dinsdag 10 mei 2011

Franse les

Vanavond eerste keer naar franse les.
Zag er wel tegenop, geen idee hoe 
hoog het niveau was.
Was van plan om van tevoren nog
wat te studeren.
Werd zondagnacht ziek, haast niet
geslapen, maandag hele dag
geslapen, maandagavond weer niet 
slapen, pijnlijk lijf van het liggen.
Vandaag een beetje rondgekeuteld,
oppaskindje ging naar oma,
beetje gegeten, wat niet smaakte.
Uiteindelijk om 3 uur lesboekje opgezocht,
viel na half uur in slaap.
Toch naar les gegaan, was heeel
erg leuk.
Lieve lerares die ons de hemel in prijst.
Cursisten ook heel aardig, bescheiden
mensen, moeten ook nog even
zoeken naar de juiste woorden.
Veel huiswerk. 

zondag 8 mei 2011

Verleden tijd deel 3


Elke winkel had vroeger een weegschaal, je
mocht niets zelf pakken.
Elke maandagmorgen kwam de protestantse VeGe
winkelier uit Uithoorn het bestelboekje ophalen, 
en 's avonds werd het bezorgd, elke week was er
wel een paar kilo suiker bij, moeder maakte alles
 zelf, zoals appelmoes, griesmeel, custardpap en cake.
Dinsdagmiddag kwam de katholieke kruidenier een
boekje ophalen, hij had altijd koek en snoep 
bij zich om te proeven.


Zo nu en dan werden we gewogen op de bascule.
Dan ging je op de vierkante plaat staan, waar dat
rode stokje staat ( al die rommel erop en ernaast heeft
 niets met die weegschaal te maken) en op het hangende
plankje rechts werden dan gewichten gezet.

In een hooikist kun je het eten laten garen of warmhouden.
Wij hadden geen hooikist.
Als m'n moeder een dag uit ging, kookte ze een pan snert
en stopte dat in bed tussen de dekens.
's Zomers deed ze hetzelfde met een pan rijstebrij.
Had m'n vader 's middags  toch warm eten.

Deze stokken werden hooiruiters genoemd.
Het hooi werd erop gedrapeerd om te drogen.
Je kon je er ook leuk onder verstoppen.


Als er iemand jarig was, werden er glazen op
tafel gezet voor de visite, met sigaren en sigaretten,
ondanks dat m'n ouders zelf niet rookten. 


Mijn vader kocht altijd pruimtabak, Duplo in een
puntzakje, er werd een klont in de mond gestopt en
als het helemaal uitgekauwd was, werd het
uitgespuugd, een vies gezicht was dat.
In de oorlog werd er (clandestien) tabak geteeld.


Dit jasje zag ik nog hangen in het museum in
De Kwakel, zo mooi, op de foto lijkt het grijs, het
is diep zwart, het is een jasje en erover heen
een bewerkt hesje, ik had het zo willen hebben,
 het was  m'n maat  wel niet, maar gewoon
aan de muur hangen en er elke dag naar kijken.

Verleden tijd deel 2

Een maand geleden heb ik foto's gemaakt
bij prive musea vol nostalgie in 
Nieuwkoop en in De Kwakel.
Op de terugweg een foto gemaakt
van m'n ouderlijk huis waar ik 
tot mei 1969 heb gewoond.
Onze tuin was toen heel anders,
een heel grote treurwilg, struiken,
een groentetuin, veel gras, gelukkig
geen buxus.
Bij het dakkapel rechts was mijn 
kamer en de ramen voor 
waren van de jongens slaapkamer.
De voorkamer was bij de ramen
aan de voorkant, daar zaten we
's zondags, of met een verjaardag.
Voorbij de voordeur met luifel  was
de woonkeuken, daarna een piepklein
halletje met een deur naar het achterhuis
een wc deur en een deur naar de ouderslaapkamer.
Die kamer was zo klein, een bed van muur tot muur,
een linnenkast, wastafel, tafeltje, een paar stoelen.
M'n vader ging via die ene deur, en waste zich
in het achterhuis, als m'n moeder  naar bed ging
moest ze via de voorkamer, daar was de
andere deur.
Wij gingen vaak tv kijken bij de buren, en via
het wc raam hield ze ons weleens in de gaten.

In het achterhuis werden op zaterdag 3 grote 
teilen met water en soda gevuld,1 voor de kookwas,
1 voor de bonte was, en 1 voor de overalls.
Op zaterdag werd ook het waterfornuis van
85 liter gevuld en opgestookt ,iedereen
 mocht een teiltje heet water meenemen
naar de badkamer(alleen een wastafel) boven
om zich te wassen.
Maandag werd het fornuis weer opgestookt
om de wasmachine te vullen, de wasteilen
werden leeggegooid , eerst werd de kookwas gedraaid
en daarna de rest.
Het was voor m'n moeder een sport om de was
als eerste aan de lijn te hangen.
Als buurvrouw van Rijn eerder de was hing
 was moeder erg verdrietig,  elke
maandag kwam ze om 4 uur het bed uit om
te beginnen.  

