Toch nog Parijs

Sjaak en ik zijn begin oktober naar Parijs geweest, inderdaad alweer een tijdje geleden.
Het lukte me steeds niet om de foto's op de computer te krijgen. Ik heb van Sjaak voor m'n
verjaardag een nieuwe computer gehad en 20 rode rozen . Niet te geloven met die rozen, nu 2,5 week
later is het merendeel van de bos nog mooi.

Wij hadden hotel Vintimille in Rue Vintimille, we keken uit op een cafe/restaurant.
Zaterdagavond wilden we er gaan eten, maar de tent sloot al om 8 uur.

Ik had een kleine waterkoker meegenomen, was handig, kon ik op m'n kamer ontbijten.
Er was geen plaats om 'm neer te zetten, dan maar op het bed..

Sjaak moet bij aankomst eerst even relaxen, voordat we de stad ingaan.

Wij hadden een vreemde lange badkamer, was lastig er was geen haak om de douche aan
op te hangen, als je inzeept moet die douchekop toch ergens blijven. Aan de buitenkant van het
gebouw zagen we de oorzaak van het rare badkamermodel. Er was van 1 hotelkamer, 2 badkamers
gemaakt en de ramen waren dichtgetimmerd.

Vrijdagmorgen gingen we al vroeg de stad in, het was prachtig weer.

Deze bedelares leek sprekend op de tante Mien van Sjaak.

Verrassend, doordat we in een iets andere hoek van de stad logeerden, kwamen we op
nieuwe plaatsen. Ook weer niet zo nieuw, hier waren we 25 jaar geleden  ook eens.

 Place Vendome.

Taartjes kijken doen we ook graag.

Een paars  poloshirt met een knopenlijst van krokodillenleer. Is dat nu echt hollands, als je denkt:
"Hoe moet je zo'n ding nu wassen, of gooien ze dat na 3 keer dragen weer weg?".

Ik had in de winkel van de W.eggeef een hele oude pocket gevonden met verhalen over Parijs.

De Seine, werkschuiten  en toeristenboten naast elkaar.

Er zijn zoveel prachtige binnentuinen in Parijs, de meesten zul je nooit zien

 Liepen we door een straat, hoorden we prachtig zingen, het kwam achter die pilaren vandaan.
Dachten dat er een concert werd gegeven.

Stond er een jonge vrouw in haar eentje een opera weg te bleren, daar kreeg je echt kippenvel van.

Er was in dat gebouw achter die pilaren een grote biologische markt, oei wat een lekkere dingen.
Maar ja, we hadden geen keuken bij ons, dus  gingen wij weer terug naar Rue Felibien, waar
we erg lekkere hapjes op de tafeltjes hadden gezien.

Ik had aubergine met een visprutje erop, zo vreselijk lekker.

Sjaak had iets van een pasta

Zo te zien had hij het erg naar z'n zin, ja als het eten maar lekker is.

Deze flat had een wand van boomstammen, zoiets vindt sprokkelvrouw erg mooi

Werkende mensen vind ik ook mooi om naar te kijken, bovenin het gebouw, maar dan buiten,
bij die grote schoorsteen waren 2 mannen aan het werk.

In deze straat waren we nog nooit geweest, kon de naam wel van het metrostation.

Deze foto's zijn van de kerk van Saint- Sulpice, bij die grote bruine deur lag het bed van
een dakloze.

Ervoor een grote fontein.

Het plein voor de kerk.

Het voorfront.

Een mooie blauwe deur 

En een mooie meneer.

 In Jardin Luxembourg waren schoolklassen aan het sporten.

Als je als bedelaar wilt scoren, moet je een huisdeur nemen, is wel zo gezellig.

In het park waren  mensen aan het schaken, je neemt je schaakspullen mee, installeer je
aan een tafeltje, er is altijd wel iemand die een potje wilt schaken.

Klaverjassen, amsterdams of rotterdams, misschien was het wel bonaken of een en dertigen.

