Feest

2 mei was Sjaak jarig, we vieren het ook wel eens op zondag, als de verjaardag doordeweeks
valt. Maar deze keer niet, echt op de dag zelf.Om 12 uur kwamen zus en zwager uit Spanbroek
Om 3 uur een vriendin met haar man, broer Henk en schoonzus Adrie en de moeder van Sjaak.
's Avonds kwamen er dochters, broers, zussen en vriendinnen allemaal met partner. Ryan en
Charlotte waren er ook, Charlotte ging van hand tot hand en ze vond het allemaal heel gezellig.
Heerlijk op schoot, en kijkt ze nu naar tante Annie of naar het franse straatje boven de bank?
Haar grote broer zat in de kring tussen de familie, netjes in de kinderstoel, zolang hij weet wat
er van hem wordt verwacht is het een vreselijk gemakkelijk kind.
Al met al vond ik het een heel relaxte verjaardag, de familie van Sjaak was ook heel verbaasd,
meestal moet je schreeuwen om er boven uit te komen, zo'n rustige verjaardag hadden ze in
jaren niet bij ons meegemaakt.

We hebben  het kraamfeest van Charlotte gevierd, maar dat was weer een andere dag.
Zitten de schoonzussen gezellig te beppen.

De hal van de kwekerij aan de zuidkant was helemaal opgeruimd en schoongemaakt.

Alle tafels waren omhuld met lakens die rose geverfd waren.

Charlotte is zich er niet van bewust dat het allemaal om haar draait.

Grote broer vindt het geweldig, zoveel kinderen om mee te spelen.

De scholieren hielpen geweldig, koffie en thee zetten en drankjes inschenken. De meisjes
hadden rose hoedjes op.

Nog maar weer een foto van Jim, bijdehand mannetje.

De vriendin  van de basisschool was er ook, ze had 2 dochters meegenomen. Toen Pauline
4 jaar was, raakten ze bevriend met elkaar, ze speelden altijd met elkaar. Marja en haar broer
logeerden vaak bij ons. En onze 4 kinderen hebben op hun beurt heel veel bij hun gespeeld
en gelogeerd. Ze woonden op een boerderij een kilometer bij ons vandaan. Op de middelbare
school raakte het een beetje over, ze kregen andere vrienden.

Het was een heel gezellige middag, alles was mooi versierd, iedereen had het erg naar de zin.

Er waren veel collega's relaties, familie, vrienden.

Slapen

Ik vraag me af hoelang moet je slapen om echt uitgerust te zijn.
Las pas weer een heel pleidooi om toch langer dan 7 uur te slapen, voor een goede gezondheid.
Ging zondag, maandag en dinsdagavond om 10 uur naar bed, maar het valt niet mee.
Woensdagmorgen kwam ik er pas om 8 uur uit en was het liefst er weer ingedoken.

Een groepje dames die ik goed ken zaten een midweek in een huisje in Kootwijk, vroegen of ik ook
wilde komen. Stapte ik woensdagavond om half 7 in de auto, eerst nog in Barneveld een paar tentjes
afgeleverd. Ik had een briefje gehad met het adres, maar zag het niet meer, had niet goed opgelet,
dacht dat het Kootwijkerbroek was, kwart over 8 had ik het toch gevonden. Enerzijds was het wel
gezellig, maar het was wel een klere herrie, 7 vrouwen die hun zegje willen doen. Ja. ja, sprokkelvrouw
was op een na de jongste maar ze wordt toch wel een daagje ouder. We hebben  boerenbridge gespeeld
en een potje een en dertigen.

Toen was het inmiddels 11 uur en ben ik weer in de auto gestapt, zat er een beetje over in of ik de weg
terug kon vinden met al die donkere bospaadjes. Bij een splitsing wist ik het niet meer zo goed, ben
uitgestapt, in het stikdonkere bos, zag het naambordje en ben linksaf geslagen, hetgeen goed was.
De grote weg naar huis reed heerlijk, weinig verkeer, ik kon doorzoeven. Met een zakje chips kon ik
het goed wakker houden en ter hoogte van Woerden heb ik 2 melatonine snoepjes genuttigd, die werken
toch pas na anderhalf uur.

