dinsdag 5 juli 2011

Dinsdag Duinrell



Half 12 gingen we op weg, 6 uur weer thuis.
Was best nog een langedag voor zo'n kleintje.
Omdat hij altijd om 6 uur uit bed komt, slaapt hij bij
's morgens  ruim 2 uur en 's middags nog 1 of 2 uur.
Deze morgen sliep hij toevallig maar 1 uurtje, toch heeft
hij zich de hele dag goed gehouden.

In Duinrell ging Olga met de franse kinderen langs de
atracties, en wij aten samen een boterhammetje.
Ryan was zo blij toen hij z'n bakje met brood zag.
Met 10 maanden at hij al 2 boterhammen, maar
tegenwoordig laat hij de korstjes liggen.
Nu geef ik hem eerst de korstjes en dan pas het
middenstuk, en alles gaat op.

We zijn naar de speeltuin van de kleintjes gegaan, daar
was i.p.v. tegels allemaal zand.


 Een super veilige schommel.
Een zes jarig, donker getint meisje wilde Ryan
in de schommel zetten.
En hielp hem ook op de klimtoren



Op de klimtoren omhoog en weer naar beneden,
door het zand tijgeren, in de draaiton, schommel, 
draaimolen, tanden door de lip.
Hij had de dag van z'n leven en zag eruit
als een beest.

Ik vind Duinrell in de zomervakantie erg relaxt, er
is een grote camping bij, veel mensen zijn er  wel een
paar weken, alles hoeft niet in 1 dag.
Verleden jaar had ik het idee om een tent te kopen
die je achter de bus kunt plakken, ik dacht dan om
fijn met die franse kinderen een week bij Duinrell
te bivakeren.
In september wilde ik die tent kopen, was niet voorradig,
later weer wel, dacht toen kijk wel in 't voorjaar.
Zo'n tent is  niet goedkoop en ik schrok eigenlijk van
die camping prijzen, maar het lastigste vond ik dat
je zoiets lang van tevoren moet bespreken.
Ik vind het al lastig als ik iets over het weekend moet
afspreken, leef van zondag tot zaterdag.



maandag 4 juli 2011

De kop is eraf


Suzy had 7 uur in de bus gezeten, Dion wat korter, die 
was later ingestapt.
Chez nous krgen ze een glas cola, en na een bezoekje
aan de konijnenheuvel, zochten ze de fietsen op.
Sjaak stelde voor om 6 uur naar Alphen te fietsen
 en een patatje te eten.
Suzy ging liever naar de chinois, aldus geschiedde.
Ze bestelden allebei bami speciaal, maar de kip bleef 
op de schaal, die kregen we in een doggybag mee.




Maandagmorgen eerst proviand inslaan,sinds kort loopt
Ryan los, maar hij loopt achter die kar alsof
 hij het al jaren doet.
Op maandag haal ik altijd fruit voor de medewerkers
op de kwekerij, in de loop van de week vul ik
het aan.
Bananen zijn altijd het meest in trek, ze zijn bijna
niet aan te slepen.
Ik neem altijd Kanzi appels, die zijn lekker fris.
Maar welk broodje nemen we nu,
wit of bruin?



Om 12 uur gingen we naar het zwembad.
Dacht er een middagje te blijven.
Eerst gezellig picknicken.
Daarna ging Dion zwemmen, had het erg
naar z'n zin, een volgende keer mag Suzy thuisblijven.
Zij had geen zin om te zwemmen, heeft al die tijd
met veel kleding aan op de handdoek gezeten.

Ben met Ryan naar het pierebadje gegaan, het was
 maar zo-zo, kreeg perongeluk/ expres dankzij
een jongen een emmer water over het hoofd.
Eerst even huilen , daarna vond hij het prachtig om
in het water rond te spetteren.
Hij wilde ook nog een kopje thee voor me maken,
maar het theezakje had hij verscheurd en het
lukte (gelukkig) niet om de heet water kan 
open te maken.



Omdat ik het sneu vond voor Suzy zijn we om
2 uur weer naar huis gegaan.
Zij ging achter de computer, hij ging fietsen en 
verveelde zich behoorlijk.
Morgen gaan we naar Duinrell, Suzy vroeg erom.
We zijn er vaker geweest, m'n jongste dochter
gaat ook mee, zij heeft morgen nog vakantie.

