Weer naar Parijs

Sjaak wilde graag naar Parijs voor een weekend, ik had niet zoveel zin.

Maar hij krijgt er veel energie van, zegt hij, net zoals sprokkelvrouw energie

krijgt van muziek. Begin september ben ik alleen naar een concert van de Bintangs

geweest in Haarlem. We hebben ons ook weer opgegeven voor dansles.

En afgelopen zondag hadden we met het koor een optreden bij een zangfestival

bij ons in de buurt. Sjaak kwam  ook luisteren en heeft foto's gemaakt, ik sta

ongeveer vierde van links met het rooie jassie. Het was een geweldig mooie dag

en het zingen ging lekker. Donderdag a.s. gaan we naar Parijs, als we er  eenmaal

zijn, vind ik het wel leuk, heb wat moeite met weggaan. Tijs en Tea komen weer

oppassen op de levende have.  

 Vandaag werd broer Dick  65 jaar, hij had een rondvaartboot gehuurd om met broers,
 zussen en aangetrouwd een feessie te bouwen

Charlotte mocht ook komen, het was m'n oppasdag, jammer voor de dames op de kwekerij,
die dachten dat zij op dat meisje mochten passen. Schoonzus vond het ook wel leuk, zij heeft
al 3 achterkleinkinderen, maar die wonen ver weg.

 

's Morgens zaten de dames buiten, en de mannen binnen, ja de geiten zijn bij ons

altijd gescheiden van de bokken.

Praten, praten, praten, m'n broers hebben nooit gebrek aan een onderwerp.

Wij zeggen dan, ze zien een weg, een hond, een bouwkraan of een vrachtauto met een

bekende  naam, ze hebben altijd wel een onderwerp waar op ingehaakt wordt.

 

Altijd gezellig, zussen en schoonzussen.

Het weer was schitterend, we begonnen in Warmond, toen Kagerplassen, Ringvaart, de Zijl,
de Vliet door Leiden, eigenlijk nog naar Katwijk, maar bij Valkenburg keerden we om, er
was ergens iets gestremd.

Vlakbij Kaageiland legde de boot aan, de ramen gingen open en het eten werd naar binnen geschoven




Het eten was erg gevarieerd, verschillende salades, vis, aardappels, pasta en vleesgerechten.

Fenny wilde even laten zien wat ze allemaal op het bord heeft.

Het was een dag met een gouden randje.

 

Toen we terugvaarden, zaten de dames weer binnen en de mannen buiten. Een paar

broers dan niet, die bekeken het fotoboek van Uithoorn en de Kwakel.

Want eens een Kwakelaar, altijd een Kwakelaar.

Lief en leed

Op de kwekerij werken verschillende scholieren/studenten. Onder andere een broer en zus, zij al
een jaar of zeven, hij twee jaar korter. Hun moeder volgde regelmatig een workshop bij ons, en
vroeg bij zo'n gelegenheid of haar dochter bij ons kon komen werken. Het zijn beiden vlijtige
werknemers.  Nadat de moeder en half jaar met vreselijke rugpijn had gelopen, kreeg ze in februari
het verpletterende bericht dat ze een dodelijke ziekte had. Man en kinderen wilden niet dat ze naar
een verpleeginrichting zou gaan, en hebben haar een half jaar volledig verzorgd, uiteraard met
assistentie van de thuiszorg. Het was zwaar voor ze, maar de liefde voor hun moeder ging hun
voor alles.

Vrijdag, een week geleden is ze overleden, zij hield veel van paarden, en had vroeger ook
een paard gehad.Er was eerst een bijeenkomst in de dorpskerk,de echtgenoot had haar hele
levensverhaal opgeschreven, vanaf dat hij met haar had kennisgemaakt  Hij las dat voor, had
er veel moeite mee, maar het kwam goed en liefdevol over. De dochter las ook een mooi afscheid
voor en de zoon had de hond bij zich aan de lijn, het beest gedroeg zich erg netjes. Het was
een indrukwekkende bijeenkomst.De mannencollega's waren niet naar de kerk en het kerkhof
gegaan, toen ze van Pauline een sms kregen dat de stoet weer terugkwam, gingen ze gezamenlijk
naar de condolance.

Ik had nog nooit een witte rouwkoets gezien.

Er waren twee rode koetsen voor de familie.

