Buiten

Een tijdje terug schreef ik over Truus,het grote gele konijn, die zo gepest werd door een wit konijn.
Sjaak heeft ze toen in het hok gezet in de onderschuur, na een paar weken mocht ze weer naar
buiten, bij de jonge konijnen, niet meer bij haar oude volkje.
Mama konijn heeft haar meteen laten voelen wie op dat landje de baas is, maar verder is de verstand-
houding heel goed, vooral met de jonge konijnen, zeg maar de neefjes en nichtjes.
Vlak daarna viel opeens het witte konijn in een keer dood, vonden we niet erg, het was een sekreet.
Daarna ging een zwarte, ook plotseling, zonder dat ze ziek was,Sjaak heeft de overgebleven gele en witte
nu opgesloten in de konijnenheuvel, waar ze het trouwens heel goed naar de zin hebben.

 Daarna werd een jonge haaskleurige ziek, die mocht in het binnenhok.
Sjaak had er niet veel hoop op dat het jong het zou overleven, de dierenarts schreef antibiotica
voor, het beest knapte op. Toen ging mamakonijn kwakkelen, ook maar het hok in.
Samen hebben die 2 beesten een paar hele goede weken gehad, gezellig elkaar wassen
en knuffelen, vandaag ging het weer niet goed met mama.

 Ik had een bakje met wat schillen van de knolselderij,  je hoeft ze niet eens te roepen.
Daar kwamen ze al aangerend.

Truus kwam wat later, is ook wat ouder.

Lekker schransen van een paar schillen.

Vroeger vond ik de maanden mei/juni het mooist, als de bomen zo mooi groen waren.
Tegenwoordig kijk ik heel anders tegen de herfst en winter aan, in september zie je nog
de uitbundige bloei, het moet er nog even uitknallen,dan de zaden en bessen, daarna
langzaam(vooral als er niet veel wind is, zoals dit najaar) het afsterven en blad verliezen.

En nu die kale bomen, zo tekende je ze als kind, ik denk nog steeds dat ik ze wil
tekenen, waarom doe ik het eigenlijk niet?
Vind het zo prachtig, die lijnen van de takken, vooral als de bomen netjes op rij staan.