Der in of der uit

Wannes stond pas te treuzelen bij de deur, "der in of  der uit" zei ik. Het was alsof ik m'n moeder

hoorde praten. Als je jong bent wil je absoluut niet op je moeder lijken. Hier in het dorp

liep vroeger een moeder achter de kinderwagen, zij was groot maar die joggingbroek

die zij aanhad was nog groter. Haar dochter is inmiddels een jaar of 20, echt een dametje,

hoe ze er uit ziet en ook manieren, die heeft ooit bedacht dat zij er echt niet bij wilt

lopen zoals haar moeder.

 

Maar mijn moeder dus, dertien kinderen heeft zij gehad, alleen als ze op haar praatstoel

zat kon ze lullen. (een blog zou voor haar een uitkomst geweest zijn) Maar in het dagelijks

gedoe was ze vrij kortaf. Het was van "schiet op, vooruit niet zeuren". Of als ik me beklaagde dat ik niet wist wat ik zou kunnen gaan doen. "Ga maar met je grote teen spelen", zei ze dan.

Misschien had ik dat meer moeten doen, dan zou ik nu wat leniger zijn. De zus van Sjaak is bijna

70 jaar, en zij kan het nog, en als ik zie hoeveel pret Charlotte heeft als zij met haar teen

speelt, die kan echt plezier hebben met een teen in de mond.

 

 

Maar dat kortaffe van m'n moeder, herken ik ook bij mezelf, en anders wijst Sjaak

mij daar wel op. Maar ja, ik heb het nu eenmaal meegekregen, en ik vind het zelf niet

altijd erg. Waarom een heel verhaal als het ook in een paar woorden kan. Misschien wel een

 reaktie op m'n schoonmoeder en zussen van Sjaak, die kunnen eindeloos doorbreien aan een

boodschap. Soms had ik de knop van de buitendeur al in m'n hand als schoonma probeerde

het af te ronden, wat er op neer kwam dat alles weer herhaald werd.

Maar echt belangrijke dingen vertelde ze me nooit, dat gaat een ander nu eenmaal

niet aan. Het is grappig, nu zij oud is, ziet zij wel die dingen bij haar dochters, maar

herkent ze niet als iets wat zij vroeger ook deed.Zij heeft veel kritiek op de jongste zus

van Sjaak, die kan een verhaal ook niet afmaken, en de iets oudere zus vertelt te

weinig, bang dat iets door verteld wordt, en het gaat een ander niets aan.

 

Vroeger had ik altijd het idee dat ik later zou gaan schrijven, heel veel mensen denken

dat trouwens. Ik heb een keer een cursus columns schrijven gedaan bij een schrijfster.

Ik kwam er al snel achter dat ik er geen talent voor heb. Hoe je praat, zo schrijf je,

leerde zij ons. Ik lees ook liever een boek dat goed geschreven is, dan dat ik zelf ga prutsen.

In een blog gaat ook eigenlijk veel tijd zitten, volgers hoef ik niet, ik hou ook niet van

het geslijm van de reakties. Maar het is wel leuk als de kinderen het lezen, juist omdat

ik niet zo'n erge prater ben. Behalve als ik net als m'n moeder op een praatstoel beland, dan

klets ik maar door, denk ik later, "Oh je, wat heb ik nu allemaal gezegd"?

Bij een blog kan ik het doorlezen en evt. wissen, weet even niet aan welk knopje ik

geweest ben, omdat de letters nu vetgedruktzijn.
  Er zijn ergere dingen.

Weer naar Parijs

Sjaak wilde graag naar Parijs voor een weekend, ik had niet zoveel zin.

Maar hij krijgt er veel energie van, zegt hij, net zoals sprokkelvrouw energie

krijgt van muziek. Begin september ben ik alleen naar een concert van de Bintangs

geweest in Haarlem. We hebben ons ook weer opgegeven voor dansles.