Zaterdag gingen we weer op pad, hier een mooi doorkijkje, vooraan een kerk, erachter de Sacre Coeur.  

In dit straatje waren we ook nog nooit geweest .

 Het was een straat met uitsluitend herenmodezaken.

Zaterdagmiddag begon het zachtjes te regenen, zijn we de Hallen ingegaan, half Parijs had hetzelfde
idee, dus snel weer verderop. Zochten nog een tafelkleed voor m'n zus, niet gevonden wat zij bedoelde
en wat er was was vreselijk duur. Ik wist wel wat zij wilde, maar die motiefjes met olijven enzo
vind je meer in Zuid-Frankrijk.

Passage Joffroy is een soort van overdekt winkelstraatje, meer in de buurt van Rue Amsterdam

Veel aparte winkeltjes.
Daarna terug naar het hotel, Parijs is niet leuk in de regen, ik had suede laarsjes aan, drijfnatte voeten.
Even bijkomen in het hotel en daarna weer de straat op om ergens iets te eten.
Vraag me niet waar en wat voor eten, het was lekker, misschien wel chinees, maar dat kan ook
vrijdagavond geweest zijn.

Lappenkast

Bij m'n workshop ruimte had ik een oude eiken kast staan met materialen.
Een paar jaar geleden heb ik de kast 3 kleuren verf gegeven en naar het woonhuis laten brengen.
Staat in de gang, had m'n lapjes voorraad naar beneden gehaald, gewassen, netjes gestreken, mooi.

Heb toen in 2011 heel veel (80) rokjes genaaid voor de zigeunerkinderen in A.lbanie.
En ook nog zo'n 40 broeken.
Trek dan steeds wat lappen eruit en stop er weer wat in.
Het was een vreselijke puinhoop.

Sprokkelvrouw kent maar 1 remedie, alles uit de kast en opnieuw erin.

Zo goed en zo kwaad, alles er weer in, kan door m'n vingers niet zo netjes meer vouwen.
Maar ik ben niet zo gek om alles weer te strijken.
Ben benieuwd hoe lang het netjes blijft, als Fenny komt kan ze weer een foto maken.
Met pasen gaat er weer een transport naar A.lbanie, als ik nog kleding wil maken, moet ik wel opschieten.

Kreeg pas een mailtje van een alleenstaande moeder uit Maastricht.
Zij heeft 4 kinderen, waarvan de oudste gehandicapt is, ik stuur weleens kleding en speelgoed naar
haar op, en verleden jaar hebben Sjaak en ik er spullen gebracht, toen we er gingen winkelen.
Zij schreef dat de wasmachine het had begeven, moest alles met de hand wassen en zodoende ook
kleding weggegooid omdat het niet meer schoon te krijgen was. Ik had pas alle kleding weggedaan
voor de aktie van Syrie, kon voor het meisje wel iets bij de W.eggeef vinden.
Reed donderdag door A.alsmeer, omdat ik bij een kennis van me op ziekenbezoek ging, ben ik naar de kringloopwinkel an D.orcas gegaan.
Zelden zo'n mooie grote kringloop gezien, de winkel is in het voormalige V.ictory gebouw, ben ik
vroeger zo vaak geweest voor de workshop artikelen.
Kon toch nog aardig slagen voor die jongetjes, daarna nog even naar de Z..eeman voor een zooi
onderbroeken, heb toch nog 2 pakketten kunnen vullen en opgestuurd.
Kreeg een mailtje uit Maastricht dat een vriendin een tweedehands wasmachine had gekocht als
cadeau, zo lief.

Potverdorie

 

Had ik een heel stuk geschreven was het niet opgeslagen, opoe wordt oud, begin ik  opnieuw.
Die kroonduif stond steeds voor die deur te wachten, kwam er iemand binnen, liep hij gauw een paar meter opzij, zo van, ik heb geen tijd voor jullie. Grote broer vond het leuk.

