Vakantie IIII

Vanuit Oland gingen we verder langs de zweedse oostkust, Karlskrona leek ons wel iets,
dachten wij. Gelegen aan de kust met veel fjorden en eilandjes. Het waren wel mooie plaatjes,
maar nergens iets waarvan we dachten om te blijven. Er was een oorlogshaven, leek Sjaak wel
wat om oorlogsboten te bekijken.

Maar ja, een groot ijzeren hek, en verboden foto's maken.

Even buiten de stad was een platform met uitzicht over de stad, daar konden we goed zien
dat de stad uit allerlei schiereilandjes bestaat.

 Nabij was een restaurant, we zijn er even binnen geweest, vonden het te kakkerig, weer naar
buiten waar ik die mooie roze bloem zag. Die zie je onderweg zo ontzettend  veel langs de weg.
Ik heb 'm in  de tuin gehad tot vorig jaar, misschien  komt ie ooit weer terug. Nadat we de stad uitgingen
hielden we Ronneby aan, ook aan het water. In Ronneby was een flinke camping, we hebben de lig-
kussens op het kiezelstrandje gelegd, een uurtje geslapen om wat in te halen van de vorige nacht.
Het weer werd wat minder, even overwogen we een blokhut te huren op het terrein.Niet gedaan, omdat
er geen toilet in is, lastig voor 's nachts en toen we bij de receptie stonden te overwegen, vonden we
de sfeer niet zo geweldig.

Toen had ik het even gehad, elke morgen zaten we met hitte in de auto, en als we 's middags even
uit de auto stapten, regende het. Het liefste ging ik meteen door naar huis, hoewel ik steeds had gezegd
dat ik naar Kerteminde wilde in Denemarken.We zijn Zweden weer overgestoken richting Malmo.

Voor Malmo zijn we naar een stad gegaan die Lund heet. Ik wilde even naar een winkel omdat
m'n brood op was. Thuis eet ik altijd speltbrood, dat was niet altijd te koop, maar roggebrood kan
ook, niet dat vieze roggebrood wat je in Nederland koopt, maar echt brood.

Lund is een mooie oude stad, we hebben er even gewandeld en keerden weer terug naar de auto.
Ik had Sjaak al gewaarschuwd dat hij meer ruimte moest laten met de auto voor ons, zodat  het
wegrijden geen problemen geeft. Maar hij deed het netjes, zoals het hoort. Kwam er een tut met een
m.ercedes sportwagen die haar auto strak achter de onze zet. Sjaak reed heel zachtjes achteruit, kwam
hij met de trekhaak tegen haar nummerbord.(eigenlijk mijn schuld, Sjaak wilde geen trekhaak, maar
ik wel) Ik stapte wat later uit om naar de schade te kijken (die er niet was).Vraagt ze aan mij of ik engels
spreek, zeg ik "What s the probleme"? Nou ze ontplofte bijna toen ik dat vroeg. Sjaak zei tegen haar
dat ze de politie moest bellen, ik weet niet of ze dat gedaan heeft, ze ging een huis binnen en kwam even
later met een joviale man naar buiten. Hij gaf ons netjes een hand en moest lachen toen hij het minieme
deukje zag, links in het nummerbord, rechts zat er trouwens ook al een. Hij wenste ons een nice holyday
en daar gingen we weer. Ik had wel een beetje medelij met die vrouw, ze zag er erg gestrest uit.

We hadden de tomtom ingesteld naar Kopenhagen, voor mijn gevoel gingen we verkeerd, maar
Sjaak was er trots op dat jezelf niet zo hoeft te zoeken. Toen we 10 kilometer van Helsingborg af
waren zijn we toch maar teruggegaan. Bleek dat het apparaat niet van tunnels hield, op de
heenweg hadden we dat al een beetje in de gaten maar we waren er toch ingeluisd. Wat wel raar
was, later op de terugreis liet ze ons kiezen uit b.v. 3 route's en zei erbij welke route een tunnel had.
We hadden in Helsingborg ook met de veerboot kunnen oversteken, maar kozen toch voor de brug
met een gedeelte tunnel.Op het eiland waar Kopenhagen op ligt (Sjaelland of Seeland)  zijn we om
10 uur gestopt bij een hotel in Slagelse.