En afgelopen zondag hadden we met het koor een optreden bij een zangfestival

bij ons in de buurt. Sjaak kwam  ook luisteren en heeft foto's gemaakt, ik sta

ongeveer vierde van links met het rooie jassie. Het was een geweldig mooie dag

en het zingen ging lekker. Donderdag a.s. gaan we naar Parijs, als we er  eenmaal

zijn, vind ik het wel leuk, heb wat moeite met weggaan. Tijs en Tea komen weer

oppassen op de levende have.  

 Vandaag werd broer Dick  65 jaar, hij had een rondvaartboot gehuurd om met broers,
 zussen en aangetrouwd een feessie te bouwen

Charlotte mocht ook komen, het was m'n oppasdag, jammer voor de dames op de kwekerij,
die dachten dat zij op dat meisje mochten passen. Schoonzus vond het ook wel leuk, zij heeft
al 3 achterkleinkinderen, maar die wonen ver weg.

 

's Morgens zaten de dames buiten, en de mannen binnen, ja de geiten zijn bij ons

altijd gescheiden van de bokken.

Praten, praten, praten, m'n broers hebben nooit gebrek aan een onderwerp.

Wij zeggen dan, ze zien een weg, een hond, een bouwkraan of een vrachtauto met een

bekende  naam, ze hebben altijd wel een onderwerp waar op ingehaakt wordt.

 

Altijd gezellig, zussen en schoonzussen.

Het weer was schitterend, we begonnen in Warmond, toen Kagerplassen, Ringvaart, de Zijl,
de Vliet door Leiden, eigenlijk nog naar Katwijk, maar bij Valkenburg keerden we om, er
was ergens iets gestremd.

Vlakbij Kaageiland legde de boot aan, de ramen gingen open en het eten werd naar binnen geschoven




Het eten was erg gevarieerd, verschillende salades, vis, aardappels, pasta en vleesgerechten.

Fenny wilde even laten zien wat ze allemaal op het bord heeft.

Het was een dag met een gouden randje.

 

Toen we terugvaarden, zaten de dames weer binnen en de mannen buiten. Een paar

broers dan niet, die bekeken het fotoboek van Uithoorn en de Kwakel.

Want eens een Kwakelaar, altijd een Kwakelaar.

Lief en leed

Op de kwekerij werken verschillende scholieren/studenten. Onder andere een broer en zus, zij al
een jaar of zeven, hij twee jaar korter. Hun moeder volgde regelmatig een workshop bij ons, en
vroeg bij zo'n gelegenheid of haar dochter bij ons kon komen werken. Het zijn beiden vlijtige
werknemers.  Nadat de moeder en half jaar met vreselijke rugpijn had gelopen, kreeg ze in februari
het verpletterende bericht dat ze een dodelijke ziekte had. Man en kinderen wilden niet dat ze naar
een verpleeginrichting zou gaan, en hebben haar een half jaar volledig verzorgd, uiteraard met
assistentie van de thuiszorg. Het was zwaar voor ze, maar de liefde voor hun moeder ging hun
voor alles.

Vrijdag, een week geleden is ze overleden, zij hield veel van paarden, en had vroeger ook
een paard gehad.Er was eerst een bijeenkomst in de dorpskerk,de echtgenoot had haar hele
levensverhaal opgeschreven, vanaf dat hij met haar had kennisgemaakt  Hij las dat voor, had
er veel moeite mee, maar het kwam goed en liefdevol over. De dochter las ook een mooi afscheid
voor en de zoon had de hond bij zich aan de lijn, het beest gedroeg zich erg netjes. Het was
een indrukwekkende bijeenkomst.De mannencollega's waren niet naar de kerk en het kerkhof
gegaan, toen ze van Pauline een sms kregen dat de stoet weer terugkwam, gingen ze gezamenlijk
naar de condolance.

Ik had nog nooit een witte rouwkoets gezien.

Er waren twee rode koetsen voor de familie.

