Bloemetje in huis

 Ik koop haast nooit bloemen, (schande, je moet je beroepsgroep steunen) niet omdat ik er
niet van houd, vergeet het, denk er niet aan. Zaterdag naar de bloemist, misschien een
boeket of iets grappigs op tafel. Voor op de tafel was een plat schaaltje, opgemaakt als
een biedermeijer,  € 22,50, vond zelfs ik nog teveel, misschien een duur schaaltje, heb
schaaltjes genoeg.  Verder waren er veel boeketten, stond me opeens tegen, zien er allemaal
hetzelfde uit, alleen de kleur is anders.

Een paar bloemen in een vaas is toch veel leuker, lijkt net alsof je even de tuin in  bent
gelopen  om een paar bloemen te plukken. De vaas is nog een erfstuk van m'n moeder.
Verder nog een bosje lathyrus, als je opgegroeid bent in een tuindersdorp, vergeet je
nooit de lucht van lathyrus, zalig. Bedenk opeens dat ik precies een jaar geleden  ook
een bosje gekocht heb, het zal wel met april te maken hebben

Heb het altijd lelijk gevonden, een kleed op de bank, ja maar het spaart je dure bank.
Kun je net zo goed een houten kist timmeren met een paar kussens en een kleed erover.
Maar ja, we hebben nu eenmaal een stoffen bank, was niet mijn keus, maar Sjaak gaat
altijd over de bankaankoop, ik zit er haast nooit op.En als je zo'n klein hondje hebt lopen,
die de draden uit de bank trekt, dus uit  het bedje van Ryan de fleece dekentjes weggehaald,
en op de bank gelegd. Over misschien een maand kunnen ze er weer af.

Dat geldt niet voor het blauwe bankje van leder, doordat de bench nu midden in de kamer
staat, verhuisde het bankje naar een plekje voor het raam op het zuiden. Je kunt er op wachten
dat het leer gaat barsten, dus ook maar een kleed, ditmaal over de rugleuning.

Buddy was weer aan het opvoeden, samen rukken aan een touw speelgoedje.
Wannes mag sjorren.

Opeens mag het niet meer van Buddy en Wannes wordt op de grond gegooid. Hij moet
goed leren wat z'n plaats is in de roedel. Slechte foto vanachter het glas, maar ga ik naar buiten
dan stoppen ze meteen.

Wannes en Buddy

In het begin was Wannes nogal wild en we dachten dat het heel moeilijk zou worden
om hem op te voeden. Als hij uit de bench mocht ging hij achter Buddy aanrennen, die
dat helemaal niet leuk vond.

Sjaak heeft het hondje veel geknuffeld om hem rustig te krijgen, en opeens begon Buddy
het ook leuk te vinden en begon met Wannes te spelen.

Wij hoeven het hondje niet op te voeden, dat doet Buddy. Wat kan het leven toch
simpel zijn.

't Is een snoepie.

Wannes onderwerpt zich, Buddy is de baas, zo hoort het te gaan bij honden.

Samen buiten met een speeltje, Wannes is vaak buiten, alleen of met z'n grote vriend.

Buddy kan ook behoorlijk grommen als Wannes het speeltje pakt, terwijl het nog niet mag.

Wij zijn 2 vrienden.

Muziek

Ik zocht op de computer een bepaalde foto, kwam ik deze tegen van m'n jongste zoon,
met pruik. Vanaf midden jaren negentig speelt hij in een bandje.. Eerst was hij drummer,maar
omdat hij regelmatig voor langere tijd in Nieuw-Zeeland verblijft is er een andere drummer
in zijn plaats gekomen, en mag hij zingen als de band optreedt en hij in Nederland is.

In mijn jeugd had ik geen gelegenheid om muziek te maken, het is me nooit aangeboden, maar
ik denk dat ik ook de concentratie miste om te oefenen.En ik had altijd het idee dat ik zoiets toch
niet kon. Als ik op de lagere school voor de klas iets moest zingen, bracht ik er niets van terecht.
Maar dat had te maken met verlegenheid en faalangst.Ging het om aardrijkskunde, taal of ge-
schiedenis stak ik altijd als eerste de vinger omhoog. M'n oudere zussen hebben wel  orgelles
gehad en de oudste 2 waren als tieners bij een mandolinen clubje.