 's Avonds na het eten mochten ze mee 
naar de WGW, we hadden een vergadering.
Ik kan het Sjaak niet aandoen om op 2 kinderen
te passen, Rick en Marleen zijn het huis al ontvlucht.
Zij passen in Leiden op een huis van kennissen,
waar zich ook konijntjes bevinden die ze
verzorgen.
Voor Marleen wel prettig, ze heeft een baan
in Leiden in een winkel.

Ik had de kinderen gezegd dat ze maar 5 dingen mochten
 pakken in de weggeef.
Ze kozen drinkglazen uit voor de moeder in 
Frankrijk, daar was ik niet blij mee.
Hoe krijg je die dingen mee zonder breuk.
Tijdens het vergaderen zag ik dat ze maar in bleven
pakken, dat mocht blijkbaar van een collega.
Gezegd dat het zo genoeg was (ieder 10 glazen)
 Dion is toen naar buiten gegaan, achter de 
winkel is een internaat voor kinderen met gedrags-
stoornis, lekker met ze gebald.
Om kwart voor 10 waren we weer thuis.
Eerst Dion in bad, onderhand ging ik  achter de
computer, zodat Suzy geen kans had.
Zij kan uren op facebook vertoeven.
Daarna ging Suzy badderen, en om 11 uur 
gingen ze naar bed.
Franse kinderen gaan altijd laat, maar ik heb ze 
gezegd dat 10 uur  de norm gaat worden.

Even nog een berichtje naar m'n oudste zus in
Zuidhorn, kijk eens bij Google naar
Jo's tuintje, vind je vast leuk.




zondag 3 juli 2011

De franse bus


Daar was de bus met de kinderen uit Noord-Frankrijk,
precies om half 3 wat afgesproken was.
Het uitdelen duurde even, het was gelukkig mooi weer.
Ons kind kwam bijna als laatste, dat had een reden.
Het tweede meisje was niet meegekomen, er was
wel een jongetje over dat we mee mochten nemen.

Oh nee, riep Suzy maar dat is gewoon pubergedrag,
ze vindt het wel leuk.
Dion is 11 jaar, maar zelf zei hij 13, mag van mij.
Beetje stoer doen, op de I.D. kopie staat dat hij
van dec. 1999 is en Suzy is van nov 1997.
In de auto was zij al bezig te regelen dat hij 
volgend jaar ook terug mag komen.
Alleen als hij aardig is, zei ik .
Hij woont niet in Duinkerken maar in Wattrelos, dat
is vlak bij de belgische grens.
Ik vroeg of ze daar ook nederlands praten, ja hij
kan ook een mondje nederlands

Wij hebben 2 herdershonden die niet altijd
 gemakkelijk zijn.
 Als ik logĂ©'s heb moeten de kinderen aan de
 eettafel gaan zitten.
We laten de hondjes dan 1 voor 1 naar binnen
om ze te begroeten.
Want als ze zouden staan, worden ze omver gelopen
en niet allebei tegelijk naar binnen,
 ze kunnen soms jaloers naar elkaar uitvallen.

Was zo grappig, toevallig zat Suzy als tweede aan tafel, 
sprongen die honden over het jongetje heen om 
haar als eerste te begroeten.
Ze kenden haar nog van verleden jaar, die grote
lummels deden ook alles wat ze vroeg.

Ze zijn nu  het dorp in om een ijsje te kopen, en
even bij Paulien en Michael op visite.
Gelukkig heb ik op de overloop ook een bed
staan, daar mag Dion op slapen.
Het vouwbed dat ik een week gelden opgehaald heb,
geef ik aan Paulien, altijd wel gemakkelijk een extra bed.
Als ze het niet wilt hebben gaat het richting de WGW. 


zaterdag 2 juli 2011

Zenuwachtig

De hele week ben ik onrustig.
Het is niet dat ik het druk heb, doe niet zoveel.
Er zijn gewoon teveel aktiviteiten die
door m'n hoofd spelen

Maandag belde Rob, Irma had een echo laten
maken en alles was goed.
Ik kreeg de foto doorgestuurd.
Eind januari komt het kindje.
Dat is nog eens een fijn bericht.
.
Dinsdagavond zou m'n laatste franse les zijn, maar
door het slechte weer, wat achteraf wel meeviel
ben ik niet gegaan, had ook niet zoveel zin.

