Nieuw bericht

Dinsdagavond belde m'n zus uit Groningen dat ze een nachtje kwam logeren.
Ze had nog een vrij reizen kaart die binnenkort zou verlopen.
Gezellig, dus meteen even naar de logeerkamer gegaan om de dekbed-
hoezen eraf te halen en in de wasmachine te stoppen.

Een paar jaar geleden kreeg ik van Rob en Irma een paar goede matrassen.
Via internet kocht ik de ledikanten, een boerenzoon in Lunteren maakt ze van steigerhout.
Weet niet meer wat ze kosten, duur was het niet, soms wel een splintertje wegvijlen.
De dekbedhoezen kocht ik bij de a.ction, zagen er prachtig uit, na 1 keer wassen, waren
het floddertjes en de mooie kleur was weg

Nee dan m'n gordijnen, kocht ik in 1989 voor het raam van het vorige huis, hebben hier
ook nog jaren in de huiskamer gehangen, tot ik ze opeens te druk vond, nu hangen ze voor
het raam van de logeerkamer en zijn nog steeds mooi.

Dit kastje heb ik jaren geleden in Beesd gekocht, toen was het nog wit, heb het geverfd
met kalkverf, maar paste 9 jaar geleden niet meer in de keuken, toen die werd verbouwd.
Nu is het de opbergplaats voor een paar honderd suske en wiske's, altijd leuk als er loge's zijn.

Dit is een mandala gemaakt van theezakjes, een vriendin van m'n zus heeft veel van die
schilderijen  gemaakt.

Dit is een geweven wandkleed, gemaakt in Oost-Europa, ik denk dat ik het al 25 jaar heb.
In ons vorige huis hing het zo prachtig op een muur van schoon metselwerk.Het heeft ook een tijd
in de kwekerij gehangen bij m'n workshops. En nu dus op de logeerkamer.

Dit zijn de gordijnen van de overloop, ze zijn van designers guild, lekker fleurig.

 
 En hier de gordijnen van de rommelkamer, simpele van ongebleekt katoen, ik had ze gemaakt
voor de kantine van de kwekerij, omdat mensen last hadden van de zon. Toen de kantine kantoor
werd heb ik ze teruggevorderd.  Er staan 3 kasten met knutselboeken, zo nu en dan ga ik
lekker in die boeken snuffelen, maar iets maken zit er niet meer in.
Die rust heb ik niet meer, vroeger toen ik de hobbyclub had, was ik er altijd mee bezig.

Maar goed, m'n zus kwam met de trein uit Groningen, heb ze om 6 uur opgehaald. "s Avonds zijn
we nog even naar de W.eggeefwinkel geweest, vond ze leuk om te zien. Toen we thuiskwamen
zijn we babykleertjes gaan plakken. Onze klanten maken altijd zo'n bende in de dozen met babyspul.
Alle maten worden door elkaar gegooid, daarom neem ik de kleding mee naar huis. Van 3 stuks
wordt een bundeltje gemaakt, met breed plakband dichtgetapet en met een sticker de maat erop.

Ik had het een beetje laten versloffen, het was erg veel om te doen. De andere morgen, 1 maart
gingen we op visite bij een jarige schoonzus, en daarna zou zus op de trein stappen.Maar ze ging
toch weer mee terug om de babykleding zooi af te maken. Om 5 uur heb ik ze weer naar de trein
gebracht. Kwart voor 10 was ze weer thuis, je moet er wel iets voor over hebben om je familie
te bezoeken..

Zaterdagmorgen begon de verkoop van Pinkpop, ik wilde een kaartje voor de laatste
dag, dan treedt B.ruce S.pringsteen op. 3 jaar geleden had ik ook kaartjes, maar die heb
ik aan m'n zoon gegeven. Maar nu gaan we echt. Om half 10 was ik bij de platenzaak in
Leiden, er stonden al wat mensen te wachten, toevallig allemaal voor B.ruce. Ze stelden
voor aan de verkoopster om ze steeds per 6 te bestellen, dan had je de meeste kans dat
het lukte, zodoende hadden we allemaal onze kaartjes.

Zondag 4 maart was de verjaardag van Ryan, hij kon het goed vertellen dat hij nu 2 jaar is.
Die datum was Pauline ook uitgerekend van zusje, die hield zich gelukkig rustig, zodat het
een leuke verjaardag was voor de kleine man. Rob en Irma waren er ook met baby Jim.
Wat een prachtig ventje is het, en hij was al behoorlijk gegroeid.Ik kreeg nog een mooi boek
van ze, heb het al uitgelezen, ging wel ten koste van m'n nachtrust.

