Vakantie

In september bedacht Sjaak dat hij nog even op vakantie wilde, afgelopen zomer was  zwaar voor hem met die franse, hollandse en canadese loge's, in die volgorde.
Hij bezocht de site van Van der Valk en boekte voor 2 personen 10 dagen St Aygulf in Zuid-Frankrijk.
Waar hij niet helemaal op had gerekend was dat de reis er naar toe in de Valk bus  2 dagen duurde.
Natuurlijk wist hij het wel, maar als je dan al die tijd zit, heb je wel een blikken kont.

Maandagavond kwamen we in het hotel aan, onderweg hadden we ergens halverwege in een Ibis geslapen.
Dinsdag was een vrije dag, we gingen het dorp in, daar was markt.
Het waren voornamelijk zomerkoopjes die je daar zag.

 Sjaak kocht een nieuw zwart hoedje, 10 jaar geleden heeft hij ook er ook  een in Frankrijk gekocht, die draagt hij nog steeds als hij een dag gaat schilderen of gaat fietsen, tegen de zonneschijn op z'n (geverfde)haar. Deze heeft een zakje met een rits,voor z'n geld en sleutel als hij naar het naaktstrand gaat.

Op de markt zag ik veel Savon de Marseille, die in Holland  erg populair is.

Veel stoffen en tafelzeil met die motiefjes die je 20 jaar geleden al veel zag, en daarvoor waarschijnlijk ook.

 Heerlijke kruiden en gedroogde tomaten, alles per gewicht te koop.

We aten een salade aan de overkant met een glas wijn.
Wat heb ik de pest aan rode wijn uit de koelkast.
Maar gelukkig een lieve man met warme handen.

Toen we 's middags terug gingen naar de markt, was het hele plein schoongeveegd.
Het hoorde weer toe aan de oudere mannen met jeu de boule, wel 4 groepen waren bezig en toeschouwers.

Ik stuur al jaren geen kaarten meer, (ook geen kerstkaarten) Sjaak wilde nu toch een kaart sturen naar de  kwekerij, nou stuur er dan ook 1 naar je moeder.
Dus kaarten gekocht, man in winkel verkocht geen postzegels, zwaaide met z'n hand een kant uit waar je ze kon kopen.
Wij gevraagd bij Bar tabac, kon je ze vroeger kopen, maar nee, zwaaide met hand richting postkantoor.
Naar postkantoor, gesloten, ging om 2 uur weer open.
Na 2 uur weer naar het dorp gelopen, eindelijk de postzegels, lang geleden dat we in zo'n frans postkantoor waren, vroeger voor het pin gebeuren haalden we daar ons geld met die girobetaalkaarten.
De ansichtkaarten hadden we thuis al geschreven, postzegel erop, toen nog zoeken naar de bus, helemaal om het gebouw heen vonden we er een.
Daarom stuur ik ook nooit kaarten meer, het geeft mij teveel stress, nu vond ik het wel grappig, het was helemaal de missie van Sjaak.

 We zagen een leuk blauw doorkijkje, deze mevrouw wilde wel poseren omdat het zo goed kleurde.

Dinsdag zijn we met de bus naar Grasse geweest, een parfum fabriek bezocht.
Was wel leuk en aan het eind kon je een 100 ml fles kopen die 100 euro goedkoper was dan in de winkel.
Gewone fles zonder naam, ik hou niet van luchtjes, heb wel een paar stukjes Savon de Marseille gekocht.

Daarna een mooie tocht naar St Paul de Vence, we hadden een aardige en goede buschauffeur.
Paul de Vence viel ons tegen, het was net zo'n toeristennheuvel als de Mont St Michel.
Toen we naar de bus liepen, bleek dat er aan de andere kant van de weg  het eigenlijke dorpje was.
Wij hadden er geen tijd meer voor, was ook niet erg, er wonen daar veel bekende nederlanders en die wonen niet altijd gezellig.

Bijna al die  hollandse vrouwen hadden zo'n zwarte of witte hoogwater broek aan, ik dus ook, vreselijk.

