Speelweek.

Best een hectische week, niet dat ik het druk heb.
Zit meestal op m'n achterste, maar moet veel onthouden.
Joost en Samuel gingen maandag naar het huttenkamp.
Verleden jaar had ik meegeholpen omdat Joost alleen was,
ik wist niet hoe hij was met andere kinderen, voelde zich
 toen vaak uitgelachen, maar het ging erg goed.
Nu had hij een vriendje om mee te timmeren, ik had
geen  tijd omdat ik op 2 kindjes moest passen.
Er was veel regen, een hittegolf is erger met timmeren.

Om half 7  's avonds even wezen kijken en plastic over
de hut gespijkerd, gelukkig hielp een vader mee, ik was
een beetje haastig omdat ik om half 8 bij de vergadering
van de WGW moest zijn.
Na tienen was ik weer thuis en om half 11 kwam neef Jaap
en dochters,Amy weer thuis brengen.
Het daagje Rotterdam was goed bevallen, er kwam meteen
een uitnodiging voor een dag Antwerpen op dinsdag, neef
neemt dan ook een vrije dag.

Om half 1 werd ik uit bed gebeld, de huttenkampers hadden
het avondspel gedaan, het was niet verantwoord om in de
hutten te slapen.
Grappig dan loop je met z'n allen middenin de nacht met
slaapzakken en kussens te sjouwen.
Gelukkig sliepen de jongens snel, vooral Joost was helemaal
afgedraaid, had  veel moeite om 's morgens  te ontwaken.
Ze moesten om half 9 weer op het veld staan om af te breken.

Samuel stelde voor om in het buitenbad te gaan zwemmen.
Z'n moeder gebeld, die had zin, jongens naar Alphen gebracht
en vandaar gingen ze op de fiets naar Nieuwveen, daar heeft
Samuel een abonnement.
Een pittige tocht van 10 kilometer en veel wind, is toch beter
dan hele dag binnen zitten.
Daarna heeft die moeder nog lekker pannenkoeken gebakken.
Toen ik eten uit ging delen heb ik Joost weer opgehaald.

Morgen gaan we met weer andere nichtjes naar Ahoy, ik ga
mee, ik hoef niet op de kleine man te passen, woensdag is
zijn creche dag, is altijd feest voor hem.
We komen wel bijtijds terug, Joost gaat samen met Rick naar
de viswedstrijd van de speelweek en ik breng Amy weer naar
Nibbixwoud, het nichtje is weer terug uit Spanje.
Amy wilde dolgraag naar Loveland in Amsterdam, ik had het
aanvankelijk beloofd, toch maar niet, het is vanaf 18 jaar, en
de controle is erg streng,misschien volgend jaar, maar denk
 niet dat haar vader daar intrapt.

Fiets

Nog even over de weggeefwinkel, als ik veel spullen bij
me heb, zet ik de auto achter de winkel, ik moet dan met
m'n bus door een groot hek, eerst van slot afhalen, openen
en achteruit naar binnen, is erg smal, soms gaat in 1 x goed,
ook weleens 5 x steken vooral als er veel fietsers links en
rechts voorbij schieten.Daarna hek weer sluiten, mag niet
openstaan, achter hek is ook internaat voor probleemkinderen.
Zet daarom auto weleens in andere straat en fiets dan verder.
Fiets stond donderdagnacht achter gesloten hek, ik heb voor-
dat vrijdag de winkel openging, collega gebeld, heeft de fiets
in de gang gezet, was wel een oude fiets, maar toch.
Wel zaterdag meteen opgehaald, want alle goederen zijn er
vogelvrij.

Verjaardag

M'n jongste dochter was 30 jaar geworden

en ging het in Avifauna vieren.

Wieltjes onder de koelbox gemaakt ,lekkere dingen

erin, kan koffie, kannetje thee, het was gezellig.

Er staat een grote tribune voor de vogelshow.

Leuke man vertelde over de vogels, o.a de reuzen-

condor, de kiekendief en de sneeuwuilen.

De vogels zijn goed getraind, vlogen rakelings over

de hoofden, natuurlijk maar 1 soort tegelijk.

Zo gauw de vogels weer terugvlogen naar het hok,

kregen ze applaus van de mensen.

De kleine man die volgend jaar grote broer wordt

stond ook steeds enthousiast mee te klappen.

Ik vind het knap, het kind is nog geen anderhalf jaar oud

en kan toch een half uur lang naar de show kijken.

Na afloop mocht je geld geven aan de kakatoe.

Munten gooide het beestje in de gleuf en papiergeld

rolde ze eerst op. (natuurlijk was dat een vrouwtje)

Er was geen leuke foto van te maken, omdat op dat

moment, iedereen dicht bij die paal stond.