Maandagmiddag zijn we naar Gent geweest met een auto vol planten voor de beurs die Olga
zou bevrouwen. Olga en Joep waren vrijdag al voor een weekend naar Parijs vertrokken, ze
hadden mijn VW bus geleend voor spullen om de beurs aan te kleden. Maar planten kun je
geen 4 dagen in een auto laten, dus zodoende mochten wij even de grens over. Er reed ook een
stagiaire mee, dus ik kon op de achterbank fijn m'n boek lezen. Op de terugweg zijn we nog
even bij de kennel langs geweest om hondje Wannes te bekijken, zo'n mooi hondje, en pittig.
Ik had een kleed meegenomen, waar hij even op mocht zitten, begon meteen aan het kleed te trekken.

Vandaag was het prachtig weer, Pauline kwam langs met Ryan, hij vindt het prachtig bij de konijnen.
Het is erg veilig op het konijnenlandje, Ryan kan niet weglopen.
En daar zaten ze samen, te wachten tot zusje komt.

Vervolg Avifauna

Dinsdagmorgen zijn we weer even naar het vogelpark geweest, Ryan had nu z'n 

moeder meegenomen.

Van april tot oktober is er elke dag een vogelshow bij Avifauna.Er staat ergens een
grote tribune met volk en die mensen kunnen dan de roofvogels en uilen zien aanvliegen.
Olga en Joep kijken met verlangen uit naar 1 april.

De woordenschat van Ryan is nog niet zo groot, het favoriete woord is "die" in combinatie
met z'n  wijsvinger, hij begrijpt wel veel woorden, dat dan weer wel.
Zei ik gisteren aasgier,hij zei het vlekkeloos na, en ook uil, papagaai en parkiet, maar dat
laatste woord werd thuis papakiet.

Dit is voor mij de klassieke papagaai, maar het schijnt zo te wezen dat een witte
papagaai het beste praat.

Een blauwe is ook heel mooi,  het zijn er 2 die zitten te kroelen met elkaar.

En ook nog de groene.

Valkparkietjes.

En toen kwamen we de pauw tegen.

Daar ging hij weer.

Veel van die vogels heten neushoornvogel, weet niet of deze ook zo heet.

Deze kraanvogel heeft z'n eigen Mac Drive.

Mooie uil, er is ook een spierwitte, alle uilen zijn steeds met 2 in een hok.

Hier de neushoornvogel.

In de Martinus hal, oftewel een glazen kas, kun je tussen de vogels lopen, als je mazzel
hebt krijg je een fluts op je hoofd, Pauline zag het verleden jaar bij iemand gebeuren, heeft
ze nog een billendoekje aangeboden om het schoon te maken.

Even uitrusten.

Zoek het vogeltje.

Maandag was het erg koud, zag ik maar 1 pinguin zwemmen, nu waren er meer.

En de anderen staan een beetje naar elkaar te gakken.

Ryan staat hier zo te genieten.

Nog even kijken bij de uilen, en daarna nog de speeltuin in.

Speelparadijs

Verleden week ben ik met Pauline en Ryan naar het speelparadijs in Leiderdorp geweest.
Daar word je niet echt blij van, rennende en gillende kinderen, en als je alle attracties met
elkaar vergelijkt is het veel van hetzelfde.

Ik lees tegenwoordig haast geen blogs meer, kost me teveel tijd, maar die ik steeds wel
volg is "huisonderwijs met 5 hoogbegaafde kinderen" daar lees ik dus ook hoe belangrijk
 het is om met  kinderen de natuur in te gaan. Er zijn ook interessante links, pas las ik van
een onderzoek met schoolgaande kinderen en kinderen die huisonderwijs volgen, blijkt
dat de "huiskinderen"vaak veel socialer zijn. Kinderen in een groep leren al vroeg wat
de pikorde is en passen zich daarop aan

Ik heb nog steeds een jaarabonnement van Avifauna, maandagmorgen erheen.
Vond stukjes  van de plataanbast, die werden weer netjes teruggelegd.

Deze aasgieren waren door de italiaanse douane onderschept, logeren hier. Omdat men
niet weet waar ze oorspronkelijk vandaan komen, kunnen ze niet teruggezet worden
in de natuur.

Foto lukte niet erg goed, dan maar van de poster

De condor.

De eendenvijver, de witte eend is erg ijdel, steeds maar weer die haren wassen.

