Avifauna

Vanmorgen kwam Ryan om 7 uur, om 8 uur ging

hij een uurtje slapen, en om 10 uur heb ik

hem naar opa en oma in Leiden gebracht.

Paulien begint altijd om 7 uur op de kwekerij, en

vanavond had m'n schoonzoon een verrassing voor

haar, omdat ze 1,5 jaar getrouwd zijn.

Ja, ze heeft een romantische man, toen hij haar ten

huwelijk vroeg, heeft hij er ook een feestdag 

van gemaakt.

Op weg naar Leiden heb ik de franse kinderen bij

Avifauna gestald.

Voor ongeveer € 40,-- per persoon hebben we een

jaar abonnement, inclusief de botsauto's. 

En daarbij nog gratis kaartjes voor Ouwehands dierenpark,

Julianatoren, Gaiapark, Beekse Bergen enZodiaczoos.

Dus wij staan gesteld.

Om 1 uur ben ik ook naar het park gegaan, even gecheckt waar

ze waren, en toen met een boek op het terras.

Het begin van het boek "Blauwe ogen" van  Joanne Harris

was erg taai, volgens mij heb ik ook wel zitten slapen.

Ben wel een paar keer bij de botsauto's wezen kijken.

Was heel leuk, er kwam een hele grote vent met z'n 

zoon in een rolstoel van het park, die jongen was een

jaar of 20 en had van die spastische handen.

Vader sleurt zoon uit die stoel en sleept hem naar een

botsauto, gaat er zelf naast zitten.

Die jongen (was ook nog geschminckt) had dikke

pret bij elke botsing.

Opeens deed hij de gordel af en rende naar een lege auto,

en deed een paar rondjes.

Z'n moeder liep de vloer op, was het er niet

mee eens, z'n vader reed hem klem en toen 

moest hij weer terug  naar z'n vader.

Wat mij verwonderde dat die jongen opeens kon lopen.

Toen  de bel weer ging voor het wisselen, werd hij

weer in de rolstoel gehesen.

En al lachend en grappen maken gingen ze weer verder.

Om half 5 ben ik de kinderen weer gaan opzoeken,
en zijn we naar huis gereden.
Ze wilden graag spinazie eten, en bij gebrek aan vers
werd het diepvries.
Ik heb ook maar weer een pan met ballen
gedraaid, kunnen we er weer even tegen.

Un bordel

Dion had wijnglazen voor z'n moeder, ik was van plan om

ze in noppenfolie te rollen, anders overleven ze 

de reis niet.

Ik heb op zolder heel veel rollen cadeaupapier, nog uit

m'n hobbyclub verleden.

Hij is zo eigengereid en zonder te vragen gebruikt hij mooie
stukken papier, doet me een beetje pijn, maar ik vind ook dat ik

niet moet zeuren, als de club er nog zou wezen, ging

het papier ook op aan knutselen.
Maar ja, ik moet alles weer uitpakken, want zonder
folie breekt alles tijdens de terugreis.
En het is een  bende op de vloer, uit zichzelf
zal hij niets opruimen.

Ik heb van cadeaupapier ook eens een oude stoel beplakt,

die rol zal ik morgen weghalen, 

 kan ik gebruiken om de stoel te repareren.

De stoel is erg leuk, op de zitting is een scheur.

Had niet mogen gebeuren, er was heel veel 

vernis op gestreken. Maar ja na 14 jaar.

De overloop die ik zo netjes opgeruimd had, in

Frankrijk noemen ze zoiets " un bordel".

Er stond een ijzeren magazijnstelling naast het bed

met allerhande spullen.

Was omgevallen, hoe kan dat nou, staat er al 5 jaar.

Te zwaar beladen en in combinatie met een

frans jongetje word dat een catastrofe.

Was helemaal krom gedraaid, heb het leeggehaald,

gaatjes geboord in de muur, pluggen en schroeven en
het rek staat muurvast.