Het c.ubaanse restaurant was gesloten, de zitjes stonden uitnodigend onder een toog.
De mannen hadden ieder 2 boterhamen met kaas, de dames hadden het ook goed.
Alles ging schoon op, en we dronken thee van st janskruiden uit de thermosfles, daar werden we allemaal rustig van. Om half 1 kwamen we thuis, grote broer ging meteen slapen, dit keer in z'n bedje in de kwekerij. Kleine zus mocht nog een tijdje rondkruipen in haar huisje en ging daarna slapen.
Onderhand kon ik het avondeten klaarmaken, dat lukt me niet meer als ik er om 4 uur pas mee begin, dan hebben die kindjes me nodig en ik wil het wel gezellig houden. Aardappelpuree, chinese koolschotel en rijstebrij, alles ging de oven in op 50 graden, kwart voor 5 de oven op  200 en de gehaktballen op het fornuis. Alles klopte, m'n huis was nog opgeruimd van m'n verjaardag, dus ik hoefde geen pannen naar de kwekerij te slepen. Soms ligt er zoveel naaiwerk bij de eettafel, dat ik dat ik geen zin heb om alles op te ruimen. Dan eten we in de kantine

Daar gaan we weer

Eerste dag van de voorjaarsvakantie, nadat Sjaak bij oma had koffie gedronken, hebben we de kinderen in de auto gezet , en zijn we naar A..vifauna  gereden.
We hebben allebei een abonnement, kostte ons geen cent.
Sjaak had vantevoren gewaarschuwd dat het weer zou tegenvallen, nou het was stralend.

Dat is altijd een verschil van mening tussen ons, ik kijk en luister nooit naar het weerbericht,
(behalve als het extreem is) het klopt toch nooit, ik laat me graag verrassen.
Vroeger, toen ik nog kind was, zat ik op maandagmorgen lekker te ontbijten, stoof m'n moeder met sophanden de keuken binnen om te vragen welk weerbericht de radio de radio opgaf.
Moeder boos, sprokkelvrouw wist van niets, had wel gezellig naar de waterstanden(Grave beneden de sluis) en de beursberichten (wat brachten de nuchtere kalveren op) geluisterd, maar had niets in het bolletje opgeslagen. Sterker nog, toen ik een jaar of 16 was, werkte ik in M.ijdrecht, ongeveer 12 kilometer met de brommer, vroeg m'n bazin wat voor weer het was onderweg, wist ik niet.
Ja, natuurlijk wel als het hard regende of sneeuwde, dan wist ik het wel, maar vroeg zij het niet.
Het gebeurde dus ook wel, als ik buiten stond bij het hekje, moest ik weer terug voor een jas of wanten, altijd een verrassing.

V.ogelpark  A..vifauna is een stichting geworden, dat betekent dat men het park financieel kan steunen en voor het voortbestaan is dat beter. Er wordt erg veel  werk gemaakt van educatie.
Nadat we eerst de zeearend en de aasgieren hadden bewonderd gingen we fijn de warme kas in.
Heel veel bordjes met plaatjes en uitleg, en  sommige vogels lopen vrij rond.
Hier zijn we voor een echte waterval.

De kleine meid genoot zichtbaar

Familie

Tijd niet geblogd, geen tijd, geen zin, snoer kwijt, dus geen foto's. Heel het huis door-
gezocht en kantoor kwekerij, nergens. Nieuw snoertje gekocht, en je kunt  erop wachten
dat je dan de  oude vindt. Vanavond gevonden bij de tv, daar ligt altijd zo'n berg draden.
Moest voor Sjaak de dvd speler aanzetten en vond het snoer daar liggen. Zie nu A. Rieu op
tv met het werk "Halelujah", doet me aan moeder Blij denken. Zij vond dat stuk zo mooi
dat zij het ons voor ging zingen. Sjaak en mij, misschien al 40 jaar geleden.

