed uitzag, besloten we die richting
te volgen. Marstrand is een eiland met een brug  naar het vasteland, erachter ligt nog een eilandje
hetgeen met een veerpont is te bezoeken.

Slechts 1 hotel op het eiland, wel heel mooi en chic.

Een extra plaid op het bed met een handgeschreven welkomstbriefje.Er lagen ook 2 badjassen
en slippers voor de spa, daar hebben we geen gebruik van gemaakt.

Ons uitzicht vanuit het raam,  een groot terras om te eten of iets te drinken, een zonneterras en
ook een grote tobbe (jacuzzi) met water.

Dit uitzicht hadden we ook, veel bootjes, het deed me aan Stavoren denken.

Dit is de pont die naar het volgende eilandje ging, 's morgens volgeladen er naar toe, en 's avonds
weer terug. De boot ging ieder kwartier, soms hele busladingen. Wij zijn er niet geweest, het leek
ons net de mont saint Michel in Frankrijk, opgeblazen voor de toeristen. Op de foto hieronder is het
eiland te zien, de hele dag zag je er mensen door de straten slenteren.

Sjaak vond het rode bootje wel grappig, ja niet om te hebben, wij zijn geen botenmensen, maar
leuk om mee op de foto te gaan.

 Als je op vakantie wilt naar Marstrand en je wilt niet teveel rijden, neem dan het vliegtuig naar
Gotenborg en dan simpel met de lijndienst. Maar als je niets met boten hebt, is er niet zoveel te
beleven. De hele dag lekker eten en drinken, dat weer wel. Het ontbijt was indrukwekkend, het was
eigenlijk een soort brunch, gerookte en gebakken zalm en nog meer vissoorten. Warme en koude spijzen.
Overdag hebben we aan het water op een grasveld liggen zonnen, we hadden zelf ligkussens in de auto, die we daarvoor gebruikten. Omdat het weer erg mooi was hebben we een tweede nacht geboekt.

Vrijdagmorgen vertrokken we weer, onze oudste zoon werd die dag 36 jaar, telefonisch hebben we
hem gefeliciteerd. Wat een verschil met vroeger, nog niet eens zolang geleden, dat je eerst een
telefooncel moest zoeken, nu gaat het gemakkelijk vanuit de auto.

Deze mooie brug bevindt zich in Noorwegen.

Zo reden wij onder die bogen door.

Vakantie

Zondagmorgen 22 juli vertrokken we om 9 uur naar Denemarken.

Sjaak had een kamer geboekt bij hotel Comwell in Midellfart, uit ons raam keken we
op die grote brug die over de Kleine Belt ligt.

Maandagmorgen hebben we voor een nacht bijgeboekt, en zijn we naar Odense gereden.
Het was mooi weer, wat in de stad rondgelopen en een terrasje genomen. Ik zag een leuke winkel
aan de overkant, in de etalage veel groen en de rest van de winkel was ook heel kleurig. Mooie spullen
maar beslist geen I.keaprijzen.

Leuke stad, zonnige mensen. Moesten wel lachen op dat terras, serveerster was blijkbaar nieuw,
kreeg ook geen goede instructies van degene die de bestellingen bij de klanten opnam. Elke keer als
dat meisje met een dienblad vol drankjes of eten naar buiten kwam, ging ze alle klanten langs om te
vragen of ze iets neer kon zetten.

Terug in Middelfart zijn we naar het centrum gegaan bij de haven, er was een gezellige drukte, maar
wat mij trouwens in heel Skandinavie opvalt, waar iets te doen is, kun je slenteren, maar er zijn
geen zitjes.

Hier kon je een bord kopen van drijfhout, mooie teksten erop.

Sjaak en ik geven niets om varen, maar oude bootjes vinden we altijd interessant, er waren  mooie
exemplaren bij.

Een demonstratie smeden, met een echt vuur, 2 van die ouwe kereltjes maakten van die grote
scharnieren die je nog bij oude boerderijen op de deur ziet.'s Avonds gingen we nog iets eten in
het dorp, er was niet zoveel keus. Toch wel iets gevonden, lekker gegeten maar die eigenaar
spoorde niet, hij was een soort van opgejaagd. Als mensen iets bestelden of aan het eind de rekening
pinden, stond hij half voorover alsof het allemaal veel te lang duurde. Voor Sjaak z'n gevoel stond hij
bij het pinnen mee te kijken.(hij kwam met zo'n mobil pinapparaatje aan tafel) Ik lette heel goed op
hoe hij ons gedag zei, geloof het of niet het was zoiets als kewekk, meer niet.