Stapte om 1 uur in m'n bed, en werd om 9 uur door Sjaak uit bed getrommeld, om met Wannes te gaan
wandelen, dat is mijn taak. Was ik nog steeds niet uitgerust, kan wel een dag in bed gaan liggen, dan
slaap ik 's nachts weer niet. Vanavond naar het koor, wordt het weer 11 uur, was eigenlijk van plan om
een keer over te slaan, want morgen hebben we een concert en de feestelijke presentatie van de CD.
Maar het zit een beetje tegen met de fabricatie, misschien moet ik vanavond wel CD's in gaan pakken.

Wannes had afgelopen weekend weer een darminfectie, we hebben wel de kneus van het nest. Maar hij
heeft ons uitgekozen als zijn baasjes, en dat respecteren wij. Het is wel een scheet van een hond, zo lief,
zo aanhankelijk, maar ook stoer, het lijkt wel een kloon van Sorbonne, hij loopt nu al met takken te
slepen. Maar zondag was hij bijna dood, hij at niet en hij dronk niet en poepte alleen maar chocolademelk.
Sjaak heeft om 6 uur de dierenarts gebeld, die vond het zorgelijk, maar was zelf niet thuis. Stuurde ons
door naar een praktijk in Leiden, die man heeft Wannes een paar spuiten gegeven, zodat hij weer kon
eten en drinken. En nog een paar pillenkuurtjes. Sjaak miste zo wel de wedstrijd van Feyenoord, maar
dat had hij er graag voor over.

Wannes heeft een paar dagen een dieet gehad van gekookte kip en rijst, hij krijgt nu ook weer brokjes.
Hij groeit ontzettend, het is geen schoothondje meer. M'n camera heb ik nu even niet bij de hand, zo
gauw als mogelijk plaats ik een foto, zodat onze kinderen het ook kunnen volgen.
Hij zat net bij mij op schoot, dat pakte niet goed uit, hij begon op de toetsen te slaan, ligt weer heerlijk in'
z'n bench en ik ga verzinnen welk mooi huisvrouwenwerk ik nu het eerste ga aanpakken.

8 mei

8 mei 1931 is de trouwdatum van m'n ouders.Vanaf het eerste moment dat ze elkaar ontmoetten
was er een goede samenwerking tussen die twee mensen. In februari zagen ze elkaar voor de eerste
maal, in mei zijn ze getrouwd, in november is m'n zus geboren. M'n vader werkte op de familieboerderij
"Stoomzicht"in Nieuwkoop bij z'n broers. Hij kreeg slechts kost en inwoning en wat zakgeld, z'n moeder
was weduwe, dus de oudere broers waren de baas. Toen hij trouwde, huurden z'n broers een
boerderijtje voor hem, hij kreeg een paar koeien mee en dat was het dan.

M'n ouders waren niet jong meer, paps was 32  en moeder bijna 25 jaar. Moeder was blij dat ze het huis
uit ging, haar moeder was erg lastig, verschillende verkeringen waren door opoe gecanceld. Mijn moeder
was erg vruchtbaar, elk anderhalf jaar lag er weer een kleintje in de wieg. Ze werden altijd in dankbaarheid
aanvaard, maar tegen m'n schoonzus zei ze eens dat het wel even slikken was, als ze weer zwanger was.
Wij hadden geen televisie, had ze later als excuus.

Door de crisis ging het boerderijtje failliet, en paps moest van z'n broers naar De Kwakel verhuizen.
Dagenlang heeft moeder lopen huilen omdat ze niet in een katholiek dorp wilde wonen. Maar m'n ooms
hadden het geld en waren de baas.Mijn ouders hebben altijd keihard moeten werken, paps werkte naast
z'n eigen spul ook nog als arbeider bij een boer, en moeder had het druk met het groter wordende gezin,
en de moestuin die ze helemaal zelf moest onderhouden. De kinderen moesten ook al heel jong meewerken,
m'n oudste zus was gek op koeien, die hielp altijd buiten, m'n andere zus was graag binnen aan het werk.
Maar als er een grote klus was bij de boer moest iedereen aan de bak.