Daarna 120 Suske en Wiske erop gezet, 30 videobanden,

meest Disney, spellen, puzzelwoordenboeken(worden die

nog gebruikt?)L.P.'s en lesboekjes (waarom?)
en kinderboeken

Heb ook videobanden, lesboeken en L.P.'s weggedaan.

De L.P.'s van Bruce Springsteen bewaar ik(waarvoor ik

heb toch alle CD's en DVD's?)

Heb zo'n 30 jaar geleden een cursus gedaan met kleuter-

dansjes, dieplaten  laat ik op CD zetten en een plaat

van Cornelis Ouwerkerk, die was vroeger troubadoer

bij Arjan van Dijk, hij heeft voor ons opgetreden

toen we 25 jaar getrouwd waren.

's Middags nog even met de kinderen naar Alphen, was

zomermarkt, was niet zoveel aan.

Even bij Avifauna aan om te vragen voor een

abonnement,  daarna was het nog haasten  met eten

 koken omdat ik om 6 uur in Leiden moest zijn.

Gauw de ballen gedraaid, wortels en peultjes schoongemaakt

en de piepers moest ik eerst even uit de grond halen,
voor ze de pan in gingen

Voordeel was alleen even wassen, koken met schil.

Vroeger mocht dat nooit van m'n vader, waarom weet

ik niet, ze moesten altijd een paar dagen liggen.

Ik vond dat zo erg, moest elke avond een emmertje

aardappels schrappen, en lagen ze een paar dagen
boven de grond, dan ging dat heel moeilijk.

Ik zat altijd op de vloer met m'n rug tegen het kabinet.

Omdat ik zo zat te trutten, deed ik er de hele avond

over, was ik 8 of 9 jaar, ik weet het niet.

Dankzij de snelkookpan was het eten vlug klaar.

De kinderen aten niet zo snel, over 5 minuten gaan we,

zei ik, toen ik klaar was en snel iets anders aan trok.

Kwam ik terug, lagen de borden weer vol met een

gehaktbal en heel veel jus.

Had ik de pan maar van tafel moeten halen.

Ik had wel het deksel erop gedaan, omdat ze zo aan het 

giechelen waren werd er nogal gespetterd.

Vond het wel zonde van de jus, die weggegooid werd.

Dion wilde ook een halve bal wegdoen, maar dan

heeft hij aan mij een kwaaie, mangé zei ik en hij at.

Voortaan maar kleine ballen draaien en net zoveel op

tafel zetten als ze mogen.

Het is me vroeger ook eens gebeurd, in 1988

hadden we 2 zusjes, toen aten we nog gehakt halfom, en ik

wist niet of ze varkensvlees mochten.

Had ik voor hun schapenvlees gekocht.

Hengelden zij die ballenpan leeg en Sjaak en ik

zaten aan het schaap.
Franse kinderen zijn blijkbaar gek op gehaktballen.

  

Winkels

Sjaak wilde met de kinderen naar Hoek van Holland.

We waren onderweg toen het vreselijk begon te 

regenen.

Zijn we afgezwaaid naar het winkelcentrum

Alexandrium in Rotterdam.

We hadden niet echt iets nodig.

Sjaak heeft aanleg voor hielspoor in de voet.

Hij heeft zooltjes van de podoloog en koopt Ecco

schoenen waar zich in de hak een rondje bevindt

die de schokken dempt.

Hij dook meteen een Nelson winkel in en scoorde een

paar schoenen voor de halve prijs.

En voor Suzy een paar zwarte enkellaarsjes 

met glittersteentjes.

Suzy krijgt van ons altijd wel iets nieuws, toen ze

voor de eerste keer kwam had ze het ook hard nodig.

Ze draagt nog steeds het roze vest, dat ik 2 jaar

geleden in de kringloop heb gekocht.

Verleden jaar op de Albert Cuyp een wit vest met

een groot lieveheersbeestje erop, had ze zondag

aan toen ze arriveerde, zag er nog als nieuw uit.

In 2009 was de oude weggeefwinkel nog open

hebben we  veel leuke dingen gescoord, ook

voor broertje en zusje thuis.

