Zomaar

Bij ons in de sloot is elk jaar een paartje waterkippen, je ziet maar weinig (dieren)vaders zo
zorgen als vader waterkip. Om beurten broeden ze op de eieren, en zijn de kuikentjes geboren
dan blijft hij zorgen en waakzaam.

Nog maar eens een foto van Wannes, hij is zo ontzettend lief, dat zie je aan die oogies.

Charlotte aan de fles, ook al zat er moedermelk in, zo'n fles vindt zij maar niets.





Hier is ze 3 maanden oud, je kunt zo al zien dat het een bijdehante ka is.

Maar het blijft een schatje.

Slapen doet ze niet zoveel als grote broer ooit deed, meest hazeslaapjes, vandaag gaat het
trouwens heel goed, misschien denk ik omdat ze buiten slaapt. Ik kreeg van een klant van de
w..eggeefwinkel een kinderwagen, zodat ze als het droog weer is heerlijk in de buitenlucht is.

Grote broer kijkt samen met Sjaak naar Op de Bouwew (bob de bouwer). Was ook leuk,
onze zzpér heeft een schuifpui in onze slaapkamer gemaakt, zodat we gemakkelijk op ons terras
kunnen komen waar ook de zandbak staat. Die man noemden we ook Bob de Bouwer.

Onlangs hadden we een ledenvergadering van ons koor, verleden jaar werden de kaasmeisjes in
het zonnetje gezet, nu deden zij het bij het bestuur. Ieder van ons kreeg een prachtige bos verse rozen.
Bijna 2 weken staan ze al en ze zijn nog mooi.

Als we repeteren bij het koor, krijgen we in de pauze altijd lekkere hapjes, vlees, kaas en vegetarisch,
de dames die het verzorgen worden de  kaasmeisjes genoemd.

Dit brengt me bij een anekdote van vroeger, de kwekers maakten altijd bossen van 20 stuks.
In de winkel werden ze gesplitst naar 10 stuks. De vader van Sjaak was rozenkweker en wist niet
beter of een bos telde 20 rozen. Z'n oudste dochter was een dag voor moederdag jarig, de rozen
waren toen (jaren 60)  peperduur. Kwam haar vriend aan met een bos dure rozen. Zei pa, heel
verbaasd: "Verkopen ze tegenwoordig ook halve bossen"? Verkering heeft niet lang stand gehouden.