We maken ook wel vrolijke dingen mee, vrijdag werd oma 93 jaar, en dat vierden we met
een etentje in De O.ude S.chool. 20 volwassenen en 3 kinderen, bijna iedereen was er,1 zwager
reist op dit moment de wereld rond voor zaken, en  m'n zoon en schoondochter wonen in N.ieuw
Z.eeland, dat is te ver om even over te komen.Het eten was uitstekend en eigenlijk teveel voor ons.
Normaal, thuis, eten wij alleen een hoofdgerecht, nu was er eerst soep, en bij het dessert mochten
we zelf opscheppen. Zaterdag dus maar een beetje minder gegeten.

Vandaag was er stoffenspektakel in het voormalige F.loriadegebouw in de H.aarlemmermeer.
Op z'n hollands gezegd: lappenmarkt. Ik was van plan om een donkergroene lap te kopen, maar
het werd iets totaal anders. Aubergine/donkerrood  met witte sliertjes voor een rok, een effen lap
voor een shirt en een lap  van bourettezijde voor een broek.Alles dus in diezelfde kleur. Bourette
zijde lijkt veel op linnen, het is niet glimmend en het heeft kleine pitjes.Ook nog gekocht een
veelkleurige lap voor een rok en een fleurig fleece voor Charlotte.

Toen ik om 12 uur terugkwam, heb ik samen met Pauline de foto's bekeken van oma's verjaardag.
Zij heeft ze naar de H.ema opgestuurd om een fotoboekje te laten maken, zodat oma tegen haar
vriendinnen op kan scheppen over het feest. De foto hierboven is erg donker, op de computer
in de kwekerij waren de foto's wel mooi, ik ben benieuwd hoe ze gaan worden.

Om 1 uur zijn Sjaak en ik naar de verjaardag van m'n zangvriendin gegaan. Haar zussen waren er ook. Toevallig zag ik gisteren op tv een stukje van de golden girls, het voelde vanmiddag net of ik in zo'n aflevering beland was.Zus moest een stukje opschuiven met haar stoel, deed dat niet meteen toen de jarige het vroeg.Een andere zus verschoof de bank een stukje, vriendin ging even helemaal door het lint.
Gelukkig was de vrede weer snel getekend.

Weggooikleding

Was van plan om niet meer zo in die kledingzooi te duiken.
Kost me vreselijk veel tijd, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
Er wordt bij de winkel zoveel weggegooid, ik vind het zonde als dat allemaal de
afvalbak ingaat. Dus neem ik de zakken mee naar huis om uit te zoeken, bijvoorkeur
in het weekend, dan kan ik op de kwekerij  een grote tafel vrij maken..Wat vuil is
gooi ik even op de kwekerij in de wasmachine, witte kleding met vlekken neem ik
mee naar huis om in  de bleek te zetten. En ik had een stuk of 5 adressen voor kinderkleding.

De kleding wat verder nog goed was heb ik in 15 bananendozen gestopt en maandagavond naar
een adres in Huizen gebracht voor Albanie. Meteen even in Eemnes bij een gezin langsgegaan om
kleding, schoenen en verhuisdozen te brengen. Ik reed terug over de A4 en kwam in een file terecht.
Links en rechts scheurden de auto's voorbij maar  onze rij stond bijna stil. Probeerde netjes op m'n
eigen strook te blijven maar het schoot slecht op.Juist toen ik dacht om ook maar naar links te gaan,
ging m'n voorganger naar rechts. Toen bleek dat er op onze rijstrook 4 auto's stilstonden met
knipperlichten. Ik zag er zo gauw geen mensen bij, was het een aanrijding of zaten ze te klaverjassen?
Ik weet het niet, was allang blij dat er geen dooien lagen.