We hadden een vriendinnetje in de auto, zij paste op als wij er niet waren. Dinsdagmorgen
gingen we verder richting Kerteminde, die plaats ligt op het volgende eiland dat Fyn heet. Het
was mooi weer, toen we aan kwamen in die plaats hebben we eerst een paar uur op het strand
gelegen, daarna weer een regenbui en toen was het prachtig weer.

Gezellig stadje, dorpje met 1 echte winkelstraat en 4 supermarkten. 

Dit was ons uitzicht vanuit de hotelkamer.

's Avonds nog een wandeling gemaakt, verderop langs het water was een grote zeilclub en
een kayakclub, het ging er gemoedelijk aan toe.

Je ziet er veel gele huizen met rood houtwerk, maar ook blauwe en roze huizen, kon dat in
Holland ook maar, hoewel ik geloof dat Pauline en Peter hun schuur geel gaan maken. Dat is alvast
een stapje in de richting en wie weet krijgen ze dan volgers.

Als ik aan het eind van de zomer zo'n oude bank bij de kringloop zie staan, ga ik verven, ik heb
nu een leuk voorbeeld.

Woensdagmorgen hebben we om 10 uur 2 fietsen gehuurd om het schiereiland verder te
verkennen. We zagen graanvelden, graanvelden en graanvelden. Onderweg bij Viby stopten we
bij een mooie tuin om een foto te maken. Mevrouw kwam naar buiten en we hebben een paar
minuten met elkaar staan kletsen in ons beider steenkolen engels. Heb ze ook op de foto gezet, niet
gepubliceerd omdat de tuin niet zo mooi uitkomt. Ze raadde een restaurantje aan in Mesinge, een
kilometer verder.

Schattig oud restaurantje, het eten buiten was erg lekker, voor het toetje zijn we binnen gaan
zitten, daar waren geen wespen.

Deze muren zijn vast super oud als je die gezwellen in ogenschouw neemt.

Heel attent, bukken, pas op je hoofd.

Er was een soort van kringloopwinkel, zag binnen een paar mooie bordjes, creme met een
blauw randje, hier kom ik morgen voor terug, dacht ik. Dus niet.Tegenover de winkel een uit-
stalling met kinderwagens en speelgoed.

 Een oud kerkje, deed dienst als concertzaal.

Een stokoude boerderij, helemaal ommuurd met gebouwen, net zoals een limburgse boerderij.
Nadat we hadden gegeten zijn we verder het eiland op gegaan tot Lango, daar houdt dat
stukje eiland op.

Het meeste graan stond nog op het veld, we probeerden steeds te raden hoe het heette. Gerst is
gemakkelijk, dat heeft lange haren en haver heeft een soort van bloemetjes. Maar het verschil tussen
tarwe en rogge wisten we niet zeker, en er was nog een derde soort. Ik heb 3 keer een aar geplukt
om te vergelijken, dat is een familie trekje. Ik was een keer met 2 broers in Canada, op een gegeven
ogenblik werd de camper stil gezet om even in het land te kijken wat daar groeide. (was soya)

Dit graan was geoogst, kan het niet uitstaan dat de kleuren niet zo mooi uitkomen, Sjaak heeft op
z'n mobile een veel betere foto.
We hebben die dag ongeveer 60 kilometer gefietst, ik was van plan om 's avonds en de andere dag nog
een stukje de andere kant op te fietsen. Maar op het eind was ik helemaal kapot, vooral  die heuvels
aan het eind nekten me. Om half 5 hebben we de fietsen weer ingeleverd , het was goed zo.

Een foto van ons hotel, waar de flits in het raam is, zaten wij. Het was een grote kamer, drie
ramen voor en een opzij. Wij hadden ieder een grote koffer in de auto met de kleding. We hadden
ook allebei een kleine trolly koffer met toiletspullen en kleding voor de volgende dag. Ideaal, de
grote koffer bleef netjes en het scheelde een hoop gesleep.Bovendien had ik geen zin om elke keer
in die grote koffer te duiken , had ik vaak dezelfde bovenkleding aan. Kleding blijft tijdens vakantie
veel schoner dan thuis, was me in Canada ook al eens opgevallen. Je hebt daar minder luchtvervuiling.

