Achter ons huis ligt een stuk land.
10 jaar geleden verkocht en het ligt nog steeds braak.
Verleden jaar kwamen er dorpskinderen spelen.
Wij gooiden er pallets neer, die werden regelmatig
opgehaald door een kamper, die ze doorverkoopt.
Maar kinderen gebruikten ze ook om een hut
te bouwen.
Doordat er elke keer weer andere kinderen komen,
wordt zo'n hut regelmatig afgebroken, en op een
ander plaatsje weer opgebouwd.
"s Winters wordt er niet gebouwd.
Maar nu is het mooi weer en stond er opeens
een hut bovenop de dijk i.p.v. erachter.
Voor de dorpskinderen is het prachtig dat
er zo'n plek is, waar ze zich kunnen uitleven.
want sommige kinderen namen ze mee naar
huis en/of gooiden ze onderweg in de sloot.
Buren begrijpen niet waarom wij het goedvinden
dat soms het halve dorp met jongens en een
enkel meisje op het landje komen spelen.
Sjaak vindt het ook weleens te druk, maar ja
z'n moeder woont naast ons, en zij geniet
van kinderspel, dus dat maakt weer iets goed.
Wat wel lastig is dat onze hondjes het
niet accepteren.
Vooral nu de kinderen op de dijk spelen,
zijn ze goed zichtbaar, en staan de honden
constant te blaffen.
Dus dan sluit ik ze maar weer op
in het klompenhok, dan blaffen ze niet
omdat ze dan zelf last hebben van die takke-herrie.
Woensdagmiddag , toen het mooi weer was,
ging ik in m'n tuin werken.
Er lag nog heel veel blad van onze plataan
en van de grote beukenbomen van
de buurman.
Ik was net bezig, toen drie kinderen kwamen
vragen of ik een karweitje had voor een heitje.
Weet iemand nog wat een heitje is?
In ieder geval hebben ze geweldig geholpen,
manden vol met bladeren op de composthoop.
Ik gooi nooit wat in de groene bak, dat vind ik
zielig voor de beestjes en insekten die tussen
het afval zitten.
M'n vriendin lachte zich helemaal stuk toen ze
dat hoorde, nou ja, ik kan ook best om mezelf
lachen, geen probleem.
De hut is inmiddels flink gegroeid, volgens Sjaak
Hier moest eigenlijk die foto komen van die grotere hut,
maar ik heb weer eens iets fout gedaan.
Ik had op MP een fietsstoeltje gekocht voor m'n oppaskindje,
met een scherm en een helm,
Het scherm werd er meteen afgerukt en de helm heeft
hij nog geen minuut opgehad.
Ik had me steeds voorgenomen dat ik zoiets
niet meer zou durven, met een kindje voorop.
Maar omdat ik nog steeds niet goed kan lopen
met m'n voet is die fiets wel een uitkomst.
En die fiets van kindjes mama is wel prettig,
zelf heb ik een opoefiets, daar lig ik zo mee in de
graskant, als ik even niet oplet
Geen opmerkingen:
Een reactie posten