Ik heb altijd een probleem (vooral bij het m.azdabusje) met de autogordel. Die band snijdt langs
m'n schouder. Ik kan er een knijper aan doen, maar steeds vergeet ik om er een mee te nemen. Dus
doe ik de gordel vaak onder m'n schouder. Onlangs werd ik net over de brug aangehouden, dan staan
ze zo sneaky bij de rotonde, je kunt ze niet ontlopen . Ik zei dat ik een schouderblessure heb, en ik
kwam er met een preek vanaf. Kwam ik een paar weken terug vanuit Ter Aar een politiewagen tegen,
ik keek expres niet naar ze, want als ze gebaren dat je moet stoppen, dan ben je de sjaak.  Ging linksaf,
richting Alphen aan den Rijn, moest wachten voor het verkeerslicht, zag in m'n spiegel 4 auto's achter
mij en de vijfde auto was die politiewagen. Vroeg me af hoe ze dat zouden oplossen, welja ze reden
notabene over de busbaan om mij in te halen. Keek expres voor me uit, ik zag ze zogenaamd niet. Er
was ook niets aan de hand, ik had op dat moment de gordel keurig om zoals het hoort.Keek even later in m'n spiegel, waren ze gekeerd, en reden via de ventweg weer terug. Hoe ziek moet je wezen om met
2 man een chauffeur ettelijke kilometers  te volgen om ze een bekeuring aan te kunnen smeren.

Nog even dit.

Bij het stukje over onze vakantie had ik de foto willen plaatsen van het C.omwell hotel
in Kopenhagen, kon het niet vinden op m'n camera. Bleek dat ie onder private was onder-
gebracht. Ik verschuif weleens knopjes zonder dat ik het weet. Dit was het meest chique hotel
waar we hebben geslapen, maar niet het duurste, dat was bij Marsstrand. Ik vind simpele hotels
leuker, maar soms kun je dan later zeggen, o ja, dat scheve hotel daar zijn wij ook geweest. En in
de hal was ook die plantenwand.

Doet me denken aan de zomer van 1976, bloedheet en droog de hele zomer. 27 juli was m'n zoon
geboren, in die tijd lag m'n moeder in het ziekenhuis voor een nieuwe knie (toen hielden ze nog kost-
gangers in het ziekenhuis) moesten we ook regelmatig naar de Mariastichting in Haarlem rijden. Erg druk
als je een baby en een peuter hebt. In september stelde Sjaak voor om een midweek met de kleintjes
op vakantie te gaan naar hotel de W.itte B.ergen in L.aren, op de bonnefooi. Toen we daar 's middags
aankwamen was er geen plaats, het v-v-v kantoor was die middag dicht en zo kwamen we terecht bij
hotel Hamdorff, heel erg deftig en duur vonden wij, wel 100 gulden voor een nacht.Heerlijk geslapen, en
's morgens een ontbijt zoals wij toen nog nooit hadden gehad, je kreeg er zelfs verse jus d'orange bij.

Moet je tegenwoordig zien, in de vakantie stond een ontbijt soms gelijk aan een brunch. Hotel Hamdorff
is allang afgebroken, maar wij hebben er een nacht geslapen en zaten er met verschillende acteurs,
waaronder Coen Flinck aan het ontbijt. Daarna zijn we nog een paar dagen/nachten naar die V.alk zaak
gegaan, ons vakaniegeld was niet berekend op een duur hotel.

Weer terug

Tijd niet geblogd, verschillende redenen, de belangrijkste oorzaak was dat m'n computer crashte.
Peter heeft verleden week de oude computer van Pauline hier aangesloten, dus ik kan weer bloggen.
Had toch wel gekund, op de kwekerij staan computers, Sjaak heeft een laptop en op de T.V. hebben
we ook nog een Apple. Maar ik had gewoon even geen zin in gecomputer, kost ook veel tijd.
Ben wel erg blij dat ik m'n outlook weer terug heb, kon wel mailtjes ophalen, maar was alles van
het afgelopen jaar kwijt, dat zit er nu weer op.

Jim is een daagje op visite geweest met z'n papa, lekker knul is het. Lijkt precies op z'n vader
toen die klein was, misschien die oortjes niet, moet nog eens in de oude foto's duiken. Grappig
wel dat Charlotte precies op haar moeder lijkt toen die baby was. Grote blauwe ogen,  niet
zoveel slapen, de hele dag door een flesje, een liedje, een lachje en een dutje.

Sjaak roostert elke avond boterhammen voor de konijnen, er wonen hier in de buurt een
stel brutale eksters, die ook graag brood lusten. Gaat Sjaak elke avond een kwartiertje bij
het vee zitten als vogelverschrikker.

De konijnen zien er soms niet uit, grote dotten haar aan het lijf.

Regelmatig worden ze even door de baas geplukt.