Donderdagmorgen vertrokken we uit het hotel. We belden naar huis om Thea te feliciteren met haar
verjaardag en vertelden dat we vrijdag thuis zouden komen. Daarna zijn we met de auto naar de
noordelijke punt van het eiland gereden, Fyns Hoved. Je kunt met de auto tot de zee rijden, er is geen
zand, wel stenen, dus hup de kussens weer uit de auto en lekker een paar uur liggen dutten. Toen we er genoeg van hadden en de kussens naar de auto brachten begon het hard te regenen. Bofkonten.
Deze mevrouw had net het hondje uitgelaten, kwam kletsnat bij de auto aan.

De weg terug naar huis, op de heenreis had Sjaak steeds gereden, vanaf Oland hebben we steeds
gewisseld, als ik zelf rijd kan ik goed wakker blijven, als ik er naast zit vallen m'n ogen soms dicht.
Normaal liggen er in de Volkswagenbus alleen franse cd's of liedjes van Dana Winner.Sjaak had voor
we op vakantie gingen, de auto schoon gemaakt. Uit gewoonte gooit hij alles eruit en vergeet hij het
terug te leggen, al z'n cd's met franse chansons waren in de kwekerij blijven liggen. Zelf had ik een tas met cd's bij me, echt gevarieerd, vanalles wat. Ik heb de hele voorraad een keer geluisterd, sommigen ben
je snel zat en anderen verrassend niet.De liedjes met een mondharmonica waren favoriet en op de terug-
weg hadden we afwisselend Pussycat , het Hotcha trio en Ernst Jansz.

 Vrijdag wilden we in Nederland nog een stranddag pakken, daarom boekten we over de grens nog
even een hotel, kon haast niet geloven wat het kostte, in Zweden was het 2 en soms 3 x zo duur. Mevrouw
van het hotel vertelde dat zij vaak gasten uit Skandinavie had, die kwamen voor de goedkope drank.
Ja de drank in Zweden enzo is niet goedkoop, maar ook weer niet zo duur als wij hadden gedacht. Het
maakte niet zoveel uit, drink niet meer dan 1 glas bij de maaltijd en we hadden veel flesjes water uit
Holland meegenomen.

Het was een leuke vakantie, we hebben veel gezien, ook lekker aan de zee geweest.
De plaatsen waar dat mogelijk was, viel wat tegen, maar als je een bepaald doel hebt kun je vantevoren
op internet zoeken. Wij hadden niet echt een vastomlijnd plan. Het idee van Kerteminde kwam door
een folder die ik in een restaurant zag. Zweden en Noorwegen zijn prachtige landen, maar als we ooit
weer die kant uit gaan vind ik Denemarken prima. Het deens lijkt veel op onze taal, tenminste het
geschrevene, soms zag je onderweg letterlijk nederlands teksten, de uitspraak is wat anders. Maar
iemand uit Friesland kan ik ook niet verstaan. Het eten was over het algemeen wel goed, het viel mij op
dat de gerookte zalm duur was bij de supermarkt, bij ons is Noorse zalm goedkoper. In de restaurants
serveren ze kleine gekookte aardappelen in de schil. Heb een zakje piepers daar gekocht en thuis alweer
een paar keer gegeten. Lekker botersausje met citroen erbij, heerlijk.

Vakantie III

En toen waren wij in Noorwegen, het begon al goed. In het eerste restaurantje dat we aandeden,
stond op elke tafel een bromelia.Weliswaar niet zo vers, de paarse bloem was inmiddels groen gekleurd.
Dat kan ook komen door te weinig zonlicht.

Deze giraffe stond in de tuin bij de volgende stop, Marche.

Daar hebben we lekker gegeten, we konden zelf opscheppen, deed erg denken aan La Place.
Veel verse groenten, rauw of uit de wok. Daarna reden we door naar Hamar. Sjaak had zich daar
veel van voorgesteld, schaatswedstrijden, olympische spelen van 1994, enz. Het was moeilijk een
hotel te vinden, we vonden er een aan de buitenkant. Waarschijnlijk gebouwd voor die spelen, het
hoofdgebouw was mooi, de kamers deden een beetje oost-europees aan. Lange saaie gangen, beetje
simpel, revolutiebouw noemden we zoiets vroeger.

's Avonds gingen we even de stad in om wat te drinken. Er was niet zoveel keus, dan maar een kop
koffie bij de Mac om half 10 's avonds. Vlakbij was een discotheek die om 10 uur open ging.
Onvoorstelbaar, toen wij daar zaten, uit alle hoeken en straten kwamen meisjes aanlopen, vriendinnen
met drie of zes personen tegelijk. Ze zoenen elkaar niet, alleen de hoofdjes even langs elkaar en dan
flaneren ze weer verder. Ik denk dat we in die 10 minuten wel 40 van die opgedofte meisjes hebben
gezien en slechts twee jongens.