M'n zus voor de huishouding mocht vanaf dat ze 10 jaar was op maandag thuis blijven om met de was
te helpen, achteraf vond ze dat jammer omdat  maandagmorgen op school de nieuwe lessen behandeld werden.Toen ik kind was in de jaren vijftig, kwam moeder nooit boven op de slaapkamers, m'n zus deed
al het werk. M'n oudste zus ging al heel vroeg bij een boer werken, 's morgens de koeien, 's middags
bij de boerin en 's avonds weer de koeien.

In 1945 werd het tiende kind geboren met dezelfde naam als ik. M'n andere broer en zus en dit kindje
kregen in het voorjaar alle drie kinkhoest. Omdat men vond dat moeder het te druk had met drie zieke
kinderen, moest zusje naar het ziekenhuis, waar eigenlijk toch minder tijd was . 9 maanden oud is het
kindje overleden. Verleden week vertelde m'n zus nog wat een mooi kindje het was toen ze opgebaard lag,
mooie blonde krullen had zij. Annie was toen 12 jaar oud, m'n ouders liepen nooit gearmd, maar toen
op het kerkhof, een buurman droeg het kistje, liep moeder stijf gearmd met paps. Zij zei: "Och Helm.
daar gaat ons kindje".( m'n vader heette Wilhelmus)

Er is geen foto waar m'n zusje echt op staat, wel een foto van moeder met een bundel dekens waar
zusje in ligt, ik denk dat ze dan nog maar een paar maanden oud is.
Na het overlijden van m'n zusje heeft moeder nog een miskraam gehad, zodat er tussen de zus die in 1943
geboren is en m'n broer van 1947 een gat zat van 4 jaar.
Heel irritant, m'n 2 broers en ik werden altijd de drie kleine jongens genoemd. Ik verzette me daar altijd
tevergeefs tegen. Ik heb toch een eigen naam, zei ik altijd. De geschiedenis herhaalt zich, denk ik weleens.

Plantjes kopen

Pauline was vandaag jarig. In navolging van m'n schoonmoeder geef ik de kinderen
altijd een envelop met geld. Dit keer bedacht ik dat het misschien wel leuk was om kruiden
plantjes te kopen. Langs haar huis staan zo'n 30 stenen potten, waarvan de meesten leeg staan.
Had verleden week hier in het dorp bij het tuincentrum al wat gekocht, die had weinig soorten.

Ging ik vanmiddag naar De Bosrand, op de grens Hazerswoude - Alphen aan den Rijn. Er stonden
er genoeg, ook nog in de aanbieding, € 1,29 en 3 voor € 3,69. Zat een jong grietje bij de kassa,
mooi te wezen, sloeg alles apart aan. Het was toch reclame?, vroeg ik. Zij ontkende dat, op dat moment
weet ik het ook niet heel zeker. Bracht ik de plantjes naar de auto, toch weer teruggegaan naar die
afdeling. Toch € 3,69, ik had 22 plantjes, word ik  voor 7  x 20 cent getild. Terug naar het meisje,
zij gelooft mij niet, ondanks dat een andere klant m'n verhaal bevestigt. Roept zij naar een oudere
collega, die heeft eerst geen zin om te komen, maar achter mij staan weer klanten. Komt zij  alsnog,
blijkt dat meisje de potjes heeft gescand, i.p.v. de kaart met aanbiedingen.

Mooi, krijg ik dan m'n 1,40 terug, nee dus, het meisje beweert dat ik vierkante potjes had, i.p.v. ronde.
Ondanks dat ik zeg dat ze allemaal van dezelfde bak komen.
Voor mij hoeft het dan allemaal niet meer, ga niet weer met die doos sjouwen. Het gaat niet om het
geld maar om het principe, het is me al vaker gebeurd bij De Bosrand, toen had ik het te laat door.
Maar het meisje staat erop om mee te lopen en in de auto te kijken. Warempel zeg, toch 22 ronde
potjes, zij had het fout.

.Ik zeg tegen haar dat ik het een rare zaak vind, dat zij mij tot 2 x niet gelooft wat ik zeg. Het antwoord
is zo'n beetje dat klanten niet te vertrouwen zijn. Als er een aanbieding is, moet een klant er op kunnen
vertrouwen dat het in orde is. Wij hoeven het niet na te rekenen. Dan maakt zij nog de domme opmerking
dat de computer het soms  fout heeft. Bij mijn weten kan een computer nog niet denken, als je
de getallen er goed in zet, komen ze er ook goed uit. Liep weer terug met haar naar de winkel, wist ze niet
hoe de uitgang open ging, moesten we via de ingang weer die winkel door. Doei, zei ik, ik heb nog
meer te doen, wie weet hoeveel tijd het me gekost had, die winkel in, en dan de schade nog
uitrekenen. Ik denk dat 22 gedeeld door 3 nog te moeilijk voor haar was. Voorlopig zien ze me daar
niet weer. Ergert u niet, verwondert u slechts.

