Tsunami

Het is vreselijk wat er overal in de wereld gebeurt,
 burgeroorlogen in Afrika, aardbeving in Nieuw-Zeeland
en vandaag die verschrikkelijke tsunami in Japan.
Gelukkig ben ik niet meer van de kerk, anders zou ik
geloven dat dit het einde der tijden is.
Het is een vreemde gewaarwording, dat je tegelijkertijd
met een miljoen anderen onderweg strandt en niet meer naar huis
kunt gaan omdat het openbaar vervoer niet meer rijdt.
De wereldbevolking blijft maar stijgen, dankzij betere voeding
en hygiene, hoewel er ook miljoenen zijn die honger hebben.
Ik vraag me weleens af hoe het in die landen was voordat ze "ontdekt"
werden, was er ook honger, of groeide alles binnen handbereik?
Gandhi zei,"Er is genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht".
Ik kan me voorstellen, vroeger in Azie, dat je alles van de bomen  kon
plukken, maar dat iemand zegt dat de bomen van hem zijn.
Mensen mogen alleen plukken als ze voor hem werken, zodoende zijn
kapitaal vergroten, krijgt hij meer macht, zodat ze nog harder moeten
werken voor minder geld.
Dat gebeurt nu ook in die landen, mensen op de Filipijnen staan bij een
lopende band, mogen tijdens het werk geen seconde opkijken.
Doen ze dat wel, raken ze het baantje kwijt, kunnen ze terug naar
de prostitutie of de vuilnisbelten.
Want wij in het westen, willen steeds meer spullen voor steeds minder,
want we zijn toch niet gek zeker.
Kijk bij Ikea of de Action, het kan gewoon niet voor die prijs..
En mensen die daar kopen, noemen zich rustig consuminderaars.
Ik erger me niet, maar verbaas me wel eens.

Rokjes

Het schiet wel lekker op met m'n rokjes voor Albanie,
ik heb er inmiddels 76.

Die mensen daar zijn straatarm, en je kunt wel zeggen,
 als je maar spullen blijft sturen,

blijft dat land arm, komen ze niet in beweging.

Dat is gemakkelijk gezegd als jezelf in een rijk land woont.

Mensen in Nederland met een modaal loon, behoren tot 

de 3% rijkste mensen van de wereld.

Omdat ik op dit moment alleen oppaswerk heb,
ben ik leuke rokjes gaan naaien

In het begin maakte ik het me moeilijk met ritssluitingen,
die bij mij altijd weer verschuiven,
daarna rimpelrokjes, vreselijk werk dat gerimpel.

Maar na de veertigste rok zag ik het licht,
ik heb een lockmachine gekocht.

Ik heb nu 1 model wat ik groter of kleiner kan maken,

al naar gelang hoe groot het lapje is.

2 rond lopende banen (halve of kwart cirkelrok,

verder nog een band op heupwijdte van 15 of 20 centimeter breed.

zoom erin, elstiek door de band en klaar.

Het meeste werk is nog de motiefjes bij elkaar zoeken.

Gelukkig dat we 2 tafels hebben, de ene ligt  vol met lapjes,

zodat er altijd een tafel vrij is om te eten.

Ik had/ heb op zolder nog zoveel lappen liggen,
 ik denk dat ik nog wel honderd rokjes kan maken.

Ik heb jarenlang geholpen bij een kinderclub,
en zette regelmatig advertenties 

in het witte weekblad of mensen lapjes overhadden.

De club bestaat niet meer, zodoende heb ik de lapjes geerfd.

Maar ik kan het toch niet laten,
om zo nu en dan wat nieuw spul erbij te kopen.

13 maart is er een stoffenspektakel bij Hoofddorp,
dan ga ik helemaal los.

Verleden jaar april kocht ik in Parijs 3 meter leuke stof,
 waarvan ik dacht,nu heb ik iets aparts.

2 weken later bij de stoffenmarkt lag dezelfde stof,
 € 2, per meter goedkoper.