Kreeg ze van mij een oude koffer die nog van 

oom Kees was geweest.

Is ze zo slim om die koffer met daarin haar eigen

koffertje elk jaar terug te nemen.

Je ziet haar elk jaar schoner en beter in de kleren

terug komen, de thuissituatie zal gunstiger zijn.

Ik ga nog wel een keer apart met haar winkelen,

als zij iets krijgt, eist Dion ook iets.

Hij heeft gisteren een oranje vest  gehad voor een

tientje, daar wil ik het bij laten want hij ziet

er qua kleding niet arm uit.

De reden dat hij naar Nederland gestuurd word

heeft waarschijnlijk te maken met een werkende moeder

die niet wil dat haar kind de hele  vakantie op

straat speelt.

Ik kan me daar iets bij voorstellen, hij is erg 

gemakkelijk te beinvloeden.

Vanavond heb ik winkeldienst  in de WGW.

Maandag met de vergadering schrok ik van de

toestand hoe het zaterdag achtergelaten was.

Normaal ruimt Rita alles op, die is met vakantie.

Omdat iedereen kritiek heeft omdat zij als nieuweling

zo vaak komt, zei ik moet je eens kijken wat

er gebeurt als zij er niet is.

In het magazijn, waar de vergadering was stond alles

vol en niet uitgepakt, zoiets kun je ook opruimen als

de winkel draait,maar sommigen hebben dat benul niet.

Geloven in kaboutertjes.

1 collega had het zich aangetrokken en is behoorlijk gaan

 sorteren, woensdag is onze opruimavond en

met  7 mensen hebben we de boel

aan kant gekregen.

Ik had Dion meegenomen, hij heeft geholpen de

winterkleding naar  zolder te brengen.

Daarna scoorde hij een Nike short met Barcelona erop,

 een hemdje plus een telefoonset voor z'n mama.

Als ze vanavond weer meegaan zal ik zeggen

dat het zero artikelen worden.

Ik ben niet van plan over 2 weken met

 een verhuiswagen achter hun bus aan te rijden.

Dinsdag Duinrell

Half 12 gingen we op weg, 6 uur weer thuis.

Was best nog een langedag voor zo'n kleintje.

Omdat hij altijd om 6 uur uit bed komt, slaapt hij bij

's morgens  ruim 2 uur en 's middags nog 1 of 2 uur.

Deze morgen sliep hij toevallig maar 1 uurtje, toch heeft

hij zich de hele dag goed gehouden.

In Duinrell ging Olga met de franse kinderen langs de

atracties, en wij aten samen een boterhammetje.

Ryan was zo blij toen hij z'n bakje met brood zag.

Met 10 maanden at hij al 2 boterhammen, maar

tegenwoordig laat hij de korstjes liggen.

Nu geef ik hem eerst de korstjes en dan pas het

middenstuk, en alles gaat op.

We zijn naar de speeltuin van de kleintjes gegaan, daar

was i.p.v. tegels allemaal zand.

 Een super veilige schommel.

Een zes jarig, donker getint meisje wilde Ryan

in de schommel zetten.

En hielp hem ook op de klimtoren

Op de klimtoren omhoog en weer naar beneden,

door het zand tijgeren, in de draaiton, schommel, 

draaimolen, tanden door de lip.

Hij had de dag van z'n leven en zag eruit

als een beest.

Ik vind Duinrell in de zomervakantie erg relaxt, er

is een grote camping bij, veel mensen zijn er  wel een

paar weken, alles hoeft niet in 1 dag.

Verleden jaar had ik het idee om een tent te kopen

die je achter de bus kunt plakken, ik dacht dan om

fijn met die franse kinderen een week bij Duinrell

te bivakeren.

In september wilde ik die tent kopen, was niet voorradig,

later weer wel, dacht toen kijk wel in 't voorjaar.

Zo'n tent is  niet goedkoop en ik schrok eigenlijk van

die camping prijzen, maar het lastigste vond ik dat

je zoiets lang van tevoren moet bespreken.