Parijs III

Sjaak wilde graag wat kleding kopen in Parijs, vrijdagmorgen gingen we bijtijds op weg.
De straat uitgelopen, langs het kerkhof van Montmartre, richting Clichy, daarna linksaf
rue Clichy, richting centrum.

Zagen we deze meneer, met z'n poesjes en het draaiorgeltje, kat in 't bakkie voor ons
Toevallig liepen wij er drie keer langs, al die tijd dezelfde uitdrukking op z'n gezicht, geen
lachje kon er af als we iets in het bakje gooiden en en de katjes aaiden. En draaien zonder
onderbreking, vroeg me af wat hij zou doen als hij naar het toilet moet. Poezen meenemen?

We gingen binnen bij Lafayette pour hommes, zag de naam Brummel staan, was vroeger
ook in de Hallen, Sjaak kocht er vaak. Brummel 5' verdieping stond er, kwamen boven met
de roltrap, gingen meteen weer naar beneden. Het eerste jasje (lullig model) wat we zagen was
€ 1175,-- en er liepen ongeveer 3 verkopers werkeloos rond.
C & A was vlakbij, ik dacht als hij maar niet weer een zwart jasje koopt, Sjaak is gek op zwart,
en lila, rose, paars en donkerrood mag ook, als het maar geen ruiten of strepen zijn. Kon m'n
ogen niet geloven, hij kocht een leverkleurig jasje. Kun je zoiets niet in Alphen a/d Rijn kopen,
nee ik ben later nog wezen kijken, daar hangen ze niet.

Zoon met de kleine Jim.

Charlotte zag je de eerste weken alleen maar slapen,  ze wordt nu steeds kijkeriger.

In de draagzak of in de kinderwagen, Jim geniet en z'n ouders ook.

We liepen met z'n allen vlakbij de Seine, er was een demonstratie.

Veel politie op de been.

Voor het museum van d'Orsay, even allemaal op de foto.Vorig jaar waren Rick en Marleen
er ook bij, we misten ze wel. Hadden even nog gedacht dat ze ook in Parijs zouden zijn,
voor de grap.Zou wel een dure grap zijn, even overkomen uit Nieuw-Zeeland.

Sjaak en ik zijn het museum in geweest, waren erg nieuwsgierig naar de binnenkant, het
was vroeger een station. Prachtig is het van binnen.

  Een dwars doorsnede van een maquette van de Parijse opera.

Hier zat een heel gezin even uit te rusten, ik dacht bij mezelf dat is vast een moeder met
hoogbegaafde kinderen. Toen ik weer thuis was heb ik op haar blog gekeken, maar nee
ze kon het niet zijn. Ze zat ziek te wezen  in Belgie.

Spreekt voor zich.

Dit is het grasveld bij het Louvre, in september 1981 waren Sjaak en ik voor de tweede
keer in Parijs, we hadden onze jongste dochter bij ons, die toen 6 weken oud was, net zoals
Charlotte nu.Op dit grasveld hebben we toen heerlijk uitgerust en kon ik haar voeden.

 

Bij het Louvre is een mooie vijver met zitjes, jammer dat het weer tijdens onze trip niet
geweldig was. Normaal bij mooi weer zijn alle stoelen bezet.

Deze mooie woningen zijn de afgelopen jaren helemaal opgeknapt, ik vraag me  dan
wel eens af, wie zullen hier wonen? Het zal een kapitaal kosten zoiets te kopen of te huren.
Zullen het grote appartementen zijn? Oud geld, nieuwe rijken of goedbetaalde ambtenaren?

