Verleden week was ik in het kader van NL Doet in Leiden. 17 maart is het nationale
vrijwilligersdag, de gemeente had een bijeenkomst georganiseerd om mensen met elkaar
in contact te laten komen. Namens de Weggeefwinkel was ik vrager en kreeg ik een geel
bordje om m'n nek, de mensen die zich aanboden als vrijwilliger hadden een rood bordje.
Rood was in de minderheid, dus zo gauw er een rooie binnen kwam werd die besprongen.
Het gebeurde zelfs dat ik al de praat had met iemand, dat er een ander tussen ons in ging staan
met een folder en een praatje, die zaten echt te springen om extra hulp.
Toch wel een paar leuke gesprekken gehad, sprak iemand die zei dat hij later nog even met
me wilde spreken, maar later had hij al een leuke klus zei hij. Hij was toch geen type die bij
ons clubje paste, misschien komt hij nog wel eens raad geven, mag altijd. Hij mocht voor een
project voor kinderen iets gaan sponsoren. Ik vertelde dat ik vroeger voor de speelweek in ons
dorp ook de sponsoring had opgestart, dat het tegenwoordig heel goed loopt ( ik heb er al jaren
geen bemoeienis meer mee) en dat alle bedrijven altijd mee doen voor de verenigingen.
Wij geven altijd planten voor voetbal, toneel, ijsclub, bingo enz. en geld voor de speelweek,
oranjevereniging, sinterklaasintocht en de bejaarden.Ik denk dat zoiets in een dorp altijd meer leeft
dan in een grote stad, daar zijn wel meer bedrijven, van de weggeef hebben we heel veel brieven
rondgestuurd maar geen reaktie.
Kregen pas een aanvraag van de zangvereniging, zij willen een concert geven in de dorpskerk.
Vorige keer dat ze geld vroegen heb ik me stil gehouden, maar nu stuurden ze iemand op me af.
Heb wel iets toegezegd, omdat ik hem goed ken, maar zal hem vragen om geen bedelbrieven
meer naar ons toe te sturen. Het gaat niet om het geld maar om het principe. Als zingen je hobby is
betaal het dan zelf, het zijn volwassen mensen, moeten wij voor de broodmaaltijd betalen omdat
er een gastkoor komt.
Ik vind dat mensen meer met elkaar moeten delen, maar het hoeft niet lukraak, en misbruik zul je
altijd houden. In de winkel zijn ook al handelaren gesignaleerd, dat is niet goed, maar als wij , het
winkelpersoneel niet weten wie het zijn, kunnen we er niets van zeggen.
Zei ik dat ik met een boosheid zit omdat de mensen in Nederland steeds armer worden, maar niet
die van boven modaal, die boosheid zit meer onderhuids bij mij, ik praat er weleens over met
Sjaak, maar verder hoor je me niet, zit gewoon een potje te janken als ik het opschrijf. Kreeg
vandaag een mailtje van Paulien met een verwijzing naar een interview met Bruce Springsteen,
die is ook boos, die heeft een nieuwe CD gemaakt met die boosheid.
Een collega van ons nam afscheid, ging werken bij gehandicapten, scheelt niet zoveel
met ons werk, ha ha. Er was voor haar een afscheidsfeestje bij de H..eksenketel in
Rotterdam. Met z'n allen in een gehuurde bus er naar toe, zelfs de scholieren waren er
allemaal bij. Een diner met entertainment, de eigenaar was net zo iemand als W.im S..onneveld.
Behoorlijk sarcastisch, maar wel grappig, er was o.a een zangeres met een dijk van een stem.
Een geslaagde avond.
Januari was ook de maand dat de 65-plusser afscheid nam, dinsdag 31 januari was de laatste
werkdag. Ik had een afspraak gemaakt bij de Ch.inese muur in Alphen a/d Rijn.
Iedereen was in het geheim uitgenodigd behalve hij. Om 3 uur stelde ik hem voor om 's avonds
met z'n vijven bij de chinees te gaan eten als afsluiting van een 52 jarig dienstverband. Dat vond
hij leuk, tegen z'n vrouw zei hij dat ze niet hoefde te koken, (zij wist trouwens van het complot).
Om 6 uur haalde Sjaak eerst z'n moeder op en daarna het echtpaar, ik zou zogenaamd later komen
omdat ik nog eten uit moest delen.Dus wij, het voltallige personeel en een paar scholieren, waren
al in het restaurant om hem met ratels en toeters te verwelkomen. Als je dat gezicht had gezien van
die man, zo verbaasd om al die gekke mensen, die hij niet meteen herkende. Maar het werd een heel
gezellige avond, zo midden in de week.Ik probeerde uit het hoofd nog een woordje te doen, maar
het werd al snel door hem overgenomen toen ik opsomde welke gewassoorten door de jaren heen
door z'n handen waren gegaan. Z'n cadeau had hij al gehad, hij kreeg nog bloemen van de P.V. en
een waardebon van ons als afsluiting.
Dit is Ryan in de sneeuw met die gekke kaboutermuts op die ik voor hem
gekocht heb, maar hij staat hem zo schattig. Verder is het een heel stoere jongen.
Konijnen vonden de sneeuw ook niet verkeerd.
Zwart op wit.
Truus met het scheve oor.
Voor verjaardagen van zussen en schoonzussen trekken we altijd lootjes, per jaar hoef
je slechts 1 cadeautje van € 20,-- te kopen. Mannen krijgen niets, wel vanaf 60 elke 5 jaar iets,
dan lapt elk gezin 3 euro, krijg je iets van € 30,--. M'n zus had mijn naam getrokken, ik vind
een waardebon niet leuk, kun je net zo goed geld geven, een cadeau vind ik daar moet je moeite
voor doen. Een boek vond ik wel leuk, maar ik heb alle boeken al van John Irving, Donna Tart,
Douglas Kennedy, Renate Dorrestein, Fay Weldon, Nicci French, Jenny Glanfield, Joanne Harris
en Stieg Larssen. Keek in m'n boekenkast en zag het prachtige boek "Een vrouw van formaat"van
Penny Vincenzi, heb ik wel een paar maal gelezen. Verder heb ik niets van haar.Kreeg van zus een
mooie dikke pil, heb het bijna uit.
Van Sjaak kreeg ik een mooie bon van Dr. Fish,ben ik erg blij mee, hoop dat hij ook
mee wil. Toen ik 60 jaar werd, kreeg ik 60 rode rozen van Sjaak, maar elk jaar hoeft
dat niet, als je op Valentijnsdag jarig bent, betaal je altijd de hoofdprijs voor rozen.
Maar als kweker verdienen wij ook aan die dag, dus mij zal je niet horen.
Olga en Joep gaven een mooie doos voor de sier, type hoedendoos, mooie kleuren.
Verder kreeg ik nog narcissen,blauwe druifjes, tulpen, orchidee en een geurtje van
familie en vriendinnen en van Ryan natuurlijk een zelfgemaakt werkje.
Van Paulien en Michael kreeg ik een thriller, prachtig boek, heb het gisteravond helemaal
uitgelezen, was weer ouderwets zei Sjaak, Sprokkelvrouw met een boek op de bank.
Het laatste jaar heb ik haast geen boek gelezen.