Markt op maandag

Maandagochtend ging ik met vriendin naar de markt in Amsterdam.
Om 12 uur pakken ze alweer in, wat betekent dat je er bijtijds moet zijn.
We begonnen bij de Westermarkt en eindigden op de Noordermarkt.
We hadden het erg naar de zin, maar het was koud!!! Zondag had bij ons
de hele dag de zon geschenen en aangezien ik m'n boek uit wilde lezen, was
ik de hele dag binnengebleven, zoiets geeft je een vals voorjaarsgevoel.
Had gelukkig wel een colsjaal om die ik zo nu en dan over het koude hoofd heentrok.

Voordat we vertrokken kreeg ik van vriendin een mooi boek als verjaarscadeau.

We waren niet van plan om iets te kopen op de markt, maar deze trui voor 5 euro
kon ik toch niet laten liggen, heerlijk warm, gaat met een paar mottenballen de kast
in voor de volgende winter.
Bij de Noordermarkt zijn we een cafeetje ingedoken voor een kop koffie en een
heerlijk stuk worteltaart. En om warm te worden, dat lukte best want het duurde wel
een kwartier voordat de koffie kwam, het was in ieder geval lekker vers. Een leuk
tentje trouwens, beetje alternatief, zie worteltaart en maple leaf op tafel.

Net weer buiten zag ik een leuke dekschaal, was eigenlijk van plan om geen reut meer
te kopen, planken staan al vol. Vond die bloem zo leuk, is eigenlijk wat te grof naast m'n
andere schalen, kostte geen drol, toen ik naar de prijs vroeg, deed hij er al de helft af.

Met een beetje inschikken en opstapelen kon de schaal er tussen.

Kreeg er ook nog een paar borden bij, die zullen geen lang leven beschoren zijn.
Eindigen vast op het konijnen land.

Het was wel triest voor m'n vriendin, ze zou een bekende van haar in een bejaarden-
huis opzoeken, een vrouw van 94 jaar. Dus na de markt reden we naar Nieuw-West,
auto geparkeerd, even naar een bloemenkraam, die bloemen waren schandalig duur,
niet gekocht, ik trakteer ze dan liever in het restaurant op iets lekkers, zei vriendin.
In het tehuis gevraagd waar we mevrouw konden vinden. Bleek dat ze vrijdag j.l.
was overleden. Beetje slordig van de receptie, vriendin had zondag nog geinformeerd
waarom  mevrouw de telefoon niet opnam, werd er gezegd dat ze vast in het restaurant
gedeelte zat.Vriendin was wel aangeslagen, zo van was ik maar eerder gegaan.
Ja, als je alles van tevoren weet is het leven zo gemakkelijk, maar ook weer saai.

Puppies

Anderhalf jaar geleden hadden we nog 3 honden, nu slechts 1. We waren van plan om het
voorlopig zo te laten. Verleden week was ik in een babyzaak om het boxkleed voor Jim op
te halen, liep daar een jong hondje, zo moooi, geen herder maar een zwarte amerikaanse
cockerspaniet, net zo een als ons eerste hondje, die we 10 jaar gehad hebben. Ik was meteen
verliefd op het prachtige beest.

Met de overgebleven herder gaat het niet zo geweldig, hij mist z'n moeder en imiteert haar
gedrag, bedelen om eten en niet graag buiten zijn, maar liever in het klompenhok liggen.
Denken dat het toch beter voor hem is als er een hondje bijkomt, hebben op de site van de
duitse herdershond gekeken, daar staan de jonge nestjes op. Tot onze verrassing ook Haus
Jennifer, daar woonde de vader van Buddy. Zag op de site dat de oude Bud een half jaar geleden
uit het leven is vertrokken. Meteen gebeld, er waren 3 nestjes, zou leuk zijn als Buddy een familie-
lid als maatje zou krijgen, helaas alleen nog 1 teefje beschikbaar, wij willen een reutje.

Zaterdagnacht heb ik een mailtje gestuurd naar een kennel in de buurt, geen bericht terug.
Zondag gebeld naar een kennel in de Hoekse Waard, mochten 's avonds meteen komen kijken.

Zien is kopen, de bovenste foto is Wannes, geboren 27 januari, de andere foto is van
het broertje. Wannes kwam als eerste naar ons toe en dat moet je respecteren. In het
weekend van 17 maart halen we hem op, maar voor die tijd ga ik nog een keer knuffelen.
Spannend is het hoe Buddy zal reageren op de nieuwe huisgenoot.

Eerlijk zullen we alles delen.