Margreet's workshop

Samen met vriendin Ellie heb ik 3 wekenlang een workshop gevolgd bij Margreet .
3 kleine schilderijtjes heb ik gemaakt en Ellie   een groot schilderij.
Omdat het van Ellie nog niet af was kregen we vanmorgen een bonus les.
Aangezien we nog nooit geschilderd hadden,
hebben we een paar trucjes toegepast.
Eerst kleur bepalen, mengen met wit,
hele doek beschilderen, ook de zijkanten.
Dan als de verf nog nat is, een stuk huishoudfolie nemen en verfrommelen.
De folie op de verf drukken.
Verf drogen met fohn.
Daarna stukken servet uitzoeken, een reep scheuren,
alleen de bovenste laag gebruiken.
Een gedeelte van het doek met behanglijm insmeren.
Servet erop leggen, evt. een ander stuk gedeeltelijk eroverheen.
Hier en daar een stukje sjabloneren met sjabloon of stukje kant.
Hier en daar een stukje tekst plakken.
Kan uit krant of copie van moeders handschrift.
Kan ook een plaatje of copie van foto
Evt. met Amsterdam gel of een andere dikke substantie,
tikje nonchalant een beetje langs de foto smeren.
Drogen en daarna  witte verf mengen,
met een klein piezeltje van de basiskleur.
Met veel water, zodat verf doorzichtig lijkt,
Hier en daar wat smeren, b.v over de tekst.
Of over een stukje van de foto.
Kan ook ergens verticaal met Decorfin liner
een mooie handtekening zetten.
Na een paar dagen,als alles goed droog is
aflakken met acryllak

Weggeefwinkel

Een jaar lang heb ik gewerkt in de weggeefwinkel in Leiden.
2 x in de maand ging ik een middag of ochtend helpen.
Het was heel simpel: spullen aanpakken, uitpakken en neerzetten, lege kledinghangers ophalen, vullen en weer ophangen.
De winkel netjes houden en een praatje met de mensen houden, het was ook een sociaal ontmoetingspunt.
De regels voor klanten waren: niet meer als 5 artikelen of 10 boeken meenemen, grote apparaten slechts 1 .
Niet langer dan een half uur in de winkel en niet vaker dan 1 x op een dag komen.
Met dat laatste werd op zaterdag weleens de hand gelicht omdat we een ochtend en een middagploeg hadden.
Helaas, de gemeente heeft het een jaar geleden ontruimd, zonde want het gebouw staat nu ook doelloos leeg.
Misschien krijgen we een nieuw pand, maar met het opknappen van het Vrouwenkerkplein kan wel een paar jaar mee gemoeid zijn.
Eigenlijk zoeken we een tijdelijke locatie tot zolang, want het is niet goed dat we nu uit beeld zijn
We hadden/hebben een leuke groep medewerkers, en zien elkaar nog regelmatig met vergadering of barbeque.
Vanavond hadden we weer een vergadering, de bedoeling is dat we met elkaar een stichting gaan oprichten, zodat we sponsors kunnen aanschrijven.
Het zou mooi zijn als we in afwachting van onze definitieve stek weer een weggeefwinkel kunnen beginnen.
Er wordt zoveel mooi spul weggegooid, wat anderen kunnen gebruiken.

Konijntjes

Sjaak heeft verleden week het hok uitgemest, en de konijntjes geteld, het zijn  10 levende en er lag achterin 1 dode, die had moeders opzij gelegd.We hebben al 1 liefhebber voor de bruine.
Je kunt het je haast niet voorstellen, begin januari ging de voedster naar de ram en nu eten de kleintjes  al witlof.
Sjaak denkt erover om buiten een extra ren te maken voor de kleintjes, maar als hij ze kan verkopen, vindt hij dat ook best. Het plan was eigenlijk om een wit konijn te laten dekken. De witte konijnen zijn druk in de weer om een hol te graven in de konijnenheuvel. De ene graaft het zand uit het hol, en de ander haalt het zand er achter vandaan. Sjaak vind het net brandweermensen die in aanjaag verband werken, het is ze nooit geleerd en toch kunnen ze feilloos een hol graven. Ik heb het boek van waterschapsheuvel ooit gelezen en daarin stond dat alleen vrouwtjes holen graven. De rammen in het boek kregen opdracht, omdat er weinig vrouwtjes waren om te graven.Ik ga toch gauw het boek weer eens lezen