Maandagmiddag begon m'n zus van 1934 met het 
strijkwerk, volgens mij ook nog toen ze 
al getrouwd was, later was de zus van 1943 
aan de beurt, ik heb het nooit hoeven doen.
Dinsdagmiddag zette moeder de naaimachine op
tafel om verstelwerk te doen, vooral bij die stugge
overalls moest heel vaak een lap op de knie gezet
worden, er was geen zigzag steek op de machine.
Ze wilde het altijd  voor het avondeten klaar hebben,
natuurlijk brak dan altijd de draad, mopper,mopper.
"s Avonds zaten we met z'n allen rond de eettafel,
moeder sokken stoppen, vader deed een spelletje,
solitario,de rest zat te lezen met de vingers in de oren.
En er kwam ook regelmatig aanloop, dan gingen de vingers
uit de oren, dan hoorde je nog wat nieuwtjes.
Ik zat op de vloer met m'n rug tegen de kast,
aardappels te schillen, een emmertje vol.
Daar deed ik dan de hele avond over, en m'n vader keek
 soms in m'n schillenbak, dat de schillen niet te dik werden.


Wij hadden een grote keuken(vond ik).
Een aanrecht, elektrisch fornuis, een grote tafel met
veel stoelen, m'n moeder  een stoel met armleuningen,
Paps had een wat grotere leunstoel.
Er stond een grote hoge secretaire, middenin de kast
lag de administratie en de spaarpotjes en boekjes.
Daaronder de boekenvoorraad, de naaidoos en
de doos met sokken stopwol.
Een schoorsteenmantel, in de winter een kolen-
kachel met een wasgoedrekje ervoor, erachter
lag ons hondje te slapen.
In de zomer stond de naaimachine onder de 
schoorsteen.
Zulke stoelen hadden we, regelmatig kwam
er een nieuw dekje op, omdat het versleten was.
"s Middags werd er warm gegeten, en wat over was
werd in een pan gestampt en in de kachel gehangen.
Als ik om half 5 uit school kwam, mocht ik meteen eten.
Zaterdag en Zondag waren er meer eters gelijktijdig,
de tafel werd dan iets vanaf het raam getrokken
en de 3 kleine jongens moesten dan op de vensterbank zitten.
We moesten ook altijd 1 arm onder de tafel houden,
anders was er tekort ruimte voor iedereen.


's Middags na het warme eten ging m'n vader een dutje doen
in de voorkamer,daar stond een rookstoel, die had een losse
pen aan de achterkant, zodat ie platging.
(niet stoel van foto)
Op de rugleuning lag altijd een gehaakt kleedje,
een antimakassar, wie verzint zo'n naam?


  

Campanula day


Vanmorgen moederdag gevierd bij de 
moeder van Sjaak, was wel gezellig.
Zelf doe ik niets aan moederdag,omdat
ik het vroeger zo vervelend vond , dat 
ik 2 familie's te vriend  moest houden.
Toch nog wel cadeau's gehad, een tas
met biologische lekkernijen en  een 
mand met campanula's voor buiten in
m'n lievelingskleuren.
M'n moeder had ze vroeger in het keukenraam 
staan, heetten ze Ster van Bethlehem.
Sjaak had  een mooie mand met campanula's
voor z'n moeder gehaald. 
Ma is 91 jaar, zij werkt nog dagelijks
in haar bloementuin.
't Is toch mooi als je zo'n leeftijd bereikt
en overal interesse in hebt.
Ze is altijd benieuwd wat haar klein-
kinderen doen.
Gisteren was Pauline jarig van , ze vierde
 het vanaf 5 uur.
Oma had 's morgens een ander feestje
van half 10 tot 4 uur, maar om 5 uur zat
ze alweer klaar om opgehaald te worden.
Vandaag weer de familie om zich heen, en
morgenochtend neemt Sjaak haar mee naar
de kwekerij, nog voor zijn verjaardag.
Voor hem hoeft dat niet zo nodig, maar de
personeelsvereniging heeft anders beslist.








zaterdag 7 mei 2011

Parijs

Sjaak wilde z'n verjaardag met de
kinderen in Parijs vieren.
Vrijdag 29 april allemaal richting Lichtstad.
Rick en Marleen reden met ons mee.
Olga en Joep hadden Joep's moeder
en haar partner in de auto.
Rob en Irma kwamen samen en ook
Pauline en Michael, kindje ging niet mee.
Wij hadden hotels besproken in het
Quartier Latin.
Als Sjaak en ik samen gaan bespreken
we meest bij Bertha, een aggenebbish
hotel aan rue Batignolles.