Woensdagavond opruimen bij de WGW, ik mocht
hier in 't dorp dozen vol rommelmarktspullen weghalen,
die bij een boer in de stal stonden.

Donderdagavond bij het koor een soort bonte avond.
Wij van het bestuur deden een liedje van het "Schaep",
We benne op de wereld om mekaar tehelpen nietwaar?
Ik had maar 4 regeltjes solo, maar was stik zenuwachtig.
Stel dat ik te laat inzet of i.p.v. "help de Spanjaard en
de Turk", zing "neem de Fransman en de Turk".
Maar het ging allemaal goed, ik had van Sjaak een
overhemd en van Rick een pet geleend.
Sjaak was ook meegekomen, was er nog nooit geweest,
vond het ook wel leuk.
Onze voormalige dirigente was er ook, haast alle
 koorleden zijn dol op haar. 
Is ook een heel leuk mens.
Zij deed  met 2 vrouwen een parodie op LUV.
Was allemaal erg gezellig.

Vrijdagmiddag in de WGW gewerkt, je kunt  merken
dat de vakanties alweer begonnen zijn.
Het was niet druk met klanten, wel met brengers.



Moeder is in november 1995 overleden op de 
verjaardag van m'n oudste zus.
Vanaf 1996 hebben we op de eerste zaterdag van
juli een familiedag.
Elk jaar wordt er een broer of zus aangewezen
die het mag organiseren.
In 2002 waren we allemaal  bij m'n broer 
in Canada, en in 2005 bij een nichtje in Engeland.

Nu was de reis naar Zevenhoven, lekker dichtbij.
M'n broer is loonwerker, hij had de schuur waar normaal
landbouwwerktuigen staan, leegeruimd en schoongemaakt.
Buiten nog een grote partytent, een groot springkussen
en een toiletwagen.
M'n schoonzus had 2 mensen ingehuurd met een
professionele bbq.
Zodoende was de kip goed doorgegaard en
niets aangebrand, het was goed georganiseerd.
Zelfs Sjaak, die helemaal niet van bbq houdt,
heeft lekker meegegeten.
Het was behoorlijk druk, schat ongeveer 100 familieleden
waaronder veel erg kleine kinderen.
Broers, zussen, schoonzusters en zwagers 
laten nooit verstek gaan.

Mijn zoons waren er niet, Rick houdt er niet van
en Rob en Irma  hadden een bruiloft.
Olga en Joep zijn op vakantie, dus  alleen
oudste dochter Paulien met Michael en  Ryan.
Van de neven en nichten heb je groepjes die er
altijd zijn, en sommigen nooit.

Ik ben de laatste tijd met de hele familie aan het
mailen om een fotoboek te maken.
Maar het valt nog niet mee om ze te krijgen,
Michael had een goede camera bij zich en heeft
een paar familie's op de foto gezet.
Een paar nichten vonden het teveel werk om
de kinderen bij elkaar te roepen, en
beloofden het deze week op te sturen.

Ik liep er vanavond over te denken dat iedereen
er erg hetzelfde uitziet, veelal een witte driekwarts broek
en daarboven een shirt of een hes.
Ik was een beetje op de hippie toer, een lange aubergine
kleurige rok met gekleurde bandjes, een kleurig
hemdje en een spijkerjasje.

Ik was iets heel anders van plan, maar ik had deze 
spullen 's morgens aangetrokken om boodschappen
te doen en had geen zin om  iets anders aan te doen.
Ook geen tijd want ik had het druk met het afdrukken
van de familiefoto's die ik op de valreep nog binnenkreeg.
Dan zie ik nichtjes tersluiks naar me kijken, zo van
wat heeft die tante nu weer aan.



Sla ik net een huis aan huis blad open met een
column van Henk Spaan (niet echt m'n favoriet)
Maar het stukje was me wel uit het hart gegrepen.
Waarom mensen van dezelfde leeftijd allemaal
dezelfde kleren dragen.
Ik wind me er niet over op, zoals hij doet, ben altijd 
meer verbaasd.
Als wij gaan fietsen komen we mensen tegen in
wat wij vutters kleren noemen.
Beige broek, overhemd gedekte kleuren, ruitje, streepje.
Spaan noemt: echtpaar rijdend op dezelfde fietsen en
gestoken in dezelfde windjacks. Waarom?
Waarom allebei datzelfde witte haar en 
die identieke brillen van Pearle?
Waar is de ambitie naar een zeker onderscheid?
Honderdduizenden vrouwen dragen een te korte broek,
lichtgekleurd, die halverwege de kuit op houdt.
Dat zijn niet mijn woorden hoor, ik citeer Henk.

