Plantjes kopen

Pauline was vandaag jarig. In navolging van m'n schoonmoeder geef ik de kinderen
altijd een envelop met geld. Dit keer bedacht ik dat het misschien wel leuk was om kruiden
plantjes te kopen. Langs haar huis staan zo'n 30 stenen potten, waarvan de meesten leeg staan.
Had verleden week hier in het dorp bij het tuincentrum al wat gekocht, die had weinig soorten.

Ging ik vanmiddag naar De Bosrand, op de grens Hazerswoude - Alphen aan den Rijn. Er stonden
er genoeg, ook nog in de aanbieding, € 1,29 en 3 voor € 3,69. Zat een jong grietje bij de kassa,
mooi te wezen, sloeg alles apart aan. Het was toch reclame?, vroeg ik. Zij ontkende dat, op dat moment
weet ik het ook niet heel zeker. Bracht ik de plantjes naar de auto, toch weer teruggegaan naar die
afdeling. Toch € 3,69, ik had 22 plantjes, word ik  voor 7  x 20 cent getild. Terug naar het meisje,
zij gelooft mij niet, ondanks dat een andere klant m'n verhaal bevestigt. Roept zij naar een oudere
collega, die heeft eerst geen zin om te komen, maar achter mij staan weer klanten. Komt zij  alsnog,
blijkt dat meisje de potjes heeft gescand, i.p.v. de kaart met aanbiedingen.

Mooi, krijg ik dan m'n 1,40 terug, nee dus, het meisje beweert dat ik vierkante potjes had, i.p.v. ronde.
Ondanks dat ik zeg dat ze allemaal van dezelfde bak komen.
Voor mij hoeft het dan allemaal niet meer, ga niet weer met die doos sjouwen. Het gaat niet om het
geld maar om het principe, het is me al vaker gebeurd bij De Bosrand, toen had ik het te laat door.
Maar het meisje staat erop om mee te lopen en in de auto te kijken. Warempel zeg, toch 22 ronde
potjes, zij had het fout.

.Ik zeg tegen haar dat ik het een rare zaak vind, dat zij mij tot 2 x niet gelooft wat ik zeg. Het antwoord
is zo'n beetje dat klanten niet te vertrouwen zijn. Als er een aanbieding is, moet een klant er op kunnen
vertrouwen dat het in orde is. Wij hoeven het niet na te rekenen. Dan maakt zij nog de domme opmerking
dat de computer het soms  fout heeft. Bij mijn weten kan een computer nog niet denken, als je
de getallen er goed in zet, komen ze er ook goed uit. Liep weer terug met haar naar de winkel, wist ze niet
hoe de uitgang open ging, moesten we via de ingang weer die winkel door. Doei, zei ik, ik heb nog
meer te doen, wie weet hoeveel tijd het me gekost had, die winkel in, en dan de schade nog
uitrekenen. Ik denk dat 22 gedeeld door 3 nog te moeilijk voor haar was. Voorlopig zien ze me daar
niet weer. Ergert u niet, verwondert u slechts.