We maken ook wel vrolijke dingen mee, vrijdag werd oma 93 jaar, en dat vierden we met
een etentje in De O.ude S.chool. 20 volwassenen en 3 kinderen, bijna iedereen was er,1 zwager
reist op dit moment de wereld rond voor zaken, en  m'n zoon en schoondochter wonen in N.ieuw
Z.eeland, dat is te ver om even over te komen.Het eten was uitstekend en eigenlijk teveel voor ons.
Normaal, thuis, eten wij alleen een hoofdgerecht, nu was er eerst soep, en bij het dessert mochten
we zelf opscheppen. Zaterdag dus maar een beetje minder gegeten.

Vandaag was er stoffenspektakel in het voormalige F.loriadegebouw in de H.aarlemmermeer.
Op z'n hollands gezegd: lappenmarkt. Ik was van plan om een donkergroene lap te kopen, maar
het werd iets totaal anders. Aubergine/donkerrood  met witte sliertjes voor een rok, een effen lap
voor een shirt en een lap  van bourettezijde voor een broek.Alles dus in diezelfde kleur. Bourette
zijde lijkt veel op linnen, het is niet glimmend en het heeft kleine pitjes.Ook nog gekocht een
veelkleurige lap voor een rok en een fleurig fleece voor Charlotte.

Toen ik om 12 uur terugkwam, heb ik samen met Pauline de foto's bekeken van oma's verjaardag.
Zij heeft ze naar de H.ema opgestuurd om een fotoboekje te laten maken, zodat oma tegen haar
vriendinnen op kan scheppen over het feest. De foto hierboven is erg donker, op de computer
in de kwekerij waren de foto's wel mooi, ik ben benieuwd hoe ze gaan worden.

Om 1 uur zijn Sjaak en ik naar de verjaardag van m'n zangvriendin gegaan. Haar zussen waren er ook. Toevallig zag ik gisteren op tv een stukje van de golden girls, het voelde vanmiddag net of ik in zo'n aflevering beland was.Zus moest een stukje opschuiven met haar stoel, deed dat niet meteen toen de jarige het vroeg.Een andere zus verschoof de bank een stukje, vriendin ging even helemaal door het lint.
Gelukkig was de vrede weer snel getekend.

Weggooikleding

Was van plan om niet meer zo in die kledingzooi te duiken.
Kost me vreselijk veel tijd, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Er wordt bij de winkel zoveel weggegooid, ik vind het zonde als dat allemaal de
afvalbak ingaat. Dus neem ik de zakken mee naar huis om uit te zoeken, bijvoorkeur
in het weekend, dan kan ik op de kwekerij  een grote tafel vrij maken..Wat vuil is
gooi ik even op de kwekerij in de wasmachine, witte kleding met vlekken neem ik
mee naar huis om in  de bleek te zetten. En ik had een stuk of 5 adressen voor kinderkleding.

De kleding wat verder nog goed was heb ik in 15 bananendozen gestopt en maandagavond naar
een adres in Huizen gebracht voor Albanie. Meteen even in Eemnes bij een gezin langsgegaan om
kleding, schoenen en verhuisdozen te brengen. Ik reed terug over de A4 en kwam in een file terecht.
Links en rechts scheurden de auto's voorbij maar  onze rij stond bijna stil. Probeerde netjes op m'n
eigen strook te blijven maar het schoot slecht op.Juist toen ik dacht om ook maar naar links te gaan,
ging m'n voorganger naar rechts. Toen bleek dat er op onze rijstrook 4 auto's stilstonden met
knipperlichten. Ik zag er zo gauw geen mensen bij, was het een aanrijding of zaten ze te klaverjassen?
Ik weet het niet, was allang blij dat er geen dooien lagen.