Na bezoek aan het terras zijn we het park ingegaan,

iemand (was het de jarige?) werd nog door een lori 

op het hoofd gepoept, dat gaf nog meer feestvreugde.

Daarna met z'n twaalven lekker gegeten in 't restaurant.

Ik had donderdagavond dienst in de weggeefwinkel.

Ik had een fiets achter in de auto om het laatste stuk te fietsen,

 maar een collega had nog een schuurtje leeg te halen.

Bus opgehaald, fiets eruit, vergat op slot te zetten, vergat

het mee terug te nemen.

Zaterdagmorgen naar Leiden om fiets op te halen, meteen

even naar de Sligro om de kantine voorraad aan te vullen.

Drop en snoep en cup a soup, dingen die ik zelf nooit eet.

Ik ging om 11 uur van huis, ik had eerst een paar uur de

kleine man gehad om te slapen, thuis wil dat niet altijd,

maar bij mij weet hij niet beter.

Dus 11 uur ging ik van huis, reed ik op de weg rond

 Hoogmade, zie ik op het fietspad Willem lopen van

www.lopenvoorhoogbegaafdheid .

Heel herkenbaar met die grote witte hoed, ik heb nog 

gezwaaid en op de claxon gedrukt.

Toen ik terugkwam uit Leiden ben ik doorgereden naar

De Kwakel om Amy op te halen, ze was dinsdagavond

naar Wadenoyen gegaan, woensdag met Linda een

kanotocht gemaakt, donderdag naar De Kwakel, 3

nichtjes die elkaar aflosten om haar te entertainen.

O.a. naar het Rijksmuseum in Amsterdam.

Vanavond hebben we haar naar Sliedrecht gebracht, ook

2 nichtjes van 16 en 17 jaar die morgen met haar

gaan shoppen in Rotterdam.

Het is leuk voor m'n loge, dat ze zoveel familie heeft

van dezelfde leeftijd en die ook nog aardig engels praten.

Die meiden  waren verrast dat ze dezelfde achternaam hebben.

Lievelingsplant

Er is een tijd geweest dat ik naar plantenkwekerijen ging

zoals  Piet Oudolf in Hummelo en De Boschoeve in Wolfheze.

Mooie, bijzondere en aparte planten.

Maar bij mij gedijt het niet altijd, ik was een keer in

Appeltern, er was toevallig ook een plantenmarkt.

Ontmoette er een kweker uit Bergharen, daar ben ik ook

een paar keer geweest, hij zei dat ik meer naar grondsoort

en standplaats moet kijken.

Maar dat is moeilijk, het was veengrond, ik heb er klei

doorgemengd en potgrond, de bakken die we een paar

jaar geleden hebben gemetseld zijn volgestort met

tuinaarde en paardenmest.

Boven op de dijk is het droog, maar als we veel gieten is

het nat, achter ons huis is het laag, dus natter, maar

bij een droge zomer is het daar ook droog.

Zoek het dan maar eens uit.

Maar ik ben niet ontevreden, en ik hou me nu bij wat ik heb.

Heb jaren geleden een rode weegbree gekocht.

Elke zomer duikt hij weer op, langs de weg op de wal

en ook tussen m'n tegels, Sjaak wilde ze al verdelgen

met heet zout water, mocht nog niet van  mij.

Schoonmoeder dacht ook al dat ik ging schoffelen,

maar ik vind ze zo leuk.

Twee planten hadden een heel aparte vuurrode glans, 

(ze zijn niet allemaal even rood) maar juist die heel

mooie kregen ook last van meeldauw.

Ik hou wel van een beetje wild, hier en daar laat ik

ook de brandnetels staan voor de rupsen.

Want elke dooie rups is een vlinder minder.

Schoonfamilie snapt dat niet helemaal, oma en

schoonzus gaan elke week met een snoeischaar

door de tuin.

Het is niet  zo dat ik dat afwijs, fijn is dat niet iedereen

hetzelfde is of heeft en oma's tuin is heel mooi.

Ik wil alleen maar even zeggen dat de rode weegbree

m'n lievelingsplant is.

Ik volg de blog "huisonderwijs voor 5 hoogbegaafde kinderen".

Kreeg ik vandaag een mailtje van m'n zus dat een man

genaamd Willem Wind www.lopenvoorhoogbegaafdheid.nl

vandaag bij ons in de buurt is, hij is al weken te voet

onderweg om aandacht te vragen voor hoogbegaafdheid.

Onderweg slaapt hij bij bekenden of bij leden van

Vrienden op de fiets, zus in Groningen heeft hem ook een

 keer te gast gehad.