De andere dag weer in de auto naar het volgende eiland, weer zo.n grote brug, het personeel in
het hotel had voor ons een kamer geboekt bij Comwell in Kopenhagen. Sjaak had het zelf willen doen,
maar hij kreeg z'n laptop niet aan de praat.

Onderweg zijn we gestopt bij een park aan zee, lekker een paar uur in de zon gelegen, er waren
daar heel goede voorzieningen, zoals schone toiletten, schaduwbomen, picknick tafels. Er was een
een familie met een gedekte tafel, kleedje erop, eten, drinken zaten de hele middag in de schaduw.

Het was wel even schrikken toen we bij het hotel aankwamen, een soort van twin-towers, maar dan
scheve torens, ongeveer 22  verdiepingen hoog, wij hadden een kamer op de elfde.

 "s Avonds wezen eten in de stad, in het centrum konden we de auto niet kwijt, wel een stukje verder.
Heel gewone buurt, super gegeten, niet duur, wel veel.

Er wordt blijkbaar veel gefietst in Denemarken, ik telde heel wat fietsenwinkels.

Mooi gebouw met al die kleuren, mis ik in Holland.

Ik vond die hotelkamer eng, ramen tot de vloer, ik durfde echt niet aan de raamkant van het
bed te lopen, hoewel Sjaak zei dat ik niet door de ruit kon vallen omdat het glas zo goed
als onbreekbaar is.Het was er vreselijk chic, ik hou daar niet van. Toen we aankwamen was het
buiten erg druk, er was een soort rally met wagens van Audi. Het halve parkeerterrein stond vol
met rode auto's van dat merk. Was lachen, er stond een jonge meneer, in het zwart gekleed, met een
zwarte paraplu (tegen de zon) te wachten op de  Audi gasten, misschien wel uren. De andere morgen
stond hij bij de eetzaal (zonder paraplu) en iedereen die de ontbijtzaal van die speciale gasten in wilde
lopen stuurde hij heel vriendelijk door naar de gewone zaal.Wat een beroep, alleen glimlachen en beleefd
zijn, hebben receptionisten ook maar die doen nog iets. Onze receptioniste had een half jaar in Holland
gewerkt, zij kon ons goed verstaan.

Dit was erg mooi, beneden in de hal was een plantenwand, dat is een metershoge zwarte lap van de
vloer tot aan het plafond, met zakjes waar plantjes in gepoot zijn. Het mooie eraan is de kleurstellingen
van die planten, geen groen is hetzelfde, en natuurlijk het hoogteverschil en de textuur van de planten.

Onze Spoorwegen

Vandaag gingen Sjaak en ik  met m'n vriendin en haar man  winkelen in Maastricht
We gingen dit keer met de trein, maar helaas was half nederland hetzelfde van plan.
Met de dagkaart van € 14,50, gekocht bij B..lokker, druk, druk, druk. Vriendin en ik hadden
een zitplek, de mannen stonden in het halletje. Sjaak was op station Utrecht al naar het toilet geweest,
maar toen hij in de trein zag dat alle toiletten afgesloten waren, werd hij nogal kwaad. Een andere man
werd helemaal pissig, die had een speciale inbussleutel bij zich, en ging alle toiletdeuren openen.

De reden van die gesloten deuren was dat de watertoevoer niet functioneerde, dus i.p.v. even repareren
gooit de NS alle toiletdeuren op slot. Heel veel boze mensen, en niet iedereen wist dat de deuren
 inmiddels geopend waren. Vriendin ging plassen bij station Maastricht, stond er een mevrouw achter 
haar die stond  op springen, mocht dus even voorgaan. Was een dag met superreclame voor
de spoorwegen, mensen denken leuk voordelig een dag uit met de trein, mogen 3 uur staan terwijl ze
voor een zitplaats betalen(dat denken ze, maar je betaalt voor het vervoer, dus voortaan je klapstoel meenemen) en een plaszak aanschaffen voor onderweg.