Om het bij m'n eigen kinderen beter te doen, heb ik toen ze klein waren veel aangeboden. De oudste
twee hebben een tijdje op een kinderzangkoor gegaan, een paar jaar met veel plezier bij de drumband
geoefend, tot  Jack Z., een nieuwe oefenleraar kwam, die zei dat ze alles moesten vergeten wat
ze al geleerd hadden, toen was het gauw over. Pauline heeft een jaar panfluitles gehad en Rob heeft
nog jaren bij een mevrouw gitaarles gehad.. Voorzover ik weet  doen ze beiden niets meer met
met muziek, maar ik vind met alles wat je kinderen aanbiedt, ze moeten zelf hun eigen weg kiezen.

De jongste kinderen hebben minder aanbod gehad, het kinderkoor was er niet meer.Olga is nog wel
een jaartje naar de drumband geweest en heeft nog een aantal jaren gitaar gespeeld. Rick wilde op
gitaarles, maar stopte er snel mee, ik dacht door faalangst. Zelf zei hij later dat het kwam omdat hij
die zoon van die mevrouw eng vond. Maar het is grappig, hij heeft zichzelf drummen geleerd.
Toen hij het al aardig kon heeft hij nog een paar jaar wekelijks les gehad in Amsterdam.
Later zou hij hier in het dorp nog les krijgen van die bewuste Jack Z. maar dat was zo'n eigenwijze
hark, dat liep spaak. Inmiddels had hij met z'n vrienden van het Lyceum de band opgericht.
Omdat wij een grote schuur hebben was dat het thuishonk van de band. Heel wat liters bier zijn
er op de kwekerij weggespoeld. www.kinderentegenkinderen.nl

En sprokkelvrouw dacht nog steeds dat ze niet kon zingen, een cursusje peutermuziek was het
enigste wat ik me dacht te veroorloven. Tot een vriendin vertelde dat ze met veel plezier bij het
dorpskoor zong en wat mij over de streep trok, ik hoefde niet voor te zingen, mocht gewoon
aanschuiven. Was ik toch bijna veertig jaar toen ik dat pas durfde.Het zingen vond ik fijn,elke
maandagavond repetitie, het was kerkmuziek enzovoort. M'n moeder was in haar dorp bij het kerkkoor,
zij ging ontzettend graag naar de zang, maar ze was aan het dementeren, zat zij niet altijd klaar als ze
werd opgehaald. Dus ging ik elke dinsdagavond met moeder mee, de liedjes waren wel simpeler,
toevallig hadden we wel dezelfde dirigent. Ik vond het wat veel worden, ben op de maandag gestopt,
de dirigent werd ziek, kregen toen een mevrouw. Totdat ik gebeld werd door de voorzitter, moeder
was niet meer welkom, andere dames vonden dat ze niet prettig rook. Hij vond het raar dat ik ook
meteen opzegde, maar blijven zingen bij dat koor vond ik verraad aan m'n moeder.

Een paar jaar later schoof ik toch weer aan bij ons dorpskoor. Wat wel lastig was, de eerste avond
trok een andere, oudere alt meteen aan m'n mouw, kom naast mij staan. Heb dan niet het hart om
te zeggen dat je ergens anders wilt staan. Stond rechts van mij die mevrouw ( zij galmde enigszins) en
links van mij een mevrouw van 80 jaar waar geen geluid meer uit kwam. Had ik weer.En de dirigent
had niets met alten, stak alleen veel tijd in sopranen en bassen. We zongen wel hele mooie stukken,
Messe Solennelle (psalm 42), Panis angelicus, Ave Verum enz.  Zijn ook met de hele zangvereniging
naar Tsechie geweest in een hele oude touringcar, wij sliepen bij particulieren, was een heel mooie trip.
Toch heb ik daarna bedankt, kon niet tegen die pikorde, en wie waar mocht staan, net een kleuterklas.

Later kwam ik bij een vrouwenkoor in Alphen aan den Rijn, was leuk op de maandagmiddag, zongen
lichte kost, dus van alles, b.v. van Simon en Garfunkel en volksliedjes. Tot er mensen gingen drammen,
die ook al bij andere koren zongen dat het wat moeilijker moest, stonden we weer Pie Jesu te zingen.
Heb weer opgezegd ook omdat ik het toen te druk had met de workshops.