Ik heb altijd een probleem (vooral bij het m.azdabusje) met de autogordel. Die band snijdt langs
m'n schouder. Ik kan er een knijper aan doen, maar steeds vergeet ik om er een mee te nemen. Dus
doe ik de gordel vaak onder m'n schouder. Onlangs werd ik net over de brug aangehouden, dan staan
ze zo sneaky bij de rotonde, je kunt ze niet ontlopen . Ik zei dat ik een schouderblessure heb, en ik
kwam er met een preek vanaf. Kwam ik een paar weken terug vanuit Ter Aar een politiewagen tegen,
ik keek expres niet naar ze, want als ze gebaren dat je moet stoppen, dan ben je de sjaak.  Ging linksaf,
richting Alphen aan den Rijn, moest wachten voor het verkeerslicht, zag in m'n spiegel 4 auto's achter
mij en de vijfde auto was die politiewagen. Vroeg me af hoe ze dat zouden oplossen, welja ze reden
notabene over de busbaan om mij in te halen. Keek expres voor me uit, ik zag ze zogenaamd niet. Er
was ook niets aan de hand, ik had op dat moment de gordel keurig om zoals het hoort.Keek even later in m'n spiegel, waren ze gekeerd, en reden via de ventweg weer terug. Hoe ziek moet je wezen om met
2 man een chauffeur ettelijke kilometers  te volgen om ze een bekeuring aan te kunnen smeren.

Nog even dit.

Bij het stukje over onze vakantie had ik de foto willen plaatsen van het C.omwell hotel
in Kopenhagen, kon het niet vinden op m'n camera. Bleek dat ie onder private was onder-
gebracht. Ik verschuif weleens knopjes zonder dat ik het weet. Dit was het meest chique hotel
waar we hebben geslapen, maar niet het duurste, dat was bij Marsstrand. Ik vind simpele hotels
leuker, maar soms kun je dan later zeggen, o ja, dat scheve hotel daar zijn wij ook geweest. En in
de hal was ook die plantenwand.

Doet me denken aan de zomer van 1976, bloedheet en droog de hele zomer. 27 juli was m'n zoon
geboren, in die tijd lag m'n moeder in het ziekenhuis voor een nieuwe knie (toen hielden ze nog kost-
gangers in het ziekenhuis) moesten we ook regelmatig naar de Mariastichting in Haarlem rijden. Erg druk
als je een baby en een peuter hebt. In september stelde Sjaak voor om een midweek met de kleintjes
op vakantie te gaan naar hotel de W.itte B.ergen in L.aren, op de bonnefooi. Toen we daar 's middags
aankwamen was er geen plaats, het v-v-v kantoor was die middag dicht en zo kwamen we terecht bij
hotel Hamdorff, heel erg deftig en duur vonden wij, wel 100 gulden voor een nacht.Heerlijk geslapen, en
's morgens een ontbijt zoals wij toen nog nooit hadden gehad, je kreeg er zelfs verse jus d'orange bij.

Moet je tegenwoordig zien, in de vakantie stond een ontbijt soms gelijk aan een brunch. Hotel Hamdorff
is allang afgebroken, maar wij hebben er een nacht geslapen en zaten er met verschillende acteurs,
waaronder Coen Flinck aan het ontbijt. Daarna zijn we nog een paar dagen/nachten naar die V.alk zaak
gegaan, ons vakaniegeld was niet berekend op een duur hotel.

Weer terug

Tijd niet geblogd, verschillende redenen, de belangrijkste oorzaak was dat m'n computer crashte.
Peter heeft verleden week de oude computer van Pauline hier aangesloten, dus ik kan weer bloggen.
Had toch wel gekund, op de kwekerij staan computers, Sjaak heeft een laptop en op de T.V. hebben
we ook nog een Apple. Maar ik had gewoon even geen zin in gecomputer, kost ook veel tijd.
Ben wel erg blij dat ik m'n outlook weer terug heb, kon wel mailtjes ophalen, maar was alles van
het afgelopen jaar kwijt, dat zit er nu weer op.

Jim is een daagje op visite geweest met z'n papa, lekker knul is het. Lijkt precies op z'n vader
toen die klein was, misschien die oortjes niet, moet nog eens in de oude foto's duiken. Grappig
wel dat Charlotte precies op haar moeder lijkt toen die baby was. Grote blauwe ogen,  niet
zoveel slapen, de hele dag door een flesje, een liedje, een lachje en een dutje.