Foto's van Jim en Charlotte van een tijdje geleden. En opa natuurlijk.

M'n zus, een jonge blom van 81 jaar.

Charlotte is gek op auto's, dat wordt wat.

 

 En Jim kwam op visite

Ze kunnen samen erg leuk spelen.

Zij mag het speeltje hebben.

25 november, met z'n allen naar de italiaan

1 december hebben we Klaas gevierd bij Pauline en Peter.
Nadat de cadeautje's uitgepakt waren ging Charlotte naar bed.

 De grote jongens mochten nog opblijven.

Er moesten nieuw winterbanden om de auto gelegd worden.

Grote broer kan goed helpen, hij mag de schroeven aanreiken.

Met het koor hadden we 4 optredens voor de kerst, er bestaan veel kerstsmartlappen.
Allemaal even treurig, snik, tussendoor lachen we veel.

Lezen

Ik ben weer begonnen met boeken lezen, tijdje niet gedaan, wel  tijdschriften  enzo.
Heb nooit interesse gehad in Harry Potter, maar nu die schrijfster een roman heeft geschreven
leek het me wel leuk om het boek te kopen. Ben een paar jaar geleden weer lid geworden van
de bieb omdat ik eigenlijk geen boeken meer wilde kopen.Maar nog steeds geen boek geleend
omdat ik het niet nodig vind, ik heb nog genoeg ongelezen boeken in de kast staan, meest van
kringloop, rommelmarkt of w.eggeefwinkel. Dus op kerstavond begonnen, 's nachts om half 3
vielen m'n ogen dicht, vandaag heb ik het verder uitgelezen. De stijl van het boek lijkt een beetje
op de boeken van N.icci F.rench, een echt Engels sfeertje. Er wordt niemand vermoord, er vallen
wel een paar doden.




Was vroeger verzot op de boeken van Fay Weldon, ik heb 23 titels van haar in m'n
boekenkast staan. De mooiste boeken van haar vind ik " Leven en liefdes van een duivelin"
en " Praxis" (die heb ik zelfs  dubbel) De "Harten en liefdes van mannen" vond ik in de weggeef,
een paar weken geleden gelezen, maar toen ik 'm zonet bij de anderen wilde zetten, had ik
het boek al. Niet gemerkt toen ik aan het lezen was, maar al haar boeken lijken ook op elkaar.
Sla heel vaak ook stukken over omdat ze soms aan het zeveren is, maar de verhaallijn is
wel altijd leuk

Tijdje terug begonnen in het boek van G.eert M.ak, een reis door A.merika in de voetsporen
van een andere schrijver. Interessant boek, maar kan het niet opbrengen om achter elkaar
door te lezen. Vergeet steeds een boekenlegger , zodat ik soms iets zit te lezen waar ik al
geweest ben. Doet me denken aan moeder, zat in het verpleeghuis altijd een boek te lezen,
kwam nooit verder dan de eerste bladzijde.

Heb een abonnement op het tijdschrift Ode, kreeg er een boekje bij met de beste verhalen
van de afgelopen jaren. Heb er even ingelezen.  Het eerste verhaal ging over het feit dat er
minder mensen sterven als artsen staken, een ander verhaal over placebo onderzoek bij
medicijnen en operaties. Een vrouw van 65 jaar had al 20 jaar de ziekte van Parkinson.Na een
operatie waar de chirurg met naalden dopamine zou toevoegen verbeterde haar gezondheid
aanzienlijk, ze had geen pijn meer, kon weer stofzuigen, zingen en autorijden. Maar in werke-
lijkheid was het een nepoperatie, dat zij niet wist.

Deze schrijfster werd in O.pzij aangeprezen, daar stink ik dan weer in. Nou leest het wel
gemakkelijk, het zijn korte verhalen, soms 10 bladzijden, soms 7 regels. En sommige
verhalen zal ik ooit nog wel een keer lezen.