Allemaal souvenier winkels, en heel veel schilderijen te koop.
Er was ook wel moderne kunst, maar die foto's staan hier niet bij, gemiste kans, ze waren wel leuk.

Een veld met klaprozen, het spiegelt nogal omdat ik buiten stond en het schilderij binnen.

Mooie meissies.

Grote order

Daar was dan eindelijk de grote order,dankzij een goede planning van Paulien en Rick, liep het allemaal gesmeerd.
20.000 arrangementen, dat wil zeggen  40.000 plantjes, 20.000 potten, evenzoveel  stokjes met een noot eraan, de noten waren afgelopen zomer al aan de stok geniet.

De gewone bestellingen liepen ook door, hierboven wordt een groter arrangement gemaakt met 4 planten.
Een mooie houten pot en om de stok hangen we een slinger met natuurlijke materialen.

Er werd hard gewerkt door iedereen, part-timers kwamen extra.
Ik had de hele week kantinedienst, dat houdt in koffie schenken, koek snijden, opruimen, stofzuigen en voor schone handdoeken zorgen.
Maandag en woensdag heb ik 's avonds gekookt voor de harde werkers.


Normaal maken we de composities, die dezelfde dag de deur uitgaan, bij zo'n grote bestelling blijven ze wel een week bij ons in de hal staan.
De noten (boabobs) zijn een natuurprodukt, als het te vochtig is gaan ze schimmelen.
Jaren geleden hadden we rond kerst een bestelling van 8000 arr.
Toen de laatsten eruit gingen, kwamen de eerste weer terug, beschimmelde noten.
Nu was het zondag 2 oktober ook van dat dooie weer, net als toen met de kerst, geen zuchtje wind, alle luiken open van de schuur en maandagmorgen werd ik erop uit gestuurd om ventilatoren te halen in Aalsmeer.
Gelukkig ging het met het weer de goede kant op en de ventilatoren hebben het goed gedaan.

Deze meneer wilde graag op de foto.

Woensdag heb ik ook nog 2 karren voor de veiling klaargemaakt, we hadden iets teveel plantjes ingekocht, zodat we eigen planten los moesten veilen, gelukkig bracht het nog wat op.

Maandag 10 oktober zijn de eerste 12.000 arrangementen opgehaald, en morgenochtend 19 oktober gaan de laatste 8.000 de deur uit.

Daar zijn we best trots op dat het zo goed gelopen is.

Er zijn ook alweer aanvragen voor eind december, het is een moeilijke afweging tot hoever je wilt gaan.

Je hebt zoiets nodig om te overleven, vroeger hadden we een sterke veilingklok, sinds 1,5 jaar is dat niet meer zo, maar een grote order geeft ook veel belasting voor de mensen.

Sjaak en ik kunnen geen plantjes poten in de noten of in de potten omdat we artrose hebben in de kleine gewrichten.

Van de kinderen is Rick naar N.Z. en Paulien gaat met zwangerschapsverlof, gelukkig werkt Olga sinds kort op de kwekerij, maar zij is ook nodig op kantoor.

De overige 10 personeelsleden zijn bijna allemaal tussen de 50 en 64 jaar, dus die kan je ook niet eindeloos produktiewerk laten doen, alhoewel het zijn bikkels.

1 vrouw van 35 stopt deze maand omdat ze ander werk gaat doen, we hebben ook nog 2 jonge poolse vrouwen waarvan er 1 terug gaat naar Polen om een kindje te krijgen.

We proberen via het uitzendbureau een produktieteam samen te stellen, we nemen zelf geen mensen meer in dienst, omdat de tijden toch erg onzeker zijn.

Het is wel krom, de regering wil dat mensen langer doorwerken, m'n collega wordt in januari 65 jaar.

Wij beeindigen z'n dienstverband en na 3 maanden mag hij pas weer terugkomen.

Hij wil liever gewoon doorwerken, het is dan winter, bij ons druk en hij zit zich thuis te vervelen.

Maar het risico is voor ons te groot als we hem gewoon door laten werken.

Je zou denken zoveel ambtenaren in Nederland die allemaal nieuwe regeltjes verzinnen, en niemand heeft eraan gedacht om voor al die babyboomers die door willen werken een oplossing te vinden.