Sjaak roostert elke avond boterhammen voor de konijnen, er wonen hier in de buurt een
stel brutale eksters, die ook graag brood lusten. Gaat Sjaak elke avond een kwartiertje bij
het vee zitten als vogelverschrikker.

De konijnen zien er soms niet uit, grote dotten haar aan het lijf.

Regelmatig worden ze even door de baas geplukt.

Ik had in juli 3 kipjes gekocht, na een paar weken gingen ze aan de leg, elke dag hebben
we 3 eieren. Sjaak overdrijft graag, probeerde z'n moeder wijs te maken dat ze per dag
ieder 2 eieren leggen. Maar oma maak je niets wijs, ze was zelf een dochter van een
kippenboer.

Het nachthok van de kippen was eerst van de konijnen, het is net groot genoeg voor 3
kippen. Halverwege is een plank waar ze op zitten, er is een trapje er naar toe. Ook  nog
een stok waar ze nooit op zitten en een legkist met hooi..

Charlotte vindt het leuk om met de voetjes het muziekorgel te bedienen.

Zondagmorgen gingen collega's van de kwekerij met een gehuurde bus naar de F.loriade in
Venlo. Sjaak en ik gingen niet mee, 10 jaar geleden hadden wij een stand met bromelia's op de
F.loriade in de H.aarlemmermeer. Elke zondagmorgen gingen we erheen, van april tot oktober
om de planten te verzorgen en evt. te vervangen. Dus zijn we nog steeds een beetje F.loriademoe.

Ik fietste snel even naar de bus om een foto te maken, maar zag achter het huis dat het hek openstond.
Wannes was weg, ik knipte snel een foto af en zocht Sjaak op. Die liep met Buddy, en ik hoopte dat
Wannes er ook bij liep. Nee dus, ik had 's morgens met het hondje gelopen, bij de achterdeur eruit,
en bij de voordeur erin, en had niet gecheckt of het hek dicht was.We hebben wel een uur gezocht,
dacht als ik thuis kom, ga ik de dierenambulance bellen. Belden ze mij toen ik in de auto zat, ik kon
hem in Alphen ophalen.Wat waren we gelukkig!  

Vrijdag

Normaal werk ik op vrijdagmiddag in de W..eggeefwinkel, in juli is de winkel 3 weken
dicht geweest, sindsdien heb ik me niet meer ingeroosterd. Dat kwam door onze vakantie
in Zweden, verleden week  de loge, en vandaag had ik een afspraak met m'n therapeut.
Wat ik bij haar doe? We drinken een kop thee en kletsen over van alles. Dan ga ik op de
behandelbank, zij werkt met een computerprogramma.Met een stift die aangesloten is op de
computer tikt ze beurtelings op de nagels van m'n vingers en m'n tenen. Op het scherm verschijnen
er grafieken, waarbij zij kan zien waar de energie is. Je kunt onder- of overenergie hebben.


Sinds de laatste keer ben ik een stuk vooruit gegaan.Zei net gisteren tegen Sjaak dat ik me lekker
voel hoe ik nu eet. Nooit varkensvlees, geen tarwe, mais of soya, bijna geen melkprodukten, behalve
dan karnemelk bij de muesli en  geitenkaas,  altijd spelt zuurdesem brood, ik vermijd suiker, wijn drink
ik als ik echt trek heb. En als ze een gebakje voor me neer zettten, zeg ik soms nee, maar ook weleens ja,
als ik een gebakje eet, breekt het me later weleens op. Reageer op dit moment niet goed op fruit, mag
wel biologisch, zonde laat ik de vogels m'n bessen opeten, terwijl ik ze zelf had moeten eten.