Nu mag iedereen van mij  z'n eigen waarheid hebben.
Joyce Roodnat vindt ook dat oudere meisjes zich
wat fleuriger moeten kleden.
Zij heeft er een boek over geschreven, maar de 
kleding zoals ik soms draag kan volgens Joyce niet.
Van achter lyceum, van voren museum is volgens
haar zielig voor de mannen die denken dat 
er een jonge meid loopt.
Nu, de tante van m'n vriendin is 85 jaar, superslank en
kleedt zich  als een jong grietje en verft het haar.
Ik hoop dat ik later ook zo ben en als ik ooit m'n
haar niet meer verf, dan zal ik ziek zijn.




zondag 26 juni 2011

Bed

Vandaag een gratis bed opgehaald in
Oude Wetering voor m'n loge's.
Kwam 3 bruggen tegen, met een beetje
pech kun je 6 x wachten.
Dit keer maar 2 x, het was erg gezellig op
de weg, er was een rabo fiets tocht, een motortourtocht,
heel veel wielrenners, en toen ik bij deWeteringbrug 
stond te wachten, stonden er ook van die 
luxe wagentjes met 2 of 3 paarden ervoor te wachten.
De paardjes zagen er vreselijk mooi uit, het is 
jammer dat ik geen camera bij me had.

Volgende week zondag komen de franse meisjes.
Suzy, bijna 14 jaar is al 2 keer geweest, Ouarda is
bijna 13 jaar en is verleden jaar 1 nachtje geweest 
en zou nu ook 18 dagen komen.
Verleden week kreeg ik bericht dat Ouarda geen zin heeft
om naar Holland te komen, erg jammer.
Daarna een telefoontje dat haar een jaar jongere
zusje graag wil.
Dag later een mailtje dat de dames ruzie hebben, nu
het zusje wilt komen, eist Ouarda haar recht op.
Ik ben benieuwd wie er volgende week uit de
bus stapt, zus of zusje.
De bedden staan in ieder geval klaar.

Gisteren gezongen met het koor bij het smartlappen-
festival in Velserbroek.
Kwamen om kwart over 5 aan en konden nog het
optreden zien van De Meezingers uit Amsterdam.
Onze accordeonniste speelt elke woensdag in Cafe Verhoeff
op de Zeedijk, iedereen kan dan gratis meezingen.
Wij zijn een keer met z'n allen wezen kijken en zingen,
dat was onwijs leuk.

Om kwart voor 7 hebben wij ongeveer 10
liedjes gezongen in de feesttent.
Later op de avond was er een zangwedstrijd, wij hebben
het Weesje gezongen, een echte ouderwetse tranentrekker
en De Soldaat van Nick en Simon.
Het ging allemaal erg goed, weliswaar geen prijs.
De vissersvrouwen uit IJmuiden gingen met de eer strijken.
Gun het ze van harte, zelf geschreven liedjes, goed 
gezongen en een leuke show.

Voor de prijsuitreiking begon, was er een
professionele zanger die de zaal plat  kreeg met z'n liedjes.
Stonden al die oude jongens en meisjes lekker te
rock en rollen op Buena Sera Signorita.
Het is heerlijk om je zo uit te leven.




vrijdag 24 juni 2011

Weggeefwinkel 3

Naar aanleiding van een vraag van Cathy
wat een weggeefwinkel is.
Mensen kunnen net als bij een kringloop-
winkel overtollige spullen brengen.
Het verschil is echter dat het niet verkocht
wordt, maar weggegeven.
Er zijn wel regels.
Je mag 5 artikelen en/of 10 boeken meenemen.
Niet langer dan een half uur in de winkel.
Niet vaker dan 1 x per dag komen.
Onze leidraad is wat Gandhi ooit heeft gezegd:
"Er is genoeg voor iedereen, maar niet
voor ieders hebzucht".

In de vorige winkel, dat was een kraakpand
in de Koppenhinksteeg, kwam weleens een
echtpaar van een jaar of zestig.
Brachten heel mooie kleren mee, soms met
het prijskaartje eraan, echt waar b.v. een roze
 blazer van echt leder.
Even zo goed gingen ze zelf altijd even zoeken
in het rek, had die man toch z'n eigen broek
weer te pakken.

