donderdag 19 juli 2012
Zomergasten III
De eerste week dat de meisjes er waren hadden we ons opgegeven voor een 4 daagse fietstocht.
M'n zangvriendin, de meisjes en ik, Ryan zat bij mij achterop de fiets. Officieel 40 kilometer per dag, de
eerste dag al 4 km meer, en heen en terug naar het startpunt was met elkaar ook 12 km. De eerste dag
in totaal 56 kilometer gefietst. De route ging door ons dorp, het was inmiddels 10 uur, bij de kwekerij
hadden we onze eerste koffiestop, das het eerste verdiend, dacht ik zo. Onderweg had je niet zoveel
mogelijkheden om te zitten, alle bankjes waren bezet door andere fietsers. Zijn we in Leiderdorp bij de
K.arwij bouwmarkt neergestreken om ons brood te eten, daar stonden bankjes genoeg.
De stempelpost was bij de Vlietlanden in Voorschoten, daar namen we een bakje frites.
Ook daar alle stoelen bezet, maar wij vonden een plekje naar ons zin.De kleine man
vond het allemaal prima. Hij genoot, hoewel hij z'n middagslaapje miste.
De meisjes waren ontzet dat we de andere dag weer gingen fietsen, thuis fietsen ze haast nooit.
Ik haalde ze over en zei dat deze rit korter zou zijn. We kregen bij de start voor 4 mensen een routebeschrijving, 1 stopte ik in m'n broekzak en de andere 3 legde ik bij de meisjes in het fietsmandje.
Het was een beetje lastig dat we bijna als laatsten startten, dan moet je steeds op de beschrijving
kijken en kun je niet met de meute meefietsen. Er fietsten voor ons 2 dames met identieke rose t-shirts,
zei ik tegen m'n franse loge's dat ze die in de gaten moesten houden. maar ze gingen zo vreselijk hard.
M'n routebeschrijving was uit de broekzak gewaaid zonder dat ik het had gemerkt en bij de brug van
Ter Aar zagen we niemand meer, had ik het wel even moeilijk. Toch maar op aanwijzing van een passant
de weg naar Zevenhoven ingeslagen, en gelukkig, na een paar kilometer hadden de rose dames een
kennis ontmoet waar ze koffie gingen drinken. Zodoende stonden onze meisjes ons op te wachten.
Daarna de vlakke polder in, pal tegenwind, ik had zo'n medelijden met de jongste, zij was helemaal
niet gewend om zo'n eind te fietsen, het oudste meisje was hier voor het vierde jaar, was wel iets gewend.
In Zevenhoven zijn we gaan koffie drinken bij broer en schoonzus,waar we hartelijk onthaald werden.
Nadat we flink uitgerust waren, stapten we op de fiets richting Noorden waar de stempelpost was. Wel
hebben we een stukje afgesneden, de route ging langs de zomerparken (die ook 's winters bewoond worden) wij gingen de Kousweg af, dat scheelde aanmerkelijk. Bij de stempelpost was het vreselijk
druk, had geen zin om daar iets te eten, doorgefietst naar het V.liegende P.aard in Nieuwkoop, lekker
bordje frites, de jongste nam een salade erbij die ik dus verder heb opgegeten. Via Aarlanderveen,
daar zagen we de rest van de fietsers weer, zijn we teruggefietst naar A.lphen aan de Rijn voor het
stempel in ons boekje.
De andere dag was er geen sprake van dat ik ze weer op de fiets kreeg, vriendin afgebeld. Kon ik alvast
wat boodschappen doen voor de familidag. Wel even de routebeschrijving opgehaald.'s Middags ben ik
met de meisjes in de auto gestapt om ons stempel op te halen bij de post in de Meije. Had er wel een
beetje moeite mee, kwam op dat bochtig weggetje al die fietsers tegen, voelde ik me wel een bedrieger.
Auto een paar honderd meter vanaf die stempelpost geparkeerd, eerst uitgebreid een ijsje gegeten,
voordat we de stempels gingen innen.Weer in de auto naar Woerden, om te gaan winkelen.
Daarna in Oudewater bij een gezin nog een paar zakken kleding gebracht. Bij Av.ifauna ons
laatste stempel voor die dag opgehaald.