Omdat je niet altijd van de catering in de trein op aan kunt, had ik een thermoskan met koffie en wat
koek en brood meegenomen. In de trein was daar uiteraard geen gelegenheid voor.Voordat we de stad
in gingen hebben we de kan op het perron leeggedronken. Omdat die kan al zo'n 25 jaar oud was en
er een klein scheurtje in het deksel zat, heb ik hem met tas en al bij de prullenbak gezet. Toen we
teruggingen stond die tas er nog.Vriendin vroeg aan mij of je die tas kon wassen, jawel, dus tas ging 
weer mee terug.
   
Maastricht was leuk, ik dacht bij mezelf ik koop vandaag nu eens niets. Maar ja, als ik dan langs de
winkel van  Cora K.emperman  loop met allemaal leuke groene kleding, waar ik al jaren naar op
zoek ben. Dan ben ik verkocht. De anderen waren ook goed geslaagd. Vriend moest lachen om Sjaak,
die koopt graag bij cee en aa, altijd a.ngelo l.trico. Pakt dus 2 broeken maat 54 uit het rek en 3
overhemden maat xl en loopt zonder te passen naar de kassa, is altijd goed, was voor 65 euro klaar.
Ja, ieder doet het op z'n eigen manier, ik houd ook niet zo van kleding passen, trek het soms over m'n 
eigen kleding aan, kan het dan aardig bekijken


Half 8 waren we weer thuis, kipjes waren over het hek gevlogen. Heb een schaar gepakt, Sjaak hield
ze vast, kon ik een stuk van de vleugels afknippen. Ik hoop dat het helpt, ik zag het vroeger m'n moeder
ook op die manier doen. Heb vanavond nog rond het huis gewerkt, op de kwekerij nog een stapeltje
rekeningen betaald, was al donker, voel me dan nooit zo prettig in dat eenzame kantoor.
Sjaak zei dat ik het ook morgenochtend kan doen, maar de R.abo heeft zondagmorgen vaak onderhoud aan t..elebankieren. En om 9 uur willen we gaan rijden, het is 8 uur met de auto naar onze eerste stop. Sjaak is vroeg naar bed gegaan, die mag eerst rijden.

Zomergasten IIII

Twee mooie meissies.

Dinsdag zou ik voor de eerste maal op Jim passen. De papa van Jim had voor mama een
verrassing bedacht. Het enigste dat mama wist, Jim zou een nachtje bij z'n grootouders logeren.

Samen met Charlotte in de box ging prima. Jim is ook heel gemakkelijk en goedlachts.
Hij sliep bij ons op de slaapkamer, dat ging goed.

Onlangs hebben we in de muur van de slaapkamer een schuifpui laten zetten, dan kunnen we
gemakkelijk bij het speelterras met de zandbak komen. En 's morgens als het mooi weer is,
lekker buiten ontbijten.

Nou ja, neef en nicht vonden het gezellig op de zachte vloerbedekking.
Woensdag zo rond de middag werd Jim weer opgehaald, leuk als hij weer eens komt.

's Middags ben ik met de meisjes naar Schiphol geweest, gewoon een beetje rondkijken,
een frans magazine gekocht, een ijsje gegeten, daarna weer naar huis.
's Avonds hebben ze de koffers ingepakt, kwamen er weer 1 tekort, ik had  nog een trolley over,
liever had ze mijn grote koffer willen hebben, zo'n mintgroene, maar ik geef niet alles weg.

Donderdagmorgen om kwart voor 11 gingen we ze naar de bus brengen. Onlangs wilden ze naar
de Mac, daar houd ik niet van, maar ik beloofde dat ze voor de afreis erheen mochten, omdat de
bus naar Frankrijk er naast stopt. De coordinator stond er al en ik gaf hem de ingevulde enquete.
Vraagt hij opeens naar de ID kaart. Toevallig had ik 's morgens op m'n slaapkamer een enveloppe
zien liggen met een paar kopietjes, dacht ik dat hij die bedoelde. Vond het vreemd omdat er andere
jaren nooit om werd gevraagd. Dus ik met een noodgang weer naar huis.

Inmiddels was Sjaak met de meiden en Ryan naar de Mac gegaan, de kleine kreeg een ijsje, at  het
heel netjes op en gedroeg zich voorbeeldig. Sjaak zei dat hij die meiden zelf maar had laten bestellen,
daar hadden ze behoorlijk misbruik van gemaakt. Toen ik weer terug was bij de bus, stonden ze met
verschillende bakjes in de hand ook voor in de bus. Alle bagage was al in de bus, onze koffers moesten
er nog bij. De chauffeur trok wit weg, 6 koffers van 2 meiden, maar gelukkig, ze konden er nog bij.