Ik had in juli 3 kipjes gekocht, na een paar weken gingen ze aan de leg, elke dag hebben
we 3 eieren. Sjaak overdrijft graag, probeerde z'n moeder wijs te maken dat ze per dag
ieder 2 eieren leggen. Maar oma maak je niets wijs, ze was zelf een dochter van een
kippenboer.

Het nachthok van de kippen was eerst van de konijnen, het is net groot genoeg voor 3
kippen. Halverwege is een plank waar ze op zitten, er is een trapje er naar toe. Ook  nog
een stok waar ze nooit op zitten en een legkist met hooi..

Charlotte vindt het leuk om met de voetjes het muziekorgel te bedienen.

Zondagmorgen gingen collega's van de kwekerij met een gehuurde bus naar de F.loriade in
Venlo. Sjaak en ik gingen niet mee, 10 jaar geleden hadden wij een stand met bromelia's op de
F.loriade in de H.aarlemmermeer. Elke zondagmorgen gingen we erheen, van april tot oktober
om de planten te verzorgen en evt. te vervangen. Dus zijn we nog steeds een beetje F.loriademoe.

Ik fietste snel even naar de bus om een foto te maken, maar zag achter het huis dat het hek openstond.
Wannes was weg, ik knipte snel een foto af en zocht Sjaak op. Die liep met Buddy, en ik hoopte dat
Wannes er ook bij liep. Nee dus, ik had 's morgens met het hondje gelopen, bij de achterdeur eruit,
en bij de voordeur erin, en had niet gecheckt of het hek dicht was.We hebben wel een uur gezocht,
dacht als ik thuis kom, ga ik de dierenambulance bellen. Belden ze mij toen ik in de auto zat, ik kon
hem in Alphen ophalen.Wat waren we gelukkig!  

Vrijdag

Normaal werk ik op vrijdagmiddag in de W..eggeefwinkel, in juli is de winkel 3 weken
dicht geweest, sindsdien heb ik me niet meer ingeroosterd. Dat kwam door onze vakantie
in Zweden, verleden week  de loge, en vandaag had ik een afspraak met m'n therapeut.
Wat ik bij haar doe? We drinken een kop thee en kletsen over van alles. Dan ga ik op de
behandelbank, zij werkt met een computerprogramma.Met een stift die aangesloten is op de
computer tikt ze beurtelings op de nagels van m'n vingers en m'n tenen. Op het scherm verschijnen
er grafieken, waarbij zij kan zien waar de energie is. Je kunt onder- of overenergie hebben.


Sinds de laatste keer ben ik een stuk vooruit gegaan.Zei net gisteren tegen Sjaak dat ik me lekker
voel hoe ik nu eet. Nooit varkensvlees, geen tarwe, mais of soya, bijna geen melkprodukten, behalve
dan karnemelk bij de muesli en  geitenkaas,  altijd spelt zuurdesem brood, ik vermijd suiker, wijn drink
ik als ik echt trek heb. En als ze een gebakje voor me neer zettten, zeg ik soms nee, maar ook weleens ja,
als ik een gebakje eet, breekt het me later weleens op. Reageer op dit moment niet goed op fruit, mag
wel biologisch, zonde laat ik de vogels m'n bessen opeten, terwijl ik ze zelf had moeten eten.

Las deze week in een tijdschrift over lipoedeem, ook al probeer je te vermageren, op sommige
plaatsen hoopt het vet zich op. Bovenbenen kunnen zo dik worden, dat je amper kunt lopen.
Met een soortgelijk dieet als ik heb, kun je veel leed voorkomen. Maar de farmaceutische industrie
is zo vreselijk machtig, pilletje hier, pilletje daar, is het gek dat de gezondheidszorg zo duur wordt.
Ik ken iemand die haast nooit naar de dokter gaat, zegt ze. Als ik ze spreek is ze wel pas geweest,
als ze een week hoest, als ze pukkeltjes heeft, als het been au doet, enzovoort. Ze krijgt altijd pilletjes
of een kuurtje. Wij hadden vroeger een huisarts die het niet accepteerde als je voor elk wissewasje
kwam. Tegenwoordig zou zo'n dokter een beroepsverbod krijgen.