Verleden week was ik in het kader van NL Doet in Leiden. 17 maart is het nationale
vrijwilligersdag, de gemeente had een bijeenkomst georganiseerd om mensen met elkaar
in contact te laten komen. Namens de Weggeefwinkel was ik vrager en kreeg ik een geel
bordje om m'n nek, de mensen die zich aanboden als vrijwilliger hadden een rood bordje.
Rood was in de minderheid, dus zo gauw er een rooie binnen kwam werd die besprongen.
Het gebeurde zelfs dat ik al de praat had met iemand, dat er een ander tussen ons in ging staan
met een folder en een praatje, die zaten echt te springen om extra hulp.

Toch wel een paar leuke gesprekken gehad, sprak iemand die zei dat hij later nog even met
me wilde spreken, maar later had hij al een leuke klus zei hij. Hij was toch geen type die bij
ons clubje paste, misschien komt hij nog wel eens raad geven, mag altijd. Hij mocht voor een
project voor kinderen iets gaan sponsoren. Ik vertelde dat ik vroeger voor de speelweek in ons
dorp ook de sponsoring had opgestart, dat het tegenwoordig heel goed loopt ( ik heb er al jaren
geen bemoeienis meer mee) en dat alle bedrijven altijd mee doen voor de verenigingen.
Wij geven altijd planten voor voetbal, toneel, ijsclub, bingo enz. en geld voor de speelweek,
oranjevereniging, sinterklaasintocht en de bejaarden.Ik denk dat zoiets in een dorp altijd meer leeft
dan in een grote stad, daar zijn wel meer bedrijven, van de weggeef hebben we heel veel brieven
rondgestuurd maar geen reaktie.

Kregen pas een aanvraag van de zangvereniging, zij willen een concert geven in de dorpskerk.
Vorige keer dat ze geld vroegen heb ik me stil gehouden, maar nu stuurden ze iemand op me af.
Heb wel iets toegezegd, omdat ik hem goed ken, maar zal hem vragen om geen bedelbrieven
meer naar ons toe te sturen. Het gaat niet om het geld maar om het principe. Als zingen je hobby is
betaal het dan zelf, het zijn volwassen mensen, moeten wij voor de broodmaaltijd betalen omdat
er een gastkoor komt.

Ik vind dat mensen meer met elkaar moeten delen, maar het hoeft niet lukraak, en misbruik zul je
altijd houden. In de winkel zijn ook al handelaren gesignaleerd, dat is niet goed, maar als wij , het
winkelpersoneel niet weten wie het zijn, kunnen we er niets van zeggen.

Zei ik dat ik met een boosheid zit omdat de mensen in Nederland steeds armer worden, maar niet
die van boven modaal, die boosheid zit meer onderhuids bij mij, ik praat er weleens over met
Sjaak, maar verder hoor je me niet, zit gewoon een potje te janken als ik het opschrijf. Kreeg
vandaag een mailtje van Paulien  met een verwijzing naar een interview met Bruce Springsteen,
die is ook boos, die heeft een nieuwe CD gemaakt met die boosheid.

 Een collega van ons nam afscheid, ging werken bij gehandicapten, scheelt niet zoveel
met ons werk, ha ha. Er was voor haar een afscheidsfeestje bij de H..eksenketel in
Rotterdam. Met z'n allen in een gehuurde bus er naar toe, zelfs de scholieren waren er
allemaal bij. Een diner met entertainment, de eigenaar was net zo iemand als W.im S..onneveld.
Behoorlijk sarcastisch, maar wel grappig, er was o.a een zangeres met een dijk van een stem.
Een geslaagde avond.

Januari was ook de maand dat de 65-plusser afscheid nam, dinsdag 31 januari was de laatste
werkdag. Ik had een afspraak gemaakt bij de Ch.inese muur in Alphen a/d Rijn.
Iedereen was in het geheim uitgenodigd behalve hij. Om 3 uur stelde ik hem voor om 's avonds
met z'n vijven bij de chinees te gaan eten  als afsluiting van  een 52 jarig dienstverband. Dat vond
hij leuk, tegen z'n vrouw zei hij dat ze niet hoefde te koken, (zij wist trouwens van het complot).

Om 6 uur haalde Sjaak eerst z'n moeder op en daarna het echtpaar, ik zou zogenaamd later komen
omdat ik nog eten uit moest delen.Dus wij, het voltallige personeel en een paar scholieren, waren
al in het restaurant om hem met ratels en toeters te verwelkomen. Als je dat gezicht had gezien van
die man, zo verbaasd om al die gekke mensen, die hij niet meteen herkende. Maar het werd een heel
gezellige avond, zo midden in de week.Ik probeerde uit het hoofd nog een woordje te doen, maar
het werd al snel door hem overgenomen toen ik opsomde welke gewassoorten door de jaren heen
door z'n handen waren gegaan. Z'n cadeau had hij al gehad, hij kreeg nog bloemen van de P.V. en
een waardebon van ons als afsluiting.