2 jongens

Ik was met Joost en Samuel naar een park, hier in de buurt.

Jan, de schoenmaker ontwerpt zelf de modellen.

De kleine zelfstandige deed de groeten aan Irene.

Medewerkers zijn allemaal in stijl gekleed.

De toezichthouder.

Kipjes doen niet aan geboortebeperking.

Alle gebouwen zijn ambachtelijk gemaakt.

Een vrolijke vent gaf les in zwaardvechten.

De les werd onderbroken om man met paard en 

ezel doorgang te verlenen.

De jongens kregen  onderricht in het boogschieten.

Daarna mochten ze met een veer hun naam schrijven

op de oorkonde waarop stond dat ze tot ridder 

waren geslagen.

He, dat lijkt wel een sedumdak, iets andere vegetatie.

Dit zijn vrijwilligers, geen medewerkers, ze nemen 

een kijkje bij de smid.

Er lopen veel vrijwilligers in het park met middeleeuwse

of romeinse kleding of in dierenvellen.

Ook jonge kinderen die met ouders meekomen.

Olga heeft een paar jaar geleden in het park gewerkt.

Zij vond de jurk en het schort niet mooi.

Toen hebben we een patroon van internet geplukt, en

een nieuwe jurk gemaakt, was heel mooi, chocladebruin

met een lichtgekleurd schort, zonde dat ze het 

nooit meer draagt.

In het park staan heel veel huizen, uit de prehistorie,

 middeleeuwen en de romeinse tijd.

Elke tijd heeft z'n eigen kleding, huizen,  gebruiks-

voorwerpen en ambachten.

Er is voor kinderen veel te zien en te doen, zoals kaarsjes 

maken, wol vilten, vuur slaan en boomstamkano varen.

Deze man heeft een hout draaibank d.m.v een

touw die aan een tak hangt en een voetpedaal.

Later zag ik hem ook een historisch muziekinstrument

bespelen, langs de kant van de weg.

Het huis van de spinster, er is ook een huis van

de bakker, de schoenmaker, de apotheker, de wolviltster,

de houtbewerker, de imker en de kruidenvrouw.

In het park zijn kruiden tuintjes.

Hoe verplaatst je een zware steen?

Door elke keer de stokjes om te leggen en daar de

steen over heen te rollen. 

Uit de prehistorie, het huis met de dierenvellen.

Daar gaan weer 2 vrijwilligers.

Er zijn verschillende huizen in romeinse stijl.

Er is een heel tentenkamp met romeinse strijders, ik denk

dat die mensen in het kamp slapen, zeker weet ik het niet.

Vaak zijn het engelsen.

2 x per dag is er een exercitie van het legioen in de Arena.

Ja, dat krijg je als je foute dingen doet, met de voeten in

het blok, en het publiek mag rotte eieren gooien.

Het was een leuke dag met 2 jongens van 12 jaar.

Tuin

Hypericum, verleden jaar gepoot, doet het goed.

Agastache, dropplant, m'n lievelingsplant

Ridderspoor en Monarda, m'n lievelingsplanten.

Heuchera, m'n lievelingsplant, ze bloeien nu prachtig.

Niet echt te zien op de foto, ik ben een slechte fotograaf,

altijd geweest, en ik heb een aggenebbish camera. 

Monarda, m'n lievelingsplant, verleden jaar 2,5 maand

prachtig gebloeid zonder meeldauw.

Dit jaar verwaaid en ook meeldauw net als de andere.

Het hekje voor de tuin heb ik een aantal jaren geleden

laten vervangen door een muurtje, daarvoor een

wal van klei.

Die wal is helemaal begroeid met vaste planten, dit

jaar niet zoveel bloeiend, te weinig gegoten in juni.

Er groeien verschillende soorten oregano, m'n

lievelingsplant, dat lichtgele blad is de citroen oregano.  

Dit is de Anchusa, althans wat er van over is.

Jaren lang probeer ik die bloem in de tuin te krijgen,

wat niet lukte en opeens stond ie dit jaar op de wal.

Het was een meter hoog, helemaal op de verkeerde

 plaats, had geen idee wat het zou worden, en 

opeens die prachtige bloemen.

Na de bloei gesnoeid en nu een kleine herbloei. 

Als het een vaste plant is krijgt tie een andere plek.

Spaanse margriet is altijd mooi, bij een zachte winter

bloeit de plant gewoon door.

Nigella, m'n lievelingsbloem, is eigenlijk al over het mooist

heen, erachter de Muurleeuwenbek.