Gemalen abrikozenpitten bevatten vitamine B17, dat kan helpen tegen kanker. Maar de regels worden
zo streng, als de producent  erop dat het vitamine B17 bevat, riskeert hij een proces. Het is niet bewezen
dat die vitamine erin zit, er is geen onderzoek naar gedaan. Als je weet dat de meeste onderzoeken door de
fabrikanten wordt betaald, dan weet je ook hoe betrouwbaar die  onderzoeken zijn, niet dus. Ik hoorde
pas van een kind met een z'g. krentenbaard. Mocht alleen komen naar het kinderdagverblijf als het kind
een anti-bioticakuurtje kreeg.Het heeft geen kuurtje gekregen, 2 weken later was het genezen zonder
medicijnen. Maar achterlijk dat ze ouders proberen te verplichten om het kind aan de medicijnen te zetten.


Maar goed, ik had het over de vrijdag, vanmorgen ben ik met Ryan naar De Bilt gereden om
kleinzoon/neefje Jim op te zoeken. Hij gaat 2 dagen in de week naar het kinderdagverblijf, op vrijdag
is hij thuis bij z'n papa, mama was ook thuis zij heeft boven een werkkamer, maar is ook vaak onderweg
om potentiele klanten te bezoeken. Ryan vond het autoritje wel leuk, ik had de nieuwe cd met kinder-
liedjes opgezet. Als ik mee ging zingen werd hij erg boos, neee, tuus, niete zingen nee he. Dan stopte
ik weer met zingen, ik mocht ook niet met m'n  hoofd wiegen.Ryan vindt Jim erg leuk en andersom ook,
Jim keek constant naar z'n grote neef. We hebben een wandeling gemaakt in het park, Rob met Jim in de
wandelwagen en ik had Ryan aan de hand. Jim is een heel leuk mannetje, als hij je aan kijkt, lijkt het
net of hij alles al weet. Hij kan ook denkrimpels in z'n voorhoofd trekken.

Om half 12 gingen we huiswaarts, op de grote weg viel het me op dat ik mee mocht zingen met de
liedjes, zat die kleine man lekker te pitten. Thuis een boterham voor hem gemaakt en Sjaak zorgde
verder voor hem, bracht hem naar de kwekerij waar hij verder kon slapen. Ik moest om half 2 in
Leiden zijn voor m'n afspraak, tegen 3 uur was ik klaar, heb nog een uurtje geholpen in de weggeef.
Heb me voor a.s. woensdagavond en vrijdagmiddag weer ingeroosterd, begin oktober gaan we
woensdagmiddag open, dan wordt dat m'n vaste dag. Als de vakanties voor iedereen voorbij zijn, is
er genoeg personeel voor de vrijdagmiddag. Enerzijds vind ik het jammer dat ik met de vrijdag stop,
we hebben een heel fijne groep, maar het is een uitdaging om van de woensdagmiddag ook een
succes te maken.


Ik had net m'n blog gepubliceerd, zag nog een foutje, probeerde in het verander programma te komen,
lukte haast niet, m'n hele scherm is vergeven van de reclame. Is elk jaar hetzelfde gesodemieter als
de vakantiekinderen geweest zijn is m'n hele computer ontregeld. Ga dat ding touwens weer naar 't
zolder brengen, heb ik weer een leeg muurtje voor een kast. De tv van Sjaak is ook ontregeld,
vanavond kon hij alleen dvd's kijken. Wij zijn zo onhandig dat we altijd hulptroepen nodig hebben.

De Z.eeuwse kust

Via de officiele organisatie hebben  we tweemaal met de vakantie een jongen in huis gehad.
Dit keer vonden we het een beetje veel, eerst 2,5 week de franse meiden en dan die jongen.
Daarom vroegen we hem nu voor een week, dat houdt dan in dat je hem zelf uit Z.eeland moet
ophalen en weer terugbrengen. In januari hadden we dat ook gedaan.