Toen ik de kopietjes aan de coordinator gaf, waren het niet de goede, hij had een echte ID kaart
bedoeld omdat de oudste 14 jaar is. Wat een gedoe, helemaal voor niets heen en weer gesjeesd.
Die ID kaart heb ik nooit gezien, zij heeft hem waarschijnlijk al die tijd bij zich gehouden, omdat ze er
zelf het best op kan passen.


De rust is weer gekeerd, maar voor even, zondag vertrekken we met de auto naar Sandinavie.
Afgelopen zondag hebben we dat verzonnen, ik wilde al jaren een keer naar Noorwegen, Sjaak vond
het er te koud, maar opeens vond hij dat we toch eens moeten gaan. Thijs en Thea komen zolang in
ons huis om op de dieren te passen 

Zomergasten IIII

De kinderboerderij

Hier ook een konijnenheuvel, niet zo groot als die van Sjaak.

Buiten eten bij de camping, het zag er allemaal heel verzorgd uit, veel vaste planten.

Er was een soort van hooiberg, omgebouwd tot kantine, Ryan vond het er prachtig.
Schrijven op het schoolbord, en kijken naar die grotere kinderen, vooral als ze stoeiden.

Hier staat de tent nog, de kleine man heeft de tas met gereedschap al in de hand.

Bedje van sprokkelvrouw.

De tent is plat.

Zomergasten III

De eerste week dat de meisjes er waren hadden we ons opgegeven voor een 4 daagse fietstocht.
M'n zangvriendin, de meisjes en ik, Ryan zat bij mij achterop de fiets. Officieel 40 kilometer per dag, de
eerste dag al 4 km meer, en heen en terug naar het startpunt was met elkaar ook 12 km. De eerste dag
in totaal 56 kilometer gefietst. De route ging door ons dorp, het was inmiddels 10 uur,  bij de kwekerij 
hadden we onze eerste koffiestop, das het eerste verdiend, dacht ik zo. Onderweg had je niet zoveel
mogelijkheden om te zitten, alle bankjes waren bezet door andere fietsers. Zijn we in Leiderdorp bij de 
K.arwij bouwmarkt neergestreken om ons brood te eten, daar stonden bankjes genoeg.

zz

De stempelpost was bij de Vlietlanden in Voorschoten, daar namen we een bakje frites.
Ook daar alle stoelen bezet, maar wij vonden  een plekje naar ons zin.De kleine man
vond  het allemaal prima. Hij genoot, hoewel hij z'n middagslaapje miste.

De meisjes waren ontzet dat we de andere dag weer gingen fietsen, thuis fietsen ze haast nooit.
Ik haalde ze over en zei dat deze rit korter zou zijn. We kregen bij de start voor 4 mensen een routebeschrijving, 1 stopte ik in m'n broekzak en de andere 3 legde ik bij de meisjes in het fietsmandje.
Het was een beetje lastig dat we bijna als laatsten startten, dan moet je steeds op de beschrijving
kijken en kun je niet met de meute meefietsen. Er fietsten voor ons 2 dames met identieke rose t-shirts,
zei ik tegen m'n franse loge's dat ze die in de gaten moesten houden. maar ze gingen zo vreselijk hard.
M'n routebeschrijving was uit de broekzak gewaaid zonder dat ik het had gemerkt en bij de brug van 
Ter Aar zagen we niemand meer, had ik het wel even moeilijk. Toch maar op aanwijzing van een passant
de weg naar Zevenhoven ingeslagen, en gelukkig, na een paar kilometer hadden de rose dames een
kennis ontmoet waar ze koffie gingen drinken. Zodoende stonden onze meisjes ons op te wachten.


