Vandaag zou moeder jarig zijn, 105 jaar zou ze
geworden zijn.
Bij verjaardagen bakte moeder altijd cake en krentenbrood.
Als m'n ouders jarig waren was er ook echt gebak.
En dan de visite, 4 heel dikke broers van m'n moeder
die sigaren rookten, de vijfde ging nooit op visite.
De zus van moeder, waar ik naar vernoemd ben, kwam
nooit, was al oud of dood.
De zussen van m'n vader kwamen wel, en ook een broer,
zij hadden van die aparte stemmen, die ik nooit ergens
anders heb gehoord.
Al die mensen zijn allang geleden gestorven.
In de familie van paps zijn er 4 of 5 overleden op 63-
jarige leeftijd.
Twee tantes en een oom zijn 93 geworden.
In moeders familie is iedereen oud geworden,
behalve dan die ene zus, die was 63 toen ze overleed.
Dus 63 jaar is blijkbaar een hobbel die je moet nemen.
Vroeger bij een verjaardag (en verder nooit) kwam er
ook een borreltje op tafel.
Anisette, advokaat, brandewijn en boerenjongens.
Boerenjongens zijn rozijnen op brandewijn.
En op tafel glaasjes met pepsels, sigaretten en sigaren.
M'n ouders rookten zelf niet, het was beleefd om
het aan te bieden, en het was ook helemaal niet
gek als de visite ook een sigaar bij zich stak voor thuis.
Wij woonden op een boerderijtje in De Kwakel, in 1969
heeft moeder het spul aan de gemeente verkocht, en heeft
een vrijstaand huisje laten bouwen in Zevenhoven.
Aan een polderweg naast de boerderij van m'n broer.
Dat was altijd haar lievelingskind, misschien uit een soort
schuldgevoel omdat hij vanaf 14 jaar bij zijn oom
moest gaan wonen, naar wie hij vernoemd was.
M'n oom was vrijgezel en die leefde nogal spartaans,
het was de bedoeling dat m'n broer z'n erfgenaam was.
Ruim 20 jaar heeft moeder in dat huisje gewoond, m'n broer en
schoonzus zijn altijd een grote steun voor haar geweest.
Toen m'n moeder ging dementeren, was ze overdag altijd
bij de familie in huis, aanvankelijk schilde ze elke dag de
aardappels en haalde de boontjes af voor m'n schoonzus.
Moeder was niet gemakkelijk, vooral toen ze bemerkte
dat de dingen haar gingen ontglippen.
aardappels en haalde de boontjes af voor m'n schoonzus.
Moeder was niet gemakkelijk, vooral toen ze bemerkte
dat de dingen haar gingen ontglippen.
Tegen m'n schoonzus die ze altijd zo ophemelde ging
ze erg lelijk doen en ook rare praat over haar tegen ons.
Ze bemoeide zich ook met de opvoeding van
de 7 kinderen, wist alles beter.
Van m'n schoonzus had ze niet naar het verpleeghuis
gehoeven, zij deed alles voor m'n moeder.
Moeder kon zich ook niet schoonhouden, als ze
ging douchen waste ze alleen het gezicht en armen.
Daarna trok ze schone kleren aan, terwijl ze
nog helemaal onder de poep zat.
Ik ben heel vaak 's morgens om 6 uur naar haar
toegegaan, soms zat ze al aangekleed aan tafel.
Als ze nog in ochtendjas zat was ik blij, dan ging
ze op een bepaald moment naar de douche, die
ze gelukkig nooit op slot deed.
Als ik wist dat ze helemaal uitgekleed was, duwde
ik ze onder de douche en kon haar lekker wassen.
Maar ja, zoiets lukte maar 1 keer per week, ik
woonde ook 12 kilometer bij haar vandaan.
Het was ook frustrerend dat ze vaak al
aangekleed was als ik kwam.
De wijkzuster heeft het ook geprobeerd,
die werd weggescholden door moeders.
M'n moeder was heel sterk, op een keer kwamen
we met haar thuis, had ze geen sleutel.
Moest Sjaak de (binnen)deur eruit tillen.
