Zomergasten IIII

Twee mooie meissies.

Dinsdag zou ik voor de eerste maal op Jim passen. De papa van Jim had voor mama een
verrassing bedacht. Het enigste dat mama wist, Jim zou een nachtje bij z'n grootouders logeren.

Samen met Charlotte in de box ging prima. Jim is ook heel gemakkelijk en goedlachts.
Hij sliep bij ons op de slaapkamer, dat ging goed.

Onlangs hebben we in de muur van de slaapkamer een schuifpui laten zetten, dan kunnen we
gemakkelijk bij het speelterras met de zandbak komen. En 's morgens als het mooi weer is,
lekker buiten ontbijten.

Nou ja, neef en nicht vonden het gezellig op de zachte vloerbedekking.
Woensdag zo rond de middag werd Jim weer opgehaald, leuk als hij weer eens komt.

's Middags ben ik met de meisjes naar Schiphol geweest, gewoon een beetje rondkijken,
een frans magazine gekocht, een ijsje gegeten, daarna weer naar huis.
's Avonds hebben ze de koffers ingepakt, kwamen er weer 1 tekort, ik had  nog een trolley over,
liever had ze mijn grote koffer willen hebben, zo'n mintgroene, maar ik geef niet alles weg.

Donderdagmorgen om kwart voor 11 gingen we ze naar de bus brengen. Onlangs wilden ze naar
de Mac, daar houd ik niet van, maar ik beloofde dat ze voor de afreis erheen mochten, omdat de
bus naar Frankrijk er naast stopt. De coordinator stond er al en ik gaf hem de ingevulde enquete.
Vraagt hij opeens naar de ID kaart. Toevallig had ik 's morgens op m'n slaapkamer een enveloppe
zien liggen met een paar kopietjes, dacht ik dat hij die bedoelde. Vond het vreemd omdat er andere
jaren nooit om werd gevraagd. Dus ik met een noodgang weer naar huis.

Inmiddels was Sjaak met de meiden en Ryan naar de Mac gegaan, de kleine kreeg een ijsje, at  het
heel netjes op en gedroeg zich voorbeeldig. Sjaak zei dat hij die meiden zelf maar had laten bestellen,
daar hadden ze behoorlijk misbruik van gemaakt. Toen ik weer terug was bij de bus, stonden ze met
verschillende bakjes in de hand ook voor in de bus. Alle bagage was al in de bus, onze koffers moesten
er nog bij. De chauffeur trok wit weg, 6 koffers van 2 meiden, maar gelukkig, ze konden er nog bij.

Toen ik de kopietjes aan de coordinator gaf, waren het niet de goede, hij had een echte ID kaart
bedoeld omdat de oudste 14 jaar is. Wat een gedoe, helemaal voor niets heen en weer gesjeesd.
Die ID kaart heb ik nooit gezien, zij heeft hem waarschijnlijk al die tijd bij zich gehouden, omdat ze er
zelf het best op kan passen.


De rust is weer gekeerd, maar voor even, zondag vertrekken we met de auto naar Sandinavie.
Afgelopen zondag hebben we dat verzonnen, ik wilde al jaren een keer naar Noorwegen, Sjaak vond
het er te koud, maar opeens vond hij dat we toch eens moeten gaan. Thijs en Thea komen zolang in
ons huis om op de dieren te passen