Ik vind het al lastig als ik iets over het weekend moet

afspreken, leef van zondag tot zaterdag.

De kop is eraf

Suzy had 7 uur in de bus gezeten, Dion wat korter, die 

was later ingestapt.

Chez nous krgen ze een glas cola, en na een bezoekje

aan de konijnenheuvel, zochten ze de fietsen op.

Sjaak stelde voor om 6 uur naar Alphen te fietsen

 en een patatje te eten.

Suzy ging liever naar de chinois, aldus geschiedde.

Ze bestelden allebei bami speciaal, maar de kip bleef 

op de schaal, die kregen we in een doggybag mee.

Maandagmorgen eerst proviand inslaan,sinds kort loopt

Ryan los, maar hij loopt achter die kar alsof

 hij het al jaren doet.

Op maandag haal ik altijd fruit voor de medewerkers

op de kwekerij, in de loop van de week vul ik

het aan.

Bananen zijn altijd het meest in trek, ze zijn bijna

niet aan te slepen.

Ik neem altijd Kanzi appels, die zijn lekker fris.

Maar welk broodje nemen we nu,

wit of bruin?

Om 12 uur gingen we naar het zwembad.

Dacht er een middagje te blijven.

Eerst gezellig picknicken.

Daarna ging Dion zwemmen, had het erg

naar z'n zin, een volgende keer mag Suzy thuisblijven.

Zij had geen zin om te zwemmen, heeft al die tijd

met veel kleding aan op de handdoek gezeten.

Ben met Ryan naar het pierebadje gegaan, het was

 maar zo-zo, kreeg perongeluk/ expres dankzij

een jongen een emmer water over het hoofd.

Eerst even huilen , daarna vond hij het prachtig om

in het water rond te spetteren.

Hij wilde ook nog een kopje thee voor me maken,

maar het theezakje had hij verscheurd en het

lukte (gelukkig) niet om de heet water kan 

open te maken.

Omdat ik het sneu vond voor Suzy zijn we om

2 uur weer naar huis gegaan.

Zij ging achter de computer, hij ging fietsen en 

verveelde zich behoorlijk.

Morgen gaan we naar Duinrell, Suzy vroeg erom.

We zijn er vaker geweest, m'n jongste dochter

gaat ook mee, zij heeft morgen nog vakantie.

 's Avonds na het eten mochten ze mee 

naar de WGW, we hadden een vergadering.

Ik kan het Sjaak niet aandoen om op 2 kinderen

te passen, Rick en Marleen zijn het huis al ontvlucht.

Zij passen in Leiden op een huis van kennissen,

waar zich ook konijntjes bevinden die ze

verzorgen.

Voor Marleen wel prettig, ze heeft een baan

in Leiden in een winkel.

Ik had de kinderen gezegd dat ze maar 5 dingen mochten

 pakken in de weggeef.

Ze kozen drinkglazen uit voor de moeder in 

Frankrijk, daar was ik niet blij mee.

Hoe krijg je die dingen mee zonder breuk.

Tijdens het vergaderen zag ik dat ze maar in bleven

pakken, dat mocht blijkbaar van een collega.

Gezegd dat het zo genoeg was (ieder 10 glazen)

 Dion is toen naar buiten gegaan, achter de 

winkel is een internaat voor kinderen met gedrags-

stoornis, lekker met ze gebald.

Om kwart voor 10 waren we weer thuis.

Eerst Dion in bad, onderhand ging ik  achter de

computer, zodat Suzy geen kans had.

Zij kan uren op facebook vertoeven.

Daarna ging Suzy badderen, en om 11 uur 

gingen ze naar bed.

Franse kinderen gaan altijd laat, maar ik heb ze 

gezegd dat 10 uur  de norm gaat worden.

Even nog een berichtje naar m'n oudste zus in

Zuidhorn, kijk eens bij Google naar

Jo's tuintje, vind je vast leuk.