De vorige winkel was erg klein, alles wat binnen
kwam ging meteen in het rek.
Voordat de winkel open ging stond er een rij
mensen te wachten.
Dat gebeurt nu niet meer  we hebben een groot 
magazijn, en kunnen artikelen tijdelijk 
achterhouden.

We hebben een leuk team, ieder doet zo z'n
ding wat hij of zij leuk vindt.
Ik vind het een sport om de kleding netjes
gesorteerd op te hangen.
Ik ben dan echt 3 uur bezig om lege hangers
om te ruilen voor volle. 
Anderen staan liever bij de deur, mensen welkom
heten, en als ze weggaan tassen controle.
En natuurlijk goederen innemen.
Zijn er genoeg mensen, dan wordt er achter alvast
gesorteerd, en elke woensdagavond word je
geacht te komen om in te ruimen.

Van elke medewerker wordt ook verwacht dat hij
of zij 2 winkeldiensten van elk 3 uur
per maand draait
Ook 1 x per maand op woensdagavond vergaderen, 
we hebben allemaal stemrecht, de vergadering beslist.
Dat is onze anarchistische oorsprong.
Verder hebben we respect voor elkaar, ieder
werkt naar vermogen.

Het adres is Lammeschansweg 6
Openingstijden:
Donderdagavond 18.00 - 21.00 uur
Vrijdagmiddag  14.00 - 17.00 uur
Zaterdag 11.00 - 17.00 uur

Zaterdag werken we met 2 ploegen, na 3 uur
in de winkel ben je echt gaar.
De laatste tijd heb ik heel veel gedaan, bijna
de hele inrichting heb ik bij elkaar gesprokkeld
via gratisop/aftehalen.nl.
Het is belangrijk dat je met een nette winkel begint.
Maar het kan zomaar gebeuren dat ik
na de zomer wat afstand neem.
Ik bezie zoiets te bedrijfsmatig, dat kan spanning
opleveren, bij alles wat ik doe moet ik het
wel leuk blijven vinden.

Gisteren had ik iets over buurman's gek.
Ik haal elke dag overtollig voedsel op bij
de Spar winkel en deel het uit aan mensen waarvan
ik weet dat ze het hard nodig hebben.
Maar bij sommige mensen loopt het een
beetje uit de hand.
Ga ik van huis, bel ik Mary. ja ze is thuis.
Mag je toch verwachten dat ze de tas en jas
vast klaarzet.
Een kilometer voor haar huis bel ik of ze naar
beneden komt.
Ben ik bij de flat, geen Mary, na een minuut wachten
zie ik ze op de gang van de derde verdieping
aan komen rennen.

Andere mevrouw, noem ze Anna (ik gebruik trouwens
nooit echte namen) belde ik ook vantevoren.
Op een dag geen gehoor, mobile was kapot.
Aangezien ik ook bij haar buurvrouw breng vond
ik dat geen probleem.
Nu is de deurbel al een maand kapot, sta ik tegen
het raam te bonzen, (gordijn is altijd dicht.)
Radio staat hard, hondje blaft, deur gaat open,
vraag waarom ze de bel niet maakt.
Weet je wel wat dat kost, zo'n nieuwe bel?
Breng je elke week voor zo'n € 20 eten en soms
ook kleding voor dochter, krijg je zo'n antwoord.
Ik word nooit boos, uiteindelijk zijn die mensen die
ik nu beschrijf in de geldproblemen gekomen
omdat ze zo'n karakter hebben.
Ik heb ook heel veel leuke klanten die buiten
hun schuld  problemen hebben.
Deze 2 dames ga ik wel inruilen, het is niet
goed als je mensen teveel pampert.
Het is ook wel goed als ik weer nieuwe
klanten aanneem.
Dat kan ik zomaar doen omdat ik eigen baas
ben, mensen hoeven bij mij ook nooit
hun papieren laten zien.

donderdag 23 juni 2011

Al te goed is buurman's gek.

Dit was een uitdrukking van m'n moeder,
ik moest er vandaag opeens aan denken.
Er was bij ons ook wel eens (voor de grap)
een discussie waarom je moest betalen 
voor een busrit.
Die bus rijdt toch al!!