Dit is Ryan in de sneeuw met die gekke kaboutermuts op die ik voor hem
gekocht heb, maar hij staat hem zo schattig. Verder is het een heel stoere  jongen.

Konijnen vonden de sneeuw ook niet verkeerd.

Zwart op wit.

Truus met het scheve oor.

Voor verjaardagen van zussen en schoonzussen trekken we altijd lootjes, per jaar hoef
je slechts 1 cadeautje van € 20,-- te kopen. Mannen krijgen niets, wel vanaf 60 elke 5 jaar iets,
dan lapt elk gezin 3 euro, krijg je iets van € 30,--. M'n zus had mijn naam getrokken, ik vind
een waardebon niet leuk, kun je net zo goed geld geven, een cadeau vind ik daar moet je moeite
voor doen. Een boek vond ik wel leuk, maar ik heb alle boeken al van John Irving, Donna Tart,
Douglas Kennedy, Renate Dorrestein, Fay Weldon, Nicci French, Jenny Glanfield, Joanne Harris
en Stieg Larssen. Keek in m'n boekenkast en zag het prachtige boek "Een vrouw van formaat"van
Penny Vincenzi, heb ik wel een paar maal gelezen. Verder heb ik niets van haar.Kreeg van zus een
mooie dikke pil, heb het bijna uit.

Van Sjaak kreeg ik een mooie bon van Dr. Fish,ben ik erg blij mee, hoop dat hij ook
mee wil. Toen ik 60 jaar werd, kreeg ik 60 rode rozen van Sjaak, maar elk jaar hoeft
dat niet, als je op Valentijnsdag jarig bent, betaal je altijd de hoofdprijs voor rozen.
Maar als kweker verdienen wij ook aan die dag, dus mij zal je niet horen.

Olga en Joep gaven een mooie doos voor de sier, type hoedendoos, mooie kleuren.
Verder kreeg ik nog narcissen,blauwe druifjes, tulpen, orchidee en een geurtje van
familie en vriendinnen en van Ryan natuurlijk een zelfgemaakt werkje.

Van Paulien en Michael kreeg ik een thriller, prachtig boek, heb het gisteravond helemaal
uitgelezen, was weer ouderwets zei Sjaak, Sprokkelvrouw met een boek op de bank.
Het laatste jaar heb ik haast geen boek gelezen.

Boosheid

Heb de laatste maanden niet zoveel geschreven, ik wil steeds positief zijn, als je wat
ouder bent word je ook niet zo gauw boos, Sjaak denkt er anders over, als ik m'n stem
een beetje verhef als hij iets niet meteen snapt, denkt hij dat ik kwaad ben, das niet zo,
ik ben haast niet meer boos te krijgen.

Behalve als je ziet wat er nu in Nederland gebeurt, ze zeggen weleens dat de sterkste
schouders de zwaarste lasten moeten dragen, dat gebeurt ook, maar het zijn de mensen
met een uitkering die blijkbaar de sterkste schouders hebben.Ik heb nu ruim 30 pakketten
opgestuurd door het hele land, en de reakties die je terug krijgt, zijn echt schrijnend.En dat
zijn dan nog de mensen die via internet durven te vragen "Help ons".

Via de weggeef kwam ik in december in contact met een semi dakloze, moeder met 3 dochters.
Ben met haar wezen leuren bij de ombudsman van het Leidsch Dagblad, heb naar Mee gemaild en naar
haar psychiater, ze wordt echt van het kastje(woningstichting, jeugdzorg) naar de muur (MEE)
gestuurd en weer terug. Waar ik zo kwaad om word is dat er wel 3 jonge kinderen mee gemoeid
zijn. 1 kind verging van de kiespijn, ik heb de tandarts betaald om die kies te trekken, want je
moet vooraf betalen.Wie verzint nu zo'n gekke regel, kinderen onder de 18 jaar hoeven niet voor
de tandarts te betalen. Ik snap ook wel dat de moeder in gebreke is gebleven, door geen vaste
tandarts te hebben, zodat die kinderen met gaatjes in het gebit lopen. Maar zij loopt toch niet
voor niets bij een spychiater, zoals ze dat zelf noemt. Heel veel dure organisaties bemoeien zich
er mee en niemand doet een flikker.