Bij dit reisje waren twee jonge baby's, afgezien het tochtje naar d'Orsay zijn we meest in de
buurt van Montmartre gebleven, zodat we zo nu en dan  gezamelijk konden eten, of iets drinken.
Op onze kamer muur heeft Rob in 1995 rue Norvin geschilderd, met de Sacre Coeur op de
achtergrond, sindsdien heet Rue Norvin  "Ons straatje". We gaan ook altijd even kijken, Sjaak
maakt dan weer een foto, 't is onze traditie
Deze boom had ik nooit eerder gezien, aan de voet van de boom was een hele grote spiegel
geplaatst, wat een heel mooi effect geeft als je naar beneden kijkt.

Vlakbij rue Norvin was een leuk parkje, duifjes zaten achter elkaar aan.

 Ook in die straat, een origineel beeld.

Zaterdagmiddag zijn Sjaak en ik met de metro naar de Montparnasse gegaan, een nichtje
van me wilde graag oorbellen hebben met de eiffeltoren eraan, die hebben we daar gekocht.
Terug zijn we gaan lopen, in rue Clichy had ik vrijdag een leuk kussen gezien met net zulke
konijnen erop als Sjaak heeft, maar helaas het was er niet meer.
Bij place de Clichy stopten we even voor een espresso, Kwam er weer een demonstratie voorbij,
Somaliers tegen president Sarkozy. Vond het indrukwekkend.

Veel politie op de been, vind die franse politie altijd erg gediciplineerd, pakken zijn mooier
dan die apenpakkies bij ons.

's Avonds vierde Sjaak alvast z'n verjaardag, hij deed niet meer zo gek als verleden jaar.
Toen danste hij bij de Griek op tafel, was heel leuk trouwens.

De kindjes gedroegen zich voorbeeldig.

Aan de overkant van het restaurant was een biologische winkel, Olga scoorde een mooie
bloemkool, bleekselderij en een courgette, wat kijkt ze blij.

Zondag om een uur of 11 zijn we weer naar huis gereden, we reden vlakbij de belgische grens,
kwam Sjaak tot de ontdekking dat z'n reservebril nog in het hotel lag. Gelukkig waren Olga en Joep
nog maar net de stad uit, keerden weerom en hebben de bril opgehaald.

Om 5 uur kwamen we thuis, en om 9 uur stond ik lekker met het smartlappenkoor te zingen in
de Veen, wegens Koninginnennach.
Van 30 april heb ik weinig  meegekregen, achter in m'n tuintje staan werken en ook in huis
het een en ander gedaan, 2 mei was Sjaak dus echt jarig en moest ik de boel aan kant hebben.

Parijs II

Donderdagmorgen 26 april stonden we om 6 uur bij oudste dochter en schoonzoon voor de deur.
Op weg naar  Parijs en baby Charlotte reisde ook mee, Ryan was  gaan logeren in Gouda.
Om 8 uur waren we bij V.alk in N.azareth in Belgie, jongste dochter en schoonzoon
waren daar  woensdagavond al neergestreken.
Na de koffie met appeltaart trokken we verder naar de lichtstad.

We hadden 3 kamers gehuurd in hotel Roma, in  rue Calauncourt, aan wat wij de achterkant
van de Sacre Coeur noemen, richting vlooienmarkt.  Sjaak en ik hadden een kamer  die
uitzag op de straat erachter, doet er niet toe hoe die straat heet, ben daar niet geweest.
Oudste zoon en schoondochter logeerden met Jim in een appartement aan de voorkant
van de Sacre Coeur, vlakbij de Clichy.

Op de hoek van die straat waarop we uitkeken was een gezellig terras, tot 's avonds laat
hoorde je de mensen kletsen.

Verderop zagen we het dak van Gare du Nord, of Gare de l'Est, het is me om het even.

Leuke balkons met beplanting.

Nog meer beplanting.

Zo'n mooie kamer hadden we nimmer, irissen op de muur, afgekeken van Vincent.

Doorkijkje in het trappenhuis.

Onze kamerdeur, rechts.

Mooie gordijnen, de sprei zag er net zo uit, lag slechts de eerste dag op ons bed, daarna
in de kast, mocht niet te hard slijten.

De muur naar de badkamer, alleen de bovenste twee lagen  waren zo mooi geschilderd.

De 4 onderste verdiepingen waren niet zo mooi.

Parijs

Sjaak kan er geen genoeg van krijgen, het straatje ging weer op de foto.