8 mei

8 mei 1931 is de trouwdatum van m'n ouders.Vanaf het eerste moment dat ze elkaar ontmoetten
was er een goede samenwerking tussen die twee mensen. In februari zagen ze elkaar voor de eerste
maal, in mei zijn ze getrouwd, in november is m'n zus geboren. M'n vader werkte op de familieboerderij
"Stoomzicht"in Nieuwkoop bij z'n broers. Hij kreeg slechts kost en inwoning en wat zakgeld, z'n moeder
was weduwe, dus de oudere broers waren de baas. Toen hij trouwde, huurden z'n broers een
boerderijtje voor hem, hij kreeg een paar koeien mee en dat was het dan.

M'n ouders waren niet jong meer, paps was 32  en moeder bijna 25 jaar. Moeder was blij dat ze het huis
uit ging, haar moeder was erg lastig, verschillende verkeringen waren door opoe gecanceld. Mijn moeder
was erg vruchtbaar, elk anderhalf jaar lag er weer een kleintje in de wieg. Ze werden altijd in dankbaarheid
aanvaard, maar tegen m'n schoonzus zei ze eens dat het wel even slikken was, als ze weer zwanger was.
Wij hadden geen televisie, had ze later als excuus.

Door de crisis ging het boerderijtje failliet, en paps moest van z'n broers naar De Kwakel verhuizen.
Dagenlang heeft moeder lopen huilen omdat ze niet in een katholiek dorp wilde wonen. Maar m'n ooms
hadden het geld en waren de baas.Mijn ouders hebben altijd keihard moeten werken, paps werkte naast
z'n eigen spul ook nog als arbeider bij een boer, en moeder had het druk met het groter wordende gezin,
en de moestuin die ze helemaal zelf moest onderhouden. De kinderen moesten ook al heel jong meewerken,
m'n oudste zus was gek op koeien, die hielp altijd buiten, m'n andere zus was graag binnen aan het werk.
Maar als er een grote klus was bij de boer moest iedereen aan de bak.

M'n zus voor de huishouding mocht vanaf dat ze 10 jaar was op maandag thuis blijven om met de was
te helpen, achteraf vond ze dat jammer omdat  maandagmorgen op school de nieuwe lessen behandeld werden.Toen ik kind was in de jaren vijftig, kwam moeder nooit boven op de slaapkamers, m'n zus deed
al het werk. M'n oudste zus ging al heel vroeg bij een boer werken, 's morgens de koeien, 's middags
bij de boerin en 's avonds weer de koeien.

In 1945 werd het tiende kind geboren met dezelfde naam als ik. M'n andere broer en zus en dit kindje
kregen in het voorjaar alle drie kinkhoest. Omdat men vond dat moeder het te druk had met drie zieke
kinderen, moest zusje naar het ziekenhuis, waar eigenlijk toch minder tijd was . 9 maanden oud is het
kindje overleden. Verleden week vertelde m'n zus nog wat een mooi kindje het was toen ze opgebaard lag,
mooie blonde krullen had zij. Annie was toen 12 jaar oud, m'n ouders liepen nooit gearmd, maar toen
op het kerkhof, een buurman droeg het kistje, liep moeder stijf gearmd met paps. Zij zei: "Och Helm.
daar gaat ons kindje".( m'n vader heette Wilhelmus)

Er is geen foto waar m'n zusje echt op staat, wel een foto van moeder met een bundel dekens waar
zusje in ligt, ik denk dat ze dan nog maar een paar maanden oud is.
Na het overlijden van m'n zusje heeft moeder nog een miskraam gehad, zodat er tussen de zus die in 1943
geboren is en m'n broer van 1947 een gat zat van 4 jaar.
Heel irritant, m'n 2 broers en ik werden altijd de drie kleine jongens genoemd. Ik verzette me daar altijd
tevergeefs tegen. Ik heb toch een eigen naam, zei ik altijd. De geschiedenis herhaalt zich, denk ik weleens.