maandag 4 april 2011

Mooie maandag

Dat was een lange oppasdag van 7 tot 7.
Maar ik maak me niet zo echt druk.
Kindje komt om 7 uur en dan wacht er
voor hem veel werk in de box.
Onderhand kan ik nog zo'n anderhalf
uur op de bank liggen soezelen.
9 uur ging hij naar bed en om 12 uur
moest ik hem wakker maken, want z'n
mama zou een half uurtje met hem
gaan fietsen.

Om half 2 kwam er nog een meisje van
3 jaar, ik dacht lekker samen in de gang.
Het meisje wilde kleuren, maar kindje
wilde scheuren.
Kleuren aan tafel, fruitjes gegeten,
onderhand de aardappels geschild, meisje
hielp met aardappels in water plonsen.

's Maandags wordt hier overgewerkt, dan
kook ik voor de mensen.
Ik had 2 ovenschalen gevuld met gekookte
schijfjes aardappels, daarop een prutje van
ui, prei, courgette en tomatenblokjes uit blik.
Geruld rundergehakt met veel piri-piri, nog
een laagje aardappels, geklutste eieren met
koffieroom ,geraspte kaas en paneermeel.
Daarna een half uur op 200 graden in de oven.
Ik had ook een vegetarisch schaaltje voor
m'n jongste dochter.
Ik hoorde pas laat dat het voor 8 mensen was.
Dus voor ons zelf gauw een piepertje geschild,
groene kool , wortels en een runderlapje voor 2
De kleine man at  mee en ook m'n jongste
dochter, die met de ovenschotel achter het
net viste. Zij houdt het nog tegoed.
Ik was vergeten dat 1 persoon altijd halal
eet, zij kreeg dus de vegetarische hap.

Onverwachts bleef het oppaskindje slapen.
Hij was erg druk, lekker in bad gedaan en
om 7 uur was het weer rustig in dit huis.
Het speelgoed is weer van de vloer, de hondjes
mogen weer binnen komen.

P.S. ik hoorde dat het eten super lekker was,
het was voor het eerst dat ik zoiets maakte.
Er was meer dan genoeg, maar 2 dames
hebben toch de schalen leeggebikt, die
zullen wel geen toetje genomen hebben.
Jammer dat ik zelf niets geproefd heb, maar
volgende week nieuwe ronde, nieuwe kansen.

1 opmerking:

  1. Dank voor je reactie op mijn blog. Ik heb je berichten gelezen, lees bijv. dat je geen tarwe eet. Zelf heb ik coeliakie ... Lastig, maar er valt mee te leven, zeker als je je er beter door voelt ... Gr, Inge

    BeantwoordenVerwijderen