Daarna de vlakke polder in, pal tegenwind, ik had zo'n medelijden met de jongste, zij was helemaal
niet gewend om zo'n eind te fietsen, het  oudste meisje was hier voor het vierde jaar, was wel iets gewend.
In Zevenhoven zijn we gaan koffie drinken bij broer en schoonzus,waar we hartelijk onthaald werden.
Nadat we flink uitgerust waren, stapten we op de fiets richting Noorden waar de stempelpost was. Wel
hebben we een stukje afgesneden, de route ging langs de zomerparken (die ook 's winters bewoond worden) wij gingen de Kousweg af, dat scheelde aanmerkelijk. Bij de stempelpost was het vreselijk
druk, had geen zin om daar iets te eten, doorgefietst naar het V.liegende P.aard in Nieuwkoop, lekker
bordje frites, de jongste nam een salade erbij die ik dus verder heb opgegeten. Via Aarlanderveen,
daar zagen we de rest van de fietsers weer, zijn we teruggefietst naar A.lphen aan de Rijn voor het
stempel in ons boekje.


De andere dag was er geen sprake van dat ik ze weer op de fiets kreeg, vriendin afgebeld. Kon ik alvast
wat boodschappen doen voor de familidag. Wel even de routebeschrijving opgehaald.'s Middags ben ik
 met de meisjes in de auto gestapt om ons stempel op te halen bij de post in de Meije. Had er wel een
beetje moeite mee, kwam op dat bochtig weggetje al die fietsers tegen, voelde ik me wel een bedrieger.


Auto een paar honderd meter vanaf die stempelpost geparkeerd, eerst uitgebreid een ijsje gegeten,
voordat we de stempels gingen innen.Weer in de auto naar Woerden, om te gaan winkelen.
Daarna in Oudewater bij een gezin nog een paar zakken kleding gebracht. Bij Av.ifauna ons
laatste stempel voor die dag opgehaald.




Vrijdag hebben m'n vriendin en ik de fietsen in de auto gegooid, bij A.vifauna de routebeschrijving
opgehaald en in B.oskoop de fietsen uit de auto gehaald. Via W.addinxveen en M.oerkapelle naar de
Kruisweg gefietst voor ons stempel. Het was in dat restaurant zo vreselijk druk, zodat we niets konden
bestellen. Zijn we teruggefietst naar M.oerkapelle voor ons bakje frites. Daarna via Waddinxveen weer
terug naar de auto. Zodoende hoefde ik de franse meisjes niet zo lang alleen thuis te laten. Om half 5 
gingen we met z'n vieren op de fiets om het laatste stempel en de medaille op te halen. Ikzelf geef er
helemaal niet om, ik vond het leuk voor die meiden, ze hadden, al was het maar 2 dagen, er toch
voor gefietst.




Met familiedag hebben we het onwijs getroffen met het weer, de zondag erna regende het vreselijk.
Hoewel het bij ons wel overdekt is, als iedereen binnen is, wordt het een vreselijke klere herrie omdat het 
allemaal steen en glas is. 8 juli was er in Leiden een festival, Ik heb de  franse meisjes erheen gebracht, 
Thijs en Thea namen de twee onder hun hoede, en 's avonds heb ik ze weer opgehaald. Maandagmorgen
heeft Sjaak de loge's en Thea  naar de trein in Leiden gebracht, gedrieen gingen ze naar de Efteling.
Om 11 uur 's avonds heb ik ze in Leiden weer opgepikt, ze hadden het erg leuk gehad. 


De rest van de week hebben we rustig aan gedaan. We hadden een konijnenhuisje over, dat is nu
omgebouwd tot kippenhok. Donderdagmiddag zijn we 3 kipjes wezen kopen in Woerden. Vrijdag-
middag zijn we naar een camping in Alphen aan den Rijn gegaan, gevraagd of we zondag met het
M.azdabusje en een tentje ons mochten installeren. Normaal gesproken zijn ze dicht op zondag, maar de
eigenaar vond het goed dat we kwamen. Toen naar de tenten winkel, ik wilde de meiden in de bus laten
slapen en voor mij een klein tentje kopen. Maar ze waren heel resoluut, sprokkelvrouw in de bus, en zij
in de tent, het liefst een bungalowtent. Heb ik een 3 persoonstentje gekocht met een klein stukje voortent.
Daarna nog even naar de S.ligro om de kantinevoorraden aan te vullen, en was de middag weer om.