De andere dag regende het, Noorwegen is mooi, wij vonden het wel goed zo. De wegen naar het
noorden zijn smaller en hoewel ik steeds aan Noorwegen had gedacht als einddoel, ging m'n hart meer
uit naar Denemarken. Sjaak zag dat het aan de oostkust mooier weer zou worden, dus namen wij
de route naar Stockholm.

Onderweg regen, veel mooie huizen gezien, trekt mij niet, zo verlaten. Hier een foto van
een houtzagerij, veel bomen, veel hout.

Kampeerterreinen aan de overkant van het water.

W.c.'s onderweg, daar kan ons land een voorbeeld aan nemen, alles schoon en gratis

Zag onderweg huizen met een sedumdak, bedacht dat ik het kippenhok met sedumplaten kan
bedekken als ik weer thuis kom.In Zweden zagen we weinig plaatsen waar we even konden verpozen.
Bij een winkelcentrum zagen we een plaatsje, en bij de MAX naar binnen gegaan. Dat is een soort
van fastfoodketen. We hebben er geplast en verder niets, er stonden lange rijen te wachten om iets
te kunnen bestellen. In gedachten zie ik het plaatje voor me(moet zeggen dat ik altijd gauw m'n
conclusies trek, misschien niet goed) vader en moeder werken allebei en zaterdag is het kwaliteitsdag.
Met z'n allen boodschappen doen en daarna een half uur in de rij voor een bakje frites met een
hamburger, het uitje van de week. Niet alleen deze week, maar elke week.

Stockholm trok ons niet aan om de stad in te trekken, die stad is zo ontzettend groot, daar heb
je dagen voor nodig, en wij zijn niet zo avontuurlijk dat we door een grote, onbekende stad
gaan struinen. Wij vonden een hotel aan de buitenkant, ouderwets gezellig. Toen we aan de
barkeeper vroegen of hij een kamer voor ons had, dook hij meteen naar een ander loketje om ons
in te schrijven. 's Avonds lekker op het terras gegeten en 's morgens na het ontbijt vertrokken.
De man achter de bar was donkergekleurd, Afrika of Suriname, zoiets weet ik dan niet,
(in ieder geval geen blonde zweed) was echt een multitalent, zelfs het eten bereiden deed hij zelf
De andere morgen bij het ontbijt stond hij weer breed te lachen, als je zoveel plezier hebt in je
werk, is het leven een feest.





In de buurt nog een zweeds kerkje.

Ten oosten van Zweden zijn twee eilanden, Sjaak wilde graag naar de kleinste, Oland.
Achteraf viel het hem wat tegen, wij gingen naar de zuidkant van het eiland, hij zag net op
internet dat de noordkant mooier is.We hebben een nacht geslapen in het leuke pension. Het
zag er heel engels uit, de inrichting van zowel het restaurant als het pension was helemaal in de
Laura Ashley stijl. Sjaak heeft een hekel aan dat engelse gedoe, de lamsbout was heerlijk, de
broodjes bij het ontbijt (zelfgebakken) vond hij vreselijk en we konden niet slapen van het
slechte bed.

 Tegenwoordig leggen ze op boxspringbedden een derde laag van ongeveer 4 centimeter. Toen wij
zes jaar geleden een nieuw bed kochten lieten wij ons ook zo'n ding aansmeren. Na een half jaar heb
ik die laag weggedaan omdat m'n rug er niet tegen kon. Bij deze bedden lag ook zo'n ding, maar er
was geen tweede laag onder. Daar kwam ik 's morgens om 4 uur achter, heb die dunne laag weg-
gedaan en toen nog een paar uur heerlijk op het onderbed geslapen.

Overal zijn er kraampjes langs de weg.

Zo mooi blauw als deze bloemen zijn, bij ons groeien ze in de duinen, in mijn tuin willen ze niet.

In de verte is het vaste land.

Deze bloem heet Silene, heb ik ook. Onze vaste planten groeien daar in het wild. Heb een keer
een hele berm met (uitgebloeide) Lupine gezien.

