Lezen

Ik ben weer begonnen met boeken lezen, tijdje niet gedaan, wel  tijdschriften  enzo.
Heb nooit interesse gehad in Harry Potter, maar nu die schrijfster een roman heeft geschreven
leek het me wel leuk om het boek te kopen. Ben een paar jaar geleden weer lid geworden van
de bieb omdat ik eigenlijk geen boeken meer wilde kopen.Maar nog steeds geen boek geleend
omdat ik het niet nodig vind, ik heb nog genoeg ongelezen boeken in de kast staan, meest van
kringloop, rommelmarkt of w.eggeefwinkel. Dus op kerstavond begonnen, 's nachts om half 3
vielen m'n ogen dicht, vandaag heb ik het verder uitgelezen. De stijl van het boek lijkt een beetje
op de boeken van N.icci F.rench, een echt Engels sfeertje. Er wordt niemand vermoord, er vallen
wel een paar doden.




Was vroeger verzot op de boeken van Fay Weldon, ik heb 23 titels van haar in m'n
boekenkast staan. De mooiste boeken van haar vind ik " Leven en liefdes van een duivelin"
en " Praxis" (die heb ik zelfs  dubbel) De "Harten en liefdes van mannen" vond ik in de weggeef,
een paar weken geleden gelezen, maar toen ik 'm zonet bij de anderen wilde zetten, had ik
het boek al. Niet gemerkt toen ik aan het lezen was, maar al haar boeken lijken ook op elkaar.
Sla heel vaak ook stukken over omdat ze soms aan het zeveren is, maar de verhaallijn is
wel altijd leuk

Tijdje terug begonnen in het boek van G.eert M.ak, een reis door A.merika in de voetsporen
van een andere schrijver. Interessant boek, maar kan het niet opbrengen om achter elkaar
door te lezen. Vergeet steeds een boekenlegger , zodat ik soms iets zit te lezen waar ik al
geweest ben. Doet me denken aan moeder, zat in het verpleeghuis altijd een boek te lezen,
kwam nooit verder dan de eerste bladzijde.

Heb een abonnement op het tijdschrift Ode, kreeg er een boekje bij met de beste verhalen
van de afgelopen jaren. Heb er even ingelezen.  Het eerste verhaal ging over het feit dat er
minder mensen sterven als artsen staken, een ander verhaal over placebo onderzoek bij
medicijnen en operaties. Een vrouw van 65 jaar had al 20 jaar de ziekte van Parkinson.Na een
operatie waar de chirurg met naalden dopamine zou toevoegen verbeterde haar gezondheid
aanzienlijk, ze had geen pijn meer, kon weer stofzuigen, zingen en autorijden. Maar in werke-
lijkheid was het een nepoperatie, dat zij niet wist.

Deze schrijfster werd in O.pzij aangeprezen, daar stink ik dan weer in. Nou leest het wel
gemakkelijk, het zijn korte verhalen, soms 10 bladzijden, soms 7 regels. En sommige
verhalen zal ik ooit nog wel een keer lezen.