Zaterdag was er van de vakantiekinderen organisatie een ontmoetingsdag in recreatieoord B.innenmaas
in M.ijnsherenland. Ik ging er heen met de loge's en Ryan bij mij in de auto, Pauline ging in haar eigen
auto met Charlotte. We hebben eerst de kinderboerderij bekeken, was leuk, en daarna naar de speel-
tuin. Jammer genoeg zette de regen door, we zijn er niet zo heel lang gebleven. 's Avonds gingen we om
half 7 met de meisjes en oma naar de verjaardag van Thijs. Om half 9 gingen we terug naar huis hadden
we nog een verjaardag bij m'n zwager, onze buuurman. Het was voor oma wel fijn, sprak ze weer andere
mensen en weer een andere stoel om te zitten. De fransen bleven thuis om te computeren. 


De andere dag heb ik eerst het busje ingeladen. Om 2 uur gingen we even naar de verjaardag van een
vriend , maar een uurtje omdat die grieten anders te lang alleen waren.Op vrijdagmiddag zag ik bij
Bl.okker een aanbieding van een kortingskaart voor de trein. Meteen 4 kaarten gekocht, en 2 kaarten
aan die vriend gegeven. Vonden ze erg leuk, en meteen afgesproken dat we zaterdag a.s. met z'n vieren
naar Maastricht gaan. Wilden we altijd al eens doen, en maken optimaal gebruik van de kortingskaart.




Zondag in de namiddag gingen we gedrieen naar de camping om de tent op te zetten. Ik liep naar de
receptie en zag toen pas dat ze op zondag waren gesloten. De eigenaar stond met iemand te praten en
zei tegen mij dat ik zelf een plekje uit mocht zoeken. Ik had geen idee hoe die tent in elkaar gezet
moest worden, die gast in de winkel had gezegd dat het erg gemakkelijk was. Jawel voor een ervaren
kampeerder, niet voor mij. Het oudste meisje heeft met behulp van zusje de tent opgebouwd, slechts met
behulp van 1 fotootje. Zij heeft ook veel ruimtelijk inzicht, hetgeen ik ontbeer.Wij hadden bij de buren
een hamer geleend, maar konden de haringen niet in het kunstgras krijgen, hebben de tent toen in het
gewone gras gezet.


Waren al een hele tijd bezig, kwam buurvrouw naar ons toe dat we daar niet mochten staan, heeft ze 
daarna blijkbaar de eigenaar gebeld. Kwam de  mevrouw van de camping ons vertellen dat we eigenlijk
niet bij de caravan's mochten staan met de tent en of we de tent naar de andere kant wilden verplaatsen.
Ja doei, we waren al een uur bezig, is maar voor 2 nachten zei ik. Later kwam een belgische jonge man
langs, die heeft geholpen om de tent goed stevig vast te zetten. Zelf had hij een trekkerstentje en een
grote step, waar hij ook mee naar Engeland was geweest. Omdat hij zowel vlaams als frans  sprak konden
de meisjes goed met hem overweg.


Ik was er niet toe gekomen om gordijntjes voor het busje te maken, maandagmorgen werd ik door de
zon gewekt. Pauline kwam de kleine man brengen, hij vond het meteen geweldig op de camping. Samen
op de fiets naar de winkel, korte broek, shirtje, geweldig. Op de terugweg werd het wel kouder, we
hebben nog wel buiten kunnen eten. Daarna naar het centrum gefietst, mijn bedoeling  was even een
terrasje, misschien een paar winkels en daarna naar A.vifauna. Kwamen langs de kringloopwinkel, even 
naar binnen, die meiden gingen helemaal los, zoveel leuke dingen zagen ze. Terug naar de camping om de
tassen terug te brengen en de kleine man een schone broek te geven. Op de terugweg regen, regen,regen,
daarna op de camping gebleven. Ondanks de regen vermaakte iedereen zich best.


Om 2 uur zijn we toch weer naar huis gegaan, de kleine man kon z'n dutje doen, de meiden achter de
computer en ik kon m'n boek uitlezen.'s Avonds zijn Sjaak en ik met de dames naar de chinees gegaan,
daarna scheidden onze wegen weer. Hij naar huis, wij naar de tent. De voortent regende in, dat had die
belg al enigszins voorspeld. In de stromende regen kwamen die meiden naar het busje om hamer en grondpennen te halen. Ze vonden het nog steeds leuk. Om half 11 heb ik naar Sjaak gebeld, dat hij ons
mogelijk die nacht op moest halen. Met het M.azdabusje zou het niet lukken, dat ging slippen.