Jacobskruiskruid, is bij ons in Nederland in de ban gedaan. Een paard zal die giftige bloem
uit zichzelf nooit eten. Als het in het hooi terecht komt is het wel gevaarlijk voor paarden, het
wordt dan niet herkend als giftig. In Denemarken zag ik  velden vol met deze bloemen, zag er
ook nooit paarden lopen zoals bij ons.

Deze groeit bij ons in het blauw, het is de convulvus.

Wij zagen op dat eiland iets vreemds, waar we geen verklaring voor hadden. Toen we terug-
reden naar de brug hadden we rechts van de weg allemaal tientallen veldjes, zeg maar grote tuinen.
De grond leek verbrand, er groeiden wel uit de kluiten gewassen struiken, en elk veld was
van de ander afgescheiden met kleine stenen muurtjes. Er liepen geen beesten. Hadden hier
ooit huizen gestaan? Waren het ooit echte tuinen of weilandjes geweest? Waarom was alles bruin?

Ook nog een mini hunebed.

Verschillend van die oude molentjes, volgens mij zonder enig nut.

Vakantie II

Woensdagmorgen 25 juli vertrokken we uit Kopenhagen, richting Zweden, daar voor even m'n
zwager in Groningen gebeld om hem te feliciteren met z'n verjaardag. Door de onverwachtse vakantie
misten we in totaal  drie verjaardagen.

We reden naar Malmo, eerst door een tunnel die overgaat in een lange brug, waar je behoorlijk veel
tolgeld moet betalen. Via de westkust gingen we richting Noorwegen. Toen we Gotenborg voorbij
waren zagen we een bord met Marstrand, aangezien het weer er goed uitzag, besloten we die richting
te volgen. Marstrand is een eiland met een brug  naar het vasteland, erachter ligt nog een eilandje
hetgeen met een veerpont is te bezoeken.

Slechts 1 hotel op het eiland, wel heel mooi en chic.

Een extra plaid op het bed met een handgeschreven welkomstbriefje.Er lagen ook 2 badjassen
en slippers voor de spa, daar hebben we geen gebruik van gemaakt.

Ons uitzicht vanuit het raam,  een groot terras om te eten of iets te drinken, een zonneterras en
ook een grote tobbe (jacuzzi) met water.

Dit uitzicht hadden we ook, veel bootjes, het deed me aan Stavoren denken.

Dit is de pont die naar het volgende eilandje ging, 's morgens volgeladen er naar toe, en 's avonds
weer terug. De boot ging ieder kwartier, soms hele busladingen. Wij zijn er niet geweest, het leek
ons net de mont saint Michel in Frankrijk, opgeblazen voor de toeristen. Op de foto hieronder is het
eiland te zien, de hele dag zag je er mensen door de straten slenteren.

Sjaak vond het rode bootje wel grappig, ja niet om te hebben, wij zijn geen botenmensen, maar
leuk om mee op de foto te gaan.

 Als je op vakantie wilt naar Marstrand en je wilt niet teveel rijden, neem dan het vliegtuig naar
Gotenborg en dan simpel met de lijndienst. Maar als je niets met boten hebt, is er niet zoveel te
beleven. De hele dag lekker eten en drinken, dat weer wel. Het ontbijt was indrukwekkend, het was
eigenlijk een soort brunch, gerookte en gebakken zalm en nog meer vissoorten. Warme en koude spijzen.
Overdag hebben we aan het water op een grasveld liggen zonnen, we hadden zelf ligkussens in de auto, die we daarvoor gebruikten. Omdat het weer erg mooi was hebben we een tweede nacht geboekt.

Vrijdagmorgen vertrokken we weer, onze oudste zoon werd die dag 36 jaar, telefonisch hebben we
hem gefeliciteerd. Wat een verschil met vroeger, nog niet eens zolang geleden, dat je eerst een
telefooncel moest zoeken, nu gaat het gemakkelijk vanuit de auto.

Deze mooie brug bevindt zich in Noorwegen.

Zo reden wij onder die bogen door.

Vakantie

Zondagmorgen 22 juli vertrokken we om 9 uur naar Denemarken.

Sjaak had een kamer geboekt bij hotel Comwell in Midellfart, uit ons raam keken we
op die grote brug die over de Kleine Belt ligt.

Maandagmorgen hebben we voor een nacht bijgeboekt, en zijn we naar Odense gereden.
Het was mooi weer, wat in de stad rondgelopen en een terrasje genomen. Ik zag een leuke winkel
aan de overkant, in de etalage veel groen en de rest van de winkel was ook heel kleurig. Mooie spullen
maar beslist geen I.keaprijzen.

Leuke stad, zonnige mensen. Moesten wel lachen op dat terras, serveerster was blijkbaar nieuw,
kreeg ook geen goede instructies van degene die de bestellingen bij de klanten opnam. Elke keer als
dat meisje met een dienblad vol drankjes of eten naar buiten kwam, ging ze alle klanten langs om te
vragen of ze iets neer kon zetten.

Terug in Middelfart zijn we naar het centrum gegaan bij de haven, er was een gezellige drukte, maar
wat mij trouwens in heel Skandinavie opvalt, waar iets te doen is, kun je slenteren, maar er zijn
geen zitjes.

Hier kon je een bord kopen van drijfhout, mooie teksten erop.

Sjaak en ik geven niets om varen, maar oude bootjes vinden we altijd interessant, er waren  mooie
exemplaren bij.

Een demonstratie smeden, met een echt vuur, 2 van die ouwe kereltjes maakten van die grote
scharnieren die je nog bij oude boerderijen op de deur ziet.'s Avonds gingen we nog iets eten in
het dorp, er was niet zoveel keus. Toch wel iets gevonden, lekker gegeten maar die eigenaar
spoorde niet, hij was een soort van opgejaagd. Als mensen iets bestelden of aan het eind de rekening
pinden, stond hij half voorover alsof het allemaal veel te lang duurde. Voor Sjaak z'n gevoel stond hij
bij het pinnen mee te kijken.(hij kwam met zo'n mobil pinapparaatje aan tafel) Ik lette heel goed op
hoe hij ons gedag zei, geloof het of niet het was zoiets als kewekk, meer niet.

De andere dag weer in de auto naar het volgende eiland, weer zo.n grote brug, het personeel in
het hotel had voor ons een kamer geboekt bij Comwell in Kopenhagen. Sjaak had het zelf willen doen,
maar hij kreeg z'n laptop niet aan de praat.

Onderweg zijn we gestopt bij een park aan zee, lekker een paar uur in de zon gelegen, er waren
daar heel goede voorzieningen, zoals schone toiletten, schaduwbomen, picknick tafels. Er was een
een familie met een gedekte tafel, kleedje erop, eten, drinken zaten de hele middag in de schaduw.

Het was wel even schrikken toen we bij het hotel aankwamen, een soort van twin-towers, maar dan
scheve torens, ongeveer 22  verdiepingen hoog, wij hadden een kamer op de elfde.

 "s Avonds wezen eten in de stad, in het centrum konden we de auto niet kwijt, wel een stukje verder.
Heel gewone buurt, super gegeten, niet duur, wel veel.

Er wordt blijkbaar veel gefietst in Denemarken, ik telde heel wat fietsenwinkels.

Mooi gebouw met al die kleuren, mis ik in Holland.

Ik vond die hotelkamer eng, ramen tot de vloer, ik durfde echt niet aan de raamkant van het
bed te lopen, hoewel Sjaak zei dat ik niet door de ruit kon vallen omdat het glas zo goed
als onbreekbaar is.Het was er vreselijk chic, ik hou daar niet van. Toen we aankwamen was het
buiten erg druk, er was een soort rally met wagens van Audi. Het halve parkeerterrein stond vol
met rode auto's van dat merk. Was lachen, er stond een jonge meneer, in het zwart gekleed, met een
zwarte paraplu (tegen de zon) te wachten op de  Audi gasten, misschien wel uren. De andere morgen
stond hij bij de eetzaal (zonder paraplu) en iedereen die de ontbijtzaal van die speciale gasten in wilde
lopen stuurde hij heel vriendelijk door naar de gewone zaal.Wat een beroep, alleen glimlachen en beleefd
zijn, hebben receptionisten ook maar die doen nog iets. Onze receptioniste had een half jaar in Holland
gewerkt, zij kon ons goed verstaan.

Dit was erg mooi, beneden in de hal was een plantenwand, dat is een metershoge zwarte lap van de
vloer tot aan het plafond, met zakjes waar plantjes in gepoot zijn. Het mooie eraan is de kleurstellingen
van die planten, geen groen is hetzelfde, en natuurlijk het hoogteverschil en de textuur van de planten.