De franse bus

Daar was de bus met de kinderen uit Noord-Frankrijk,

precies om half 3 wat afgesproken was.

Het uitdelen duurde even, het was gelukkig mooi weer.

Ons kind kwam bijna als laatste, dat had een reden.

Het tweede meisje was niet meegekomen, er was

wel een jongetje over dat we mee mochten nemen.

Oh nee, riep Suzy maar dat is gewoon pubergedrag,

ze vindt het wel leuk.

Dion is 11 jaar, maar zelf zei hij 13, mag van mij.

Beetje stoer doen, op de I.D. kopie staat dat hij

van dec. 1999 is en Suzy is van nov 1997.

In de auto was zij al bezig te regelen dat hij 

volgend jaar ook terug mag komen.

Alleen als hij aardig is, zei ik .

Hij woont niet in Duinkerken maar in Wattrelos, dat

is vlak bij de belgische grens.

Ik vroeg of ze daar ook nederlands praten, ja hij

kan ook een mondje nederlands

Wij hebben 2 herdershonden die niet altijd
 gemakkelijk zijn.

 Als ik logé's heb moeten de kinderen aan de
 eettafel gaan zitten.

We laten de hondjes dan 1 voor 1 naar binnen
om ze te begroeten.

Want als ze zouden staan, worden ze omver gelopen
en niet allebei tegelijk naar binnen,
 ze kunnen soms jaloers naar elkaar uitvallen.

Was zo grappig, toevallig zat Suzy als tweede aan tafel, 

sprongen die honden over het jongetje heen om 

haar als eerste te begroeten.

Ze kenden haar nog van verleden jaar, die grote

lummels deden ook alles wat ze vroeg.

Ze zijn nu  het dorp in om een ijsje te kopen, en
even bij Paulien en Michael op visite.
Gelukkig heb ik op de overloop ook een bed
staan, daar mag Dion op slapen.
Het vouwbed dat ik een week gelden opgehaald heb,
geef ik aan Paulien, altijd wel gemakkelijk een extra bed.
Als ze het niet wilt hebben gaat het richting de WGW. 

Zenuwachtig

De hele week ben ik onrustig.

Het is niet dat ik het druk heb, doe niet zoveel.

Er zijn gewoon teveel aktiviteiten die

door m'n hoofd spelen

Maandag belde Rob, Irma had een echo laten

maken en alles was goed.

Ik kreeg de foto doorgestuurd.

Eind januari komt het kindje.
Dat is nog eens een fijn bericht.

.

Dinsdagavond zou m'n laatste franse les zijn, maar

door het slechte weer, wat achteraf wel meeviel

ben ik niet gegaan, had ook niet zoveel zin.

Woensdagavond opruimen bij de WGW, ik mocht

hier in 't dorp dozen vol rommelmarktspullen weghalen,

die bij een boer in de stal stonden.

Donderdagavond bij het koor een soort bonte avond.

Wij van het bestuur deden een liedje van het "Schaep",

We benne op de wereld om mekaar tehelpen nietwaar?

Ik had maar 4 regeltjes solo, maar was stik zenuwachtig.

Stel dat ik te laat inzet of i.p.v. "help de Spanjaard en

de Turk", zing "neem de Fransman en de Turk".

Maar het ging allemaal goed, ik had van Sjaak een

overhemd en van Rick een pet geleend.

Sjaak was ook meegekomen, was er nog nooit geweest,

vond het ook wel leuk.

Onze voormalige dirigente was er ook, haast alle

 koorleden zijn dol op haar. 

Is ook een heel leuk mens.

Zij deed  met 2 vrouwen een parodie op LUV.

Was allemaal erg gezellig.

Vrijdagmiddag in de WGW gewerkt, je kunt  merken

dat de vakanties alweer begonnen zijn.

Het was niet druk met klanten, wel met brengers.

Moeder is in november 1995 overleden op de 

verjaardag van m'n oudste zus.

Vanaf 1996 hebben we op de eerste zaterdag van

juli een familiedag.