Vrijdag hebben m'n vriendin en ik de fietsen in de auto gegooid, bij A.vifauna de routebeschrijving
opgehaald en in B.oskoop de fietsen uit de auto gehaald. Via W.addinxveen en M.oerkapelle naar de
Kruisweg gefietst voor ons stempel. Het was in dat restaurant zo vreselijk druk, zodat we niets konden
bestellen. Zijn we teruggefietst naar M.oerkapelle voor ons bakje frites. Daarna via Waddinxveen weer
terug naar de auto. Zodoende hoefde ik de franse meisjes niet zo lang alleen thuis te laten. Om half 5
gingen we met z'n vieren op de fiets om het laatste stempel en de medaille op te halen. Ikzelf geef er
helemaal niet om, ik vond het leuk voor die meiden, ze hadden, al was het maar 2 dagen, er toch
voor gefietst.
Met familiedag hebben we het onwijs getroffen met het weer, de zondag erna regende het vreselijk.
Hoewel het bij ons wel overdekt is, als iedereen binnen is, wordt het een vreselijke klere herrie omdat het
allemaal steen en glas is. 8 juli was er in Leiden een festival, Ik heb de franse meisjes erheen gebracht,
Thijs en Thea namen de twee onder hun hoede, en 's avonds heb ik ze weer opgehaald. Maandagmorgen
heeft Sjaak de loge's en Thea naar de trein in Leiden gebracht, gedrieen gingen ze naar de Efteling.
Om 11 uur 's avonds heb ik ze in Leiden weer opgepikt, ze hadden het erg leuk gehad.
De rest van de week hebben we rustig aan gedaan. We hadden een konijnenhuisje over, dat is nu
omgebouwd tot kippenhok. Donderdagmiddag zijn we 3 kipjes wezen kopen in Woerden. Vrijdag-
middag zijn we naar een camping in Alphen aan den Rijn gegaan, gevraagd of we zondag met het
M.azdabusje en een tentje ons mochten installeren. Normaal gesproken zijn ze dicht op zondag, maar de
eigenaar vond het goed dat we kwamen. Toen naar de tenten winkel, ik wilde de meiden in de bus laten
slapen en voor mij een klein tentje kopen. Maar ze waren heel resoluut, sprokkelvrouw in de bus, en zij
in de tent, het liefst een bungalowtent. Heb ik een 3 persoonstentje gekocht met een klein stukje voortent.
Daarna nog even naar de S.ligro om de kantinevoorraden aan te vullen, en was de middag weer om.
Zaterdag was er van de vakantiekinderen organisatie een ontmoetingsdag in recreatieoord B.innenmaas
in M.ijnsherenland. Ik ging er heen met de loge's en Ryan bij mij in de auto, Pauline ging in haar eigen
auto met Charlotte. We hebben eerst de kinderboerderij bekeken, was leuk, en daarna naar de speel-
tuin. Jammer genoeg zette de regen door, we zijn er niet zo heel lang gebleven. 's Avonds gingen we om
half 7 met de meisjes en oma naar de verjaardag van Thijs. Om half 9 gingen we terug naar huis hadden
we nog een verjaardag bij m'n zwager, onze buuurman. Het was voor oma wel fijn, sprak ze weer andere
mensen en weer een andere stoel om te zitten. De fransen bleven thuis om te computeren.
De andere dag heb ik eerst het busje ingeladen. Om 2 uur gingen we even naar de verjaardag van een
vriend , maar een uurtje omdat die grieten anders te lang alleen waren.Op vrijdagmiddag zag ik bij
Bl.okker een aanbieding van een kortingskaart voor de trein. Meteen 4 kaarten gekocht, en 2 kaarten
aan die vriend gegeven. Vonden ze erg leuk, en meteen afgesproken dat we zaterdag a.s. met z'n vieren
naar Maastricht gaan. Wilden we altijd al eens doen, en maken optimaal gebruik van de kortingskaart.
Zondag in de namiddag gingen we gedrieen naar de camping om de tent op te zetten. Ik liep naar de
receptie en zag toen pas dat ze op zondag waren gesloten. De eigenaar stond met iemand te praten en
zei tegen mij dat ik zelf een plekje uit mocht zoeken. Ik had geen idee hoe die tent in elkaar gezet
moest worden, die gast in de winkel had gezegd dat het erg gemakkelijk was. Jawel voor een ervaren
kampeerder, niet voor mij. Het oudste meisje heeft met behulp van zusje de tent opgebouwd, slechts met
behulp van 1 fotootje. Zij heeft ook veel ruimtelijk inzicht, hetgeen ik ontbeer.Wij hadden bij de buren
een hamer geleend, maar konden de haringen niet in het kunstgras krijgen, hebben de tent toen in het
gewone gras gezet.