Las deze week in een tijdschrift over lipoedeem, ook al probeer je te vermageren, op sommige
plaatsen hoopt het vet zich op. Bovenbenen kunnen zo dik worden, dat je amper kunt lopen.
Met een soortgelijk dieet als ik heb, kun je veel leed voorkomen. Maar de farmaceutische industrie
is zo vreselijk machtig, pilletje hier, pilletje daar, is het gek dat de gezondheidszorg zo duur wordt.
Ik ken iemand die haast nooit naar de dokter gaat, zegt ze. Als ik ze spreek is ze wel pas geweest,
als ze een week hoest, als ze pukkeltjes heeft, als het been au doet, enzovoort. Ze krijgt altijd pilletjes
of een kuurtje. Wij hadden vroeger een huisarts die het niet accepteerde als je voor elk wissewasje
kwam. Tegenwoordig zou zo'n dokter een beroepsverbod krijgen.

Gemalen abrikozenpitten bevatten vitamine B17, dat kan helpen tegen kanker. Maar de regels worden
zo streng, als de producent  erop dat het vitamine B17 bevat, riskeert hij een proces. Het is niet bewezen
dat die vitamine erin zit, er is geen onderzoek naar gedaan. Als je weet dat de meeste onderzoeken door de
fabrikanten wordt betaald, dan weet je ook hoe betrouwbaar die  onderzoeken zijn, niet dus. Ik hoorde
pas van een kind met een z'g. krentenbaard. Mocht alleen komen naar het kinderdagverblijf als het kind
een anti-bioticakuurtje kreeg.Het heeft geen kuurtje gekregen, 2 weken later was het genezen zonder
medicijnen. Maar achterlijk dat ze ouders proberen te verplichten om het kind aan de medicijnen te zetten.


Maar goed, ik had het over de vrijdag, vanmorgen ben ik met Ryan naar De Bilt gereden om
kleinzoon/neefje Jim op te zoeken. Hij gaat 2 dagen in de week naar het kinderdagverblijf, op vrijdag
is hij thuis bij z'n papa, mama was ook thuis zij heeft boven een werkkamer, maar is ook vaak onderweg
om potentiele klanten te bezoeken. Ryan vond het autoritje wel leuk, ik had de nieuwe cd met kinder-
liedjes opgezet. Als ik mee ging zingen werd hij erg boos, neee, tuus, niete zingen nee he. Dan stopte
ik weer met zingen, ik mocht ook niet met m'n  hoofd wiegen.Ryan vindt Jim erg leuk en andersom ook,
Jim keek constant naar z'n grote neef. We hebben een wandeling gemaakt in het park, Rob met Jim in de
wandelwagen en ik had Ryan aan de hand. Jim is een heel leuk mannetje, als hij je aan kijkt, lijkt het
net of hij alles al weet. Hij kan ook denkrimpels in z'n voorhoofd trekken.

Om half 12 gingen we huiswaarts, op de grote weg viel het me op dat ik mee mocht zingen met de
liedjes, zat die kleine man lekker te pitten. Thuis een boterham voor hem gemaakt en Sjaak zorgde
verder voor hem, bracht hem naar de kwekerij waar hij verder kon slapen. Ik moest om half 2 in
Leiden zijn voor m'n afspraak, tegen 3 uur was ik klaar, heb nog een uurtje geholpen in de weggeef.
Heb me voor a.s. woensdagavond en vrijdagmiddag weer ingeroosterd, begin oktober gaan we
woensdagmiddag open, dan wordt dat m'n vaste dag. Als de vakanties voor iedereen voorbij zijn, is
er genoeg personeel voor de vrijdagmiddag. Enerzijds vind ik het jammer dat ik met de vrijdag stop,
we hebben een heel fijne groep, maar het is een uitdaging om van de woensdagmiddag ook een
succes te maken.


Ik had net m'n blog gepubliceerd, zag nog een foutje, probeerde in het verander programma te komen,
lukte haast niet, m'n hele scherm is vergeven van de reclame. Is elk jaar hetzelfde gesodemieter als
de vakantiekinderen geweest zijn is m'n hele computer ontregeld. Ga dat ding touwens weer naar 't
zolder brengen, heb ik weer een leeg muurtje voor een kast. De tv van Sjaak is ook ontregeld,
vanavond kon hij alleen dvd's kijken. Wij zijn zo onhandig dat we altijd hulptroepen nodig hebben.