Elk jaar wordt er een broer of zus aangewezen

die het mag organiseren.

In 2002 waren we allemaal  bij m'n broer 

in Canada, en in 2005 bij een nichtje in Engeland.

Nu was de reis naar Zevenhoven, lekker dichtbij.

M'n broer is loonwerker, hij had de schuur waar normaal

landbouwwerktuigen staan, leegeruimd en schoongemaakt.

Buiten nog een grote partytent, een groot springkussen

en een toiletwagen.

M'n schoonzus had 2 mensen ingehuurd met een

professionele bbq.

Zodoende was de kip goed doorgegaard en

niets aangebrand, het was goed georganiseerd.

Zelfs Sjaak, die helemaal niet van bbq houdt,

heeft lekker meegegeten.

Het was behoorlijk druk, schat ongeveer 100 familieleden

waaronder veel erg kleine kinderen.

Broers, zussen, schoonzusters en zwagers 

laten nooit verstek gaan.

Mijn zoons waren er niet, Rick houdt er niet van

en Rob en Irma  hadden een bruiloft.

Olga en Joep zijn op vakantie, dus  alleen

oudste dochter Paulien met Michael en  Ryan.

Van de neven en nichten heb je groepjes die er

altijd zijn, en sommigen nooit.

Ik ben de laatste tijd met de hele familie aan het

mailen om een fotoboek te maken.

Maar het valt nog niet mee om ze te krijgen,

Michael had een goede camera bij zich en heeft

een paar familie's op de foto gezet.

Een paar nichten vonden het teveel werk om

de kinderen bij elkaar te roepen, en

beloofden het deze week op te sturen.

Ik liep er vanavond over te denken dat iedereen

er erg hetzelfde uitziet, veelal een witte driekwarts broek

en daarboven een shirt of een hes.

Ik was een beetje op de hippie toer, een lange aubergine

kleurige rok met gekleurde bandjes, een kleurig

hemdje en een spijkerjasje.

Ik was iets heel anders van plan, maar ik had deze 

spullen 's morgens aangetrokken om boodschappen

te doen en had geen zin om  iets anders aan te doen.

Ook geen tijd want ik had het druk met het afdrukken

van de familiefoto's die ik op de valreep nog binnenkreeg.

Dan zie ik nichtjes tersluiks naar me kijken, zo van

wat heeft die tante nu weer aan.

Sla ik net een huis aan huis blad open met een

column van Henk Spaan (niet echt m'n favoriet)

Maar het stukje was me wel uit het hart gegrepen.

Waarom mensen van dezelfde leeftijd allemaal

dezelfde kleren dragen.

Ik wind me er niet over op, zoals hij doet, ben altijd 

meer verbaasd.

Als wij gaan fietsen komen we mensen tegen in

wat wij vutters kleren noemen.

Beige broek, overhemd gedekte kleuren, ruitje, streepje.

Spaan noemt: echtpaar rijdend op dezelfde fietsen en

gestoken in dezelfde windjacks. Waarom?

Waarom allebei datzelfde witte haar en 

die identieke brillen van Pearle?

Waar is de ambitie naar een zeker onderscheid?

Honderdduizenden vrouwen dragen een te korte broek,

lichtgekleurd, die halverwege de kuit op houdt.

Dat zijn niet mijn woorden hoor, ik citeer Henk.

Nu mag iedereen van mij  z'n eigen waarheid hebben.

Joyce Roodnat vindt ook dat oudere meisjes zich

wat fleuriger moeten kleden.

Zij heeft er een boek over geschreven, maar de 

kleding zoals ik soms draag kan volgens Joyce niet.

Van achter lyceum, van voren museum is volgens

haar zielig voor de mannen die denken dat 

er een jonge meid loopt.

Nu, de tante van m'n vriendin is 85 jaar, superslank en

kleedt zich  als een jong grietje en verft het haar.

Ik hoop dat ik later ook zo ben en als ik ooit m'n

haar niet meer verf, dan zal ik ziek zijn.