Het eerste dat ik zaterdag ging doen, was lopen
naar de Sacre Coeur, lappies voelen.
Rue Steinkerque, rue d'Orsel, rue Livingstone,
daar zijn tientallen stoffenwinkels.
Eigenlijk zou het verboden moeten zijn voor
mensen, die een zolder vol lappen hebben om
in de buurt van lappenwinkels te komen.

Vroeger moest je lang wachten op een verkoper,
die tijd had om te meten, vooral op zaterdag.
Dat hebben ze nu opgelost door bakken met
coupons neer te zetten, 3 meter voor € 10,--
Daar zwichtte ik meteen al voor een madrasruit,
puur jeugdsentiment.
In 1967 was de madrasruit in de mode

Toen naar de volgende toko, in dezelfde
straat maar ander adres.
O jee, foto niet omgedraaid



HET GELUK VAN DE DAMES!!

Zo'n winkel loop je toch niet voorbij.
Hier ook coupons, heel klein voor quiltwerk
en groot, 4 meter voor € 15



Toen ben ik maar gestopt,voor  € 25,--
zijn m'n behoeften gestild.
Dat geld had ik uitgespaard doordat ik
m'n eigen ontbijtje en thee op m'n kamer,
nuttigde, 4 x € 9,--, ja het was  een dure
buurt.
En ik eet toch  m'n eigen speltbrood en drink
altijd dezelfde thee, verveine.


Maandagavond ben ik rue Monge ingegaan,
zag ik een leuk winkeltje met handgemaakte?
kleding, een mooie zijden pyama voor weinig
geld, zijde draagt heerlijk in bed.
Voor gewone kleding zou ik nooit zo'n
lang jasje kopen, m'n benen zijn
meteen 10 centimeter korter.
Vroeger meette ik 1,68 cm, maar misschien
is het nu wel een centimeter minder

vrijdag 6 mei 2011

Al die dagen

M'n jongste zoon moest ooit op de basisschool,
ik denk in groep 4, een boekje maken,
en daarna elke dag  er iets in schrijven.
Eerste dag een leuk verhaaltje, tweede dag
een kleiner verhaaltje.
Derde dag schreef hij: alweer een dag, ik
word zo moe van al die dagen.
Gelukkig heeft hij nu geen last meer van
al die dagen, samen met z'n vriendin is
hij aan de groentetuin begonnen.
Ik had zelf al veel gezaaid, dat is het
werk niet, maar daarna de grond
onkruidvrij maken, plantjes verspenen,
poten en gieten, daar gaat veel tijd inzitten.
Verder hebben ze veel troep opgeruimd,
dingen die ik zelf niet weg kan gooien.

Zelf ben ik deze week aan de zolder begonnen,
er is een mooie logeerkamer, daar slapen
Rick en Marleen.
Een grote overloop(ons huis is 8,5 meter breed)
aan de ene kant van de trap heel veel bakken
met lego, poppenhuizen, dino's enz.
Aan de andere kant, de kast met administratie,
een wastafel, een bed en een wandrek.
Daarnaast is nog een grote kamer,
m'n rommelkamer, een buro voor het raam,
3 boekenkasten vol knutselboeken, een tafeltje,
een antiek buro, lila geverfd,en de laden
gevuld met stempels, wandrekken vol
met knutselspullen en lapjes.
2 manden met wolresten, een bak met brei-
katoen voor vriendschapsbandjes.
Schapenwol en heel veel dozen met lappen.
Met de echte wol was ik snel klaar, overal
motten, dus weg ermee.
De lappen heb ik allemaal gewassen en
gestreken, ik kan onderhand heel Albanie
van kleding voorzien.
De kunst is om alles goed te sorteren,
evt. weggooien of geven, schoonmaken
en alles goed op te stapelen.
Zodat ik daarna nog een goede logeer-
ruimte overhoud.
In 2009 hadden we een frans meisje van
11 jaar te logeren, was leuk.
Verleden jaar was ze er weer, maar het ging
wat moeizamer met een puber, vooral
omdat m'n frans niet zo goed is en omdat er
geen vriendinnetjes in de buurt waren.
Ik moest ze steeds bezig houden.
Dit jaar doen we het beter, ik volg 8
franse lessen om m'n werkwoorden op te
halen en we hebben een tweede meisje
uitgenodigd, zodat ze samen dingen
kunnen ondernemen.
Het meisje Suzy, heeft de vakantie hard
nodig, haar andere zusje komt ook naar
Nederland bij een ander gezin in Utrecht.
Ze hebben nog 2 heel jonge half-broertjes,
de vaders wonen elders, en 's morgens
moeten die meisjes eerst de jonge kinderen
verzorgen voor ze naar school gaan.
Moeders ligt dan nog op bed.
Ze blijven bijna 3 weken in Nederland.
Als ze op donderdag vertrekken, komt op
zondag een nederlands jongetje, ook voor
zo'n zelfde tijd.
De laatste week als hij er is, gaat hier de
speelweek van start, leuk voor hem.
Tussendoor komt er ook een kleindochter
van m'n broer uit Canada bij ons vertoeven,
voor 5 weken, dus reuring genoeg.
Haar ouders willen dat ze hier gaat werken
en de taal leren, en misschien zal ze niet al die
tijd bij ons zijn er is nog meer familie, ook
van m'n ex-schoonzus(haar oma).
Al met al een goede stok achter de deur om
m'n rommelkamer eens goed op te ruimen.