Hier de roze Monarda, met wit op het blad, als het te erg

wordt gaat de plant eruit, vooraan staat de Chelone,
oftewel schildpadbloem, de cultivar heet Hot Lips.
Natuurlijk heb ik nog meer lievelingsplanten, zoals de Astrantia,
Akelei, Leeuwenbek, Campanula, Veronica,Scuttelaria,
alle soorten Salvia, (behalve de helrode) Eupatorium,Lobelia,
Convulvus,Viburnus Tinus, Hortensia en Verbena ijzerhard
 De Lupine wil bij mij niet gedijen omdat het tevol staat,
dat geldt ook voor de Amsonia, die het bij Piet Oudolf
zo mooi doet

De Sedummat wil ook goed bloeien.

Hoe deze bloem heet weet ik niet, misschien dit jaar

gezaaid, ga het wel verpoten, groeit tussen de Hortensia's

door, die bloeiden dit jaar niet, de toppen waren bevroren.

Achter het huis bloeien ze wel, die stonden wat minder

koud en ook een sterker soort. 

Vooraan nog een roze Sedum. 

Oost-indische kers is voor mij jeugdsentiment, m'n  moeder

had ze ook altijd, las pas een recept om de zaadbolletjes

in te maken als nep kappertjes.

Maar ik ben niet zo'n inmaakster, heb soms wel plannen,

er staan al 2 kratten met lege potjes, kan ze ook weggeven.

Maakte weleens vlierbessen en bramensap in, vergat het

om op te maken, uiteindelijk wel natuurlijk.

Heb ook wel bessenbomen, eet ze altijd van de struik,

de rest is voor de vogels.
Dat geldt ook voor de kersenboom, dat zijn morellen,
die zijn alleen lekker als je ze in de brandewijn zet.

Kweeperen geef ik soms aan allochtone mensen, die
zijn er  gek op.
De appels van de bomen waren jarenlang aangevreten.

Dit jaar heb ik de spinselmot er handmatig uitgehaald,

ze zien er goed uit, moet niet onder de boom lopen.

Appels vallen steeds naar beneden, blijft genoeg

over, had ze misschien moeten dunnen.

We hebben ook nog druiven en vijgen, verleden
jaar was het voor het eerst dat de vijgen rijpten.
Die zijn echt lekker, ik stond er zo elke dag 5 achter
elkaar op te eten, zoiets vergeet ik dan niet.

Veekeuring Opmeer

Hoewel ik ruim 40 jaar met een tuinder getrouwd

ben, heb ik nog altijd boerenbloed.

Naast het vakblad voor de bloemisterij, heb ik ook

een abonnement op Nieuwe Oogst en Agraaf.

Daarin veel interviews met boeren en tuinders.

Een paar jaar geleden heeft er van ons bedrijf een

positief interview in het vakblad gestaan.

Sjaak houdt nooit van interviews, ik vindt het wel

leuk omdat ik ze zelf ook graag lees.

Nu lees ik niet alle verhalen, dat is net als bij blogs die

ik volg, lees ik ook niet allemaal.

Ik schijn zelfs een blog uit Maleisie te volgen, dat begint

 altijd met "In de naam van Allah",het lukt me niet om er

 vanaf te komen.

Deze week stond er in de Agraaf een stuk over landbouw-

tentoonstelling in Opmeer  maandag 1 augustus.

Een jong gezin uit Hoogwoud, Daan en Gerda van Dolder

 hadden verleden jaar een paar kampioenskoeien.

Dit jaar deden ze weer mee, met het hele gezin,

 daar ging dus het artikel over.

Een mooie foto  met 6 kindjes van 10 tot 2 jaar die

elk een koebeest vasthouden, hoe groter het kind

hoe groter het kalf of de pink.

Elke week gaat het gezin met de beesten lopen om 

ze mak te houden, een maand voor de keuring worden

ze gewassen, een week ervoor worden ze geschoren.

Zondagavond weer grondig wassen en op het tentoon-

stellingsterrein weer wassen en dan poetsen.

Vader, moeder en kinderen zijn tijdens het voorbrengen,

(zoals dat heet)allemaal in het wit.

Ze genieten van zo.n dag en de kinderen vinden het

zelf geweldig om een kalf voor te brengen.
Mensen met een passie vind ik leuk.

Kijk, zo'n artikel lees ik graag, vooral op een dag als

vandaag waar  het lijkt of de hele Europese en

Amerikaanse economie naar de knoppen gaat.

Maar het is hetzelfde als met al die verkeershobbels, 

rotonde's, wegversmallingen en inrijverboden.

Wij doen het ons zelf aan.

Wij willen allen meer en meer en voor de laagste prijs.