winkels

Vandaag (zaterdag)onverwachts een oppasdag, het kindje was erg lief, wil heel graag dat je in de buurt bent.
Komt goed uit, ik zit achter m'n lockmachine, met het gezicht naar hem toe, 2 meter van hem af.
of achter de naaimachine, met m'n rug naar hem toe, 1 meter van hem af.
Ik heb de machines niet naast elkaar staan, ik zou me kunnen vergissen, met de naaimachine naai ik over de spelden heen, zoiets kan natuurlijk niet met de lockmachine.
Doordat ik  om de tafel heen loop, heb ik even tijd om na te denken, wat ik ga doen, ik ben nogal verstrooid.
Vanmiddag paste Sjaak op, kon ik even boodschappen doen, normaal heb ik m'n vaste winkels, bakker voor m'n speltbrood, keurslager voor de hondenkluiven, en de natuurwinkel voor de suiker en tarwe vrije artikelen.
Onze dagelijkse boodschappen doen we in het eigen dorp bij de spar supermarkt.
Maar vanmiddag ging ik naar een winkelcentrum waarvan ik had gehoord dat er een leuke kledingzaak was.
Nou vergeet het maar, wat een trutdingen, wij hebben in ons dorp ook een modezaakje, ga ik volgende week even kijken, want over 2 weken hebben we een bruiloft, en ik heb een beetje genoeg van al die zwarte kleren in m'n kast.  Van die andere winkels werd ik ook al niet blij, wat is er toch veel nutteloze troep te koop.
Ik zag gisteren bij iemand een leuke salontafel met een extra plank eronder en laden.
Zoiets wil ik ook wel hebben, want m'n zitbank ligt steeds vol met boeken en tijdschriften.
Het moet wel een tweede handsje worden, zodat ik 'm kan schilderen.
 Even bij de grote kringloop gekeken, die is altijd behoorlijk duur i.v.m. andere kringloopwinkels, het puilde uit van het vele meubilair, geen goed model gezien.
Toen nog even naar de kringloods, ook niets, maar wel een leuk hobbelpaard voor Ryan en wat poppenhuis spulletjes. Sjaak wil voor de nespresso graag een klein kopje, dan koelt het niet zo snel af als in een grote kom.
Bij de marskramer zag ik ze niet, doch wel bij de kringloods, 6 kop en schotels, een koffiepotje, suikerpot en melkkan voor € 6,50, voor dat geld wilde ik alleen de kopjes, zonder schotel(ik heb al servies genoeg)maar ik kreeg ze voor 3 euro mee. De tafel blijf ik naar zoeken, begin april is er een grote rommelmarkt.
Ik mag van mezelf niet naar kringloop of rommelmarkten, behalve als ik iets specifieks zoek.
WAAROM? omdat m'n huis al vol is, er kan geen kast of schilderij meer bij, en als ik slaag voor die tafel, moet die andere echt het huis uit.

vermica totaal

3 maanden heb ik diamicra geslikt, m'n bloedsuikerspiegel is weer aardig op peil, en de extreme vermoeidheid is verdwenen.
de pijn in m'n voet wordt veroorzaakt door parasieten in de dunne darm , de milt en de pancreas,  ik ga vermica totaal bestellen en dan gaat het helemaal weer goed komen.
met dank aan Adrie die me weer helemaal doorgelicht heeft.
vandaag werd m'n oppaskindje 1 jaaroud, gezellig even allemaal met elkaar op visite, ryan heeft de cadeautjes nog niet zo in de gaten, het eten des te meer.
toen ik binnenkwam zat hij heerlijk in z'n stoel achter een stuk taart, gezicht, handen, shirt, alles was taart.
alle mensen die een glaasje bowl hadden, werden door hem belaagd, bij iedereen kwam hij een paar hapjes schooieren, wij zeggen altijd "een vliegende kraai heeft altijd wat".