Ondanks dat het de hele nacht regende zijn we toch lekker gaan slapen. Keek de andere ochtend in de 
tent, voortent stond vol water, daar hadden ze de dekbedovertrekken op gegooid. De bagage hadden
ze heel slim op de vouwstoelen gezet. Om half 9 bracht Pauline het mannetje weer, die had het zo 
vreselijk naar z'n zin, lekker banjeren in het gras, in de kantine en helpen met het afbreken van de tent.
Hij had het beheer over de grondpennen,de touwtjes en het gereedschap Het busje heb ik heel voorzichtig
teruggereden. Een paar mannen van de groenvoorziening en de meisjes hebben helpen duwen. Als je in
dat natte gras gaat slippen, kom je niet meer weg. Pauline was inmiddels gearriveerd met de dikke bus,
zodat de fietsen en Ryan weer mee terug konden.

Toen ik ging betalen heb ik nog even met de eigenaar gepraat, hij moest ook glimlachen om de reaktie
van de buurvrouw, die eigenlijk geen tentje  naast zich duldde. Om die reden had hij ook geen vaste staanplaatsen meer, want dan voelen die mensen zich helemaal burgemeester. Ik vind iedereen moet
leven zoals tie  zelf wil, mensen mogen ook om mijn stijl lachen. Maar die vrouw, misschien 5 of 10 jaar ouder dan ik, loopt de hele ochtend in een hele kort nachtpon,  dikke blote benen. Wasje ophangen,
dekbedden uitkloppen, tent aanvegen, luidkeels bellen, zou mijn vriendin niet wezen. Mens, ga je toch
eerst eens aankleden of trek een fatsoenlijke pyama aan.

Zomergasten II

Het duurde weer even eer ik verder kon gaan, m'n computer is steeds bezet, om half 11 stuur
ik de loge's naar bed en heb ik zelf geen puf meer. Maar wat betreft de jaarlijkse familiedag, het
was enerzijds heel relaxt omdat Pauline een draaiboek had gemaakt, iedereen wist z'n taak.
Rob en Irma bij de molen, vooraf koffie zetten en rauwkost en kaasblokjes snijden en tussendoor de
afwas,  Thijs en Thea bij de jeu de boules, Peter ging met de auto iedereen naar z'n plaats brengen en 
weer ophalen en tussendoor  hand en spandiensten zoals koffiezetten. Pauline, Sjaak en ik hielden
de drankvoorraad in de gaten. Maar toch was ik constant gespannen. Op een bepaald moment zeiden
de mensen van de catering dat er over 20 minuten gegeten kon worden. Dacht ik, dan moeten de tafels
een beetje opgeruimd zijn, maar telkens als ik lege glazen weghaalde, stond het even later weer vol.
Zei broer Henk tegen mij: "Volgens mij loop je rond als een kip zonder kop". Had hij eventjes gelijk in,
maar het kwam toch weer goed. Om half 7 was iedereen lekker aan het smikkelen.

Er was voor de kinderen genoeg ruimte om te spelen, bovenin de laadkuil stond de tafeltennistafel,
onderin de laadkuil stonden bledden zodat er gevoetbald kon worden. De poppenwagens waren ook
erg in trek

Het is leuk dat er in het speeltuintje van Ryan veel spulletjes liggen, en bij de ramen aan de zuidkant
hadden we op de klaptafeltjes knutselspulletjes en tekengerei neergelegd.







Sommigen waren liever buiten dan binnen, was ook mogelijk.

En hier de finale, hele familie op de foto, de jongsten staan links. Broer en schoonzus, Sjaak en ik,
daarachter broer die vrijgezel is, daarnaast zwager met ervoor m'n zus, daarnaast broer uit canada,
dan schoonzus  en broer, broer en schoonzus, broer en schoonzus, broer en schoonzus, zus wiens man
overleden is dan broer en schoonzus, daarnaast oudste zus wiens man niet meegekomen was omdat
hij niet fit was. Jongste broer 61 jaar, oudste zus 80 jaar.


Om 9 uur was iedereen weer naar huis, we lieten de boel de boel en zijn lekker naar huis gegaan.
Andere dag om 9 uur broer Henk gebeld, die kwam meteen helpen opruimen en alles op z'n plek zetten.
Was meer werk dan ik had gedacht, om 11 uur was de zooi weer aan kant, zodat er maandag in de
hal gewerkt kon worden.