Totdat ik een verjaardag in het dorp had van een kennis, er was een man met een accordeon en
blaadjes tekst, zodat we allemaal mee konden tetteren. Ik ontmoette er een vrouw, die ook graag
wilde zingen, we gingen samen een smartlappenkoor zoeken.Een jaar hebben we het uitgehouden bij
een meezingkoor, toen we er begonnen waren er 12 leden, er kwamen soms wel nieuwe bij, maar
er vertrokken ook weer mensen.In 1 jaar tijd niet meer dan 10 liedjes geoefend. Er was geen bestuur,
de dirigent, een jong meisje had het koor opgericht. Om 8 uur kwam ze aangerend om de deur te
openen, om half 10 stonden we weer buiten, inclusief een pauze van 8 minuten. Kostte nog € 7,50
per avond. Het ergste vond ik nog dat m'n zangvriendin een ongeluk kreeg, ik liet meteen een kaart
voor beterschap rondgaan om te tekenen. 2 maanden later begonnen ze opeens te vragen hoe het
met haar ging. Toen wij er mee stopten waren er nog 8 leden.

In oktober 2008 kwamen we eindelijk bij ons smartlappenkoor, en ik heb er nog geen seconde spijt
van dat we het gevonden hebben. Sjaak zei wel eens dat het aan mij lag dat ik steeds van koor wisselde.
Natuurlijk ligt het aan mij, ik ga niet elke week naar iets wat ik niet leuk vind. De mensen van dit
koor zijn over het algemeen aardig sociaal, leuker in ieder geval dan bij de vorige koren.

 

Wannes II

Sjaak was vandaag met Wannes naar de dierenarts geweest voor de 9 weken inenting.
Een uur nadat Wannes weer thuis was lag hij opeens te gillen en te kronkelen in de bench.
Heb hem los gelaten en meteen laten drinken. Omstreeks half 6 toen we aan tafel zaten, ging
het weer niet lekker met hem, hij was ook koortsig. De dierenarts vond Wannes erg mager,
dat had de dierenarts van de kennel ook al opgeschreven in het inentings boekje.
Sjaak ging meteen rijst voor hem koken, en Olga ging Janine mailen en deze foto sturen voor
een healing. Die dame kan via een foto met dieren praten, en soms op afstand beter maken.

Ik ben net thuisgekomen van een bestuursvergadering van het smartlappenkoor. Wannes ligt
heerlijk te slapen in de bench, en ik heb het verslag van Janine gelezen.Zij heeft al zijn chakra's
en auralagen in balans gezet/ gezuiverd en het komt vast weer goed met die kleine vent.
Ook moeten we meer met hem praten en dingen uitleggen, waarvan akte.

Valantiegangers

Had ik toch steeds gedacht dat het hard werken is in Nieuw-Zeeland.
Kayaken bij Abel Tasman  stond er bij deze foto.
Is ook hard werken zo te zien.

En koken is ook werken.

 Kamperen op het strand, mag daar zomaar

Deze vakantieganger kan lachen, ik kreeg de opdracht van de boekhouder om z'n

vakantiegeld uit te betalen waar hij nog recht op had.

Brood bakken

Had al een paar jaar een boekje in huis genaamd: Bakken met spelt. Nooit iets uit bereid.
Nu heb ik wel een meter kookboeken waar ik nooit iets mee doe, alleen maar inkijken.
Heb ook een oud boekje van Joanne Bylsma: Over broden en broodjes. Zij schrijft dat de
mensen vroeger genoeg hadden aan gewoon brood. Tegenwoordig (1981) tuigen we het
op met veel beleg, en toch houden we nog een honger gevoel.Dat heb ik nu ook, als ik 's morgens
enkel sap of water drink, voel ik geen trek. Begin ik eenmaal te eten, blijf ik de hele dag eten, en ja
met veel beleg, heerlijk geurige cocosolie, amandelpasta, marmelade zonder suiker, humus, tomaat, gebakken ei, geitenkaas(niet uit de koelkast) het is allemaal zo vreselijk lekker.

Zij schrijft ook nogal vaag over zuurdesem, maar gelukkig lag er in het boekje een oud krantenknipsel
over zuurdeeg. Dus had ik verleden weekend 100 gram volkoren speltmeel en 2 deciliter water in
een bakje tot een glad papje geroerd. Afgedekt met een vochtige theedoek. Elke 12 uur even
omroeren. De vierde en vijfde dag 2 eetlepels meel erbij. De zesde dag deed ik 500 gram volkoren
speltmeel in een kom, 2 decilter water erbij, het moederdeeg en een beetje zout. 4 uur laten rijzen
en daarna de oven op 200 graden voorverwarmd. Deeg in de vorm, in de oven met een schaaltje
water ernaast, 3 kwartier erin, moet eigenlijk een uur, maar dan moet ik bij 175 beginnen, anders
wordt de korst te hard, lekker brood, beetje vast.