Woensdag 8 augustus heb ik hem opgehaald, ik heb in de schuur een mooie mountainbike staan,
die kan hij gebruiken. Woensdagavond zijn we naar de W..eggeefwinkel gegaan, hij heeft geholpen
met sjouwen. Op die avond is de winkel niet open, mensen kunnen wel goederen aanleveren. Zelf
scoorde hij nog een tent en een wegwerpcamera. Donderdag zijn we wezen winkelen in Amsterdam,
hij had zakgeld bij zich, daar heeft hij een karaokeset van gekocht. Ik had de auto van m'n dochter
geleend, die is niet zo hoog, zodat we hem in een parkeergarage konden stallen. Via de Damstraat
liepen we naar de Kalverstraat, daar is genoeg te zien en te koop. Ben nog even op het Spui geweest
voor een paar mooie tijdschriften

Vrijdagmorgen zijn we gedrieen naar het zwembad in T.er Aar geweest, de kleine man had het ook erg
naar het zin. Zaterdagmorgen heeft de loge 5 dozen met potjes opgeruimd, dat vond hij leuk werk.
's Middags vierde Thea haar verjaardag in A.vifauna, we hebben de roofvogelshow gezien en hebben in
het park gepicknickt met de hele familie, oma incluis.Zondag weer naar het zwembad, ik heb voor hem betaald en ben zelf weer naar huis gegaan. Om 5 uur weer opgehaald, hij had 2,5 uur  gezwommen en 2,5 uur in het gras gelegen, zei hij.

Maandagmorgen wilde ik achter in de sedumkas gaan werken met de 2 jongens, maar dat lukte niet
zoals ik bedacht had. M'n loge had amper geslapen, ik had hem de hele nacht horen rommelen.
Hij had ook niet zoveel zin om te helpen. Ik had Charlotte ook meegenomen, de kas in. Toen zij begon
te huilen ben ik met haar en Ryan naar voren gelopen, toen waren we uitgewerkt. Heb het thuis nog
even geprobeerd, de jongens in de zandbak en ik aan het werk in de achtertuin. Na een kwartier
kwamen ze alweer aangestapt, het regende een paar druppels, dus ik was weer klaar. Had gehoopt dat
de grote jongen met Ryan  zou spelen, maar ik neem het hem niet kwalijk, ik denk dat hij zelf nooit
heeft leren spelen.

Dinsdag zijn we naar het A.rcheon geweest, net zoals verleden jaar met een collega en haar zoontje.
We hadden via de krant vrijkaartjes, maar moesten evenzogoed nog 5 euro per persoon  voor de
jongens betalen. Over dat park heb ik verleden jaar al een blog geschreven, ga ik niet weer doen. Het
is dankzij heel veel vrijwilligers een leuker park dan het openluchtmuseum. Ik heb het verhaal gehoord
van een jager, een boerin en een smid, alsof ze zelf in de prehistorie of de middeleeuwen leven. Ryan en
ik gingen om half 1 weer naar huis, hij moest nog een dutje doen. Om vier uur zijn we samen naar het
bloemschikken van de speelweek gegaan. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. Ik had een oud
schaartje voor hem meegenomen, voor het eerst dat hij mocht knippen met een schaar. Ging heel goed,
hij had een voorkeur voor rozen, die waren er volop en alstroemeria's en veel soorten groen. We hebben
samen 3 bloemstukjes voor z'n mama gemaakt, waar hij reuze trots op was. De loge heb ik om half 8
opgehaald bij m'n collega, ik had z'n fiets 's morgens in de auto meegenomen, zodat hij met hun kon
mee fietsen. Ze wonen ook in A.lphen aan den Rijn en hij mocht gezellig pannenkoeken meeeten.

Woensdagmorgen stapten Sjaak, de loge en ik om half 8 in de auto om hem terug te brengen naar
Middelburg. We hadden voor een nacht een hotelkamer geboekt in de stad. Nadat we hem bij z'n
groep hadden afgeleverd, zijn we in de stad gaan koffie drinken. Daarna richting het dorp V.rouwen-
polder, waar een groot grasveld op ons lag te wachten om de auto te parkeren. Fietsen uitgeladen,
en daarna een schitterende fietstocht langs de zee, dat gevoel is niet te beschrijven. Op m'n eigen fiets,
op een dijk langs de zee, zon, wind en water, dan ben ik blij dat ik in dit land woon.

Voor de grote brug zijn we omgekeerd, richting Veere, daar zijn we vaker geweest.

Dit was in een soort kookwinkeltje annex speelgoedwinkel, ik kocht geen rookoventje.




Geen oestermesje.

Ook geen kreeftenhaak.

Wel een sjabloon, die gaan we gebruiken om verf te spatten.

Wel een mondorgeltje, een blokfluit, rinkelbelletjes en een cd met kinderliedjes, die had ik
toch al? Hier staan nieuwere liedjes op, en sommige kent hij al van school of internet.