Feestje

Op 25 november zijn we 41 jaar getrouwd, eigenlijk vieren we het elk jaar wel met de kinderen.
Olga stelde voor om het te vervroegen en meteen als afscheid voor Rick en Marleen, die 11 oktober naar Nieuw-Zeeland zouden vertrekken.
Iedereen was enthousiast, zaterdagavond 8 oktober een etentje met z'n allen.
Ik loop iets achter, 9 oktober zijn Sjaak en ik voor 10 dagen naar Zuid-Frankrijk geweest, ik dacht daar te bloggen maar ik kwam er niet door.
De foto's had ik er thuis al opgezet.

We hebben gegeten bij Dochters in Zevenhoven, was grappig, waren we nog nooit geweest, ik dacht lijkt me wel leuk en toevallig had Sjaak dezelfde gedachte.

Huisgerookte zalm met saffraanmayonaise.

Gemarineerde tonijn met gebakken gamba's

Carpaccio met basilicum dressing.

Vegetarische salade.

Zeewolf met bieslooksaus.

Hertenbout met een blauwe bessensaus.

Entrecote met sjalotjes saus.

Vegetarische pizza.

Nagerecht van verschillende smaken.

En bij de koffie nog een ouderwets lekker koekje van bakker De Kruyf.

Bij dit koekje hadden sommigen nog jeugdsentiment, eerst rondom het koekje wegeten en daarna het snoepje

Het was een gezellige avond,  Rick en Marleen kregen als afscheid Nieuw-Zeelands geld van broer en zussen en partners, en Sjaak en ik kregen ook leuke attenties van allemaal.

Jammer was wel dat de moeder van Sjaak er niet bij was, ze had een stevige griep die week.

Herfst

De herfst is zo mooi, heel veel planten doen nog extra hun best, zoals deze herfstaster.

De zilverkaars heeft dit jaar voor het eerst gebloeid, prachtige witte bloemen, nu dus bruin.

De rudbeckia laat zich ook nog even van de goede kant zien.
En hieronder de verbena (ijzerhard) volgend jaar iets meer van zaaien.

Rode bietjes

Ik schreef onlangs over de zussendag, het leek alsof ik alleen spullen had om uit te delen, maar iedereen heeft iets in de kofferbak.
Ik kreeg van m'n  schoonzus een meloen uit eigen tuin (lekker in de sapcentrifuge, gebruik ik trouwens ook om appelsap te maken) en een tas met nieuwe lapjes, omdat haar schoondochter geen tijd meer heeft om kleding te maken.
Van oudste zus speelgoed voor Ryan, van andere zus een (kinder)boekje over konijntjes en lapjes voor een klant van de weggeef, en van de derde zus een zak met bietjes uit eigen tuin.

Maandag heb ik 2 x een snelkookpan met bietjes gevuld,had ze  ook uit eigen tuin.
Heb al 41 jaar zo'n pan, is voor het eerst dat ik op het idee kom voor de bieten, waren met een half uur gaar.
Daarna schil ik ze, en de hondjes eten graag de schillen, ze krijgen ook altijd het kooknat van de aardappels en de groenten, ik kook  zonder zout.

Deze week is er aan de grote order begonnen, maandagavond werd er overgewerkt, voor het eerst sinds maanden heb ik voor de groep gekookt.
Met het oog op Leiden 3 oktober, wilde iedereen graag hutspot eten, 3 x een snelkookpan met aardappels gekookt en daarna de groenten.
Ik kook de aardappels in de schil, er is minder verlies omdat het een heel dun schilletje is, en het spaart m'n handen, sinds de burendag staan m'n vingers weer krom, en zoveel aardappels op de gewone manier schillen kunnen m'n handen niet aan.
Ik had er draadjesvlees bij en rookworst en appelchutney, er is lekker van gegeten.
Ryan at ook mee, ik hoefde maandag niet op te passen, hij was met papa mee geweest naar het Leidens ontzet, daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen.