 Ik denk dat het voordeliger is om het brood bij de bakker te kopen. Ik betaal 2,75 voor een frans
spelt-desem broodje waar ik 2 dagen mee doe. En als ik het voortaan zelf snijd, gebruik ik minder
beleg. Zelf snijden is ook veel lekkerder dan kant en klaar gesneden brood.
Ik heb wel een stukje deeg achtergehouden, misschien dat ik 1 x per week een broodje bak, dan
kan ik steeds dat zuurdesem gebruiken, hoef ik geen nieuw moederdeeg te maken.

Onze Wannes wordt iets rustiger, hij is goed gewend. Morgen gaan we naar de
dierenarts voor de inenting. Hij is ontzettend aanhankelijk, hij wordt graag geknuffeld.

Eten gaat heel goed, hij is vandaag de hele dag buiten geweest, gedeeltelijk los, en soms
in de bench. Hij vond vandaag een oud bot van de grote hond en begon meteen te kluiven.
Als Wannes los loopt, mag Buddy naar binnen, die kleine loopt steeds achter hem aan, de
eerste dag wilde hij bij Buddy drinken, die vond dat helemaal geen goed idee.

Eigenlijk vindt Bud het ook wel leuk, we hebben voor hem ook maar weer een bench

in de kamer gezet, naast die van Wannes.

Veel werk

11 jaar geleden hebben we de grond van de oude tuin verkocht aan een projectontwikkelaar.
Er zou een bedrijventerreintje komen  met wat huizen, koper is inmiddels failliet.
Nu heeft een andere firma het onder beheer, komen er woonhuizen.

Verleden week vrijdagnacht werd de eerste graafmachine gebracht, de andere dag snapte ik
waarom die chauffeur van de dieplader zo ontspannen was, Kamperveen staat er op het apparaat,
de mensen uit Oost Nederland zijn veel relaxter dan de mensen uit de randstad. Als ik in de stad
met m'n busje moet keren vliegen de fietsers links en rechts om me heen, als het kan met de middel-
vinger omhoog, of " teringwijf je ken nie rije". Een Leienaar zal nooit zomaar van z'n fiets afstappen,
zo gauw hij of zij een gaatje ziet, duiken ze erin.

 Afijn, maandag werd eerst het waterbassin aangepakt, moest helemaal plat.Dan moet ik
eigenlijk denken aan waterschapsheuvel, daar woonden konijnen en die sloegen op de vlucht
voor de bulldozers enz. Zullen de beesten hier ook goed weggekomen zijn, of zijn ze vermorzeld?
Dan denk ik aan ratten, muizen, veldmuisjes, egels en mollen, ik weet  niet of ze het er goed
vanaf gebracht hebben.

Heb donderdag de kleine man opgehaald uit de peuterschool, kind moet toch leren hoe een
graafmachine werkt en waarom de tractor een kiepwagen heeft

Hij was diep onder de indruk, was een hele belevenis voor hem.

Oorspronkelijk was het allemaal veengrond, daaronder was kleigrond, omdat er heel vroeger
een riviertje liep.Toen ze in de jaren 60 rozen gingen telen hebben ze de kleigrond naar boven
gehaald omdat rozen niet goed groeien op veen. Al die hopen grond hebben wij ooit op onze schop
gehad, zei Sjaak.De kleigrond wordt nu afgegraven en opzij gelegd, de veengrond wordt ook
afgegraven en wordt met vrachtwagens afgevoerd, weet ik waarheen, op veen moet je niet bouwen.
De kleigrond wordt weer gebruikt evenals die grote hopen zanderige klei die de vorige koper
daar ooit neergegooid heeft. 'k Vind het knap van die mensen hoe ze die puzzel maken.

Op deze hoek was verleden week nog het oude waterbassin, nu is het plat, er komt op
de hoek een grote vijver omdat het nog net in de geurcirkel ligt van een varkensstal.

 Eerst hebben ze de sloten uitgebaggerd en breder gemaakt, daarna een dam gemaakt
in het water, zodat de vrachtwagens zo het terrein op kunnen rijden.

 Op het konijnenlandje voelt hij zich meer op z'n gemak, gelukkig hebben we dat stukje
land nooit verkocht, anders hadden we dat hele gedoe bij onze achterdeur gehad.

Maar wel een mooi zicht op de kiepwagen.

Waar vroeger de achterste kas was, is nu water. Zoveel veengrond is daar weggehaald.

Als de achtergebleven grond weer is verdeeld over het land, gaat er daarna een zandbed
over, dat blijft een paar jaar zo liggen om in te klinken.

En dit is de koffieshop.