Veel terrasjes, niet verkeerd, Sjaak een biertje en ik kon lekker struinen.

Ik hoef niet altijd iets te kopen, kijken is ook leuk.

 Probeer ideetjes op te doen, nee ik ga m'n huis niet roze verven, maar ga wel dingetjes
veranderen, boeken weg doen bijvoorbeeld. Dat valt niet mee, sommigen heb ik al 45 jaar.
Niemand wil ze nog hebben, zelfs bij de winkel worden ze bij het oud papier gegooid
In de kwekerij heb ik nog een oude kast staan, als ik de deuren eruit haal en de kast wit of
blauw verf heb ik weer iets leuks in huis. Probleem is dat ik geen lege muren heb, overal
staan kasten of tafels. We zien ut wel, komt tijd, komt raad.

We hadden een hotel in het centrum, niet groot in aantal kamers, gemoedelijke sfeer, schone
kamers. Het voordeel van een hotel in de stad is dat je buiten meteen vertier hebt.
Oorspronkelijk wilden we naar een wellness hotel in de duinen, dat was volgeboekt Ik was blij dat
we dit hotel hadden, auto voor de deur, kon niet mooier. We zijn 's avonds wezen eten bij jazzcafe
Desafinado, vlakbij de Lange Jan.Sjaak een biefstuk en ik een vegetarische schotel, zo lekker, asperges
met kerrie en spinazie, heerlijk gegeten en het toetje was ook super. Donderdagmorgen even over de
markt gelopen, kon het niet laten om een paar kleurrijke lapjes te kopen en een rode legging.
Sjaak vond bij Cee en Aa voor 5 euro een zwart hoedje dat net zo goed paste als dat oude lor dat
hij al 10 jaar heeft

Toen nog even met de auto naar Zoutelande, fietsen ging even niet, heb in Denemarken m'n knie
geforceerd. Zoutelande is ook prachtig, Sjaak vroeg zich af of er in die grote kerk op zondag wordt
gebulderd. Nou als hij wil weten of het een zware kerk is moet hij even googelen, alles kun je
tegenwoordig opzoeken.

Er moest ook weer gegeten worden, sprokkelvrouw een visje, sprokkelman een sate.
Hier hadden ze ook van die handige puntzakken met frites, koelt niet zo snel af als op een bord.
Sjaak was helemaal weg van dat dorpje, dus volgend jaar wellicht, maar hij wil ook nog een keer
naar Oostenrijk in de zomer. Oke, daar heb ik ook nog sporen liggen. In 1966, was ik 17 jaar, zijn
we met een bus van Maarse en Kroon naar Schwarzenberg geweest, naar het huisje van tante Frieda en
oom weet ik veel. Ik was met een aantal vriendinnen, en de reis ging uit van de organisatie "Werkende
Jeugd".Wij sliepen in het hooi, er was geen raam in dat hok, dus 's avonds waren de jongens altijd
aan het sodemieteren. Wassen deden we in de beek en bij een pomp, jongens voor, meisjes achter.
Het echtpaar dat de leiding had was wel aardig, maar een andere leider, die eigenlijk alleen maar mee-
ging om goedkoop op vakantie te gaan, was een vreselijke klojo. Je mocht niets van die vent, maar hij
werd evenzo goed ook hard aangepakt door sommige jongelui die een stuk ouder waren dan wij.


Om 1 uur stapten we in de auto richting huis. We kwamen op Goeree-Overflakkee langs Goedereede,
dat vonden we een stop waard. Jaren geleden hebben we met vrienden in die streek gefietst, ik wist
dat er een plein was met een wit restaurant. We hadden de auto geparkeerd, maar geen benul hoe we
moesten lopen, waren we bij dit bloemenwinkeltje, sloegen we rechtsaf, terwijl 50 meter verder het
bewuste plein was. We hebben dus een flink stuk van het dorp gezien, is echt mooi. Sjaak zit later alles
altijd nog een keer te bekijken op Google Earth, en zei dat het dorp nog groter was dan wij hadden
gezien, met mooie oude straatjes. Nog een keer heen fietsen dus.

o 

Om half 5 kwamen we thuis, voor ons gevoel waren we een week weggeweest in plaats
van 2 dagen.