Ging het niet vlug genoeg naar het zin.
Duwde ze Sjaak opzij om het zelf te doen.
Als puber had ik problemen met haar ,
ze was altijd bang dat ik op het verkeerde pad ging,
terwijl ik toch altijd erg braaf was.
M'n zus die 5 jaar ouder is, deed alles stiekem, ik
wilde alles bespreken met m'n moeder, dat
was ze niet gewend.
Op m'n veertiende wilde ze niet dat ik naar een
vriendin ging omdat haar ouders een koffietent
hadden, die 's zondags open was.
Ging ik dan maar met m'n hondje in het weiland
lopen, vond ze ook niet goed, durfde ze waarschijnlijk
niet te zeggen dat ze bang was dat ik aangerand zou
worden door die vissers die daar hun hengel uitgooiden.
Ik weet nog dat m'n broer die anderhalf jaar ouder
is dan ik opmerkte:"Nou zij mag ook niks".
Ik weet nog dat m'n broer die anderhalf jaar ouder
is dan ik opmerkte:"Nou zij mag ook niks".
Op m.n zeventiende wilde ik naar de disco, mocht ook niet,
ik heb haar verteld dat ik toch zou gaan, zodat ik zelf
kon beoordelen of dat in orde was.
M'n broers gingen ook, maar ja, dat waren jongens!!
Die disco was in Nieuwkoop, heette Spiro en het
was altijd erg gezellig met die beatgroepen die
er optraden.
Motions, Golden Earring, Tee-set, Shoes, Buffoons,
Eagles. Bonnie St.Claire, we hebben er altijd,
m'n vriendin en ik, heerlijk gedanst en gescharreld
met diverse jongens.
Ik ging nooit teveel met dezelfde jongens uit, dat merkte
moeder altijd, dan kreeg je vragen van : wie is het, wat doet
z'n vader, en het belangrijkste was ,is tie rooms?
Want dat mocht niet!!
Het was ook een hele andere tijd dan nu, een paar
zoentjes en dat was het dan.
Ik ging nooit teveel met dezelfde jongens uit, dat merkte
moeder altijd, dan kreeg je vragen van : wie is het, wat doet
z'n vader, en het belangrijkste was ,is tie rooms?
Want dat mocht niet!!
Het was ook een hele andere tijd dan nu, een paar
zoentjes en dat was het dan.
Op deze dag, m'n moeders verjaardag wil ik toch zeggen
dat ik een groot respect heb voor m'n moeder.
In crisis- en oorlogstijd kreeg ze achter elkaar 13
kinderen die ze altijd goed gevoed heeft.
Ze moest altijd een baasje zijn omdat m'n vader dat
niet wilde wezen, ze kreeg van hem wel de orders.
Toen ze nog 3 jonge kinderen had, van 12, 13 en 15 jaar,
overleed m'n vader ,en werd ze veel te streng voor ons, wij misten
overleed m'n vader ,en werd ze veel te streng voor ons, wij misten
de zachte kant van paps die het in evenwicht hield.
Moeder was altijd gek op tuinieren, er was voor ons
huis in De Kwakel een bloementuin waar ze de
hele zaterdagmiddag in werkte, dat was haar trots.
Die liefde voor planten heeft ze aan al haar kinderen meegegeven.
Ik heb een paar jaar geleden monarda's gezaaid.
Verleden jaar stond opeens m'n bak vol met die rode bloemen.
Ik heb ook nog roze en paarse varianten, die komen
heel snel onder de meeldauwschimmel.
Die rode heeft er absoluut geen last van, ik heb in mei
de halve bak leeggetroken omdat die plant zo
vreselijk woekert.
Dat ze allemaal zo groot zijn komt waarschijnlijk
doordat een paar jaar geleden er veel
paarden mest opgegooid is.
Een erg indrukwekkend verhaal.
BeantwoordenVerwijderenMooi geschreven,ik voel de liefde voor je ouders.
En wat een prachtige tuin,zeg.
Wat woon je mooi.
Ik wens je een fijn week-end
Groetjes Ans