Sorbonne

Honden hebben we altijd wel gehad, behalve tussen 1981 en 1986, toen hadden we het te druk met de kinderen, tot en met 1980 hadden we een zwarte cockerspaniel. In 1986 kregen we onze eerste herdershond,Gaston, die hebben we 14 jaar gehad. In 2001 kwam Sorbonne als pup binnen, eigenlijk heette ze Evita, dat wilde de fokker zo, die had elk jaar een bepaalde letter waar de namen mee begonnen.

De naam Sorbonne kwam uit de film van Angelique, Sjaak had ooit die film gezien, dat maakte indruk.

Op de foto hierboven staat ze rechts, naast haar zoon.

Zij was niet altijd even gemakkelijk, vooral niet naar ons andere(kleine hondje) dat was altijd een strijd om de macht, achteraf hadden we niet de gewone hondencursus moeten doen, maar bij een duitse herderclub.

Het was een echte werkhond, soms was ze wel een half uur bezig om een pallet uit de sloot te trekken, en dat lukte ook nog. Stokken gooien, vooral met de kinderen was een feest voor haar. Ze was behoorlijk intelligent, misschien mag je dat niet zeggen van een hond, het was wel zo. In huis was ze vreselijk lief, buiten viel het niet altijd mee.Twee keer heeft ze een nest gehad van 7 hondjes, ze was echt een super moeder.Uit het laatste nestje van 2005 hebben we een pup gehouden, een mannetje. Ze is altijd dol op Buddy geweest, ze hield hem ook nog steeds schoon, likte z'n plasser en poeperd nog steeds af, ik vraag me dan ook af hoe het  verder moet met Buddy, nu z'n moeder er niet meer is. 

Ja, want ik schrijf in de verleden tijd over haar, de laatste tijd kon ze opeens de trap niet meer op, dachten eerst aan suikerziekte of iets anders. Ze dronk ook heel veel water.Sjaak is nog met haar bij een andere dierenarts geweest omdat ze een bloedneus had, maar die constateerden verder niets.Vaak ging het weer heel goed, was er niets aan de hand, ik had zaterdag weer nieuwe kluiven gehaald.Maandagavond kreeg ze weer een grote kluif, waar ze heel enthousiast van gegeten heeft. Dinsdagmorgen zakte ze helemaal door de achterpoten heen.
Omdat Sjaak een paar dagen niet mocht tillen hebben we haar samen in de auto gezet en zijn naar de dierenarts gereden. Dierenarts zag meteen wat er aan de hand was, versleten hart, helemaal op, ze had een hele hangbuik met water dat niet weg kon. Sjaak en ik waren het meteen met elkaar eens, we willen onze hond het leed besparen van niet meer kunnen lopen en niet genoeg kunnen plassen.
Sorbonne kreeg een prik in de bil, wij moesten erbij gaan zitten en de dierenarts ging 10 minuten naar een andere kamer, dat was erg lief van hem, konden wij nog even tegen het hondje zeggen hoe wij haar altijd gewaardeerd hebben.Zij hoorde het wel niet, maar zal het best gevoeld hebben,  ze was nog niet dood.