Waren al een hele tijd bezig, kwam buurvrouw naar ons toe dat we daar niet mochten staan, heeft ze
daarna blijkbaar de eigenaar gebeld. Kwam de mevrouw van de camping ons vertellen dat we eigenlijk
niet bij de caravan's mochten staan met de tent en of we de tent naar de andere kant wilden verplaatsen.
Ja doei, we waren al een uur bezig, is maar voor 2 nachten zei ik. Later kwam een belgische jonge man
langs, die heeft geholpen om de tent goed stevig vast te zetten. Zelf had hij een trekkerstentje en een
grote step, waar hij ook mee naar Engeland was geweest. Omdat hij zowel vlaams als frans sprak konden
de meisjes goed met hem overweg.
Ik was er niet toe gekomen om gordijntjes voor het busje te maken, maandagmorgen werd ik door de
zon gewekt. Pauline kwam de kleine man brengen, hij vond het meteen geweldig op de camping. Samen
op de fiets naar de winkel, korte broek, shirtje, geweldig. Op de terugweg werd het wel kouder, we
hebben nog wel buiten kunnen eten. Daarna naar het centrum gefietst, mijn bedoeling was even een
terrasje, misschien een paar winkels en daarna naar A.vifauna. Kwamen langs de kringloopwinkel, even
naar binnen, die meiden gingen helemaal los, zoveel leuke dingen zagen ze. Terug naar de camping om de
tassen terug te brengen en de kleine man een schone broek te geven. Op de terugweg regen, regen,regen,
daarna op de camping gebleven. Ondanks de regen vermaakte iedereen zich best.
Om 2 uur zijn we toch weer naar huis gegaan, de kleine man kon z'n dutje doen, de meiden achter de
computer en ik kon m'n boek uitlezen.'s Avonds zijn Sjaak en ik met de dames naar de chinees gegaan,
daarna scheidden onze wegen weer. Hij naar huis, wij naar de tent. De voortent regende in, dat had die
belg al enigszins voorspeld. In de stromende regen kwamen die meiden naar het busje om hamer en grondpennen te halen. Ze vonden het nog steeds leuk. Om half 11 heb ik naar Sjaak gebeld, dat hij ons
mogelijk die nacht op moest halen. Met het M.azdabusje zou het niet lukken, dat ging slippen.
Ondanks dat het de hele nacht regende zijn we toch lekker gaan slapen. Keek de andere ochtend in de
tent, voortent stond vol water, daar hadden ze de dekbedovertrekken op gegooid. De bagage hadden
ze heel slim op de vouwstoelen gezet. Om half 9 bracht Pauline het mannetje weer, die had het zo
vreselijk naar z'n zin, lekker banjeren in het gras, in de kantine en helpen met het afbreken van de tent.
Hij had het beheer over de grondpennen,de touwtjes en het gereedschap Het busje heb ik heel voorzichtig
teruggereden. Een paar mannen van de groenvoorziening en de meisjes hebben helpen duwen. Als je in
dat natte gras gaat slippen, kom je niet meer weg. Pauline was inmiddels gearriveerd met de dikke bus,
zodat de fietsen en Ryan weer mee terug konden.
Toen ik ging betalen heb ik nog even met de eigenaar gepraat, hij moest ook glimlachen om de reaktie
van de buurvrouw, die eigenlijk geen tentje naast zich duldde. Om die reden had hij ook geen vaste staanplaatsen meer, want dan voelen die mensen zich helemaal burgemeester. Ik vind iedereen moet
leven zoals tie zelf wil, mensen mogen ook om mijn stijl lachen. Maar die vrouw, misschien 5 of 10 jaar ouder dan ik, loopt de hele ochtend in een hele kort nachtpon, dikke blote benen. Wasje ophangen,
dekbedden uitkloppen, tent aanvegen, luidkeels bellen, zou mijn vriendin niet wezen. Mens, ga je toch
eerst eens aankleden of trek een fatsoenlijke pyama aan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten