Vakantie III

En toen waren wij in Noorwegen, het begon al goed. In het eerste restaurantje dat we aandeden,
stond op elke tafel een bromelia.Weliswaar niet zo vers, de paarse bloem was inmiddels groen gekleurd.
Dat kan ook komen door te weinig zonlicht.

Deze giraffe stond in de tuin bij de volgende stop, Marche.

Daar hebben we lekker gegeten, we konden zelf opscheppen, deed erg denken aan La Place.
Veel verse groenten, rauw of uit de wok. Daarna reden we door naar Hamar. Sjaak had zich daar
veel van voorgesteld, schaatswedstrijden, olympische spelen van 1994, enz. Het was moeilijk een
hotel te vinden, we vonden er een aan de buitenkant. Waarschijnlijk gebouwd voor die spelen, het
hoofdgebouw was mooi, de kamers deden een beetje oost-europees aan. Lange saaie gangen, beetje
simpel, revolutiebouw noemden we zoiets vroeger.

's Avonds gingen we even de stad in om wat te drinken. Er was niet zoveel keus, dan maar een kop
koffie bij de Mac om half 10 's avonds. Vlakbij was een discotheek die om 10 uur open ging.
Onvoorstelbaar, toen wij daar zaten, uit alle hoeken en straten kwamen meisjes aanlopen, vriendinnen
met drie of zes personen tegelijk. Ze zoenen elkaar niet, alleen de hoofdjes even langs elkaar en dan
flaneren ze weer verder. Ik denk dat we in die 10 minuten wel 40 van die opgedofte meisjes hebben
gezien en slechts twee jongens.

De andere dag regende het, Noorwegen is mooi, wij vonden het wel goed zo. De wegen naar het
noorden zijn smaller en hoewel ik steeds aan Noorwegen had gedacht als einddoel, ging m'n hart meer
uit naar Denemarken. Sjaak zag dat het aan de oostkust mooier weer zou worden, dus namen wij
de route naar Stockholm.

Onderweg regen, veel mooie huizen gezien, trekt mij niet, zo verlaten. Hier een foto van
een houtzagerij, veel bomen, veel hout.

Kampeerterreinen aan de overkant van het water.

W.c.'s onderweg, daar kan ons land een voorbeeld aan nemen, alles schoon en gratis

Zag onderweg huizen met een sedumdak, bedacht dat ik het kippenhok met sedumplaten kan
bedekken als ik weer thuis kom.In Zweden zagen we weinig plaatsen waar we even konden verpozen.
Bij een winkelcentrum zagen we een plaatsje, en bij de MAX naar binnen gegaan. Dat is een soort
van fastfoodketen. We hebben er geplast en verder niets, er stonden lange rijen te wachten om iets
te kunnen bestellen. In gedachten zie ik het plaatje voor me(moet zeggen dat ik altijd gauw m'n
conclusies trek, misschien niet goed) vader en moeder werken allebei en zaterdag is het kwaliteitsdag.
Met z'n allen boodschappen doen en daarna een half uur in de rij voor een bakje frites met een
hamburger, het uitje van de week. Niet alleen deze week, maar elke week.

Stockholm trok ons niet aan om de stad in te trekken, die stad is zo ontzettend groot, daar heb
je dagen voor nodig, en wij zijn niet zo avontuurlijk dat we door een grote, onbekende stad
gaan struinen. Wij vonden een hotel aan de buitenkant, ouderwets gezellig. Toen we aan de
barkeeper vroegen of hij een kamer voor ons had, dook hij meteen naar een ander loketje om ons
in te schrijven. 's Avonds lekker op het terras gegeten en 's morgens na het ontbijt vertrokken.
De man achter de bar was donkergekleurd, Afrika of Suriname, zoiets weet ik dan niet,
(in ieder geval geen blonde zweed) was echt een multitalent, zelfs het eten bereiden deed hij zelf
De andere morgen bij het ontbijt stond hij weer breed te lachen, als je zoveel plezier hebt in je
werk, is het leven een feest.





In de buurt nog een zweeds kerkje.

Ten oosten van Zweden zijn twee eilanden, Sjaak wilde graag naar de kleinste, Oland.
Achteraf viel het hem wat tegen, wij gingen naar de zuidkant van het eiland, hij zag net op
internet dat de noordkant mooier is.We hebben een nacht geslapen in het leuke pension. Het
zag er heel engels uit, de inrichting van zowel het restaurant als het pension was helemaal in de
Laura Ashley stijl. Sjaak heeft een hekel aan dat engelse gedoe, de lamsbout was heerlijk, de
broodjes bij het ontbijt (zelfgebakken) vond hij vreselijk en we konden niet slapen van het
slechte bed.

 Tegenwoordig leggen ze op boxspringbedden een derde laag van ongeveer 4 centimeter. Toen wij
zes jaar geleden een nieuw bed kochten lieten wij ons ook zo'n ding aansmeren. Na een half jaar heb
ik die laag weggedaan omdat m'n rug er niet tegen kon. Bij deze bedden lag ook zo'n ding, maar er
was geen tweede laag onder. Daar kwam ik 's morgens om 4 uur achter, heb die dunne laag weg-
gedaan en toen nog een paar uur heerlijk op het onderbed geslapen.

Overal zijn er kraampjes langs de weg.

Zo mooi blauw als deze bloemen zijn, bij ons groeien ze in de duinen, in mijn tuin willen ze niet.

In de verte is het vaste land.

Deze bloem heet Silene, heb ik ook. Onze vaste planten groeien daar in het wild. Heb een keer
een hele berm met (uitgebloeide) Lupine gezien.

Jacobskruiskruid, is bij ons in Nederland in de ban gedaan. Een paard zal die giftige bloem
uit zichzelf nooit eten. Als het in het hooi terecht komt is het wel gevaarlijk voor paarden, het
wordt dan niet herkend als giftig. In Denemarken zag ik  velden vol met deze bloemen, zag er
ook nooit paarden lopen zoals bij ons.

Deze groeit bij ons in het blauw, het is de convulvus.

Wij zagen op dat eiland iets vreemds, waar we geen verklaring voor hadden. Toen we terug-
reden naar de brug hadden we rechts van de weg allemaal tientallen veldjes, zeg maar grote tuinen.
De grond leek verbrand, er groeiden wel uit de kluiten gewassen struiken, en elk veld was
van de ander afgescheiden met kleine stenen muurtjes. Er liepen geen beesten. Hadden hier
ooit huizen gestaan? Waren het ooit echte tuinen of weilandjes geweest? Waarom was alles bruin?

Ook nog een mini hunebed.

Verschillend van die oude molentjes, volgens mij zonder enig nut.