 Sjaak heeft verleden jaar een konijnenheuvel laten maken, een grote rioolbuis, daaraan 4 kleinere buizen aangekoppeld,zand erover, gras erop en huisje ervoor.
Daar leven 2 witte konijnen, 2 gele en 1 zwarte, de witten zijn de baas, zij waren er als eersten.
Konijnen zijn het liefst 's morgens en 's avonds buiten, overdag zitten ze binnen.
Een konijn hoort niet in een hokje, en zeker niet alleen, het zijn sociale dieren.

Het is ook net als bij de mensen, de witten maken de dienst uit, de gele met het slappe oor mag alleen eten als de witten het goed vinden.
Sjaak geeft die ene gele vaak apart een bakje.
De konijnen graven erg veel in de heuvel, dat is het eigene van vrouwtjes konijnen,  ze hebben hun eigen gangen en hun baas verwacht dat de heuvel op een keer zal instorten.
We zien het wel, komt tijd, komt raad.

 Dit zijn de konijnen kinderen, wonen met mama op een apart veldje, zijn 15 februari geboren, zijn net zo oud als dit blog, sinds kort zijn de jongens en meisjes weer herenigd, 't is weer veilig
t Is  net als bij de mensen, wit bij wit, grijs bij grijs en zwart bij zwart, geen integratie.
Zo zitten ze elke ochtend op hun schaaltje biks te wachten.
's Avonds krijgt elk konijn (13 in getal) van Sjaak een geroosterde boterham.

Hier wacht moeder konijn, op gepaste afstand van het grut.

Fruit

Wij hebben achter het huis een terras met een hek erom, speciaal voor de honden
Achter het hek staan 2 walnotenbomen, waarvan de noten op het terras vallen.
Onze hondjes lusten ook noten en hebben geen notenkraker nodig.

Heb 4 bananendozen met kweeperen naar de voedselbank in Alphen a/d Rijn gebracht.

Vooral buitenlandse klanten zijn er gek op.

Elk jaar zegt Sjaak dat die boom weg moet, maar ik vind 'm zo leuk.

Die appelbomen wil hij ook kwijt, omdat de appels naar beneden vallen als hij op dat terras zit.
Het terras ligt vol met afgevallen appels, ik heb er ook heel veel geplukt, belde naar de voedselbank,
zij hoefden ze eigenlijk niet, hadden al 300 kilo gehad.
Iedereen zit met een overschot aan fruit, kreeg van een volkstuinder ook emmers vol met appels en peren,
die ik aan m'n eigen klantjes heb uitgedeeld.
Belde  iemand uit het dorp die een boom vol met conference peren heeft en ook nog stoofperen.
Afgesproken dat ik over 2 weken contact opneem wat betreft die stoofpeertjes.

Van de goudreinetten heb ik een beetje appelmoes gekookt, ik schil ze niet omdat ze biologisch zijn, en de klokhuizen laat ik ook meekoken (in de pitten zit kiezelzuur, is gezond).
Als het gaar is, even in de blender, een klein beetje vruchtensuiker en veel kaneel, ik ben de enigste die het eet, daarom kook ik niet zoveel.

Ik maak ook chutney, dat eet makkelijker weg, bovendien vinden Rick en Marleen dat ook lekker.
Uien klein snijden, bakken in olie, rood pepertje erbij zonder zaadjes, daarna de stukken (geschilde) appel,
laten smoren tot het gaar is, onderhand kruiden erbij, dat is gember, chili, komijn, koriander, veel curcuma,
peper, paprika en kaneel.
Je kunt het koud of warm eten, het is ook lekker i.p.v. appels, om mango's te nemen, dan heb je mangochutney, daar doe ik ook altijd gewelde krenten en rozijnen door.

Ik heb bij het terras van de appels een vijgenboom staan.

Verleden jaar at ik voor het eerst de rijpe vijgen, zo lekker had ik ze nooit.

Dit jaar hangen er honderden aan, de boom staat vrij donker, ze zijn niet zo rijp als verleden jaar, als ik ze te lang laat hangen, eten de vliegen ze op.

Ik ben niet ontevreden, ik heb  bij elkaar wel 40 vijgen opgegeten de afgelopen maand, zo van de boom in m'n mond.