donderdag 5 mei 2011

Mei 1940

10 mei 1940, de oorlog brak uit, m'n ouders waren
9 jaar getrouwd en hadden 7 kinderen waaronder
een baby van een maand.
Toen m'n vader hoorde dat het oorlog was, liep
hij naar buiten en stond gebogen over een hek
te huilen, m'n oudste zus heeft het gezien.
Hij dacht dat hij in het leger moest, maar gelukkig,
hij was te oud (41 jaar)
M'n ouders huurden een klein boerderijtje in De Kwakel,
en konden maar net het hoofd boven water houden.
De mensen in dat dorp waren erg sociaal, naast ons woonde
een weduwnaar met een dochter, die z'n huishouden deed.
Dan zei hij  dat ze de buurvrouw moest gaan helpen,
kwam ze  hele dagen werken als burenhulp en met
veel plezier ( vertelde die vrouw mij  60 jaar later).

Er kwamen veel mensen aan de deur voor eten, een bord
pap konden ze altijd wel krijgen, maar men had  liever
boterhammen om op de zwarte markt te verkopen, daar
trapte moeder niet in, ze had er rijk van kunnen worden als ze
ook de zwarte markt was opgegaan.
Zij was ook helemaal niet bang voor soldaten, aan de overkant
van de weg woonde een duitse soldaat die altijd melk kwam kopen.
Op een keer maakte hij ruzie, maar ze gooide zo het raampje
voor z'n neus dicht.

Regelmatig kwamen er mensen uit Amsterdam voor
eten,voor een redelijke prijs of ruilen voor
kleding of schoenen.
Er was een trambestuurder, van der Kallen die bracht een
krant mee die De Waarheid heette.
(Mijn familie las Trouw).
Moeder had zo'n vreselijke hekel aan die communistische krant,
zodat ze altijd de eieren die hij kocht weer in diezelfde krant rolde.
Hij hield z'n dochters altijd voor dat ze die vrouw
(moeder dus) in ere moesten houden,
zij had hun het leven gered met het voedsel.
In de laatste oorlogswinter hebben m'n ouders ook een
amsterdams oud echtpaar in huis genomen,
zij deed naaiklusjes en hij timmerde wat op de boerderij.
Zowel de familie Heerooms en van der Kallen,zijn tot
aan hun dood vrienden gebleven met onze familie.
Ik ben geboren in 1949 en heb die mensen veel
ontmoet met verjaardagen enz.

Op een dag kwam pater Henri de Greve in De Kwakel,
hij ging alle boeren langs voor eten,
m'n vader gaf een half mud koren.
's Zondags preekte hij in de kerk dat er een klein boertje,
die niet eens van z'n kerk was, zoveel had gegeven en
een hele grote boer slechts 1 rode kool.
Die boer heeft nog jarenlang rode kool als bijnaam gehad.
M'n ouders maakten clandestien kaas, die verborgen ze
op de slaapkamer van de kinderen.
Die kazen kon je goed ruiken, maar de bedden van de
kinderen stonken nog erger omdat ze in bed plasten,
dus het is nooit ontdekt door de controleurs.
De kinderen sliepen op zolder, het rieten dak was zo slecht,
als het sneeuwde, lag de sneeuw op de dekens.
M'n zus die in 1934 geboren is, vertelde me ooit dat ze
amper beddengoed hadden, meest lege meelzakken.
Toen zij 10 jaar oud was, moest zij op maandag meehelpen
met de was, de hoofdmeester van de school vond het goed.
Zij hield wel van huishoudelijk werk, maar op school werd
juist op maandagmorgen altijd de nieuwe leerstof behandeld.
Jarenlang dacht ze dat ze dom was, terwijl ze eigenlijk best
slim was, maar erg bedeesd.